บทที่ 8

LUCIANO

- 8 -

ข่าวฉาวสมใจ

ณ เพนต์เฮาส์หรู

ย่าน Athena International University

เวลา 03:00 น.

ลูเซียโน่อุ้มคนตัวเล็กเดินตรงขึ้นมาถึงห้องนอนของเขา ก่อนจะเหวี่ยงร่างที่ไร้สติของเฌอร์ชีวาลงบนเตียงคิงไซซ์สีดำสนิทอย่างไร้ซึ่งความปรานี

ปึก! แรงกระแทกทำให้ร่างบางสะดุ้งน้อย ๆ แต่ฤทธิ์ยาสลบที่รุนแรงยังคงตรึงเธอไว้ในภวังค์แห่งความหลับใหล

ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมและดุดันเดินวนตรงมาหยุดที่ปลายเตียง เขาถอดเสื้อยืดของตัวเองออก ก่อนจะใช้เสื้อเช็ดคราบเลือดตรงบริเวณหางคิ้วด้านขวาเล็กน้อย แล้วโยนเสื้อลงกับพื้นในทันที

ร่างสูงเดินตรงไปที่หัวเตียงพร้อมกับหันโคมไฟจ้ามาส่องใบหน้าของหญิงสาวนิรนามที่เขาตามหาตัวของเธอมานานติดกันหลายคืน

เมื่อโคมไฟที่หัวเตียงสาดส่องตรงไปที่ใบหน้าของเฌอร์ชีวาแบบเห็นชัดในทุกอณูขุมขน

“ก็ไม่เลว...” ลูเซียโน่กระตุกยิ้มร้ายออกมา เพราะรูปร่างหน้าตาของคนตรงหน้ามันดีเกินกว่าที่เขาเคยคาดคิดเอาไว้ไปมาก

ลูเซียโน่ล้วงหยิบมีดพกใบมีดสีดำด้านที่พกติดตัวออกมา พร้อมกับเฉือนเข้าตรงคอเสื้อยืดของหญิงสาวที่ไม่ได้สติ คมมีดกรีดบรรจงลากยาวลงมาตามแนวร่องอกอย่างช้า ๆ

คะ... แควก! ฉึก...เสื้อยืดตัวบางของเธอถูกฉีกขาดเป็นสองซีก เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องที่ซ่อนอยู่ภายใน ทำเอาดวงตาคมกริบเบิกโตอย่างลุกวาวขึ้นมาในทันที

“เชี่ย...เธอนี่ซ่อนรูปใช้ได้เลยนะเนี่ย” ลูเซียโน่ไม่รอช้า

ฉึก!! เขาหันปลายมีดงัดขึ้นเฉือดเข้าที่บราชั้นในสีดำของเธอจนแยกออกจากกันเพื่อเผยให้เห็นสองเต้าอวบอิ่มที่ดูนุ่มนิ่ม และกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจอย่างเป็นธรรมชาติ

“สีสวยดีนี่!” ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้วนตามฐานยอดอกสีชมพูอ่อนของเธอพลางลอบกลืนน้ำลาย

คนสารเลวโยนมีดพกไปวางที่หัวเตียงตามเดิม ก่อนที่เขาจะเริ่มปลดกางเกงของเธออย่างช้า ๆ ขณะที่ฝ่ามืออีกข้างก็เริ่มบีบขย้ำ และบดคลึงอกอวบอิ่มของเธอเล่นอย่างสนุกมือ

ลูเซียโน่เริ่มบีบเคล้นแรง ๆ จนทั้งสองเต้าสวยแดงช้ำเป็นจ้ำรอยฝ่ามือหนาของเขา ซึ่งเขาก็มองมันด้วยความพึงพอใจเป็นที่สุด ก่อนที่เขาจะอดใจไม่ได้โน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นแล้วขบเม้มจนเกิดรอยช้ำสีกุหลาบเด่นหรา

“อื้อ...อ๊ะ อื้อ” ใบหน้าของหญิงสาวที่ไร้สติเริ่มเหยเกคล้ายทรมานจากแรงอารมณ์ที่เขากำลังยัดเยียดให้

