ログインPada ulang tahun pernikahan kami yang ke-7, aku menindih tubuh Lionel, suamiku yang adalah seorang mafia, dan menciumnya dengan penuh hasrat. Di tengah keintiman yang membara, aku merogoh saku gaun sutra mahalku dan mengenggam test pack yang aku sembunyikan di sana. Aku berencana untuk memberitahunya kabar kehamilanku tengah malam nanti. Maryos, tangan kanan Lionel, menatapnya sambil tersenyum menggoda dan bertanya kepadanya dalam bahasa Iltan, "Bos, bidadari kecil barumu itu ... si Sofia .... Gimana rasanya?" Seketika itu juga, Lionel tertawa dengan begitu kencang, membuat bulu kudukku meremang. Lionel pun menjawab, tentunya dalam bahasa Iltan, "Rasanya seperti ... seperti buah persik yang belum matang. Segar dan lembut." Tangannya masih mengelus pinggangku dengan lembut, tetapi tatapannya tidak tertuju padaku. "Ingat, ini rahasia kita. Kalau istriku sampai tahu, habislah aku." Para anak buahnya tertawa. Mereka bersulang, berjanji untuk tidak membocorkan apa-apa. Kesabaranku perlahan menipis, digantikan dengan darahku yang mulai mendidih. Mereka semua tidak tahu bahwa nenekku berasal dari Pulau Sagara. Aku memahami semua isi pembicaraan mereka. Aku berusaha menahan emosi, mempertahankan senyum sempurna seorang istri pemimpin keluarga mafia. Meski begitu, aku tetap tak bisa membuat tanganku yang memegang gelas sampanye berhenti gemetar. Emosiku bisa meledak kapan saja dan aku tidak mau membuat kegaduhan. Jadi, untuk mengalihkan pikiranku, aku menyalakan ponsel, membuka undangan proyek riset medis internasional pribadi beberapa hari lalu, lalu menekan tombol "Terima". Dalam tiga hari, aku akan menghilang dari dunia Lionel, selamanya.
もっと見る“I WANT HER, MOMMY!”
What the fuvk is with this exclamation mark?!
Naalala ko na ito ang unang lumabas sa bibig ko nang makita ko ang picture ni Bella sa phone ni Tita Ganda.
I feel bad for my four-year old self. Dahil ang babaeng ginusto niya noon, hawak na ng ibang lalaki ngayon. Ang tanga nga ng babaeng iyon dahil maghahanap na lang ng lalaki, iyong babaero pa at puro kati sa katawan ang inuuna.
I’m glad I didn’t listen to myself, and didn’t go after Cornelia Bella Braganza. Bukod sa tanga pumili ng lalaki, martyr din. Iiyakan, niloko na nga siya.
Naupo ako sa damuhan. Elevated ang lugar na ito sa likod ng campus, mga tatlong palapag ang taas. May mga halaman din na pwedeng pagkublihan. May naglalakihang puno na nagbibigay lilim. This is a perfect place during sunny days, and the library for rainy days. Masarap matulog dito kung wala lang ang mga nakaka-distract na tao sa baba na walang pang-motel.
I cut classes because I got bored. Boring na nga ang subject, boring pa ang teacher. Kaya pumunta ako sa tambayan ng mga loko-loko, nanonood ng mga babaeng nagpapaka-detective at huhulihin ang mga boyfriend nilang nakikipaglampungan sa best friend nila.
What’s with the world lately, huh?
Bakit ipagpapalit na lang, sa best friend pa?
That should be a golden rule between friends—oh yeah, it’s satisfying to break the rules.
Hindi nga nagtagal, ang kasalukuyang boyfriend ni Bella ang nakita ko. Ang aggressive niya masyado, pulling Bella’s best friend’s hair as they fuvk. Parang ang sarap niya tuloy saksakin ng ballpen, mga isang libong beses lang.
Paano niya ‘to nagagawa samantalang may girlfriend na siya? Kung pinaglalaruan niya lang si Bella, magbigti na lang siya!
Bumaling na lang ako sa ibang direksyon. Live pόrn is not my thing, I’m more into hentais and dark romance.
