Masukฉันไม่หย่า! หากเป็นมีนาคนก่อนคงจะพูดอย่างนี้ แต่หลังจากที่เธอตายและได้มาเกิดใหม่ในร่างเดิม ความคิดของเธอก็เปลี่ยนไป คุณสามีอยากหย่ามากใช่ไหม? แก้วแหวนเงินทอง ทรัพย์สินมีค่าที่มี แบ่งมาสิคะ...คนละครึ่ง
Lihat lebih banyak'เมื่อไหร่จะยอมหย่า' เสียงเข้มเอ่ยถามภรรยา เมื่อเดินทางกลับบ้านมาก็เจอเธออยู่ตรงหน้าทันที เหอะ!ผู้หญิงไม่สวย นิสัยไม่ดีและก็หน้าไม่อายอย่างนี้ ไม่รู้ว่าคุณย่าอยากได้หล่อนมาเป็นหลานสะใภ้ทำไม หนำซ้ำประวัติของหล่อนยังพลอยให้เขาที่ต้องแต่งงานด้วยด่างพร้อยไปหมด
'ฉันไม่หย่าค่ะ' ต่อให้จะต้องพูดอีกหลายครั้ง มีนาก็จะบอกคุณดลพีว่ามีนาไม่หย่า ที่เธอไม่หย่ากับเขาไม่ใช่เพราะเรื่องเงินเรื่องทองอะไร หากแต่เป็นเพราะเธอรักเขา รักเขาที่เป็นพี่ชายฮีโร่ของเธอในวัยเด็ก
'หน้าด้าน!'
'......' ค่ะ มีนาหน้าด้าน มีนารู้ว่าตอนนี้สถานะทางสังคมของเราไม่เหมาะสมกัน ตอนนี้คุณไม่รักไม่สนใจมีนา แต่มีนาเชื่อว่าสักวันคุณดลพีจะเปลี่ยนใจ แม้ว่าตอนนี้เราจะแต่งงานกันมาสามปีแล้วก็ตาม
สามปีที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป สามปีที่คุณดลพียังคงทำตัวเหมือนเดิมกับเธอ
'บัดซบสิ้นดี ทำไมชีวิตของฉันต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงอย่างเธอ' เสียงเข้มที่คุ้นหูกับประโยคที่คุ้นเคยของสามี ที่มักใช้ต่อว่าภรรยาที่ไม่ได้รักอยู่ทุกวัน ตั้งแต่ที่เขาถูกผู้ใหญ่บังคับให้แต่งงานกับมีนา ดลพีก็ไม่กล้าที่จะออกไปใช้ชีวิตที่ไหนอีกเลย
ใครมันจะอยากไปใช้ชีวิตแต่งงานกับผู้หญิงแบบนี้ ผู้หญิงที่มีเอี่ยวเกี่ยวกับการฉ้อโกง มีคดีติดตัว ผู้หญิงแบบนี้หรือที่จะเหมาะสมกับคนอย่างดลพี
ขายขี้หน้านัก!
คนอย่างคุณชายดลพีที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง ทั้งแก้วแหวนเงินทองหรือชาติตระกูล ต้องมาแต่งงานกับหล่อน คนที่มีส่วนรู้เห็นกับพ่อร่วมกันยักยอกเงินภาษีของประชาชน ครอบครัวนักการเมืองเน่าเฟะนี่ เขาไม่อยากยุ่งเกี่ยวเลยสักนิด
ไม่เหมาะสม!หล่อนไม่เหมาะสมกับเขาเลย
'คุณดลพี'
'ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน ได้ยินแล้วเคืองหู' สิ้นคำผู้เป็นสามีก็เดินหนีภรรยา มีนาได้แต่มองซุปผักที่อยู่ในมือก่อนจะมองหลังผู้เป็นสามีอีกครั้ง ครั้งนี้คงเป็นอีกวันที่อาหารของเธอจะถูกเอาไปเททิ้ง
'คุณดลพี จะให้มีนาบอกกี่ครั้งว่ามีนาไม่ได้ร่วมมือกันโกงเงินภาษีกับพ่อและที่มีนารับปากกับคุณย่าของคุณก็เพราะมีนารักคุณจริงๆ' อดีตลูกสาวรัฐมนตรีที่เคยมีคนนับหน้าถือตา บัดนี้มีแต่คนต่อว่าและด่าทอกันทั้งประเทศ เมื่อพ่อของเธอถูกจับในข้อหาทุจริตเชิงนโยบาย แอบยักยอกเอาเงินภาษีของประชาชนมาเข้ากระเป๋าของตัวเอง ซึ่งคนที่มีเอี่ยวด้วยคงหนีไม่พ้นเธอ ซึ่งเป็นบุตรสาวคนสนิทของรัฐมนตรีชื่อดัง
