แชร์

Kabanata 0005

ผู้เขียน: LiaCollargaSiyosa
last update วันที่เผยแพร่: 2024-11-27 12:35:51

Keilani POV

Warning SPG

“Anong final na sagot mo, Keilani?” tanong ulit ni Sylas. Humarap ako sa kaniya, napangiwi ako nang makitang hawak na niya ang matigas niyang titë at hinihimas-himas pa. Hindi manlang siya nahihiya sa akin at sa harap ko pa nag-jaköl. “Ipapakulong ko na ba si Braxton at handa ka na bang masira at ma-bully ni Davina?”

Bumuntong-hininga ako bago sumagot. “Oo na, papayag na ako sa gusto mo. Kung maglalandian sila, maglandian na rin tayo kung ito ang mas tamang piliin ko.”

Ngumiti siya sa naging desisyon ko. “Very good! Ganiyan nga, Keilani. Maging matalino ka. Dapat naman ganiyan talaga. Hindi tayo dapat magpatalo sa mga asawa natin. Kung nagsasaya sila at nagpapakasasa sa sarap sa kama, dapat tayo rin.” Lumapit siya sa akin kaya umatras ako nang dahan-dahan. Nadikit na lang ako sa salamin kaya doon ako nahinto, hanggang sa makalapit siya sa akin. Sinadya niyang idikit ang matigas ng ulo ng titë niya sa gitnang bahagi talaga ng panty na suot ko. Ramdam ko ang katigasan nito na parang handa nang manakop.

“Pumapayag na ako, pero puwede bang umuwi na ako. Nakuha mo naman na ang sagot ko,” natatakot kong sabi sa kaniya.

Pero bigla niya akong sinakal. “Makakaalis ka lang kapag hindi ka na mukhang nahihiya o natatakot sa akin. Pumayag ka nang maglandian tayo, kaya bakit nahihiya ka pa diyan? Ngayon ka lang ba nakakita ng ganitong kasarap na lalaki? Oh, baka naman kasi mas malaki ang titë ko kaysa sa titë ng asawa mo, kaya ganiyan ka na matakot sa akin!”

Tatahimi-tahimik at seryoso lang pala siya sa labas, pero kapag sa ganitong pagkakataon, iba na, nakakatakot at mukhang napakalibog. Hindi ko inaasahang ganito pala ang totoong Sylas Merritt. Namali pa ata ako nang lapit sa kaniya. Ako pa ata ang malalagay sa alanganin nito.

“Sir Sylas, huwag muna po ngayon. Pass muna ngayon, saka na lang kapag napoot na ako lalo ni Braxton,” pakiusap ko sa kaniya. Never ko pa kasing ginawa ito simula nung ikasal kami ni Braxton. Sa buong buhay ko, si Braxton palang ang naka-sëx ko sa kama, kaya parang hindi ako sanay na gumanito kaagad. Kahit na mukhang ang sarap kalaro sa kama ni Sylas, magtitimpi muna ako.

“Bakit, natatakot ka ‘no!? Oo, natatakot ka nga. Keilani, huwag kang maging mahina. Huwag kang maging tanga. Sa panahon ngayon, lahat ng boring na asawang babae ay nauuwi sa wala, napag-iiwanan talaga. Mas magaling kasing lumandi ang mga kabit, kaya madalas, talo talaga ang mga legal na asawa. Pero sa sitwasyon mo ngayon, dapat hindi ka magpatalo. Lumaban ka, lumaban tayo. Isa pa, mas guwapo naman ‘di ba ako kay Braxton? Tignan mo ang katawan ko at ang ari ko, hindi ba mas nakakatakam ako?”

“Pero, Sir Sylas, hindi pa ako handa,” sabi ko.

Hindi siya nakinig. Kinuha niya ang dalawang kamay ko at saka nilagay sa dibdib niya. “Sige, romansahin mo, hawakan mo ang kahit na anong parte ng katawan ko. Matuto kang lumandi, Keilani. Lumaban ka, o baka talagang boring ka nga, kaya mas gusto ni Braxton si Davina.”

“Hindi totoo ‘yan, Sir Sylas!” bulyaw ko sa kaniya kaya tumawa siya.

“Kung ganoon, patunayan mo sa akin, pakita mo sa akin!” udyok pa niya pero hindi ako sumakay sa trip niya.

“Aalis na ako, uuwi na muna ako,” tanging sagot ko na lang.

“Putangina! Boring ka nga talagang babae ka!”

