FAZER LOGINเมี๊ยว ~"ริวจินอย่าทำพี่ครับ" นารารีบวางถ้วยที่อยู่ในมืออย่างไว เธอรีบวิ่งไปหาริวจินลูกชายคนเดียววัยสองขวบที่กำลังหยุมหัวแมวสุดห่วงของเธอจนขนแมวติดเต็มมือเล็ก"ฟู ฟู~" เด็กน้อยพูดไม่ชัดหัวเราะร่าพร้อมกับชี้ไปทางถ้วยฟูที่อยู่ในอ้อมกอดของนาราที่กำลังปลอบขวัญ"ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้วยฟูเจ็บนะลูก" นาราร
@Tiger_Groupผลั่ก!"การ์ดมึงมาทำไมเยอะแยะ วันนี้มีเรื่อง?" เรย์ที่ผลักประตูเข้ามาเอ่ยถามกับเพื่อนที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่เขาจะพาตัวเองไปนั่งที่ตรงข้ามเพื่อน"ก็มึงบอกให้กูช่วยเรื่องใหญ่ ที่ไหน คนของกูพร้อมแล้ว" ไทเกอร์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาวางปากกาลงแล้วลุกขึ้นเตรียมถอดสูทของผู้บริหาร
"ที่นี่บรรยากาศดีมากเลยนะคะ" ดวงตากลมโตกวาดไปมองรอบๆ เกาะที่มีน้ำสีฟ้ากว้างใหญ่ วันนี้เป็นวันฮันนีมูนวันแรกที่ตกลงกันว่าจะมาเป็นบ้านบนเกาะส่วนตัวของเรย์ที่ซื้อไว้ โดยที่บนเกาะนี้มีแค่เขากับเธอเพียงสองคนเท่านั้น"ชอบไหม แด๊ดซื้อเพื่อหนูเลยนะ" ร่างสูงโปร่งเดินมากอดภรรยาสาวจากด้านหลัง เกยคางไว้บนไหล่มน
"ฮาโหลครับ" มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู ขณะที่ดวงตาคมกวาดมองไปข้างหน้าเพื่อตรวจเช็คในสิ่งที่เขากำลังทำ(ทำไมเสียงดังจังเลยคะ แด๊ดไม่ว่างเหรอ?) ปลายสายเอ่ยขึ้นทำให้ร่างสูงรีบเดินออกจากที่ที่ทำให้เสียงดัง ก่อนที่จะเอ่ยอีกครั้ง"ว่างครับ แด๊ดว่างคุยกับหนูตลอด" เรย์รีบกรอกเสียงหวาน(แล้วแด๊ดอยู่ไหนคะ ทำ
"หึ พูดมาได้สักที" ไทเกอร์กระตุกยิ้มร้ายเมื่อรู้ความลับของเพื่อน ในหัวเริ่มไล่แผนการต่อไปเป็นฉาก ๆ เพื่อลงโทษเพื่อนมาดนิ่งที่ทำกับเขาไว้เยอะ"มึงคิดจะทำอะไรวะ" เมฆเอ่ยถามด้วยความหวาดระแวงแทนเรย์ ดูจากใบหน้าแล้วคงจะไม่ใช่แผนในทางที่ดีแน่"ทำเหมือนที่มันเคยทำไว้กับนารา" ปัจจุบัน"หนูรู้ตั้งแต่แรก?" เ
"ไอเสือ!...มึงอย่าเทน้ำหนักลงมาฝั่งกูเยอะดิ เห็นไหมจะล้มอยู่แล้วเนี่ย""ก็ตัวแม่งหนักชิบหาย กูจะล้มแล้ว""แม่ง...ไม่น่ามอมมันเลย ความลับก็ไม่รู้ เสือกต้องแบกกลับบ้านอีก""กูไม่น่าเชื่อมึงแต่แรกไอสัส" เสียงทุ้มของเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังถกเถียงกันถึงเพื่อนอีกคนที่สลบคอพับในร้านเหล้าหรูหราด้วยฝีมือการม
ปึก!"นี่คือโอกาสครั้งที่สองที่คุณตอบแทนผมงั้นเหรอ?" แฟ้มเอกสารเล่มหนาถูกกระแทกลงกลางโต๊ะประชุมยาวตำแหน่งกึ่งกลางกระจัดกระจายจนตกลงจากโต๊ะหรู ท่ามกลางพนักงานบริษัทหลายสายตาที่พากันก้มหน้าลงทันทีที่เรย์ตวาดกร้าวกวาดสายตาไปมองด้วยความไม่พอใจ"ผ ผมขอโทษครับ" พนักงานชายวัยกลางคนตอบเสียงสั่นก้มหน้าหงุดน้
@PUB TUBA"ไอเมฆ...มึงว่าเพื่อนเราหน้าเด็กลงไหมวะ" ไทเกอร์ยกยิ้มกวนถามเมฆที่นั่งตรงข้าม ทว่าสายตาของเขากลับหันไปมองยังเรย์ที่พึ่งจะเข้าใหม่หย่อนสะโพกนั่งลงด้านข้างด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งเช่นปกติทุกวัน"เออวะ...โคแก่แถวนี้ได้กินหญ้าอ่อนแล้วหน้าเด็กลงจริงวะ" เมฆกระตุกยิ้มตอบกลับทำให้สายตาคมกริบของเรย์ท
"หึ" ขณะที่ร่างสูงมองตามแผ่นหลังเล็ก เขาเค้นเสียงทุ้มในลำคอจ้องมองความสดใสของร่างเล็กจนเผลอยิ้มตามLINE PHIANGKWAN (เพียงขวัญ)เรย์ : ฉันได้เบอร์ติดต่อที่เธออยากได้แล้วเรย์ : 098-703-xxxxเรย์ : เพลงพิณมือหนากดปิดหน้าจอโทรศัพท์ เขาก้มลงมาสนใจงานของตัวเองต่อ โปรเจ็คใหม่เริ่มมีปัญหาครั้งยิ่งใหญ่ทำให
"ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...เป็นอิสระแล้ว เย้!" ข้าวฟ่างชูมือขึ้นเหนือหัว วันนี้เป็นสุดท้ายของการสอบกลางภาคของเด็กมัธยมปลายอย่างพวกเธอ"วันจันทร์นี้เรายังมีเรียนเหมือนเดิมนะ ข้าวจะดีใจไปทำไม" นาราเอ่ยถามคนเพื่อนตัวเล็กด้วยรอยยิ้ม"ก็ดีใจที่ไม่ต้องอ่านหนังสือหลังเลิกเรียนแล้วสิ เหนื่อยจะแย่""อื้ม...ก็จ







