MasukKinuha ni Paolo ang dulo ng kumot at dahan-dahang itinakip sa kanilang dalawa."Napagod ka ba?" mahinang tanong nito, ang boses ay paos pa rin pero puno na ng lambing.Hindi siya sumagot. Sa halip ay hinawakan niya ang kamay ni Paolo na nakapulupot sa kanyang bewang at pinagsiklop ang kanilang mga daliri. Ramdam niya ang seguridad sa bisig nito, ang tanging lugar kung saan hindi niya kailangang magpanggap."Sabi ko naman sa'yo, sa akin ka lang sasaya nang ganito." bulong ni PaoloIpinikit niya ang kanyang mga mata. Sa kabila ng hapdi sa ilang bahagi ng kanyang katawan at ang lagkit ng natutuyong tamod sa kanyang balat, may kakaibang kapayapaan siyang nararamdaman. Alam niyang mamaya, babalik muli sila sa realidad... bodyguard niya lang ito at siya ang amo. Pero bakit may pakiramdam siyang ayaw na niya sa ganoong setup?Bumalik sa kanyang utak ang sinabi ni Paolo kanina lang... "Sa akin ka lang sasaya nang ganito."Umalingawngaw iyon sa kanyang isip. Bakit nga ba siya maghahanap ng ka
"Hmm... tumigas na ba agad?" nakangising tanong niya habang hinihimas iyon na parang alagang pusa.Ngumiti lang si Paolo at hindi nagsalita. Hinayaan lang siya sa ginagawa niya.Dali-dali niyang hinubad ang belt nito at isunod ang pantalon. Nang maibaba na niya ay saka niya pinalabas ang malaki nitong batuta mula sa brief. Agad siyang napangiti. Hinawakan niya ito ng buong palad at minasahe nang pataas-pababa. Nakita niyang napapikit si Paolo at napatingala sa kisame.Ngumisi siya. Lalo siyang ginanahan. Sinubo niya ang kahabaan ni Paolo."Ohh, fuck... Pretzel...""Ang laki talaga ng ari mo, Paolo... Ito na lang ang nagpapaligaya sa akin," sambit niya habang patuloy sa paglabas-masok nito sa loob ng kanyang bibig.Tila lalong ginanahan si Paolo kaya hinawakan nito ang kanyang ulo at doon siya iginiya. Sinabunutan siya nito at binilisan ang pagkant*t sa kanyang bunganga."Aaahhh... ahhh... ahhh..." Halos naduduwal na siya. Pakiramdam niya ay abot hanggang tonsil ang dulo niyon. Pero hi
SAMANTALA.....Nakangisi si Pretzel habang isinesend ang message kay Jolisa. Kinikinita na niya ang magiging reaksyon nito kapag nabasa ang mensahe niya. Para bang sapat na sa kanya ang isipin pa lang na masasaktan at magugulo ang isip ng babae.Nasa loob siya ng kaniyang kwarto, at sinigurado niyang walang ibang makakakita sa ginagawa niya. Ayaw niyang makita ng mga kasama nila sa bahay ang kabaliwan niya. Kanina lamang ay naawa pa ang lahat sa kanya dahil sa pamamahiya ni Tyler. Sa paningin ng lahat, siya ang biktima, ang kawawang babaeng nasaktan at iniwan.Pero may isang taong nakakaalam ng buong katotohanan sa likod ng maskarang iyon, ang kaniyang bodyguard na si Paolo."Nagkamali ka ng binabangga, Jolisa." Mahina ngunit puno ng galit ang boses niya habang nakatitig sa screen ng cellphone."Kahit pa magkunwari kang may amnesia o bumalik na ang alaala mo, hindi pa rin kita titigilan. Lalo mo lang ako ginagalit."Ang mukhang kanina ay nakangisi, ngayo’y tumigas at naging malamig. U
Pagkatapos nilang kumain ay nag-ayos na at pinuntahan si Pretzel sa bahay nito. Hindi na si Tyler tumawag o nagpasabi kay Pretzel na pupunta sila. Ang gusto daw nito ay surpresahin ang dalaga para hindi ito nakapaghanda.Pagdating nila sa isang malaking bahay na doon lang din sa loob ng subdivision na iyon, ay agad silang bumaba. Si Pretzel ay nagkakape sa garden kasama ang lagi nitong kasamang lalaki na malamang ay bodyguard nito.Pero habang papalapit ay may kakaiba siyang naramdaman sa dalawa. Parang hindi lang bodyguard ang relasyon ng mga ito. Makikita naman sa galaw ng lalaki. Mukhang may pagtingin ito kay Pretzel. Si Pretzel naman ay mukhang hindi nakikita kung paano ito titigan ng lalaki.“Pretzel!” sigaw ni Tyler. Nanlaki ang mga mata nito nang makita sila. Agad namang umalis ang bodyguard dahil sinenyasan ito ni Pretzel.“T-tyler, Jolisa. What brings you here?” agad nitong ngiti pero alam niyang peke lang iyon. “Sana nagpasabi kayong pupunta kayo para nakapaghanda man lang a
