LOGINNapangisi si Jolie at napailing. “Hmp. Look who’s talking. Ikaw nga, buntis din!”“Well, ako, hinihintay ko na lang ang due date ko next week,” nakangiting sagot ni Aria. “Ikaw, madami ka pang pagdadaanan.”“Grabe ka!”Nagtawanan silang lahat. Lumapit naman si Clarkson sa tabi ng kanyang asawa at marahang hinaplos ang malaki nitong tiyan. Agad na lumambot ang ekspresyon ng lalaki habang nakatingin sa tiyan ni Aria.“I can’t wait to see our another baby,” malambing niyang sabi.Napangiti si Jolie habang pinagmamasdan ang mag-asawa. Dalawa na ang anak nina Aria at Clarkson, at ngayon ay hinihintay na lang nila ang pagdating ng panibagong baby. Samantalang silang dalawa ni Tyler ay naghahanda pa lang para sa kanilang unang anak. Hindi niya maiwasang mapangiti sa ideyang ilang buwan mula ngayon ay magiging mga magulang na rin sila.“Ang mabuti pa, mag-ayos na kayo diyan,” singit ni Clarkson. “Naghihintay na ang mga matatanda sa baba. They want to check if Jolie is okay.”Tumango si Jolie.
Kinabukasan, maaga pa lang ay nagising sina Jolie at Tyler sa mahinang katok sa kanilang pintuan. Napalingon siya kay Tyler na agad namang bumangon mula sa pagkakahiga.“Who is it?” antok na tanong nito habang isinasuot ang robe.“It’s us.”Nakilala agad niya ang boses ni Clarkson. Lumapit ito sa pinto at binuksan iyon. Pagbukas, agad na pumasok sina Clarkson at Aria. Kapwa seryoso ang kanilang mga mukha, na para bang may mahalagang bagay silang kailangang sabihin.“What happened?” tanong ni Tyler.Agad na lumapit si Clarkson sa kanila. “Guys, alam n’yo bang umalis na si Catriona?”Biglang nawala ang antok sa mukha niya. “What?”“Pumunta siya sa Paris after niya madischarge sa ospital.” mabilis na paliwanag ni Clarkson. “Ayon sa nalaman namin, diretso agad siya sa airport, ni hindi man lang umuwi sa bahay nila sa Mackenzie Estate.”Napakunot ang noo ni Tyler. “What? Bakit ang bilis naman?”"At sa pagkakaalam ko ay sekreto ang lahat kung saan pumunta si Catriona. Nalaman ko lang dahil
Pinilit niyang alalahanin ang sumunod.“Sinabi ni Arthur na huwag daw mag-alala si Catriona dahil susunod siya sa usapan nila.”“Anong usapan?”“Na paghahatian nila ang isang milyong pounds.”Nanlaki ang mga mata ni Tyler. “What?”Ilang segundo siyang walang imik. Parang hindi nito alam kung paano tatanggapin ang sinabi niya. Hanggang sa bigla nitong napamura.“That bitch! So ang akala nating ni-rape siya…” Napailing si Tyler. “Hindi pala iyon totoo?”Umiling siya. “I-i don’t know.”“Then what the hell happened?”“Pakiramdam ko…” Napalunok ako. “She was drugged.”Nawala ang galit sa mukha ni Tyler at napalitan iyon ng pagtataka. “Drugged?”“Oo. Para sumunod siya kay Arthur.”Unti-unti niyang binalikan sa isip ang nakita niya nang bumalik si Catriona sa silid.“Noong bumalik siya sa kwarto kung nasaan ako, tulala siya. Parang hindi siya ang Catriona na kilala natin. Parang wala siyang sariling isip.”Tahimik na nakinig si Tyler.“Hindi ko alam kung ano ang ginawa sa kanya ni Arthur. Hi
Samantala...Kakadating lang nila sa Blacksmith Estate. Pagkaparada ng sasakyan sa harap ng mansyon, agad na bumaba si Tyler at mabilis na pumunta sa kabilang bahagi ng kotse. Maingat niya itong inalalayan habang bumababa, tila ba nag-aalala siyang baka madulas o mapagod ito.“Careful, love…”Marahan niyang hinawakan ang kamay ni Jolie at inalalayan siya hanggang sa tuluyang makatayo.“Gutom ka na ba, Jolie? Magpapaluto ako ng makakain mo.”Umiling siya at bahagyang napayuko. “Hindi ako nagugutom.”“But you need to eat, love,” giit ni Tyler. Hindi matigas ang boses nito, ngunit ramdam niya ang pag-aalala. “Kahit kaunti lang. You need your strength.”Bago pa siya makasagot ay narinig nila ang boses ni Clarkson mula sa likuran.“Ang mabuti pa, ihahatid ko na lang doon sa kwarto n’yo ang pagkain. Dalhin mo na si Jolie sa kwarto para makapagpahinga.”Tumango si Tyler. “Let’s go, love.”Akala niya ay hahawakan lang siya nito sa kamay at aalalayan papasok. Kaya naman hindi niya napigilang m
