CHAPTER 5: WEDDING AGAD AGAD?

ALICE POV

 

Pagkalipas ng tatlong buwan.

Matagal tagal din bago ako makabalik sa mansion, kasalukuyan akong nasa ibang bansa para magbakasyon at pinagtatakpan ang tunay kong dahilan, tinatangka kong takasan ang muling schedule namin ni Matthew na i-meet ang aming wedding coordinator. Mahigit dalawang buwan na lang ay kasal na namin ngunit ginagawa ko ang lahat ng paraan para hindi ito matuloy. Kinancel ko ang aming appointment sa lahat ng kailangang gawin pero naging mabilis ang naging pag solusyon doon ni Mikael.

"Konting panahon pa," sambit ko sa aking sarili.

Bahala na kung magalit sa akin si Daddy o mapahiya si Mikael sa kanyang pamilya pero walang magaganap na kasalan at sisikapin kong mangyari yun.

Ngayon ang araw ng aming appointment sa wedding coordinator ngunit hindi pa rin ako tinatawagan ni Mikael na nakapagtataka. Siguro ay abala itong pinaghahahanap ako sa lahat ng exclusive bar sa kanila.

  Maparaan si Mikale pagdating sa paghahanap sa akin kaya pinili ko munang lumabas ng bansa.

   "Hanapin mo ako Mikael" tumawa ako sa aking iniisip habang naiimagine ang naiinis na lalaking hindi ako mahagilap.

  Kasalukuyan akong nagkakape sa lobby ng hotel at hinihintay ang kaibigan kong in charge sa aking travel and tour agency na may branch dito.

   "Enjoying the coffee?," halos mailuwa ko ang aking kape nang marinig ko ang pamilyar na boses sa aking harapan na kahit hindi ko na iangat ang aking paningin ay sigurado akong kilala ko sya.

  "Oh my ghad! Mikael ? speaking of the devil! what are you doing here i was just thinking about you".

Literal na tumatawa ako dahil hindi ko sukat akalaing masusundan nya agad ako doon.

  "Is it funny? huh?" nagtaas sya ng kilay  habang nasa magkabilang bulsa ng sweater nito ang kanyang mga kamay.

  "You know i hate cold places,"

"Thats why i came here," sagot ko "At pinuntahan mo pa talaga ako?"

" Nakalimutan mo na ba? I am a pilot at may mga mata ako sa bawat airport and guess what?"

  "What?"

"I personally saw you leaving."

"So are you taking me home Mikael?," sumandal ako sa sofa at tinignan sya ng mapang hikayat na tingin. "Oh gusto mong magpa init muna tayo sa kwarto since its very cold in here."

Hindi iyon pinansin ni Mikael at tumingin sa kanyang wrist watch.

  "Iiwan din kita dito pagkatapos ng meeting natin"

Napa diresto ako ng upo mula sa pagkaka sandal ng marinig ko ang tinuran nyang yun.

  "Wait, what? what do you mean meeting? what meeting?" naguguluhang tanong ko. "Wait did you...? oh common, wag mong sabihing kasama mo ngayong nagtungo dito ang wedding coordinator natin?"

  "Tanga tangahan?  Really? Alice ? you know i'll do everything para matuloy tong kasal natin habang ginagawa mo naman ang lahat para hindi ito matuloy."

  "So you are that competitive huh? Mr Mikael?"

"Hindi ka lang talaga magaling magtago"

  "Excuse me?" Kung sabagay ay tama ito, kung sa Pinas pa lang ay kaya na nyang halughugin ang bawat lugar mahanap lang ako ay nagagawa nya at ngayon ay muli nyang napatunayan iyon dahil kaharap ko na sya mismo, from bone to flesh with its kinda insulting smirk on his face.

 I really love it when he make that smirk. His handsome face remains handsome no matter what his expression is. Kahit naiinis ito, nagagalit or naiinip its still handsome.  Even the way he moves, walang pagmamadali, he moves so gracefully which makes his physique stand out.  Mala modelo ang matipuno nitong katawan lalo na kung naka uniporme itong pang piloto. Bakat ang namumutok nitong muscles sa kanyang katawan at ang bukol nito sa harapan. Gayunpaman ay hanggang paghanga lang ang nararamdaman ko para sa kanya at wala ni katiting na pag-ibig.

  Kahit pa sa susunod na mga buwan ay ikakasal na kami hindi ko sinubukang pilitin kelan man ang aking pusong tumibok para kay Mikael at alam nya yun. Ang kasalang magaganap ay kagustuhan ng aming mga magulang, well, partly ay kagustuhan din ni Mikael. Nangakong tutulong na mag invest si Daddy para sa itatayong sariling airlines ng pamilya ni Mikael kung magpapakasal kaming dalawa, since halos karamihan naman ng negosyo nila ay naka base sa ibang bansa, malaking tulong din ito sa travel and tour business ko pag nagkataon. Yun lang ang dahilan ng aming kasal. More money and benefits to their family. Walang love, walang affection sa puso ko.

Napansin ko na nanginginig sa lamig si Mikael.

  "Shall we go to my room?," I raised an eyebrow like i was forced to offer him heat inside dahil may heater ang sahig doon. "So you can at least feel comfortable."

  "I dont think your idea of heat is what i need right now, masyado mo akong pinagpapantasyahan eh hindi pa tayo kinakasal."

  For the first time i felt warm with Mikael's presence. Hindi ako naiirita ngayon sa kanya. Kung dati ay wala akong paki alam sa kanya kahit magkatabi kami sa kotse ay ngayon tila may nag uudyok sa akin para kausapin ito.

The cold weather and the unfamiliar foreign country somehow managed to change my perception on him. Mikael really is a good guy and respectful. He never forced me for anything except dragging me home from the club. Kahit gano pa ako kalasing wala akong natatandaan na sinamantala nya iyon.

It's just so ironic that the perfect guy that everybody is wishing is within my grasp but sadly, i have no feelings for him.

  Nakaramdam ako ng lungkot para kay Mikael, alam kong mahal nya ako at hindi lang dahil sa aming mga magulang kaya ito magpapakasal sa akin.

Hindi ko namamalayan na nakatitig na ako sa namumulang pisngi ng nya. His eyes were cold and a bit sad or tired, its just something in him needs comfort and rest. Siguro ay pagod na itong i-impressed ang mga magulang nito. He never wanted to be a pilot anyway, pero dahil yun ang gusto ng daddy nya ay sinunod nya ito and he is good at it. Now he loves me pero ayaw nya muna sanang magpakasal kami, gusto nyang mahalin ko muna sya bago nya ako dalhin sa altar.

Hindi ko din alam ang sagot kung kaya ko bang turuan ang puso kongmahalin ito, o susubukan ko bang ibigin sya sa hinaharap pagkatapos ng aming pag-iisang dibdib. Pareho kaming matatali sa isang sumpaang kasinungalingan.

"Hey?, something in my face?." Ipinadaan ni Mikael ang kanyang palad sa muka ko na nakatitig sa kanya. "Kanina ka pa nakatitig sa akin?"

"  I think we really need to cancel this wedding habang may oras pa tayo Mikael, im serious."

"Akala mo hindi ako seryoso ?" nilapit nito ang kanyang muka sa akin. "I love you but marriage is not in my mind yet, but what can we do?"

"I'll just love you until you feel the same way or until i fell out of it."