“ในเมื่อเธออยากได้ข่าวฉาวของฉันมากนัก...” เขาโน้มใบหน้าลงไปจนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดแก้มเนียนนุ่มของเธอ ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำพร่าที่ข้างใบหู

“ฉันก็จะจัดให้เธอแบบ... เอ็กซ์คลูซีฟสุด ๆ ไปเลยเหมือนกัน” มือหนาเอื้อมไปคว้าคอขวดวิสกี้ราคาแพงที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมากระดกรวดเดียวจนน้ำสีอำพันไหลซึมมุมปาก เขาใช้หลังมือเช็ดมันออกอย่างลวก ๆ ด้วยท่าทางดุดัน

ลูเซียโน่หยิบสมาร์ตโฟนของเขาขึ้นมา ปรับโหมดเป็นวิดีโอกล้องหน้าแล้ววางมันพิงไว้กับขวดวิสกี้อย่างจงใจให้มุมกล้องมองเห็นทุกอิริยาบถบนเตียงนอน

แสงสว่างจากหน้าจอสะท้อนให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ดูดิบเถื่อนของลูเซียโน่... แนบชิดกับใบหน้าขาวซีดที่ไร้ทางสู้ของเฌอร์ชีวา

“เธอถ่ายฉัน...ฉันถ่ายเธอ แบบนี้แฟร์ ๆ ดีว่ามั้ย?” เขาพูดใส่ใบหน้าของเฌอร์ชีวาพลางเงยหน้าจ้องมองหน้าจอที่กำลังบันทึกอยู่ในตอนนี้

ลูเซียโน่กลับเลื่อนริมฝีปากต่ำลงมายังเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวไต่ระดับความรุนแรง

แผล่บ...จ๊วบ... จ๊วบ! ชายหนุ่มจงใจดูดดึงยอดปทุมถันสีหวานอย่างตะกรุมตะกราม

เสียงชื้นแฉะของริมฝีปากที่บดขยี้กับผิวเนื้อนวลดังระงมไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด เขาใช้ลิ้นร้อนรัวละเลงบนยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตา ก่อนจะออกแรงกัดเบา ๆ จนร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว

“อื้อ อ๊ะ!!” หญิงสาวกระเส่าเสียงแผ่วเบาด้วยความเจ็บ และสัมผัสรุกรานจากริมฝีปากร้ายที่ขบเม้มและดูดดื่มยอดอกของเธอราวกับขนมหวานรสโปรด

เมื่อเธออ้าปากครางเพียงเล็กน้อย ปลายลิ้นของเขาลากเลียจากเนินอกขึ้นไปจรดถึงขอบปากพร้อมกับบดขยี้จูบลงไปอย่างดูดดื่มรุนแรง รสชาติของคราบเหล้าและบุหรี่ในปากของเขาถูกยัดเยียดเข้าไปจนเธอสำลัก

“อึก…อื้อ” ร่างบางทั้งเผลอกลืนน้ำลายและครางเสียงหลงกับสัมผัสที่แสนทรมานนี้ โดยที่ร่างกายของเธอตอบสนองไปโดยที่เธอยังไม่ได้ฟื้นคืนสติใด ๆ

ลูเซียโน่ผละออกมาเล็กน้อย เขาเอื้อมมือไปคว้าสมาร์ตโฟนที่ตั้งพิงขวดวิสกี้และเลื่อนมันมาให้ประชิดใบหน้าของเธอมากขึ้น เพื่อให้เก็บทั้งภาพที่คมชัดและเสียงครางในลำคอของหญิงสาวในช่วงเวลาที่สุขสมนี้

จ๊วบ แผล็บ ๆ เขาปรับมุมกล้องให้เห็นใบหน้าของตนเองที่กำลังขบเม้มเนินอกสวยของเธอ

“อื้อ...อ่า อ๊ะ ซี้ด...จะเจ็บ” ใบหน้าของเฌอร์ชีวาเหยเก และครางอย่างไม่ได้สติ

เขาจงใจอัดคลิปถ่ายเก็บไว้ทุกอณูความอัปยศของเธอ โดยไม่ลืมที่จะให้เห็นใบหน้าของเขาที่กำลัง คลอเคลียและเล่นสนุกอยู่กับเรือนร่างของเธอโดยที่เธอไม่ได้เต็มใจ

