로그인Sylaila POVChill day na naman. Ito ang masarap na gusto kong nangyayari sa buong maghapon.Sa wakas kasi ay wala akong meeting sa aviation company at wala ring kailangang puntahang business event.Si Chusan naman ay nasa gym—dito lang din sa mansion habang kasama si Isla. Tinuruan niya ang anak namin ng simpleng stretching exercises habang ako naman ay naiwan sa sala para magpahinga, mag-relax, gaya nang gustong-gusto kong nangyayari ngayon sa araw-araw na ginawa ng diyos.May hawak akong mug ng mainit na green tea habang nakatutok ang mata ko sa malaking TV. Nakasanayan ko na rin ito kapag nasa bahay lang at nagpapahinga.Kung anu-anong balita lang ang lumalabas. Business, about sa panahon, sa traffic.Hanggang sa biglang nag-iba ang eksena ng news anchor.“We have breaking entertainment news.”Napatingin ako nang maigi sa TV. Bigla kasing lumabas doon ang isang pamilyar na pangalan.“Former half-Korean, half-Filipino actress Sera Park has officially returned to the Philippines afte
Sylaila POV“Saglit nga,” sabi na naman niya.Isusubo ko na dapat, pero bigla niyang hinila ang kamay ko para mapatayo ako ulit. Hinalikan niya ako. Magaslaw siyang humalik, parang lalamunin ako nang buo. Habang naglalaplapan kami, binaba niya ang mga kamay niya at saka hinawakan ang dalawang matatambok kong puwët. Pinisil-pisil niya ito.Maya maya ay binuhat niya ako habang naghahalikan pa rin kami. Naupo siya sa kama at saka ako pinaupo sa kandungan niya.Ngumiti siya. “Puwede naman sigurong bago kita pakainin ay magpainit muna tayo lalo,” sabi niya, kaya inilipat ko na ulit ang mukha ko sa kaniya. Siniil ko siya ng masiid na halik para pagbigyan siya sa gusto niyang ito.Maya maya, nilantakan niya ang mapupula kong mga utöng. Ito ang gustong-gusto niyang ginagawa sa akin. Lahat ginawa na niya. Sinìpsip, kìnagat, dinìlaan at nìlamạs-lamạs. Panay tulo tuloy ng laway niya habang ginagawang candy ang dibdib ko.“Sarap-sarap din talaga ng dede mo, Ila,” gigil niyang wika. Halatang nag-i
Sylaila POVNgayong araw, pareho kaming walang pasok ni Chusan. Wala ring pasok si Isla dahil school break, pero maaga itong isinama nina Mama Keilani at Papa Sylas sa isang educational museum. Excited na excited pa nga siyang magkuwento tungkol sa dinosaurs bago sila umalis. Talagang super close na agad siya sa mga lolo at lola niya.Nandito ako sa sala, umiinom ng tsaa habang nanunuod ng balita. Ilang sandali lang akong nandoon, inubos ko lang ang iniinom ko at pagkatapos ay tumayo na ako.Nang tuluyang tumahimik ang buong mansion, napatingin ako sa second floor. Napangiti ako kasi alam kong naroon si Chusan ngayon. Nandoon siya sa kuwarto namin at kanina pa hindi bumababa.Ngumiti ako nang nakakaloko sa bigla kong naisip ngayon.“Perfect ang araw na ito para sa aming dalawa.”Bago ako tumuloy doon, may ginawa muna ako. Pagkatapos, dahan-dahan akong umakyat ng hagdan habang patuloy na may tumatakbong kalokohan sa isip ko.Pagpasok ko sa bedroom namin, nadatnan ko siyang nakahiga sa
Sylaila POVOne year had changed almost everything in my life.Bumalik na ang lahat ng alaala ko. Bumalik ang dating confidence ko. Bumalik ang pagiging hands-on ko sa negosyo, pero may isang bagay na hindi na talaga nawala sa akin, at ayaw ko na ring mawala iyon.Ito ay ang pagmamahal ko sa simpleng pamumuhay. Marami ang nagtatanong kung bakit, kahit isa na naman akong CEO ng isang malaking private aviation company, mas gusto ko pa ring kumain sa mga karinderya, ihawan, lugawan, at mga maliliit na tindahan sa gilid ng kalsada.Simple lang ang sagot ko, doon ako natutong mabuhay. Doon ako natutong magsimula ulit, at doon ko nakilala ang mga taong walang-wala, pero handang magbahagi ng kahit kaunting mayroon sila. Kaya kahit gaano pa kalaki ang kinikita ko ngayon, hindi ko kailanman ikahihiya ang pagkain sa bangketa.BANDANG ALAS SAIS na ng hapon nang matapos ang work ko. Paglabas ko ng Merritt Aviation Tower, agad akong sinalubong ng driver ko.“Ma’am, uuwi na po ba tayo?”Napatingin
