FAZER LOGINKeilani POV
Warning SPG
“Anong final na sagot mo, Keilani?” tanong ulit ni Sylas. Humarap ako sa kaniya, napangiwi ako nang makitang hawak na niya ang matigas niyang titë at hinihimas-himas pa. Hindi manlang siya nahihiya sa akin at sa harap ko pa nag-jaköl. “Ipapakulong ko na ba si Braxton at handa ka na bang masira at ma-bully ni Davina?”
Bumuntong-hininga ako bago sumagot. “Oo na, papayag na ako sa gusto mo. Kung maglalandian sila, maglandian na rin tayo kung ito ang mas tamang piliin ko.”
Ngumiti siya sa naging desisyon ko. “Very good! Ganiyan nga, Keilani. Maging matalino ka. Dapat naman ganiyan talaga. Hindi tayo dapat magpatalo sa mga asawa natin. Kung nagsasaya sila at nagpapakasasa sa sarap sa kama, dapat tayo rin.” Lumapit siya sa akin kaya umatras ako nang dahan-dahan. Nadikit na lang ako sa salamin kaya doon ako nahinto, hanggang sa makalapit siya sa akin. Sinadya niyang idikit ang matigas ng ulo ng titë niya sa gitnang bahagi talaga ng panty na suot ko. Ramdam ko ang katigasan nito na parang handa nang manakop.
“Pumapayag na ako, pero puwede bang umuwi na ako. Nakuha mo naman na ang sagot ko,” natatakot kong sabi sa kaniya.
Pero bigla niya akong sinakal. “Makakaalis ka lang kapag hindi ka na mukhang nahihiya o natatakot sa akin. Pumayag ka nang maglandian tayo, kaya bakit nahihiya ka pa diyan? Ngayon ka lang ba nakakita ng ganitong kasarap na lalaki? Oh, baka naman kasi mas malaki ang titë ko kaysa sa titë ng asawa mo, kaya ganiyan ka na matakot sa akin!”
Tatahimi-tahimik at seryoso lang pala siya sa labas, pero kapag sa ganitong pagkakataon, iba na, nakakatakot at mukhang napakalibog. Hindi ko inaasahang ganito pala ang totoong Sylas Merritt. Namali pa ata ako nang lapit sa kaniya. Ako pa ata ang malalagay sa alanganin nito.
“Sir Sylas, huwag muna po ngayon. Pass muna ngayon, saka na lang kapag napoot na ako lalo ni Braxton,” pakiusap ko sa kaniya. Never ko pa kasing ginawa ito simula nung ikasal kami ni Braxton. Sa buong buhay ko, si Braxton palang ang naka-sëx ko sa kama, kaya parang hindi ako sanay na gumanito kaagad. Kahit na mukhang ang sarap kalaro sa kama ni Sylas, magtitimpi muna ako.
“Bakit, natatakot ka ‘no!? Oo, natatakot ka nga. Keilani, huwag kang maging mahina. Huwag kang maging tanga. Sa panahon ngayon, lahat ng boring na asawang babae ay nauuwi sa wala, napag-iiwanan talaga. Mas magaling kasing lumandi ang mga kabit, kaya madalas, talo talaga ang mga legal na asawa. Pero sa sitwasyon mo ngayon, dapat hindi ka magpatalo. Lumaban ka, lumaban tayo. Isa pa, mas guwapo naman ‘di ba ako kay Braxton? Tignan mo ang katawan ko at ang ari ko, hindi ba mas nakakatakam ako?”
“Pero, Sir Sylas, hindi pa ako handa,” sabi ko.
Hindi siya nakinig. Kinuha niya ang dalawang kamay ko at saka nilagay sa dibdib niya. “Sige, romansahin mo, hawakan mo ang kahit na anong parte ng katawan ko. Matuto kang lumandi, Keilani. Lumaban ka, o baka talagang boring ka nga, kaya mas gusto ni Braxton si Davina.”
“Hindi totoo ‘yan, Sir Sylas!” bulyaw ko sa kaniya kaya tumawa siya.
“Kung ganoon, patunayan mo sa akin, pakita mo sa akin!” udyok pa niya pero hindi ako sumakay sa trip niya.
“Aalis na ako, uuwi na muna ako,” tanging sagot ko na lang.
