7. ไม่มีทางเลือก NC

Chepter07.ไม่มีทางเลือก NC

อาจมีเนื้อหาไม่เหมาะสมและมีการใช้ภาษาที่สื่อถึงเรื่องเพศ กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน!!

หลายวันต่อมา…..

19.00 น.

@คาเฟ่คาใจ

“น้ำหอม ได้เวลาเลิกฃานแล้วน๊ะจ๊ะ” วันนาเอ่ยท้วงเมื่อเห็นน้ำหอมเอาแต่ยืนล้างแก้วอยู่ด้วยความเหม่อลอย

“คะ….จริงด้วยค่ะพี่วัน” หญิงสาวได้สติก่อนจะหันไปมองนาฬิกาบนผนังร้าน

“มีเรื่องอะไรคิดมากหรือเปล่าจ้ะ ปรึกษาพี่ได้นะ” วันนาเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง วันนี้เธอเห็นน้ำหอมเหมือนยืนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เข้างานแล้ว

“เปล่าค่ะเปล่า ไม่มีอะไรค่ะ ขอบคุณนะคะพี่วัน”

“จ้า ไปเถอะเลิกงานได้แล้ว เดี๋ยวพี่ล้างต่อเอง”

“ค่ะ งั้นหอมกลับก่อนนะคะ^^”

ร่างเล็กถอดผ้ากันเปื้อนออก ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายแล้วเดินออกมาจากร้านกาแฟเงียบๆ ที่เธอตอบวันนาไปว่าไม่มีอะไร ในความจริงนั้นมันไม่ใช่เลย

เธอกำลังคิดมากเรื่องเงินอยู่ต่างหาก วันพรุ่งนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องจ่ายค่าทุกอย่างให้น้ำหวานแล้วแต่เธอยังไม่มีหนทางหาเงินจำนวนมากขนาดน้้นมาให้น้องสาวเลย

ครั้นจะขอยืมเมษาช่วงนี้เมษาขาดเรียนบางวิชาเพราะต้องกลับไปช่วยพ่อแม่คุยกับทนายเรื่องที่โดนคนโกงเงินไปจำนวนหลายล้าน ทำให้เธอไม่กล้าจะเอ่ยปากขอยืมเงินกับเพื่อน ลำพังตอนนี้เมษาก็น่าจะหนักเอาเรื่องอยู่

“เฮ้อ….แล้วฉันจะทำยังไงดี” หญิงสาวหยุดเดินก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตก

มือเล็กคว้านหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายหวังจะมาเช็คดู แต่มือของเธอดันหยิบไปโดนแผ่นอะไรสักอย่างเสียก่อน

“นี่มัน…..”

‘พี่อยากจ้างน้องน้ำหอมไปนอนกับไอ้ครูซ’

‘นะครับน้องน้ำหอม ช่วยพี่หน่อยนะครับ พี่ให้เราเลยแสนนึง ขอแค่ขึ้นเตียงกับมันก็พอ’

คำพูดของเคย์เดนดังเข้ามาในโสตประสาทของเธออีกครา ร่างบางเม้มปากแน่น รู้สึกมองเห็นทางออกเรื่องเงิน แต่ทว่าในเรื่องของความรู้สึกเธอไม่ได้อยากทำแบบนั้นเลย เธอไม่ได้อยากนอนกับครูซเพียงเพราะอยากได้เงิน!

เธอชอบเขาจริงๆ แต่ในทางเดียวกันน้องสาวของเธอก็กำลังมีอนาคตที่ดีรออยู่…..

“ถึงตอนนี้คงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว”

มือบางตัดสินใจกดโทรออกหาเจ้าของนามบัตรทันที

ด้านเคย์เดน…..

“อ๊าา…แบบน้้นแหละ…ดีมาก” ร่างสูงนั่งหลับตาพริ้มอยู่ตรงเบาะคนขับของรถBMWสีดำสุดหรู ด้านข้างของเบาะคนขับมีสาวสวยคนนึงกำลังโน้มหน้าลงต่ำอยู่กลางระหว่างขาของด้วยความชำนาญ

หล่อนจัดการกลืนกินท่อนรักใหญ่โตของหนุ่มลูกครึ่งสเปนลงคออย่างเชี่ยวชาญ มือเล็กรูดแก่นกายยักษ์ไปมา พร้อมกับใช้ลิ้นและปากโลมเลียไปทั่วแท่งร้อนๆนั้นด้วยความเอร็ดอร่อย

พ๊วบ พ๊วบ พ๊วก

มือหนาเลื่อนลงไปกดหัวจีจี้คู่ขาคนโปรดตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เคย์เดนไม่สนใจว่าที่นี่คือที่ไหน หากมีอารมณ์เขาก็สามารถจัดการผู้หญิงได้ทุกที่ทุกเวลานั่นแหละ

“อ่าส์ จะแตกแล้ว เร็วอีก”

อ๊อก! อ๊อก!