Nang tuluyan nang makatulog si Catriona matapos turukan ng doktor ng pampakalma, saka lang naging tahimik ang buong silid.Kanina pa nila nakikita kung gaano ito kabalisa. Sa bawat tunog ng cellphone, kapansin-pansin ang takot sa mukha nito. At ngayong mahimbing na itong natutulog, saka lang nakahinga nang kaunti sina Craig, Blair, at Lewis. Ngunit hindi ibig sabihin noon ay nawala na ang kanilang mga tanong. Sa katunayan, lalo lang dumami ang mga iyon.“Dad…” mahinang tawag ni Lewis sa ama na si Blair. “Do you think Catriona is hiding something from us?”“I think so, anak”Napalingon din si Craig. Humugot nang malalim na hininga at ilang sandaling hindi sumagot. Muli niyang tiningnan ang apo na mahimbing na nakahiga sa kama.“I think so too,” sa wakas ay sagot niya. “Pero hindi ko alam kung ano.”Sandali itong natahimik.“Or maybe she’s just traumatized. We know what happened to her. We know she was raped.” Bumigat ang boses ni Craig. “Pero ayaw na niyang hanapin natin ang mga kidnap
Hindi niya kayang sabihin kay Lolo Craig ang lahat ng iyon. Hindi niya kayang sabihin kung gaano siya nagsisisi. Hindi niya kayang aminin kung gaano niya kinasusuklaman ang sarili niya sa mga sandaling iyon. Kaya ang tanging nagawa niya ay umiyak.Marahang hinaplos ni Lolo Craig ang kanyang buhok. “Hayaan mong samahan ka ni Lewis, Catriona. We are family,” dagdag ni Lolo Craig, mahinahon ngunit mariin ang tinig. “At ang pamilya ay dapat nagtutulungan.”Sandaling nagtagpo ang kanilang mga mata.“Hindi mo kailangang harapin mag-isa ang lahat ng ito, iha. Kung kailangan mong lumayo para makapagpagaling, tutulungan ka naming makalayo. Kung kailangan mo ng kasama, sasamahan ka namin. At kung kailangan mo lang ng taong mananatili sa tabi mo hanggang sa maging maayos ka… nandito kami.”Lalong bumuhos ang kanyang mga luha. Hindi niya deserve ang kabutihan ng mga ito. Pero sa kabila ng lahat, pamilya pa rin ang turing sa kanya… at hindi siya iniwan.Hindi pa man siya nakakasagot sa sinabi ni L
"Wag! Bitawan mo ako, Dylan! Bitawan mo ako!!!"Hawak siya ni Dylan sa kamay at nanlilisik ang mga mata nito na parang demonyo. Sa sobrang pagpupumiglas niya na makawala sa pagkakahawak ni Dylan ay nahulog siya mula sa kung saan.Napamulat siya ng mata at palinga-linga sa paligid. Nasa kwarto siya
"Pagod ka na ba?" tanong ni Precious nang mahalata nito ang pananahimik niya."Medyo..." pagsisinungaling niya. Pero ang totoo ay iniisip niya si Finn."Ahm, lalabas lang ako sandali para makalanghap ng sariwang hangin.""Sure... tatawagan na lang kita kapag kailangan ka dito."Tumango siya saka lu
Pagdating nila sa police station, agad niyang tinungo ang records section. Si Bert naman ay dumiretso sa intel room para i-check kung may nakalap nang bagong impormasyon tungkol sa black Montero.“Boss, eto,” tawag ni Bert matapos ang ilang minuto, hawak ang folder na makapal na puno ng mga dokumen
Habang binabaybay niya ang kalsada, ramdam niya ang pagdaloy ng dugo mula sa kanyang dibdib. Sumasakit na ang ulo niya at medyo lumalabo ang paningin, pero pinipilit niyang mag-focus sa daan. Hindi siya pwedeng mawalan ng malay sa gitna ng kalsada, lalo na ngayon na hawak niya ang ebidensyang magpa