ทุกอย่างโยงเข้ามาที่เธอหมด ทั้งเรื่องของเส้นทางการเงินเรื่องทรัพย์สินที่เธอมี ต่อให้มีนาจะปฏิเสธอย่างไรก็ไม่มีใครสักคนจะเชื่อเธอ แม้แต่แม่และพี่สาวแท้ๆของตัวเอง คนทั้งสองก็ไม่เชื่อเธอ
หลังจากการแต่งงานทุกอย่างก็เป็นเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ดลพีเคยเฉยชากับเธออย่างไร ในทุกวันเขาก็จะเป็นอย่างนั้น มีนาเก็บโต๊ะอาหารนำของทุกอย่างที่ตั้งใจทำไปเททิ้งอย่างเคย แม้ทุกอย่างที่ดลพีปฏิบัติกับเธอจะเหมือนเดิม แต่ใจของเธอมันไม่เหมือนเดิมเลย ทุกครั้งที่เขาต่อว่า ทุกครั้งที่เขาแสดงท่าทีรังเกียจ หัวใจของเธอก็มักจะเจ็บ เจ็บจนเริ่มจะชินชาเข้าไปทุกทีแล้ว
'คุณดลพีให้มีนาปิดไฟเลยไหมคะ?' มีนาทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เมื่อเข้ามาในห้องก็เห็นผู้เป็นสามีอาบน้ำเตรียมตัวจะเข้านอนเหมือนทุกครั้ง ทว่าคำพูดที่มีนาเอ่ยถามเป็นปกติ กลับได้รับความเฉยชาและสายตาไม่พอใจจากดลพี
'ไม่เห็นหรือไรว่าฉันกำลังจะหยิบหนังสือมาอ่าน' เขามันคนทำงาน ไม่ใช่เธอที่อยู่แต่บ้านคอยเกาะกินเงินจากเขา ซ้ำหล่อนยังทำตัวขวางหูขวางตาให้เขาอารมณ์เสียอยู่ทุกวัน
น่าเบื่อ น่ารำคาญจริงๆเลยที่มีหญิงคนนี้เป็นเมีย
'อย่างนั้นมีนาจะนอนงะ...'
'ออกไปนอนข้างนอก วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี' ไม่อยากเห็นหน้าหล่อนด้วย ช่วงนี้เขามีงานเข้ามาเยอะแยะ เห็นหน้าหล่อนครั้งไหนก็พาลให้หงุดหงิด ทางที่ดีให้หล่อนออกไปนอนที่อื่นก็แล้วกัน
'มีนาเข้าใจแล้วค่ะ' เข้าใจแล้วว่าต่อให้ทำดีแค่ไหน ทำหน้าที่ภรรยาดีให้ตายยังไง คุณดลพีก็ไม่เคยมองมีนาดีขึ้นเลย กระทั่งคำพูดและคำอธิบายของมีนา คุณดลพีก็ไม่สนใจและไม่เชื่อ หากว่าเป็นอย่างนี้อีกสักสิบปี คุณดลพีก็คงเกลียดมีนาเหมือนเดิม
จากที่เคยคิดว่าความรักความใส่ใจที่เธอมอบให้ดลพี จะทำให้เขากลับมามองเธอ ทว่าตอนนี้มีนาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะทนอยู่อย่างนี้ได้อีกนานแค่ไหน
มีนาเดินออกจากห้องไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เธอเหนื่อยกับสิ่งที่เจอ เหนื่อยกับสิ่งที่ถูกกล่าวหา ทว่าสองอย่างนี้ไม่เท่ากับเหนื่อยใจเลย เธอเหนื่อยใจเสียใจที่ชีวิตของเธอไม่มีใครจริงใจกับเธอเลยสักคน ราวกับว่าสวรรค์กำลังกลั่นแกล้งเธอให้ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ท่ามกลางผู้คนหลายล้านบนโลกนี้
หากว่าสวรรค์เมตตาและเห็นใจ ขอเถอะ!ขอให้เธอหลุดพ้นออกไปจากความทุกข์ แม้การหลุดพ้นมันจะแลกมาด้วยความตายก็ยอม