จีจี้เร่งความเร็วแบบถี่ยิบ ดูดเม้มหัวเห็ดหวังสร้างความเสียวสะท้านให้อีกคน ซึ่งมันก็ได้ผล เพียงไม่นานเคย์เดนก็พ่นน้ำรักเข้าปากคู่ขาคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ของตัวเองไปจนหมดสิ้น

“อ๊าาาา”

ร่างเล็กหุ่นดีกลืนน้ำรักของเขาลงคออย่างพยายามเอาอกเอาใจ เคย์เดนกระตุกยิ้มมุมปาก รู้สึกถูกใจในความเซ็กซี่ชวนมองของอีกคนอยู่ไม่น้อย

“อร่อยไหม” เขาถามออกไป พลางส่งนิ้วไปเช็ดคราบน้ำรักที่เลอะมุมปากสีแดงสดอยู่อย่างเบามือ

“มากค่ะ ถึงเวลาอาหารจานหลักแล้วนะคะ” เธอส่งสายตายั่วมาให้เขาก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ด

ครืดด ครืดด

ร่างสูงหันไปมองตามเสียงโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะกดรับเบอร์แปลก ยกมันขึ้นมาแนบหูทันที หากเป็นพวกแก๊งค์คอลเซ็นเตอร์เขาจะด่าแม่มให้!

“ฮัลโหล”

(สะสวัสดีค่ะ ใช่เบอร์พี่เคย์เดนหรือเปล่าคะ)

น้ำเสียงหวานๆทำเอาเคย์เดนจำได้ในทันทีว่าใครเป็นคนโทรมา เสือร้ายกระตุกยิ้มมุมปาก ดวงตาคมหันไปมองจีจี้ที่กำลังจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองอยู่แวบนึง ก่อนจะเปิดประตูรถเดินออกไปคุยกับปลายสายด้านนอก

“ใช่ครับ น้องน้ำหอมใช่ไหม”

(ค่ะ น้ำหอมเอง คือน้ำหอมมีเรื่องจะคุยกับพี่เคย์เดนค่ะ ตอนนี้สะดวกมั้ยคะ)

“ครับ สะดวก อยากให้พี่ไปเจอที่ไหนครับ”

เคย์เดนจัดการนัดสถานที่กับน้ำหอมเรียบร้อย รอยยิ้มร้ายปรากฎบนใบหน้าหล่อเหลา ลางสังหรณ์เริ่มทำงาน เหมือนเร็วๆนี้จะมีข่าวดีเกิดขึ้นแน่นอน มือหนายัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋าก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถคันหรูตามเดิม

“ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวฉันไปส่ง”

“คะ? พี่เคย์ แต่เรายังไม่ได้….”

“วันนี้ฉันมีธุระ เดี๋ยววันหลังจะทบต้นทบดอกให้นะ” มือหนาเลื่อนไปลูบแก้มอีกคนเบาๆ

จีจี้ที่ดูท่าจะไม่พอใจในตอนแรกจึงยอมอ่อนข้อลงแต่โดยง่าย

“ก็ได้ค่ะ”

@ร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวมหาลัย

“สวัสดีค่ะพี่เคย์เดน” น้ำหอมเอ่ยทักทันทีที่เห็นเคย์เดนเดินเข้ามาในร้าน

“สวัสดีครับ รอพี่นานหรือเปล่า?” เขาเอ่ยถามด้วยท่าทางใจดี

“ไม่ค่ะ ไม่นาน”

“เรามีอะไรอยากคุยกับพี่?”

เคย์เดนไม่รอช้า รีบยิงคำถามใส่อีกคนในทันที น้ำหอมเม้มปากแน่น รู้สึกอายที่จะพูดออกไป แต่ในตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกมานัก จึงตัดสินใจรวบรวมความกล้า แล้วเอ่ยบอกอีกคนไปตามตรง

“เรื่องที่พี่เคย์เดนเคยเสนอมา เอ่อ เรื่องพี่ครูซน่ะค่ะ น้ำหอมเปลี่ยนใจแล้ว”

“ครับ? เราพูดจริงเหรอ จะยอมนอนกับไอ้ครูซให้พี่จริงๆแล้วใช่ไหม” เคย์เดนเลิ่กคิ้วขึ้น เอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยท่าทางไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