But no, I won’t tell my friends about that shȋt.
“What the fuvk, bȋtch?!”
Muli akong napatingin sa gawi ng boyfriend ni Bella nang sumigaw ang babae na kasama nito. Nakahandusay na siya sa damuhan, at nakatingala kay Bella.
“How dare you?! Alam mong boyfriend ko si Brice, kinakanti mo pa!”
“Wow, bȋtch! Eh bakit hindi ang lalaking iyan ang suntukin mo? Siya itong humila sa akin dito. This is rαpe!”
“Rαpe? Sarap na sarap ka nga, ‘di ba? Anong rαpe? Layuan mo ang boyfriend ko, iyon ang dapat na ginagawa mo. Kadiri ka!”
“Hindi naman maghahanap ng ibang butas iyan kung pinagbibigyan mo!”
Now that caught my attention.
May kalayuan sila sa pwesto ko pero dahil sa lakas ng boses nila, at dumagdag pa na tinatangay ng hangin ang ingay nila sa gawi ko, ay malinaw kong naririnig ang pag-uusap nila.
Kinuha ko ang binoculars ko para makita nang maayos ang reaction ni Bella. Why do I have this shȋt? Simply to spy on her, and make fun of her. Pina-modify ko rin ito kay Tito Brix. Pinalagyan ko ng camera para makuhanan ng picture ang mga nakakatawang image ni Bella. Naka-connect din ito sa phone ko.
And her reactions never failed to satisfy me.
She was wearing a yellow V-neck crop top and skirt. She’s pretty simple yet an eye-turner, dahil sa nakaawang na bibig, kunot na kunot na noo, malaki at namimilog na mata na halos lumuwa na sa bungo niya, at malaki ang butas ng ilong.
I will send this to her later, para kahit umiiyak siya sa nasaksihan ngayong araw, sa akin pa rin siya maiinis.
Mayamaya ay bumaling siya sa boyfriend niyang balasubas. I was expecting her to slap him, but she just glared at him, as if he didn’t do anything wrong.
Putulin ko maliit na dala ng lalaking iyon eh.
“Raizel! Grabe, may away ka na namang pinapanood, hindi man lang nagsasabi. Eh ‘di sana napagpustahan natin,” ani Miguelito, aka Migz.
Kasama niya ang kakambal na si Meirin. Meirin is a goddess, kaso sayang dahil babae rin ang gusto niya. Pormahang lalaki, kahit mahaba ang buhok niya. Kahit sino, mapapatingin din sa gawi niya. Kung hindi ko lang din kaibigan ang dalawang ito, niligawan ko na si Meirin kahit pa ganyan iyan.
“Nanonood na naman iyan ng live pόrn. Kabastusan. ‘Tαng ȋna, ‘di man lang gumaya sa mga magulang niya,” ani Meirin.
“Hindi ah, pinapanood ko si Bella. Alam niyo naman ang babaeng iyon. Payback time sa mga pambu-bully niya sa atin noon,” pagdadahilan ko.
Though half of it is truth, I don’t know why I keep on watching Bella. Aside from I enjoyed looking at her failed beauty, and making fun of her misfortunes in love life, I have no idea why I can’t stop looking her way.
“Hoy, ang sama mo! Tama na iyong limang taon na pang-aaway mo kay Ate CC. Simula nang mag-aral tayo sa parehong school niya, wala kang ibang kinuwento kung hindi iyang pambu-bully mo sa kanya. Maawa ka naman. At isa pa, ikaw lang naman nag-iisip na binu-bully ka ni Ate CC. Ang bait niya nga eh.”
Napailing na lang ako sa tinuran ni Migz.
Limang taon na pala simula nang pumasok ako sa Orlyn State University. Nasa loob din ng campus ang high school—ang Orlyn Laboratory High School kung saan kami nagtapos.
Graduating na si Bella sa kursong IT, samantalang ako, first year college pa lang sa parehong course. Halos tatlong buwan na lang din, aalis na siya sa lugar na ito. Syempre, susulitin ko ang pagkuha ng mga failed moments niya. Kapag nagpakasal siya, may advance gift na ako. Movie ng college life niya na panonoorin ng lahat sa araw ng kasal niya. At ang tema ng reception—“The Bride, The Laughing Stock.”