Binibitbit niya ako at saka hiniga sa kama. Sisigaw dapat ako pero tinakpan niya ng malaki niyang kamay ang bibig ko. Binukaka niya bigla ang mga hita ko, pagkatapos, winarak niya ang suot kong daring na damit. Nasira iyon sa isang segundo lang. Sa lakas niya, nasira niya rin ng ganoon-ganoon lang ang bra at suot kong panty. Wala na akong nagawa nang ipasok ni Sylas ang isang daliri niya sa loob ng pukë ko. Pinanggigilan niya ito na para bang doon niya binuhos ang lahat ng lakas niya. Napaiyak na lang ako nang hayaan kong kainin na rin niya ang pukë ko. Ang init ng bibig at ang dulas ng dila niya.

Halos hinihigop niya ang loob ng pukë ko, pinagsasabay niya ang pagdila at paglabas-pasok ng daliri niya sa loob ko. Naghahalo ang iyak at sarap, pero mas namumuo ang takot at hiya na gaya nila Davina at Braxton ay heto, nakagawa na rin ako nang pagtataksil. Hindi na rin ako naiiba sa asawa ko. Makasalanan na rin ako.

Akala ko ay ganoon lang ang gagawin ni Sylas, pero bigla siyang umakyat sa kama at saka tinapat sa mukha ko ang malaking titë niya na sobrang tigas na ngayon. “Isubo mo, bilis!” sabi niya habang sakal-sakal ako. Natakot akong humindi kaya binuka ko na lang ang bibig ko. Wala na akong nagawa nang ipasok niya sa bibig ko ang mahaba at matigas niyang pagkalalakë

Bibig ko ang wild niyang binayö. Masuka-suka at halos hindi ako makahinga sa bilis at gigil niyang pagbaruröt sa bibig at lalamunan ko. Damang-dama ko ang katabaan ng katawan ng ari niya.

Habang sarap na sarap siya, palakas naman nang palakas ang iyak ko.

“Tangina! Oh, ayan, ganiyan ang dapat sa mahiyain!” Natigil na lang ako sa pag-iyak nang iputok niya ang marami niyang katas sa mukha ko. Sa dami nun, napapikit na lang ako, kasi buong mukha ko ay pinutukan niya ng tamöd.

Pagkatapos niyang magpakasasa sa akin, inabutan niya ako ng tissue. “Clean your face. Puwede ka nang umuwi kung gusto mo, nagawa ko na ang gusto ko,” sabi niya.

“S-salamat naman,” sabi ko kahit naiinis ako sa ginawa niya sa akin.

“Anyway, may bagong biniling phone si Davina sa asawa mo. Kakalabas lang niyon kaya hindi ka dapat mapahuli, binili rin kita, ayan sa itim na paperbag, iuwi mo na, ‘yan ang kapalit sa pagpunta mo rito,” sabi niya na kinagulat ko.

Ayaw ko sanang tanggapin, kaya lang inisip ko na lang na kapalit ito sa pagpapahirap niya sa akin kanina sa kama. Nagpapasalamat pa rin ako na hindi niya ako tuluyang binayo sa ari ko kanina, kaya lang bibig at lalamunan ko naman ang sumakit.

May bagong damit din na naka-ready, iyon ang sinuot ko, pagkatapos ay umalis na ako doon.

May sasakyan na nakaabang sa labas, sabi nung driver ni Sylas ay ihahatid na niya ako, kaya pumayag na rin ako.

Habang nasa biyahe ako, binuksan ko na ang cellphone na binigay ni Sylas. Nagulat ako kasi totoong bagong labas ito. Sinadya pa niyang hindi itapon ang resibo. Nalula ako sa presyo ng phone na iyon, talaga ngang mahal ito.

Kapag nakita ito sa akin ni Braxton ay tiyak na magugulat din siya. Pero patas lang, may ganito rin naman siya na galing sa kabit niya, kaya dapat lang na mayroon ako.

Tama si Sylas, hindi na dapat ako magpahuli sa mga nangyayari sa buhay ko. Lalaban na ako, kung may Davina siya na mapera at nabibigay ang mga gusto niya, may Sylas din ako na kayang ibigay ang mga gusto ko.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (3)
goodnovel comment avatar
Winny
hiwalayan mo na gurl! kesa makisama ka pa dyan
goodnovel comment avatar
Kyna Mendez
Tamaaa yan ...
goodnovel comment avatar
Jovelyn Elecierto
Paanu ko po mabalik sa episode 96 ang binabasa ko?
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 116)

