Masukเมี๊ยว ~"ริวจินอย่าทำพี่ครับ" นารารีบวางถ้วยที่อยู่ในมืออย่างไว เธอรีบวิ่งไปหาริวจินลูกชายคนเดียววัยสองขวบที่กำลังหยุมหัวแมวสุดห่วงของเธอจนขนแมวติดเต็มมือเล็ก"ฟู ฟู~" เด็กน้อยพูดไม่ชัดหัวเราะร่าพร้อมกับชี้ไปทางถ้วยฟูที่อยู่ในอ้อมกอดของนาราที่กำลังปลอบขวัญ"ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้วยฟูเจ็บนะลูก" นาราร
@Tiger_Groupผลั่ก!"การ์ดมึงมาทำไมเยอะแยะ วันนี้มีเรื่อง?" เรย์ที่ผลักประตูเข้ามาเอ่ยถามกับเพื่อนที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่เขาจะพาตัวเองไปนั่งที่ตรงข้ามเพื่อน"ก็มึงบอกให้กูช่วยเรื่องใหญ่ ที่ไหน คนของกูพร้อมแล้ว" ไทเกอร์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาวางปากกาลงแล้วลุกขึ้นเตรียมถอดสูทของผู้บริหาร
"ที่นี่บรรยากาศดีมากเลยนะคะ" ดวงตากลมโตกวาดไปมองรอบๆ เกาะที่มีน้ำสีฟ้ากว้างใหญ่ วันนี้เป็นวันฮันนีมูนวันแรกที่ตกลงกันว่าจะมาเป็นบ้านบนเกาะส่วนตัวของเรย์ที่ซื้อไว้ โดยที่บนเกาะนี้มีแค่เขากับเธอเพียงสองคนเท่านั้น"ชอบไหม แด๊ดซื้อเพื่อหนูเลยนะ" ร่างสูงโปร่งเดินมากอดภรรยาสาวจากด้านหลัง เกยคางไว้บนไหล่มน
"ฮาโหลครับ" มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู ขณะที่ดวงตาคมกวาดมองไปข้างหน้าเพื่อตรวจเช็คในสิ่งที่เขากำลังทำ(ทำไมเสียงดังจังเลยคะ แด๊ดไม่ว่างเหรอ?) ปลายสายเอ่ยขึ้นทำให้ร่างสูงรีบเดินออกจากที่ที่ทำให้เสียงดัง ก่อนที่จะเอ่ยอีกครั้ง"ว่างครับ แด๊ดว่างคุยกับหนูตลอด" เรย์รีบกรอกเสียงหวาน(แล้วแด๊ดอยู่ไหนคะ ทำ
"หึ พูดมาได้สักที" ไทเกอร์กระตุกยิ้มร้ายเมื่อรู้ความลับของเพื่อน ในหัวเริ่มไล่แผนการต่อไปเป็นฉาก ๆ เพื่อลงโทษเพื่อนมาดนิ่งที่ทำกับเขาไว้เยอะ"มึงคิดจะทำอะไรวะ" เมฆเอ่ยถามด้วยความหวาดระแวงแทนเรย์ ดูจากใบหน้าแล้วคงจะไม่ใช่แผนในทางที่ดีแน่"ทำเหมือนที่มันเคยทำไว้กับนารา" ปัจจุบัน"หนูรู้ตั้งแต่แรก?" เ
"ไอเสือ!...มึงอย่าเทน้ำหนักลงมาฝั่งกูเยอะดิ เห็นไหมจะล้มอยู่แล้วเนี่ย""ก็ตัวแม่งหนักชิบหาย กูจะล้มแล้ว""แม่ง...ไม่น่ามอมมันเลย ความลับก็ไม่รู้ เสือกต้องแบกกลับบ้านอีก""กูไม่น่าเชื่อมึงแต่แรกไอสัส" เสียงทุ้มของเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังถกเถียงกันถึงเพื่อนอีกคนที่สลบคอพับในร้านเหล้าหรูหราด้วยฝีมือการม
"นาราพี่ฝากเสริฟน้ำโต๊ะห้าหน่อยนะ""ได้ค่าพี่นุ่น" เสียงใสตอบรุ่นพี่สาวด้วยรอยยิ้มหวานก่อนที่จัดการหยิบถาดที่มีเครื่องดื่มตามที่ลูกค้าสั่งไว้แล้วเดินตรงไปที่เป้าหมายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม สดใสตามปกติที่เธอเป็น"โกโก้ปั่นกับช็อคโกแลตมินท์เย็นได้แล้วค่ะ" เด็กสาววัยสิบเก้าปีจัดวางแก้วให้ลูกค้าหนุ่มทั้งสองด
"ยายจ๋า น้าจ๋า หนูกลับมาแล้ว" เด็กสาวร่างบางในชุดนักเรียนมอปลายเดินเข้าไปภายในบ้านขนาดกลางของเธอ ปากเล็กก็ตะโกนเรียกหาคนภายในบ้านเสียงดังลั่นด้วยท่าทีอารมณ์ดีแม้ว่าจะมีความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาบ้างแต่เธอก็เลือกที่จะไม่แสดงออกมันเพื่อไม่ให้อีกสองคนไม่สบายใจ"ยัยนา จะตะโกนทำไม เดี๋ยวข้างบ้านก็ด่าเอา
"ท่ามกลางผู้คนมากมายที่รายล้อมในเมืองแห่งความวุ่นวายแต่กลับมีเพียงชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเจ้าของส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ใบหน้าคมได้รูป จมูกเป็นสันคมเข้ากับโครงหน้า ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคมกริบชวนมองที่ใครได้สบเป็นอันต้องหลงใหล รวมไปถึงริมฝีปากหยักได้รูปอมชมพูที่ทำให้เธอไม่สามารถที่จะละสายตาไปจากเขาไ
ตึกตึกตึกตึกเสียงฝีเท้าเล็กของร่างบางมอปลายปีสุดท้ายรีบวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่นสาวเท้าไปยังห้องเรียนของตัวเองในวันแรกของการเปิดภาคเรียนเทอมสุดท้ายของเธอ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะสอดส่องไปรอบๆ ห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางเพื่อหาใครบางคนจนสายตามาหยุดอยู่ที่ร่างบางอีกคนที่มีรูปร่างไม่ต่างไปจากเธอ สองเท้าเรียวไม่รอช้