Mas matanda rin siya sa akin ng tatlong taon, kaya ang lakas din ng loob mang-asar. Gusto niya pang tawagin ko siyang ate, asa siya!
Panganay ako at wala akong tinatawag na ate. Ako ang masusunod—kapatid ko lang ang hindi ko mapasunod.
Bumalik sa kasalukuyan ang diwa ko nang kunin ni Meirin ang binoculars at tumingin sa gawi nina Bella.
“Ang pangit naman kasi ng lalaki. Malaki lang ang katawan na animo’y bagong labas. Kahit ako, hindi iyan masisikmura. Bakit pinagtiyatiyagaan iyan ni Ate CC?”
“Grabe rin iyang bibig mo. Matagal ka bang nakipag-bonding kay Bella? If so, you should be girly by now, baka maisipan ko ring ligawan ka,” pang-aasar ko.
“Gαgo, Raizel. Katabi mo lang ako!” Binato pa ako ni Migz ng inipon niyang mga tuyong dahon.
“Hindi rin ako papatol sa iyo, puro ka kalokohan. Bagay kayo ni Ate CC,” sabi ni Meirin at binatukan pa ako.
Gaganti sana ako ng batok, kung hindi ako inambahan ng suntok ni Migz. Ako pa pala ang lugi sa kambal na ito.
“Punta na lang tayo sa birthday party ni Eugene,” yaya ni Meirin at binalik na sa akin ang binoculars.
“Sino iyon?” sabay naming tanong ni Migz.
“Kaklase natin, ‘di niyo kilala? Mamaya, sa bar. If I remembered it correctly, madalas kumanta sa bar na iyon si Ate CC. Baka mamaya, kumanta siya.”
“Pupunta ako,” I said firmly.
I may not know the birthday celebrant, I just want to hear Bella sing in live. Puro kasi mga recorded ang naririnig ko.
“Anong oras daw?” tanong ni Migz.
“Ten. Ihanda mo na ang palusot kay Mommy’t Daddy, Migz.”
“Simple lang, ang pangmalakasang group study,” proud na sabi ko. Nakipag-fist bump pa ako kay Migz.
“Kaya hindi ka pinapayagan ni Tita Ellyna at Tito John. Aanhin mo iyong group study? A-students tayo!”
Hindi ako pinapayagan, pero palagi akong present kasi…
“Takas na lang.” I shrugged.
“By the way, I apologize in advance. Tara na, Migz, gutom na ako.”
Nagtatakang kinuha ko ang binoculars mula kay Meirin. Hindi niya na nga ako niyayang sumama para kumain, hindi pa nagpaalam nang maayos. Basta na lang umalis.
Tiningnan ko na lang ulit sina Bella.
“Hoy bata, enjoying the view?!”
Napakamot ako sa ilong ko nang marinig ang galit na boses ni Bella mula sa likod ko.
“Well, hello there, Bella.” Nilingon ko siya. Tumayo na rin ako para ipamukha sa kanya na hindi na bata ang kausap niya.
Mas matangkad ako sa kanya ng dalawang pulgada, at confident din ako sa tikas ng katawan ko. Kung maghuhubad ako sa harap niya ngayon, baka bumaha ng laway niya.
