로그인“Salamat sa pagpunta, Tyler, Jolisa… Baka nakakaabala na ako sa inyo. Pwede n’yo na akong iwan dito.”Mahina ngunit taos-puso ang tinig ng mayor. Halatang pagod na pagod na sa lahat ng nangyari, sa kaguluhan, sa takot, at sa bigat ng mga katotohanang unti-unting lumalabas.“Pero mag-isa ka lang dito, Mayor,” nag-aalalang sagot ni Tyler.“Hindi… aalis din ako kaagad. Ligtas naman na si Paolo. Papabantayan ko na lang siya rito. Napapagod na din ako… Uuwi rin ako .”Nagkatinginan sina Tyler at Jolisa. Pareho nilang alam na hindi ganoon kadali ang sitwasyon.“Paano po si Pretzel? Ngayong nasa labas pa siya, baka kung ano na naman ang maisipan niya, lalo’t malaki ang galit niya kay Jolisa. Hindi natin alam ang nasa utak niya, Mayor.”Biglang natahimik ang matanda. Parang bawat salitang masasama laban kay Pretzel ay tumutusok din sa puso niya bilang ama. Masakit marinig ang katotohanan, ngunit wala siyang magagawa kundi tanggapin iyon.“Huwag kayong mag-alala,” saad niya matapos ang ilang s
“Huwag sana kayong magagalit, Mayor… pero bakit ganoon po ang ugali ni Pretzel? Matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa kanya. Hindi kaya masyado mo siyang na spoil? ”Napayuko si Mayor bago tumingin sa paligid upang masigurong walang ibang makaririnig.“Pasensya na kayo sa gulong dala ng anak ko sa inyo, Tyler… Jolisa…” sandali siyang tumigil. “Marahil may kasalanan din ako kung bakit siya nagkaganun, pero sa tingin ko ay mas malaki ang dahilan kung saan siya nagmula kung bakit siya ganyan.""Ano po ang ibig mong sabihin, Mayor?""H-hindi ako ang tunay na ama ni Pretzel. Ampon ko lang siya. At ang totoo niyang mga magulang ay nasa mental hospital. Ibinenta lang siya noon sa akin noong baby siya… at hindi ko alam na paherong baliw ang mga magulang niya.”Hindi agad nakapagsalita sina Tyler at Jolisa. Nagkatinginan lamang ito sa gulat.“Kaya pala, Mayor…” mahina ngunit mariing saad ni Jolisa. “At totoo po ang sinabi ni Tyler. Si Pretzel ang may kagagawan kung bakit ako nagka-amnes
Habang nasa biyahe, lalong bumibigat ang kanyang dibdib. Hindi niya alam kung uunahin ba niyang iligtas ang anak o ipaubaya na ito sa pulis sa dami ng kasalanan nito.Pagdating sa mansion, sinalubong agad siya ng nagkakagulong mga katulong at guwardiya. Halata sa mga mukha ng mga ito ang takot at pagkataranta.“Nasaan si Pretzel?” malamig ngunit mariing tanong niya.“H-hindi po namin alam, Mayor. Umalis po siya agad.” sagot ng katulong habang nanginginig.Hindi na siya nagsalita. Dumiretso siya sa silid ni Pretzel. Pagpasok, bumungad sa kanya ang dugo sa sahig, nagkalat na gamit, at magulong kama.Ano ba talaga ang nangyari bago ang pangyayaring iyon?Walang makapagsasabi sa kanya. Tanging sina Paolo at Pretzel lamang ang nakaaalam ng buong katotohanan.Hindi niya inakalang aabot sa ganito ang kabaliwan ng sariling anak. Lahat ng kapritso nito, lahat ng gulong nilikha nito, palihim niyang inayos upang walang bahid na bad pablicity sa kaniyang pangalan. Ngunit ngayon, tila hindi na iyo
"Mag-ayos ka na. Huwag mo nang tangkaing sirain sina Tyler at Jolisa dahil hindi kita papayagan. Hindi kita hahayaang makapatay ka muli ng tao, dahil mahal kita Pretzel" sabi ni Paolo habang isinusuot ang kanyang pantalon.Hindi siya nakasagot sa pag-amin nito."Pagdating ng Daddy mo, sasabihin ko rin sa kanya na may relasyon tayo at papakasalan kita."Doon tumigas ang mukha niya. Para siyang na-kidnap sa mga oras na yun. Wala silang relasyon! Fuck buddy lang ang namamagitan sa kanila at wala nang iba!Isa pa, hindi siya sanay na minamanduhan ng kahit sino. Siya palagi ang nasusunod. At higit sa lahat, masyado nang maraming nalalaman si Paolo!Hindi! Hindi pwedeng ikasal siya kay Paolo, hindi niya pinangarap na mapunta sa isang bodyguard! Ano na lang ang sasabihin ng mga kaibigan niya sa alta siyudad?Pagkatalikod ni Paolo at akmang lalabas na ito ng kanyang kwarto, mabilis niyang kinuha ang baril mula sa bag at walang pag-aalinlangang ipinutok iyon."Argh!"Tinamaan si Paolo sa likod