“เธอจะมาโทษฉันไม่ได้หรอกนะ ในเมื่อเธอละเมิดความเป็นส่วนตัวของฉันก่อน” ลูเซียโน่เริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาสวยของเธอ และยกขึ้นพาดลงที่ไหล่กว้างของเขา

“ดังนั้นอะไรที่มันเป็นส่วนตัวของเธอ...ฉันก็มีสิทธิ์ละเมิดด้วยเช่นกัน” สายตาคมคายของลูเซียโน่เลื่อนต่ำลงจดจ้องจุดดึงดูดใจกลางเรือนร่างที่แสนเย้ายวน

กลีบกุหลาบที่อวบอูม นุ่มนวล และปิดแนบสนิท ไร้ซึ่งไรขนใด ๆ ทำเอานักล่าแต้มอย่างเขาถึงกลับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่

“Xเธอน่าXXXโคตร” ปลายนิ้วโป้งไล้ไปตามรอยแยกกึ่งกลางกายอย่างไม่สามารถอดใจได้ไหว

“อื้อ... อ๊ะ...” เฌอร์ชีวาส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ ร่างกายสั่นเทาไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกยัดเยียดให้

ในตอนที่ถูกปลายนิ้วของเขาเขี่ยวนไปวนมาและขยี้เน้น ๆ แสงไฟจากหน้าจอสะท้อนหยาดน้ำใสที่รินไหลออกมาจากรอยแยกสีหวานที่ปิดสนิทตรงหน้า

“เธอนี่ก็ขี้xงxxเหมือนกันนะ…แค่โดนลูบไม่กี่ทีก็แฉะเยิ้มได้ขนาดนี้แล้ว” เขาสบถต่ำอย่างพึงพอใจ ก่อนจะยกเรียวขาสวยของเธอขึ้นพาดที่บ่า เพื่อให้ได้มุมองศาในการถ่ายภาพที่ชัดเจนมากขึ้น

“อ๊ะ... อื้อออ อื้อ ๆ!” เสียงครางประท้วงที่แสนทรมานดังระงม

ในจังหวะที่เธอร้องครางไม่หยุด ลูเซียโน่ค่อย ๆ เริ่มสอดปลายนิ้วกลางเข้าไปในตัวตนของเธอแบบพรวดเดียว มิดทั้งด้าม...สะสวบบบ!!

“เฮือก!” เฌอร์ชีวาสะดุ้งสุดตัว ร่างบางบิดเกร็งจนแผ่นหลังแทบไม่ติดเตียง ความเจ็บแปลบและอึดอัดที่รุกล้ำเข้ามาใจกลางกายทำเอาสติที่พร่าเลือนถูกกระชากกลับมาในทันที

“อ๊ะ!” ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ซึ่งภาพตรงหน้าคือใบหน้าชั่วร้ายของลูเซียโน่ที่กำลังโน้มลงมาสบสายตากับเธอในระยะประชิด

“แน่น... โคตรดี” คนสารเลวสบถชิดริมฝีปากเธอ นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในแววตาของเธอ พร้อมกับกระตุกปลายนิ้วที่ฝังอยู่ในร่องรักของเธอเบา ๆ

“นาย...ทะ ทำอะไรฉัน?” เธอเอ่ยถามไปแบบงุนงง เหมือนสติที่เพิ่งถูกกระชากกลับมายังคงขาวโพลนและพร่าเลือนด้วยฤทธิ์ยาสลบที่หลงเหลือหมุนวนอยู่ในหัว

“นี่เธอคงไม่...?!...” ร่างสูงเลิกคิ้วเล็กน้อย

เขาพึมพำขึ้นทันทีเหมือนเริ่มไม่มั่นใจในบางอย่าง เมื่อสัมผัสได้ถึงความคับแน่นมหาศาลที่บีบรัดนิ้วกลางของเขาไว้จนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้

“เอาออกไป!!” เฌอร์ชีวาแผดเสียงสั่นพร่า รวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อหลุดพ้นจากฤทธิ์ยาสลบ