“Putangina! Boring ka nga talagang babae ka!”
Binibitbit niya ako at saka hiniga sa kama. Sisigaw dapat ako pero tinakpan niya ng malaki niyang kamay ang bibig ko. Binukaka niya bigla ang mga hita ko, pagkatapos, winarak niya ang suot kong daring na damit. Nasira iyon sa isang segundo lang. Sa lakas niya, nasira niya rin ng ganoon-ganoon lang ang bra at suot kong panty. Wala na akong nagawa nang ipasok ni Sylas ang isang daliri niya sa loob ng pukë ko. Pinanggigilan niya ito na para bang doon niya binuhos ang lahat ng lakas niya. Napaiyak na lang ako nang hayaan kong kainin na rin niya ang pukë ko. Ang init ng bibig at ang dulas ng dila niya.
Halos hinihigop niya ang loob ng pukë ko, pinagsasabay niya ang pagdila at paglabas-pasok ng daliri niya sa loob ko. Naghahalo ang iyak at sarap, pero mas namumuo ang takot at hiya na gaya nila Davina at Braxton ay heto, nakagawa na rin ako nang pagtataksil. Hindi na rin ako naiiba sa asawa ko. Makasalanan na rin ako.
Akala ko ay ganoon lang ang gagawin ni Sylas, pero bigla siyang umakyat sa kama at saka tinapat sa mukha ko ang malaking titë niya na sobrang tigas na ngayon. “Isubo mo, bilis!” sabi niya habang sakal-sakal ako. Natakot akong humindi kaya binuka ko na lang ang bibig ko. Wala na akong nagawa nang ipasok niya sa bibig ko ang mahaba at matigas niyang pagkalalakë
Bibig ko ang wild niyang binayö. Masuka-suka at halos hindi ako makahinga sa bilis at gigil niyang pagbaruröt sa bibig at lalamunan ko. Damang-dama ko ang katabaan ng katawan ng ari niya.
Habang sarap na sarap siya, palakas naman nang palakas ang iyak ko.
“Tangina! Oh, ayan, ganiyan ang dapat sa mahiyain!” Natigil na lang ako sa pag-iyak nang iputok niya ang marami niyang katas sa mukha ko. Sa dami nun, napapikit na lang ako, kasi buong mukha ko ay pinutukan niya ng tamöd.
Pagkatapos niyang magpakasasa sa akin, inabutan niya ako ng tissue. “Clean your face. Puwede ka nang umuwi kung gusto mo, nagawa ko na ang gusto ko,” sabi niya.
“S-salamat naman,” sabi ko kahit naiinis ako sa ginawa niya sa akin.
“Anyway, may bagong biniling phone si Davina sa asawa mo. Kakalabas lang niyon kaya hindi ka dapat mapahuli, binili rin kita, ayan sa itim na paperbag, iuwi mo na, ‘yan ang kapalit sa pagpunta mo rito,” sabi niya na kinagulat ko.
Ayaw ko sanang tanggapin, kaya lang inisip ko na lang na kapalit ito sa pagpapahirap niya sa akin kanina sa kama. Nagpapasalamat pa rin ako na hindi niya ako tuluyang binayo sa ari ko kanina, kaya lang bibig at lalamunan ko naman ang sumakit.
May bagong damit din na naka-ready, iyon ang sinuot ko, pagkatapos ay umalis na ako doon.
May sasakyan na nakaabang sa labas, sabi nung driver ni Sylas ay ihahatid na niya ako, kaya pumayag na rin ako.
Habang nasa biyahe ako, binuksan ko na ang cellphone na binigay ni Sylas. Nagulat ako kasi totoong bagong labas ito. Sinadya pa niyang hindi itapon ang resibo. Nalula ako sa presyo ng phone na iyon, talaga ngang mahal ito.
Kapag nakita ito sa akin ni Braxton ay tiyak na magugulat din siya. Pero patas lang, may ganito rin naman siya na galing sa kabit niya, kaya dapat lang na mayroon ako.
Tama si Sylas, hindi na dapat ako magpahuli sa mga nangyayari sa buhay ko. Lalaban na ako, kung may Davina siya na mapera at nabibigay ang mga gusto niya, may Sylas din ako na kayang ibigay ang mga gusto ko.