    Sylaila POVNandito kami ngayon Sa Calye Lumipak. Sa palengke ng Amontala, sa mismong puwestong dati kong pinagtitindahan ng mga gulay na tanim sa farm namin. Napahinto ako sa harap ng maliit na espasyong iyon habang tahimik na pinagmamasdan ang buong paligid. Dati, dito ako nakaupo mula umaga hanggang hapon.Dito sa harapan nakaayos ang mga gulay na galing sa farm. Halo-halo, may mga kamatis, talong, okra, sitaw, pechay, at kung anu-ano pa.Dito ako nakikipagsapalaran sa mga mamimili. Dito ako nakikipagkuwentuhan sa ibang mga tindera, at dito rin ako namuhay nang ilang taon na parang iyon na talaga ang mundo ko.Ang ilan, napangiti nang makita ako. Ang ilan ay natutuwa kasi malamang ay alam na nila ang totoong nangyari sa buhay ko. Ang iba pa ay pakaway-kaway at sumisigaw na ang suwerte ko raw at nakabalik na ako sa totoong pamilya ko.‘Yung ibang kababaihan, napatili pa kasi hindi raw nila inaasahang ang dating tindera dito sa Calye Lumipak ang kasintahan ngayon ni Chusan. Talagang

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 115)

    Chusan POV“Sir Chusan!”Napalingon ako nang tawagin ako ng isa sa mga taong bumaba mula sa sasakyan na dumating. Lumapit siya sa akin habang hawak ang ilang dokumento.“Good morning, sir.”“Good morning,” sagot ko naman.“Sir, ready na po ang team namin. Nandito na rin ang ibang personnel para sa initial inspection.”Tumango ako. “Good. Let’s start na agad.”Hindi puwedeng pumalya ito, dahil napangako ko na kay Ila ang tungkol dito. Oo, alam kong hindi biro ang maglagay ng kuryente sa isang lugar na napakalayo sa city at napakaluma ng sistema.Sa Amontala province, may mga lugar na halos hindi nagbago sa paglipas ng maraming taon. May mga bahay na gawa pa rin sa kahoy. May mga tindahan na maliit. May mga daan na hindi sementado. May mga pamilya na sanay sa tahimik na pamumuhay na halos walang modernong kagamitan.At higit sa lahat, may mga lugar dito na parang tumigil ang panahon. Na parang wala na, ganoon na lang, tanggap nilang hanggang doon na lang at hindi na uusad gaya ng ibang

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 114)

    Sylaila POVHindi ko akalain na babalik pa ako rito. Sa farm na kung saan limang taon akong nabuhay sa kasinungalingan. Pero, okay na, naka-move on na ako kasi bumawi naman na si Nardo at naitama na ang dapat itama. Ayun nga at ang mission niya ngayon, bantayan at pahirapan si Sera habang nabubuhay pa ito. Kaya habang busy kami ni Chusan, si Nardo na muna ang bahala sa kaniya.Kagabi, pagka-propose ni Chusan sa akin, naghanap agad kami nang matutuluyan bago pa maggabi. Nakahanap naman agad kami kasi kabisado ko pa rin ang lugar na ito. Aba, limang taon akong nanirahan dito kaya talagang kabisado ko pa rin. Sa tinagal na nawala ako rito ay wala rin namang pinagbago. Gaya nga nang sinabi ko noon, mabagal o matagal ang pag-asenso ng lugar na ito. Kaya nung marinig ko kahapon ang mga plano ni Chusan, okay, support ako doon kasi gusto ko ring maranasan ng mga tagarito ang masarap na buhay. O kahit pa paano, maranasan manlang nilang maging updated gaya nang nangyayari sa ibang bayan o sa ci

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 113)

    Sylaila POVNakasakay kami ni Chusan sa isang private airplane. Sabi niya, gumayak lang daw ako dahil may mahalaga kaming pupuntahan. Tinatanong ko siya kung saan, pero ngiti lang ang sinasagot niya kaya nahihiwagaan tuloy ako.“Trust me, Ila,” iyon lang ang clue niya, ganoon lang.Kaya wala na rin akong nagawa kundi sumandal sa passenger seat at pagmasdan ang magagandang tanawin sa labas ng bintana.Habang tumatagal ang biyahe, unti-unting nagiging pamilyar sa akin ang mga lugar na nadaraanan namin. Hanggang sa tuluyan na akong natigilan.Napailing ako nung tapunan ko na nang tingin si Chusan.“Sandali,” sabi ko kaya agad na ring napatingin sa akin si Chusan.“Why?” nakangisi niyang tanong.Napatingin ako ulit sa labas bago nagsalita.“Parang papunta ata ito sa Amontala?”Hindi na siya naglihim pa. Doon na siya napangiti ng husto.“Yes, oo, doon nga tayo patungo ngayon,” pag-aamin niya.Gusto kong mainis, pero gusto ko ring malaman kung bakit niya ako gustong dalhin ulit doon.Pakira