“ฉันบอกว่าเอาออกไป!” คนตัวเล็กยกเรียวขาอีกข้างขึ้นหมายจะถีบคนตรงหน้าเพื่อหวังหนีเอาตัวรอด

ทว่าคราวนี้มันกลับดูไม่ได้ง่ายแบบที่คิด เพราะยังไม่ทันจะออกแรงถีบ

หมับ!! มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าเล็กของเธอไว้ได้ทันควัน แรงบีบมหาศาลทำให้เฌอร์ชีวานิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

“ถ้าชอบแบบซาดิสม์ ๆ บอกกันตรง ๆ ฉันก็จัดให้เธอได้!!” เขากระชากข้อเท้าของเธอรั้งให้คนตัวเล็กกลับมานอนใต้ร่างตัวเองอีกครั้ง

“ปล่อยนะ! ไอ้คนสารเลว!” เฌอร์ชีวาแผดเสียงสั่นพร่า

เธอพยายามจะผลักเขาออกห่าง แต่ทว่าลูเซียโน่กลับไวกว่าอย่างน่าเหลือเชื่อ เขาโน้มตัวลงมาทับร่างบางเอาไว้จนเธอแทบหายใจไม่ออก นัยน์ตาคมกริบฉายแววบ้าคลั่งอย่างคนชนะที่กำลังสนุกกับเหยื่อ

“ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธที่จะนอนกับฉันมาก่อน!” เขาพูดใส่หน้าของเธอพลางก้มลงบดจูบอย่างดุดันและป่าเถื่อน

“ไม่ต้องทำเหมือนไม่อยากหรอกน่า!” เขาพูดไปก็บดขยี้ริมฝีปากของเธอซ้ำ ๆ

รสชาติขมปร่าของวิสกี้และบุหรี่ถูกยัดเยียดเข้าสู่โพรงปากของหญิงสาวที่พยายามขัดขืนอย่างสุดกำลัง

เฌอร์ชีวาเมินหน้าหนีสัมผัสที่ดิบเถื่อน แต่หนียังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี

“อื้อ! อ่อย...อื้อออ!” เสียงประท้วงถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อเขาทั้งดูดดึงริมฝีปาก พร้อมกับกระแทกปลายนิ้วเข้าหาความคับแน่นในตัวเธอซ้ำ ๆ พาให้ร่างบางบิดเกร็งอย่างทรมานจนแทบอดทนไม่ไหวอีกต่อไป

ลูเซียโน่ผละริมฝีปากออกมาชั่วครู่เพื่อมองดูใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาของคนใต้ร่าง เขาแสยะยิ้มร้ายพลางปลดเข็มขัดกางเกงออกช้า ๆ และถลกกางเกงลงเล็กน้อย

“อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ! ลูเซียโน่...หยุด!! หยุดเดี๋ยวนี้!” เธอตะโกนเรียกชื่อเขาด้วยความลนลาน

….

…

…

“ถ้านายทำอะไรฉันละก็!! นายอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิต!” เธอตั้งใจก่อนจะโพล่งออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

“ทำไมฉันต้องเสียใจด้วย?” ลูเซียโน่ถามกลับอย่างไม่ได้ใส่ใจ

ฟุ่บ!! มือหนารวบตรึงข้อมือเล็ก ๆ ของเธอไว้ด้วยกัน ก่อนจะหยิบถุงยางอนามัยที่พกติดกระเป๋ากางเกงอยู่ตลอดออกมาเตรียมฉีกซองเพื่อใช้งาน

“เพราะว่า...ฉะ...ฉันป่วย!” เฌอร์ชีวาสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมสติที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดพูดโพล่งออกไป โดยหวังว่าจะใช้เป็นเกราะป้องกันตัวสุดท้าย

“ป่วยเป็นโรคติดต่อที่ร้ายแรง และก็รักษาไม่หายอีกด้วย!” เฌอร์ชีวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นระริกแต่จริงจัง ทำเอาอากาศรอบตัวเย็นเยือกขึ้นมาทันที

“โรคติดต่อ?” ร่างสูงทวนคำนั้นเบา ๆ

_______📸______