JOLISA'S POV:Maaga siyang nagising at nakaramdam ng bigat sa kanyang tiyan. Ang braso ni Tyler ay naroon at yakap-yakap siya. Halos magkadikit ang mga katawan nila.Napangiti siya nang maalala ang nangyari sa kanila kagabi. Hindi lang isang round ang ginawa nila, kundi hanggang sa mapagod siya at siya na lang ang nagmakaawa na pagpahinga naman sila. Tyler was like a monster in bed last night, at hindi niya din naman pinigilan ang lalaki. She loves what he is doing to her body. Every touch, every kiss... every inch of it.Ganito siguro talaga kapag mahal mo ang isang tao. Handa kang ibigay ang lahat sa iyo.Pagkatapos ng lahat ng kaguluhan at kapag naamin na niya ang tunay niyang nararamdaman kay Tyler, sana ay lubusan na silang sasaya, nang walang Pretzel na manggugulo sa kanila at walang Tiffany na dulot ng nakaraan.Dahan-dahan siyang bumaba sa kama, ingat na ingat na hindi magising si Tyler sa tabi niya. Lumabas siya ng bahay para magpahangin sandali. Bumalik siya sa tambayan sa i
TYLER'S POV:Hindi dalawin ng antok si Tyle nang gabing iyon. Sa kabila ng katahimikan ng paligid, tanging ang mahinang paghinga ni Jolisa ang naririnig niya. Katatapos lang nilang mag-sex, at ngayon ay mahimbing itong natutulog sa kanyang mga bisig.Dapat sana ay umaapaw ang saya sa kanyang puso. Kahit wala pa itong naaalala mula sa nakaraan, muling ipinagkatiwala ni Jolisa ang sarili sa kanya. Isang malaking hakbang iyon, ang ibigay ang sarili sa kabila ng kawalan ng alaala ay patunay lamang ng isang malalim at likas na tiwala. At wala naman siyang ibang hangad kundi ang alagaan at asikasuhin ang dalaga.Ngunit sa gitna ng init ng kanilang pagmamahalan, tila may malamig na hanging humahaplos sa batok niya. Hindi niya maalis sa isipan si Pretzel. Sinisiraan siya nito.Napabuntong-hininga siya. Hindi ito ang unang pagkakataon, noong dinala niya si Tiffany rito sa Baguio, ganoon din ang ginawa ni Pretzel, umaasta itong parang siya ang tunay na girlfriend.Pinilit niyang intindihin ang
Hindi niya mapigilang ngumiti habang nakasakay sa elevator papunta sa kanyang opisina. Hanggang ngayon ay tila kinikiliti pa rin ang petchay niya sa pang-aakit ni Clarkson sa kanya. She can’t wait na matulog sa suit nito mamaya.Pagpasok niya ng opisina ay hindi pa rin napalis ang ngiti sa kanyang
Marahan siyang tumango. "Nakikipag-usap na ang kidnaper kay Ninong James. Handa na kaming magbigay ng ransom. Naghihintay na lang ako kung saan dadalhin ang pera para makuha ka, babe."Nakita niyang namasa ang mga mata ni Aria.“Binayaran ko ang kidnaper. Nakipag-areglo ako sa kanila. Tinapatan ko
Muling napuno ng katahimikan ang silid, ngunit hindi na iyon mabigat kagaya kanina. Sa halip, may kakaibang gaan na bumalot sa lahat, parang unti-unting humupa ang lahat ng sakit, takot, at galit na matagal nang kinikimkim ng bawat isa.Ramdam niya ang init ng palad ni Aria sa kanyang kamay. Sa kab
“Sige. Babayaran ko rin ang ransom niya.”Unti-unti itong ngumisi. “Hahaha… salamat naman kung gano’n, Miss Blacksmith.”“Akin na ang bag ko,” sambit niya. Agad namang umalis ang lalaki at pagbalik nito ay dala niya ang bag niya.Kinuha niya ang kanyang checkbook at sinulat ang malaking halaga para