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 112)

    Sera POVAkala ko, impyerno na ang labas ko kapag nagising na ako, pero nung unti-unti akong nagkamalay, parang wala pa naman kasi puting kisame ang bumunga sa akin.Pero ang bigat ng pakiramdam ko. Iyon agad ang una kong naramdaman. Pakiramdam ko ay may napakabigat na bato na nakapatong sa buong katawan ko. Kahit ang simpleng pagdilat ng mga mata ko ay parang isang napakahirap na gawain sa akin.Papikit-pikit pa ako nang ilang beses kasi nanlalabo pa ang paningin ko. Nung unti-unti kong naaninag ang paligid, tama nga ako. Kisameng puti ang nakikita ko. Doon palang, alam kong nasa ospital ako. Ibig sabihin, nakaligtas pa rin ako?Pero, ano ito, bakit parang napakaluma na ng lugar na ito? May bakbak na kasi ang mga pintura ng kisame at wall. May umiikot na electric fan sa itaas na maingay pa ang tunog.Napansin ko, hindi iyon ang kisame ng isang mamahaling ospital na madalas kong pagpuntahan. Hindi rin iyon ang klase ng kuwartong nakasanayan kong makita, lalo na kapag na-o-ospital ako.

  • Kakaibang Tikim   Season 6 (Chapter 111)

    Sera POVDahan-dahan, idinilat ko ang mga mata ko. Ang sakit ng ulo ko. Parang may kung anong bumubulong sa tenga ko habang unti-unti akong nagkakamalay. Nagtaka pa ako dahil parang nasa loob ako ng sasakyan. Nung unti-unti kong mapagtantong totoo nga, nakasakay ako sa loob ng sasakyan kaya tuluyan na akong nagising.“What the fuck?!”Napakapit ako agad sa gilid ng upuan habang pilit na inaalala ang huling nangyari. Ang naaalala ko lang ay nasa bahay ako, stress kasi panay ang panggugulo sa akin ng mga fans ni Chusan at Ila. Tapos, sumabay pa ang mga reporter at mga tauhan ng pamilya Merritt na panay ang pananakot sa akin. May mga araw na may nambabato na ng salamin sa bintana. Maging ang mga kasambahay ko ay iniwan na akong mag-isa, kaya araw-araw, gutom ang dinanas ko dahil hindi naman ako sanay magluto. Simula nang lumabas ang bobong si Nardo, nagsimula na ring mag-umpisa ang impyerno sa buhay ko.Nung tignan ko ang driver ng sinasakyan ko ngayon ay lalong nanlaki ang mga mata ko.

  • Kakaibang Tikim   Season 3 (Chapter 188)

    Ilaria POVDinala sa ospital ang tatlong tindero na lalaki, pero iniwan din agad namin. Sino ang gagastos sa kanila, ako pa? No! Mamatay sila doon. Pero, for sure, tatawagan nila si Lorcan. Mainam din, nang malaman niyang palpak ang mga inutusan niya.Dahil sa nangyari, dito sa bahay namin nag-lunc

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29
  • Kakaibang Tikim   Season 3 (Chapter 196)

    Ilaria POVPilit kong pinakalma ang sarili ko. Dahan-dahan akong lumapit sa pinto ng banyo at sumilip sa siwang. Nakatalikod si Ruffa, hawak pa ang cellphone, nakatingin sa bintana habang nagsasalita pa rin.“Basta Gerson, siguraduhin mong nandito ka bago mag-gabi. Hindi ako puwedeng mabuking, ha?

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29
  • Kakaibang Tikim   Season 3 (Chapter 183)

    Ilaria POVKakatapos ko lang maglaba. Nakita ko kasing tambak na ang mga lagayan ko ng malilibag na dami, kaya pagkagising ko kaninang umaga, go, laba na agad.Saktong alas nuebe ng umaga ay natapos na ako, kaya nagsampay na ako dito sa likod ng bahay namin. Tinulungan pa nga ako ni Manang Lumen pa

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29
  • Kakaibang Tikim   Season 3 (Chapter 198)

    Ilaria POVAgad akong nag-charge ng cellphone ko. Nanginginig pa ang mga kamay ko.n Pag-vibrate ng phone ko, mabilis kong dinampot. Bumukas ang screen. Nasilaw pa ako sa liwanag kasi kapag nasa labas ako, tinataasan ko talaga ang brightness. Pero wala na akong pake. Ang unang ginawa ko ay ang tawag

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-29
บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status