Direktur laboratorium menempatkan layar video yang menampilkan wajah Lionel di ujung meja, lalu memperkenalkan kepada semua orang di sana, siapa sosok donatur yang baik tersebut.Barulah saat itu aku mengetahui bahwa sang bos mafia telah mencuci hampir setengah dari aset ilegal keluarganya dan menginvestasikan seluruhnya ke dalam proyek riset medis kami.Semua itu demi bisa mendapat akses ke program rahasia ini.Aku berusaha menenangkan diri dan menatap lurus ke layar dengan ekspresi kosong."Pak Lionel telah memberikan donasi terbesar dalam sejarah proyek riset kita."Suasana di ruang rapat itu dipenuhi oleh riuh tepuk tangan yang hangat. Para rekan kerjaku tampak begitu antusias dengan masuknya dana besar itu."Dengan bantuan dana dari beliau, kita bisa mempercepat terobosan dalam teknologi pengobatan kanker.""Saya harap kalian semua bisa menghadiri acara jamuan makan malam untuk menyambut beliau malam ini."Pada pukul delapan malam harinya, mau tak mau aku menghadiri acara jamuan i
Sofia tidak percaya dengan apa yang baru saja didengarnya. Dia tidak pernah menyangka bahwa Lionel bisa sekejam itu padanya. Permohonannya untuk tidak dieksekusi terus menggema, kian hari kian melengking.Namun, Lionel tak menoleh sedikit pun.Setelah menyingkirkan wanita yang mengkhianati keluarganya, Lionel akhirnya bisa kembali mencurahkan energinya untuk mencariku.Akan tetapi, sekalipun dia memakai koneksinya di Bareskrim maupun mengaktifkan jaringan intelijen bawah tanah yang ada di seluruh wilayah Seruni, dia tidak akan bisa menemukan satu jejak pun dariku.Bahkan, kenalan-kenalannya di pemerintahan pusat mengatakan kalau mereka tidak memiliki catatan tentangku.Seolah-olah aku seperti sudah dihapus dari dunia ini."Mustahil!"Lionel menghantamkan tinjunya di atas meja, saking kuat tenaganya sampai memecahkan secangkir teh."Bagaimana mungkin seseorang yang masih hidup bisa lenyap begitu saja?"Lalu, dia tiba-tiba terdiam. Saat itulah dia akhirnya teringat akan pertanyaan yang k
Dan melalui pesan itulah, mataku akhirnya benar-benar dibukakan oleh kenyataan. Cukup dengan satu pesan dari Sofia, segalanya berubah. Saat itu juga, Lionel memahami semuanya.Dia akhirnya tahu mengapa aku memilih jalan untuk pergi. Semua itu karena ulah Sofia.Napas Lionel menderu, dadanya naik turun menahan amarah, seolah ada lautan lahar yang membentang luas di dalam dirinya yang siap meledak kapan saja.Satu-satunya penyesalanku saat itu adalah tidak dapat menyaksikan sendiri apa yang terjadi selanjutnya.Justru melalui mulut orang-orang di sekitar, aku bisa mendapatkan gambaran lengkap tentang kejadian di malam berdarah itu.Kata mereka, saat itu, Lionel mengemudikan mobilnya secara ugal-ugalan ke rumah rahasia yang ditinggali oleh Sofia.Ketika Sofia membuka pintu dan melihatnya, wajahnya seketika berseri, mengira bahwa Lionel akhirnya sudah benar-benar membuangku dari hidupnya.Sofia masih tenggelam dalam angannya untuk menjadi nyonya Keluarga Mandala berikutnya."Lionel, kau da
Pada detik berikutnya, ponselku tidak berhenti bergetar.Aku mengeluarkan ponsel dari tas dan melihat nama "Lionel" di layar.Seketika itu juga, aku mematikan ponselku.Berhubung aku telah menerima protokol keamanan tertinggi, aku harus benar-benar memutuskan hubungan dengan masa laluku.Mobil yang kutumpangi terus melaju melewati jalan-jalan yang familier.Setiap sudut kota ini adalah wilayah kekuasaan Keluarga Mandala. Kota ini juga merupakan tempat aku membangun kenangan bersama Lionel.Namun sekarang, semua itu sudah tidak ada hubungannya lagi denganku.Aku mencabut kartu SIM dari ponsel dan membuangnya ke luar jendela tanpa ragu...."Sial!"Pada saat yang sama, di sisi lain, Lionel menyusuri kerumunan orang, mengabaikan teriakan Sofia yang panik, dan bergegas menuju tempat mobilku tadi berada.Namun, sudah terlambat. Mobil yang kutumpangi sudah lama pergi dari sana, membaur dengan deretan mobil-mobil yang terus melaju, hanya meninggalkan jejak sisa asap kendaraan.Di belakangnya,






Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
評価
レビューもっと