MasukMaya-maya ay muling nagtama ang kanilang mga mata. Hinalikan niya ito sa labi at agad namang tumugon si Jolie. Ito na mismo ang nagpalalim ng kanilang paghahalikan na parang may gustong ipahiwatig.Lihim siyang napangiti sa kanyang isip. Wala sana siyang planong angkinin ito ngayon dahil alam niyang magulo pa ang isip nito, pero kung gusto ni Jolie, hindi naman siya aayaw, siya pa ba? Kung puwede nga lang, araw-arawin niya ang nobya. Dahan-dahang bumaba ang mga labi niya sa leeg nito habang patuloy niyang niyayakap ang baywang nito. Marahan siyang nag-iwan ng mumunting halik doon, sapat lamang upang maramdaman nito ang init at pananabik niya.“Ahh…” mahina nitong ungol habang napapapikit.Napangiti siya laban sa balat nito. “Ang cute mo talaga kapag nahihiya.” bulong niya bago muling hinalikan ang leeg nito. Namumula na ang mukha ni Jolie habang pilit siyang tinutulak sa balikat.“Ano ba, Tyler…” nahihiyang reklamo nito habang natatawa. Don’t forget, wag mo akong gawan ng chikinini
“Hindi masyadong magulo kasi bihira ako rito,” paliwanag niya habang inilalapag ang maleta nito malapit sa sofa.Dahan-dahang pumasok si Jolie habang tila inaabsorb ang katahimikan ng paligid. Naglibot ang tingin nito sa kabuuan ng unit, ngunit maya-maya ay muli itong napahinto nang makarinig ng mahinang kalabog mula sa labas ng pinto.Agad itong napapitlag.“Tyler…” kinakabahang tawag nito habang awtomatikong humawak sa braso niya.Mabilis namang sumeryoso ang mukha niya. Agad siyang lumapit sa pinto at sumilip sa peephole. Nanatili siyang tahimik nang ilang segundo habang sinusuri ang hallway. Ngunit wala siyang nakita.Napakunot-noo siya, masyado bang paranoid si Jolie… o may tao talagang sumusunod dito? Marahan niyang isinara ang deadbolt bago muling lumapit sa dalaga.“Wala naman,” pagpapakalma niya habang hinahaplos nang marahan ang likod nito.Ngunit hindi pa rin nawawala ang kaba sa mukha ni Jolie. Kita niya kung paano nito pilit kinakalma ang sarili kahit nanginginig ang mga
Napahigpit ang pagkakakuyom ni Tyler sa kanyang kamao habang tahimik na pinagmamasdan si Jolie na naglalagay ng mga damit sa maleta. Halatang nagmamadali ito dahil bahagyang nanginginig ang mga kamay habang tiklop nang tiklop ng mga gamit. Minsan pa ay napapahinto ito at palihim na sumusulyap sa pintuan na para bang may inaasahang biglang papasok.Ramdam niya ang takot na pilit nitong itinatago. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa sofa at lumapit sa dalaga. Walang imik niya itong niyakap mula sa likuran.“Everything’s going to be fine now that I’m here, love,” mahina ngunit matatag niyang bulong malapit sa tainga nito. “Wag ka nang matakot. Kasama mo na ako palagi.”Agad namang yumakap pabalik si Jolie sa kanya, mahigpit na para bang doon lamang ito nakakaramdam ng seguridad.“Thanks, Tyler…” halos pabulong nitong saad. “Kahit papaano, nakaramdam ako ng kaginhawaan. Feeling ko kasi… hindi na ako safe dito. Parang may mga nakamasid sa akin.”Marahan niyang hinaplos ang buhok nito.“Shhh…
Pagpasok sa lobby ay mas ibinaba pa nito ang sombrero na para bang ayaw magpakita ng mukha nito. Diretso itong tumayo sa harap ng elevator habang paulit-ulit na pinipindot ang button... Parang nagmamadali.At lalong sumama ang kutob ni niya. Mabilis siyang bumaba ng sasakyan at sumunod papasok sa lobby. Ngunit hindi niya naabutan ang lalaki dahil nakasakay na ito sa elevator. Buti na lang at nasabi ni Jolie kanina kung anong floor ang unit nito.Pagdating niya sa tenth floor, nakita niya muli ang lalaki. Dahan-dahan itong naglalakad sa hallway habang palinga-linga. Hindi siya agad napansin nito. Lumapit ito sa isang unit at marahang pinihit ang doorknob ng ilang beses. Parang pilit nitong binubuksan ang pinto.Biglang bumilis ang tibok ng puso niya... parang may mali.Nang mapansin ng lalaki ang presensya niya ay agad nitong binitawan ang doorknob saka naglakad palayo na parang walang nangyari. Mabilis itong lumiko sa hallway at tuluyang nawala sa paningin niya.Nanlamig ang buong ka
