Novels by พริ้มพราว

“ฉันเคยหลงคิดว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น แต่สุดท้ายก็ไม่ อยากได้เงินจนตัวสั่นสินะ ถึงได้รีบมาอ้าขาให้ฉันเอา ตามคำสั่งของคนอื่น”

ลูซี่.....ลูกสาวเพียงคนเดียวของมาเฟียตระกูลใหญ่อย่าง ลูคัส เด็กสาววัยแรกแย้ม ย่อมตกเป็นจุดอ่อนของผู้เป็นพ่อ ลูคัสจึงจัดการส่ง โจนาธาน ลูกชายบุญธรรมของตนเองให้มาเป็น ‘บอดี้การ์ด‘ ของลูกสาวเพียงคนเดียว แต่ปัญหาคือ.... “หนูไม่ได้ต้องการบอดี้การ์ด โดยเฉพาะเขา!“ เธอเกลียดโจนาธาน! แต่ใครจะไปรู้ ว่าการมีบอดี้การ์ดครั้งนี้จะทำให้เธอมีชีวิตที่เปลี่ยนไป ความอบอุ่นใส่ใจ ที่เขามอบให้ ทำให้เธอและเขา ข้ามเส้นในแบบที่ไม่ควรจะเป็น..... “นายจะไม่รับผิดชอบอะไรเลยเหรอ” “สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้…มันหมายความว่ายังไงสำหรับนาย” เพราะเขาคิดว่าตัวเองไม่คู่ควร ถึงได้ยอมเห็นเธอ ไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่น

“ก็เธอบอกเองว่าถ้าไม่ได้เป็นอะไรกันนอนด้วยกันไม่ได้ ถ้างั้น…..เราก็มาเป็นอะไรกันสิ จะได้นอนด้วยกันได้”

“เราได้พี่แล้วก็ทิ้ง....คิดว่าทำแบบนั้นทุกอย่างมันจะจบลงง่ายๆหรือยังไง?” “เราเป็นเมียพี่! พี่เป็นผัวเรา! ถ้ายังไม่เข้าใจเห็นทีพี่คงต้องโชว์ให้เราเห็น!”

”หนี้ทั้งหมดที่คุณกับน้องชายติดผมอยู่ตอนนี้จะเป็นโมฆะ.....ถ้าคุณยอมแต่งงานกับผม” / “อะไรนะคะ!?” “ ” “คุณรู้ใช่ไหมว่าหน้าที่เมีย มีอะไรต้องทำบ้าง?“ “ฉันขอเพิ่มอีกหนึ่งล้าน ถ้าคุณ....จะให้ฉันทำหน้าที่ เอ่อ ภรรยาครบทุกอย่าง“

”.....มึงจะบ้าหรือไง กูไม่เอาน้องเพื่อน“ / / “อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา เราคงไม่อยากได้เพื่อนพี่เป็นผัวหรอกจริงไหม”

“นาริกา ฉันไม่ได้บอกว่าเธอต้องจ่ายด้วยเงิน” “แล้วคุณเนสจะให้นาจ่ายยังไงคะ ผ่อนจ่ายได้ไหม หรือหักเอาจากเงินเดือนนาก็ได้” “ฉันขอจูบ….จ่ายฉันมาด้วยจูบของเธอ”

“ก็ไม่เห็นต้องเสียเวลาคิดเลยนี่คะ ถึงคุณมาร์ตินจะติดใจลิษา แต่ก็ไม่ได้แปลว่าลิษาจะติดใจคุณมาร์ตินนะคะ”

“หรือว่าของคุณมันเล็กมากเลยเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้สึกเจ็บอะไรเลยล่ะ ถ้าครั้งแรกมันก็ควรจะเจ็บสิ“

“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”

“แน่ใจเหรอ ว่าอยากไปอยู่กับฉัน?” ”ฉันแน่ใจค่ะ คุณดูเป็นคนดี“ “หึ งั้นเหรอ” รินลดา หญิงสาวความจำเสื่อม ยอมตกเป็นคู่นอน ให้แก่ผู้ชายป่าเถื่อนอย่างเขาสามเดือน เขาแส้งทำดี เธอก็หลงจริง เมื่อความจริงถูกเปิดเผย เสือร้ายกลับไม่อาจยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ... “คิดว่าจะหนีฉันไปได้ตลอดไปหรือไงฮะ!?” ”อะอ๊ะ ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า!“ “ปล่อยไหนดีล่ะ? ข้างในตัวเธอดีไหม?”

‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’

“ทะทำบ้าอะไรของนาย!” / “ก็เธอบอกว่าฉันจะไปมีอะไรกับใครก็เชิญ ตอนนี้ฉันอยากมีอะไรกับเธอจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”

เจษ = “ฉันยินดีชดใช้ค่าเสียหายให้เธอนะ” นิลิน = “ไม่ต้องค่ะ ฉันไม่ได้ขายตัว! ‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’

“ช่วย......มีเซ็กส์กับฉันได้ไหมคะ?” “แน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะทำแบบนี้” “ค่ะ ฉันแน่ใจ”