Chusan POVTahimik akong nakatingin sa tanawin sa labas ng sasakyan. Napakaganda kasi talaga ng paligid dito dahil sa mga malalakwa na bukirin, matatayog na puno, at sa sariwang hangin na matagal ko nang gustong maranasan.This is one of the reasons why I chose to rest at Amontala. Far from the city. Far from the noise. Far from the cameras.Actually, gutom na ako at excited na akong makarating sa farm nila Isla. Pero parang pansin ko e, mabagal ang sasakyan na sinasakyan namin. Tinanong ko naman si Leo kung anong problema. Ang sagot niya ay parang luma na ang naarkila nilang sasakyan.Nung una ay naisip kong baka hindi pa kami umabot ng Amontala e, agad din masira iyon.Kakasabi ko palang nang bigla na lang may parang pumutok na kung ako.Bahagyang lumihis ang sasakyan kaya napakunot ang noo ko.“Anong nangyari?”Narinig kong napabuntong-hininga si Leo. “Parang may problema, Sir.”Unti-unti niyang pinabagal ang sasakyan hanggang sa tuluyan kaming huminto sa gilid ng kalsada.Tahimik
Sera POV Hindi pa rin ako mapakali. I keep pacing back and forth in the living room of the house I’m renting here in Amontala, my mind restless.Pakiramdam ko, sunod-sunod ang kamalasan ngayong araw.Una, nabawi ni Sylaila si Isla. Pangalawa, palpak ang sampung tauhan ko.At pangatlo, oo, sure akong may kasunod pa nito. Naaamoy ko na agad, e.“Ma’am Sera?”Napalingon ako kay Harry.He was holding a cellphone. It looked like he’d seen some important news.“What?” tanong ko, habang halatang wala nang pasensya.Hindi siya nagsalita. Sa halip ay in-iabot niya ang cellphone. “Mas mabuti pong kayo na lang ang tumingin.”Napakunot ang noo ko. Kinuha ko ang cellphone, at pagtingin ko pa lang sa screen, nanginig agad ang kalamnan ko.May nakita akong post sa social media mula kay Vandall. Picture siya at nasa litrato si Sylaila kasama si Isla.My eyes widened. No. No way. I quickly read the caption.“Buhay pala si Sylaila. Natagpuan ko siya rito sa Colmenares Town. Papunta na ang buong Merritt
Chusan POVI haven’t felt this kind of excitement in a long time. I’m sitting by the airplane window, gazing at the clouds outside. In just a few minutes, I’ll be arriving in Amontala Province.To be honest, I feel like a kid who can’t sit still from all the excitement. Not because of the vacation. Not because of the rest. And certainly not because of the one-year hiatus I’ve been planning for so long, but because of Isla. I smiled as I thought of that little girl. I don’t understand why.Basta simula ng ma-meet ko siya ay sobrang gaang ng pakiramdam ko sa kaniya. Na para bang ang sarap-sarap makipaglaro sa kaniya.Pero ang totoo rin ay ayoko munang maging artista kahit isang taon lang. Ayoko munang maging si Chusan Kang na kilala ng buong Pilipinas. Ayoko munang maging celebrity. Gusto ko lang maging ordinaryong tao.At para mangyari iyon, I had to disappear. So I left everything behind. My cellphone. My contacts. Even the people who were always around me.I didn’t bring a primary ph
Sera POVPagkababa ko ng sasakyan ay agad kong naramdaman ang pagka-init ng ulo ko. Not because of the weather here in Amontala, but because of the news I received.Nabawi na raw agad ni Sylaila si Isla. Hindi ko nga maintindihan kung paano nangyari iyon. Namamahinga lang ako dahil nilagnat ako sa tubig na mayroon dito. Nagka-LBM ako, tapos pagkagising ko ay mababalitaan ko na lang na ganoon na ang nangyayari.Sampung armadong lalaki ang iniwan ko rito.Sampung malalakas, matatangkad at halos magagaling sa labanan.Sampung tao na sila na may mga baril at sapat na lakas para bantayan ang isang bata, pero heto ako ngayon, naglalakad papunta sa farm ni Nardo habang halos pumutok na ang ugat sa leeg ko sa galit.Pagdating ko sa farm ay agad akong natigilan sa nasaksihan ko. At mas lalo lang akong nainis.Nagkalat sa paligid ang mga tauhan ko. May nakahiga sa lupa. May nakaupo habang namimilipit. May umiiyak. May nagmumura.At halos lahat sa kanila ay may mga tama ng baril sa hita at binti