Sylaila POVOne year later...Isang taon na ang lumipas simula nang magbago ang buong buhay ko. Isang taon mula nang makabalik ako sa pamilya ko, at isang taon mula nang unti-unting bumalik ang lahat ng alaala ko.Ngayon, masasabi kong ako na ulit ang dating Sylaila Merritt.Businesswoman, daughter of the Merritt family, mother of the cutest little princess, Isla.And the woman who never gave up despite losing five years of her life.Napangiti ako habang nakatanaw sa napakalaking opisina ko. Nasa ika-limampung palapag ako ng Merritt Aviation Tower dito sa Manila. Mula rito, tanaw ko ang buong skyline ng Metro Manila.Hindi ko maiwasang mapangiti. A year ago, pangarap ko pa lang makita ang matatayog na gusaling ito.Ngayon, isa na ako sa mga taong nagmamay-ari ng ilan sa mga iyon.“Ma’am Sylaila.” Napalingon ako sa pinto ng office ko. Lumapit ang executive assistant kong si Diane. “They’re all waiting inside the conference room.”I smiled confidently. “Thank you. I’ll be there.”I adju
Sera POVHindi ko alam kung pang-ilang bote na ng alak ang nasa harapan ko. Nakalat ang mga wine bottle sa sahig ng villa ko dito sa Korea. May ilan pang hindi ko natapos, habang ang iba naman ay wala nang laman. Nakaupo ako ngayon sa malamig na sahig ng sala. May hawak na wine glass, habang paulit-ulit kong iniikot ang pulang alak sa loob nito.Napatawa ako ng sobrang pait. Mas mapait pa sa alak ang buhay ko ngayon. Ilang araw pa lang ang nakakalipas nang sabihin ng doctor na may breast cancer ako, pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap.Hindi ko alam kung bakit sa akin pa nangyari ito. Hindi ko alam kung bakit ngayon pa.Pero ang mas masakit, hindi pala ang sakit, kundi ang katotohanang kung kailan wala na si Chusan sa tabi ko ay saka pa ako nagkaroon ng ganitong kalalang sakit.Napapikit ako sa inis. Panay ang tungayaw ko kapag naiisip kong ang lungkot at ang lala na ng buhay ko ngayon.Hindi ko namalayang napahawak naman ako sa dibdib ko. Doon mismo sa bahaging may bukol.
Ilaria POVSimula nung mahuli ako ni Sir keilys na tinitignan ko ang underwear niya, aba, hindi na ito lumabas sa kuwarto niya. Hindi rin ito nag-uutos, tila natulog naman after makapag-gym.Kaya ang ginawa ko, namahinga rin muna sa kuwarto ko, tutunog naman ang cellphone o telepono kapag may utos
Sylas POVMas maaga akong nagising ngayon. Hindi dahil sa trabaho, kundi dahil may iniisip ako. Nagsimula ang araw ko sa tahimik na pagmamasid sa hardin habang hawak ang isang tasa ng kape.Kagabi, naisip ko ang nalugi nang Merritt wine company na kauna-unahan kong hinawakang company. Asawa ko pa s
Sylas POVSa lahat ng bagay na pinagdaanan ko, sa lahat ng trahedya’t karahasang nasaksihan ko sa mundo ng kapangyarihan at negosyo, hindi ko kailanman inakalang darating ang gabing ganito. Ang gabing napagkulo ulit sa dugo ko.Iyak nang iyak si Keilani, halos mawalan na ito ng boses sa kaiiyak. Hi
Keilani POVNang makita kong dumating na si Keilys, kasama ni Kuki, halos mapaiyak ako sa tuwa. Dali-dali ko siyang sinalubong para yakapin.“Thank you, Lord,” halos sabay na sabi nila Celestia at Fletcher na magdamagan kong nakasama.“Anak ko!” sigaw ko nang sa wakas ay mayakap ko na ulit si Keily