Kinuha ni Paolo ang dulo ng kumot at dahan-dahang itinakip sa kanilang dalawa."Napagod ka ba?" mahinang tanong nito, ang boses ay paos pa rin pero puno na ng lambing.Hindi siya sumagot. Sa halip ay hinawakan niya ang kamay ni Paolo na nakapulupot sa kanyang bewang at pinagsiklop ang kanilang mga daliri. Ramdam niya ang seguridad sa bisig nito, ang tanging lugar kung saan hindi niya kailangang magpanggap."Sabi ko naman sa'yo, sa akin ka lang sasaya nang ganito." bulong ni PaoloIpinikit niya ang kanyang mga mata. Sa kabila ng hapdi sa ilang bahagi ng kanyang katawan at ang lagkit ng natutuyong tamod sa kanyang balat, may kakaibang kapayapaan siyang nararamdaman. Alam niyang mamaya, babalik muli sila sa realidad... bodyguard niya lang ito at siya ang amo. Pero bakit may pakiramdam siyang ayaw na niya sa ganoong setup?Bumalik sa kanyang utak ang sinabi ni Paolo kanina lang... "Sa akin ka lang sasaya nang ganito."Umalingawngaw iyon sa kanyang isip. Bakit nga ba siya maghahanap ng ka
"Hmm... tumigas na ba agad?" nakangising tanong niya habang hinihimas iyon na parang alagang pusa.Ngumiti lang si Paolo at hindi nagsalita. Hinayaan lang siya sa ginagawa niya.Dali-dali niyang hinubad ang belt nito at isunod ang pantalon. Nang maibaba na niya ay saka niya pinalabas ang malaki nitong batuta mula sa brief. Agad siyang napangiti. Hinawakan niya ito ng buong palad at minasahe nang pataas-pababa. Nakita niyang napapikit si Paolo at napatingala sa kisame.Ngumisi siya. Lalo siyang ginanahan. Sinubo niya ang kahabaan ni Paolo."Ohh, fuck... Pretzel...""Ang laki talaga ng ari mo, Paolo... Ito na lang ang nagpapaligaya sa akin," sambit niya habang patuloy sa paglabas-masok nito sa loob ng kanyang bibig.Tila lalong ginanahan si Paolo kaya hinawakan nito ang kanyang ulo at doon siya iginiya. Sinabunutan siya nito at binilisan ang pagkant*t sa kanyang bunganga."Aaahhh... ahhh... ahhh..." Halos naduduwal na siya. Pakiramdam niya ay abot hanggang tonsil ang dulo niyon. Pero hi
"Mam Aria..." pukaw nito sa kanya.“Ahm, Phern, bakit ikaw ang nagdala dito?” aniya saka pinapasok ang secretarya.“Hihihi... wala naman, Madam, gusto ko lang makita ulit ang kagwapuhan ng brother-in-law mo... sayang at married na siya!”Sila naman ni Clarkson ang nagkatinginan at agad na tumawa.“
JOE POV:“Fuck!” sigaw niya nang hindi na ma-contact ang mga tauhan na inupahan niya para kidnapin sina Aria at Lovely.Bakit kaya nakapatay ang telepono ng dalawang iyon? Hindi pa naman siya pwedeng pumunta sa bakanteng bahay na pinagdalahan kina Aria dahil makikita siya roon. Hindi pwedeng malama
ARIA'S POV:"CLARKSON!!!..."Napatili siya nang bumagsak si Clarkson sa sahig. Mabilis siyang tumayo mula sa kama kahit nanghihina, pilit na lumalapit sa nobyo pero pinigilan ng kaniyang ama. Pero sadyang nagpupumilit siyang bumaba kaya’t tinulungan na lang siya nito. Agad niyang dinaluhan si Clark
Ilang minuto na siyang iniwan nina Aria at Ben doon pero hindi pa din siya nakahuma. Nanatili lang siyang nakatayo doon na parang natutulala. Sapul siya sa lahat ng mga sinabi ni Ben sa kanya. Maging ang mga pamilya niya ay hindi siya na-realtalk ng ganoon. Tanging si Ben lang. At kahit na matagal