ความคิดที่วิ่งผ่านเข้ามาในหัวเพียงเสี้ยววินาที มีนาไม่คิดเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ สวรรค์คงเมตตาและพิจารณาคำร้องขอของเธอ คืนนั้นโจรหลายคนได้บุกเข้ามาขโมยทรัพย์สินมีค่าภายในบ้าน มีนาที่นอนอยู่ห้องรับแขกบนโซฟาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง ทว่าปากเล็กที่กำลังจะร้องของความช่วยเหลือกลับไม่มีเสียงเปล่งออกมา
มีดยาวแหลมคมแทงเข้ามาที่เธออย่างรวดเร็ว มือน้อยกุมหน้าท้องแบบราบด้วยความเจ็บปวด เธอเจ็บราวกับว่าร่างของเธอกำลังจะฉีกขาด
'พี่ดลพี ชะช่วยมีนา อึก ด้วย'
สุดท้ายแล้วดลพีก็ปิดความจริงไม่มิด คนที่ร่วมมือกันกับพี่หญิงและแม่คือคุณหญิงพิทราแม่ของคุณดลพีอดีตแม่ย่าของเธอเองคนทั้งสองเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่อยู่ในบ้านเด็กกำพร้า พ่อของมีนาก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน ทำให้คนทั้งสามรู้จักกันก่อนที่พ่อจะมาแต่งงานกับแม่เลี้ยงคนที่มีนาคิดว่าเป็นแม่แท้ๆ พ่อได้แต่งงานกับแม่แต่เพราะแม่มีเลือดสีทองการใช้ชีวิตจึงลำบาก ท่านไม่อยากหลบหนีคนที่ตามรังควาน ท่านจึงได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายคนที่ตามแม่ของมีนาคือเศรษฐีต่างประเทศที่ลูกสาวมีเลือดสีทองเหมือนกัน ทว่าพอแม่ของมีนาตาย คาดว่าลูกสาวของเศรษฐีที่มีเลือดสีทองก็น่าจะตายเหมือนกัน เพราะไม่มีเลือดมาเปลี่ยน หลังจากนั้นพวกเขาก็เลิกตามหาเลือดสีทองแล้วซึ่งคนที่ตามหาเลือดสีทองต่อมาก็คือแม่ของคุณดลพี เธอในตอนนั้นที่แต่งงานกับคุณดลพัตน์ได้รับรู้ความลับจากคุณปู่ว่ามีนาที่เป็นลูกสาวของพิพัฒน์มีเลือดสีทอง คุณหญิงจึงไม่รอช้าเธอตัดสินใจบอกความลับนี้ให้กับเพื่อนรักเพื่อช่วยชีวิตหลานสาวหลังจากนั้นแม่ของพี่หญิงจึงเข้าหาคุณพ่อ จนทำให้พ่อหลงรักและยอมแต่งงานกับแม่ของพี่หญิง ที่พวกเขาเข้าหาเธอล้วนแล้วแต่ผลประโยชน์ทั้งนั้น แต่ความลับที่เก
เธอต้องเปลี่ยนเลือดตลอด หากว่าไม่มีเลือดสีทองมาเปลี่ยนเธอก็จะตาย เธอไม่ได้อยากจะตายเลยสักนิด ยังใช้ชีวิตในโลกใบนี้ไม่คุ้มเลย อายุก็ยังน้อย เป็นอย่างนี้แล้วใครอยากจะตาย“ธนาคารเลือด” พี่หญิงจะเอาเธอไปเป็นตัวผลิตเลือดอย่างนั้นเหรอ ทำแบบนี้มันไม่ต่างอะไรกับการค้ามนุษย์เลย“ใช่!” สิ้นคำหญิงก็วิ่งเข้ามาประชิดตัวมีนาทันที ทว่ามีนาตั้งตัวทันเธอจึงถีบเข้าไปที่ท้องน้อยของพี่สาวอย่างแรง ทำให้ร่างที่ผอมโซกระเด็นออกไปไกล“อีมีนา!” สารเลว มันกล้าถีบเธอเหรอ“ฝันไปเถอะ!” เธอไม่ยอมให้พี่หญิงสมหวังแน่นอน พ่อปกป้องเธอจนตัวตายแล้ว เธอจะทำตัวอ่อนแอให้คนอื่นมาทำร้ายทำไม “คิดจะทำคนอื่น งั้นก็รับผลกรรมตัวเองไปแล้วกัน” มีนารีบเข้าไปแย่งเข็มฉีดยาที่อยู่ในมือผู้เป็นพี่ หากเธอเดาไม่ผิดยาในเข็มจะต้องเป็นยาสลบแน่นอน อย่างนั้นก็ต้องแย่งเอามาให้ได้ หากว่าพลาดท่าให้พี่หญิง เธอก็อาจจะกล้าเป็นธนาคารเลือดของพี่หญิงจริงๆก็ได้“นี่อีมีนาจะทำอะไร” หญิงมีหน้าตาตื่นตระหนก เธอไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดท่าให้น้องสาวได้“ก็ทำแบบที่พี่คิดจะทำกับมีนาไง!” สิ้นคำ มือเล็กที่แย่งเข็มฉีดยาจากหญิงก็พลิกข้อมือทิ่มปลายเข็มไปที่ต้นคอของหญิงท