Dahil sa isang banda… tama si Daniel.Mahigpit niyang hawak ang cellphone habang nakayuko. Mabigat ang dibdib niya at tila unti-unting nauubos ang lakas niya sa bawat salitang binitawan ni Daniel.Malaki ang utang na loob niya rito, ito ang dahilan kung bakit siya nakapasok sa industriya. Ito ang tumulong sa kanya noong nagsisimula pa lamang siya bilang artista. Kaya kahit gaano ito kakulit noon, pilit niyang iniintindi.Pero hindi niya inakalang darating sa puntong isusumbat nito lahat ng iyon.Mas lalong sumama ang kanyang loob. Dati, maayos naman sila bilang magkaibigan. Pero nang mahaluan ng panliligaw, selos, at fake relationship para sa career… unti-unting naging komplikado ang lahat.“Ang mabuti pa, magpahinga muna tayo bilang magkasama,” muli nitong sabi sa kabilang linya, bahagyang lumalambot ang tono. “Tapos na rin naman ang promo. Nagpaalam na rin ako kay Mama Jess na magbabakasyon muna.”“Saan ka pupunta?” mabilis nitong tanong.“Nangako ako kay Lola Beth na magbabakasyon a
Sandaling katahimikan ang namayani sa loob ng sasakyan. Nakaandar lang ang makina ngunit hindi pa rin sila umaalis sa parking lot. Tanging mahinang ugong ng aircon at ang mabibigat nilang paghinga ang maririnig sa loob ng kotse.“S-sorry, love…” hikbing sabi niya habang pilit pinupunasan ang mga luhang patuloy na pumapatak sa kanyang pisngi.Alam niyang siya ang may kasalanan. Siya itong may lakas-loob na magselos, pero mas malala naman ang ginawa niya. Hindi niya rin masisi si Tyler kung magalit ito nang sobra.Ngunit hindi sumasagot si Tyler. Nanatili lang itong nakatingin sa harapan, mahigpit ang pagkakahawak sa manibela habang tila pinipigilan ang sarili.“I-i promise… aawayin ko si Daniel. Pagsasabihan ko siya,” muli niyang sabi sa nanginginig na boses. “Kapag inulit pa niya ’yon, sasabihin ko na ang totoo. Bahala nang masira ang loveteam naming dalawa… I just don’t want you to get mad again.”Unti-unting lumambot ang ekspresyon sa mukha ni Tyler bago ito bumaling sa kanya. Nangi
"Tita, Lola, kayo muna ang bahala kay Jolisa ha. Magpapahinga lang ako."“Sige, apo. Magpahinga ka muna. Ilang araw ka ding napapagod sa pabalik-balik ng ospital.”Napangisi siya at bumalik sa kanyang kwarto. Excited na siyang makausap si Aria. Pabagsak siyang humiga sa kama. Naramdaman niya kaagad
Nagising siya nang makarinig ng halakhak sa labas. Napakunot ang kanyang noo habang nililibot ang tingin sa paligid. Nasa kwarto pala siya. Tila sandaling nalimutan niyang nasa Pilipinas na siya.Tumayo siya mula sa kama at sumilip sa bintana. Nakita niyang naroon si Vicky, nakalublob sa swimming p
JOLISA'S POV:Inalalayan siya nina Kuya Clarkson at Ate Aria papasok sa kanilang kwarto.Lihim siyang napapangiwi, kapag mali ang kanyang paghakbang, May parte sa pagitan ng kanyang mga hita ang kumikirot... parang nasugatan siya roon.Nang makarating sila sa pinto ay binuksan iyon ni Kuya Clarkson
ARIA’S POV:Kasalukuyan siyang nakaupo sa hospital bed at nagbabalat ng orange. Medyo okay na ang pakiramdam niya. Naging tahanan niya ang ospital sa halos isang linggong pamamalagi doon.Paminsan-minsan ay dinadalaw siya ni Phern, pero nitong mga nakaraang araw ay sinabihan niya itong huwag na pumu