Sylaila POVMahigpit kong hawak ang kamay ni Isla habang naglalakad kami papunta sa pinapagawang beach resort nila Vandall. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa Amontala, pakiramdam ko ay pagod na pagod ako.Pero masaya, dahil nasa tabi ko si Isla.Ligtas siya at buhay.Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa kanya habang naglalakad kami. Masigla na ulit siya. Parang walang nangyaring masama. Parang wala siyang pinagdaanang takot, at nagpapasalamat ako roon.Habang papalapit kami sa resort ay nakita ko agad ang dalawang pamilyar na tao.“Ate Ila!”Napalingon ako kina Fabian at Lusing. Pareho silang nakatayo malapit sa malaking gate. Mukhang kanina pa naghihintay.Pagkakita nila sa akin ay para silang nabuhayan ng loob. Pero nang makita nila si Isla sa tabi ko, biglang nagbago ang ekspresyon ni Lusing.Nanginginig ang labi niya. Namumula ang mga mata, at bago pa ako makapagsalita tumakbo na siya palapit sa amin“ISLA!”Napayakap agad siya sa bata at saka tuluyang napaiyak.Nanlaki ang mat
Sylaila POVTahimik akong nakatago sa likod ng malaking puno habang nakamasid sa farm. Sa totoo lang, kabado akong isipin na baka hindi maging epekto ang pampatulog na nilagay ko sa kakanin.Panay ang dasal ko na sana ay maging epektib kasi halos sampung minuto na akong nakatago rito ay parang walang nangyayari.Pero maya maya ay isa sa mga armadong lalaki ang unang napahikab. Napangiti ako kasi parang ayan na. Ilang segundo pa ay tila napahawak ito sa ulo, pagkatapos ay napaupo na siya sa lupa.Makalipas ang isang minuto, tuluyan na itong bumagsak sa lupa.Napangisi ako kasi tagumpay, nakatulog na ang isa.Maya maya pa ay nagsunod-sunod na silang bumagsak sa lupa. Parang mga punong isa-isang pinuputol.“Tang-ina ninyo ah! Sige, matulog muna kayong mga hayop kayo!”Ang iba ay nakaupo pa habang inaantok. Ang iba naman ay sinusubukang tumayo, pero wala ring nangyari. Isa-isa silang bumagsak sa lupa, hanggang sa wala nang natirang nakatayo.Lahat silang sampu at nakanganga at mahimbing n
Ilaria POVBandang alas-kuwatro ng hapon nang biglang dumilim ang kalangitan. Nagtaka pa kami ni Sylaila na naliligo sa swimming pool dahil bigla talagang dilim ang paligid, na parang biglang nag-eclipse. Kasunod nun ay malakas na hangin, kaya pumasok na kami sa loob dahil nakakatakot, isa pa, nila
Ilaria POVKinabukasan, paggising ko, akala ko humina na ang ulan. Pero mali ako. Mas malakas pa at kitang-kita na rin dahil maliwanag na. Grabe, parang wala na rin makita sa sobrang lakas ng ulan at hangin.Parang mas galit pa ang langit ngayon. Ang hangin ay humuhuni sa labas, hinahampas ang mga
Keilys POVHindi pa ako makatulog. Hanggang ngayon, iba pa rin sa pakiramdam ang saya na nararamdaman namin ni Ilaria. Kaya, ayon, maghapong maganda ang mood naming dalawa. Sa ganda ng mood, nakakapag-relax na siya, busy na busy siya sa panunuod ng korean drama ngayon. Ang alam ko, kaninang tanghal
Ilaria POVPag-uwi namin sa villa, ramdam ko agad ang bigat ng pagod sa buong katawan ko. Para akong binuhusan ng buhangin sa buong katawan dahil mabigat ang mga paa ko, nanlalata ang balikat, at kahit ang paghinga ko ay parang may kasamang buntong-hininga. Gabi na, pero maliwanag na ang buong pali