นายแพทย์หนุ่มมองคนมาใหม่ตรงหน้าด้วยแววตาตกตะลึง เขาไม่คิดว่าจะเจอมีนาที่นี่ไม่คิดว่ามีนาจะมาที่แผนกนี้“คุณหมอคือคนที่รักษาให้พ่อของมีนาเหรอคะ?” ในขณะที่ถามมีนายื่นประวัติของพ่อเธอไปตรงหน้าด้วย ในเอกสารนี้บอกแค่ชื่อหมอที่รักษาพ่อ แต่มีนาพึ่งจะรู้ว่าหมอที่รักษาพ่อเป็นหมอด้านจิตเวช“คุณพิพัฒน์อดีตรัฐมนตรี?”“ค่ะ ท่านเป็นพ่อของมีนา” ในเมื่อพ่อเคยรักษาอยู่ที่นี่หลายครั้ง ทำไมคนเป็นลูกอย่างเธอถึงไม่รู้ ไม่รู้ว่าพ่อเข้าออกที่ห้องจิตเวชแห่งนี้บ่อยแค่ไหน กระทั่งก่อนตายท่านยังถูกเรือนจำส่งมาที่นี่“ครับผมรู้ แต่ตามเอกสารแล้วคนที่เซ็นต์ยินยอมการรักษาคือภรรยาของเขา” ไม่ใช่แค่คุณพิพัฒน์คนเดี๋ยวที่มารักษากับเขา หากแต่ลูกสาวคนโตก็ด้วย ส่วนคนเป็นแม่และภรรยานั้น เธอเคยรักษากับพ่อของเขานานแล้ว รักษาอาการทางจิตจนหายแล้ว ก็มีแต่คุณพิพัฒน์กับพี่สาวของมีนานี่แหละที่มีอาการทางจิต ซึ่งได้คุณวิมลภรรยาและแม่ของคนทั้งสองเป็นเจ้าของไข้“พ่อฉันเป็นอะไรคะ” หากพูดอย่างนี้แสดงว่าหมอตรงหน้าคงบอกเธอไม่ได้ใช่ไหมเรื่องอาการป่วยของพ่อ แต่ถึงยังไงเธอก็เป็นลูกเขานะ“ขะขอโทษนะครับผมบอกไม่ได้จริงๆ” ทว่าเสียงเข้มที่กำลังเปล่
แม้จะผ่านมานานหลายวันดลพีก็ไม่อาจข่มตาให้นอนหลับสนิทได้ เพราะเขาเป็นห่วงมีนา หวงมากเหลือเกิน ดลพีพยายามเข้าใกล้มีนาแล้ว แต่มีนาก็ถอยห่างทำเหมือนรังเกียจและไม่อยากจะอยู่ใกล้เขา“ไง เขาเอาไปทิ้งอีกล่ะสิ” เช้านี้ก็เป็นอีกวันที่ดลพีตื่นแต่เช้าเพื่อไปตลาดกลับมาเข้าครัวทำอาหารให้มีนา หากแต่สาวเจ้าไม่ยอมเปิดประตูออกมารับน้ำใจจากเขาเลย ซ้ำลับหลังเขามีนายังเอาอาหารที่เขาตั้งใจทำสุดฝีมือไปทิ้งอีกต่างหากเศร้า!ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า ดลพีไม่รู้จะง้อเมียยังไงดี“อืม”“สู้ต่อไปนะไอ้ดลพี มึงก็ทำกับน้องมันเยอะจริงๆ” เรื่องแบบนี้ใช่ว่าจะง้อแค่วันสองวันแล้วมีนาจะหายโกรธ ที่มีนายังพูดด้วยกับไอ้ดลพีก็ถือว่าเป็นบุญหัวของมันแล้ว“เออ มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก ตอนนี้ไปถึงไหนล่ะ เรื่องคนพวกนั้น” เรื่องมีนาก็อดห่วงไม่ได้ แต่เรื่องคนที่จะมาทำร้ายเอาเลือดเมียเขาไป มันน่าห่วงมากกว่าอีก ต้องจัดการพวกนั้นก่อนหากว่ามีนาไม่ยอมยกโทษให้อีก คงต้องเหลือวิธีสุดท้ายที่พอจะทำให้เขาและมีนากลับมาเป็นเหมือนเดิมเขาจะฉุดมีนา! จะฉุดมาทำเมียอีก!“ดลพีมึงสงสัยใครบ้าง?” มันกว้างเกินไปหากจะให้หาโดยไม่รู้ทิศรู้ทางแบบนี้“…….” คำถามของนายตำร