วันนั้นเธอยังปฎิเสธอยู่เลย แต่ทำไมวันนี้ถึงได้เปลี่ยนใจ

“ค่ะ หอมพูดจริงๆ คือหอมมีเรื่องจำเป็นต้องใช้เงิน….” น้ำหอมตอบกลับอย่างไม่เต็มเสียงนัก เธอกลัวเคย์เดนจะมองว่าเป็นคนหิวเงิน ถึงแม้ภายนอกมันจะดูเป็นแบบนั้นก็ตาม

“โอเคพี่เข้าใจแล้ว ขอเลขบัญชีหน่อย” เคย์เดนไม่ได้ซีเรียสอะไรในเรื่องนั้นเลย เขาไม่ได้มองว่าเธอเป็นคนไม่ดีหรืออะไร เพราะเขาเป็นคนเสนอเงินนั้นให้เธอเองและมันก๋เป็นสิทธ์ของเธอที่จะรับหรือไม่รับ

ร่างสูงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดเข้าแอพบัญชีธนาคารพร้อมกับถามเลขบัญชีของอีกคน ทำเอาน้ำหอมที่ได้ยินดังนั้น ตื่นตกใจไม่น้อย เขาจะโอนเงินจำนวนนั้นให้เธอง่ายปานนี้เลยหรือ

“คะ? พี่เคย์เดนจะโอนมาตอนนี้เลยเหรอคะ”

“ครับ เราเดือดร้อนเรื่องเงินไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวพี่โอนให้เลย ต่อจากนี้พี่จะได้มั่นใจว่าเราจะไม่เปลี่ยนใจแล้ว” เขายกยิ้มบางๆส่งมาให้เธอ

“เอ่อ ค่ะ พี่เคย์เดนสแกนมาก็ได้ค่ะ”

เคย์เดนจัดการโอนเงินหนึ่งแสนบาทให้น้ำหอมเป็นที่เรียบร้อย ซึ่งน้ำหอมก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเป็นอย่างมาก เพราะเธอมีเงินมากพอที่จะให้น้องสาวแล้ว ส่วนที่เหลืออีกห้าหมื่น น้ำหอมพอมีเงินจากการกระกวดดาวเหลืออยู่ เกือบๆสี่หมื่นบาท เอามาบวกกับเงินเก็บของตัวเองก็จะได้จำนวนเงินที่น้องสาวของเธอต้องการพอดี

“เราพร้อมเริ่มวันไหน”

หญิงสาวหุบยิ้มลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเงินที่โอนให้เธอ

“วันพรุ่งนี้เลยก็ได้ค่ะ” เพราะอยากตอบแทนเคย์เดนที่ยอมโอนเงินให้เธอง่ายๆ เธอจึงตอบไปแบบนั้น

ซึ่งเคย์เดนก็ยิ้มออกมาอย่างถูกใจเหลือเกิน

“ดีเลย พรุ่งนี้พี่มีนัดกันที่ร้านของไอ้วิน น้ำหอมมาด้วยกันสิ”

“ค่ะ เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ”

“งั้นพี่ขอไลน์เราหน่อยนะ พี่จะส่งรายละเอียดให้”

น้ำหอมพิมพ์ไอดีไลน์ให้เคย์เดนไปอย่างว่าง่าย ต่อจากนี้อะไรจะเกิดก็คงต้องปล่อยให้มันเกิด เธอจะรีบเตรียมใจสำหรับเรื่องนั้น ถึงอย่างไรครูซก็เป็นผู้ชายที่เธอชอบ หากจะต้องเสียตัวให้เขาจริงๆ น้ำหอมคงไม่รู้สึกเสียใจเท่าไหร่

“งั้นเราจะกลับเลยมั้ย เดี๋ยวพี่ไปส่ง” เมื่อคุยกันเสร็จเรียบร้อย เคย์เดนจึงหันมาถาม

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหอมกลับเองก็ได้” เธอเกรงใจจึงตอบไปแบบนั้น

“ไม่ต้องเกรงใจพี่ พี่อยากไปส่งเรา มาเถอะ”

“ค่ะ” เมื่อโดนบังคับจากอีกคน น้ำหอมจึงยอมให้เคย์เดนไปส่งแต่โดยดี

พอได้คุยกับเคย์เดน เธอยิ่งได้รู้ถึงความแตกต่างของเขากับครูซจริงๆ ถึงสองคนนี้หน้าตาจะเหมือนกับแต่นิสัยต่างกันลิบลับ แต่เธอกลับชอบความเข้าถึงยากของครูซมากกว่า มันดูน่าค้นหาดีและเธอคิดว่านอกจากความเฉยชาของครูซ เขามีอะไรดีมากกว่านั้นที่หลายคนมองไม่เห็น