HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER

INGRID’S POV

‘Bakla ang fiancé ko.’

Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon habang nakatayo akong parang estatwa, hindi makagalaw, pinapanood ang eksenang hinding-hindi ko na mabubura sa alaala ko. Nakatingin lang ako sa lalaking umuulos sa puwitan ng fiancé ko, at kay Dennis na umuungol na parang babaeng wala sa sarili sa sobrang in-heat.

Ito ang fiancé ko. Ang lalaking pakakasalan ko sana sa loob ng limang araw. Ang lalaking kasama kong natulog sa iisang kama, parehong nangarap sa future, at nagsama sa loob ng limang taon. Pero naroon siya, nakabuka ang mga hita, nakapikit ang mga mata sa sarap na hindi ko kailanman nakita sa mukha niya kapag ako ang kasama niya.

Hindi na ako makahinga. Parang umiikot ang buong paligid. Umalingawngaw sa kwarto ang tunog ng balat na nagbabanggaan. Gusto kong tumingin sa ibang direksyon, pero hindi ko magawa. Parang ayaw tanggapin ng utak ko na totoo ang lahat ng ito, kaya nanatili akong nakatitig.

“Ah, fuck, Chad baby, gustong-gusto ko ‘yan… fuck… ang laki mo,” ungol ni Dennis. Parang suntok sa sikmura ang bawat salitang iyon.

Mabilis na umangat ang kamay ko at tinakpan ang bibig ko, pilit pinipigilan ang pagsusuka. Pakiramdam ko hinugot ang puso ko mula sa dibdib ko at itinapon sa basurahan. Panaginip lang ba ‘to? Magigising ba ako sa apartment namin, katabi siya, yakap niya ako, at wala ni isa sa mga ito ang totoo?

“Fuck yeah, Dennis, baby,” ungol ng lalaki. “Isasagad ko pa at namnamin mo ang malaking alaga ko.”

“Ah, daddy! Ibigay mo sa akin ang big boy mo!” sigaw ni Dennis.

Umiinit ang likod ng mga mata ko habang pumapatak ang luha. Bahagyang nanlambot ang tuhod ko at kumapit ako sa gilid ng pinto para hindi tuluyang bumagsak. Daddy? Ni minsan hindi niya ako tinawag ng kahit ano sa kama. Ano bang iniisip ko? Hindi naman siya kailanman naging interesado sa pakikipagtalik kapag ako ang kasama.

Dalawang minuto. Iyon lang ang inaabot niya bago siya labasan. Tuwing humihingi ako ng higit pa, sinasabi niyang pagod siya o kaya titingnan niya ako nang may pagkasuklam bago tuluyang umalis.

Sobrang gulo ng isip ko. Sunod-sunod ang mga tanong.

Bakla ba siya? Bisexual? Ganito na ba siya dati pa? Niloloko ba niya ako sa loob ng lahat ng taong ito? Lahat ba ng halik, lahat ng “I love you,” lahat ng plano namin para sa future, kasinungalingan lang?

Pakiramdam ko napahiya ako, nasusuka, at parang isang napakalaking tanga.

Paano ba pinoproseso ng mga babae ang ganito? Paano ka dapat umasta kapag nalaman mong ang fiancé mong akala mo’y straight ay nilalagari ng ibang lalaki ilang araw bago ang kasal? Pero ano bang pinagsasabi ko? Hindi naman lahat ng babae nahuhuling nasa gitna ng pagtatalik ang mapapangasawa nila kasama ang kapwa lalaki.

May nararamdaman akong basa sa pisngi ko. Itinaas ko ang kamay ko at hinaplos ang mukha ko. Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako.

“Fuck, oo, malapit na ako!” Ungol ni Dennis mula sa kama.

Marahan akong umiling, na parang kung uulugin ko lang nang sapat ang ulo ko, magigising ako mula sa baluktot na reyalidad na ito. Pero nandoon pa rin ang tunog ng mga halinghing niya at ang tanawin nilang magkadikit.

Natatawa ako, mapait at walang saya. “Alam mo ba?” sabi ko, paos ang boses, halos bulong lang. “Walang hiya ka, Dennis.”

Bigla silang tumigil. Mabilis na napalingon si Dennis sa akin, nanlaki ang mga mata sa gulat at takot. Nagmamadali siyang umatras palayo sa lalaking nasa pagitan ng mga hita niya, hinablot ang pinakamalapit na kumot at itinakip sa sarili niya, na parang mababawi pa noon ang lahat ng nakita ko.

“Ingrid…” nauutal niyang sabi, nanginginig ang boses. “A-Ano… anong ginagawa mo rito?”

Mas sumandal ako sa pader, patuloy na pinupunasan ang mga luha gamit ang likod ng nanginginig kong kamay, pilit pinapanatiling nakatayo ang sarili ko.

“Ano ang ginagawa ko rito?” dahan-dahan kong inulit habang tinititigan siya nang diretso. “‘Yan talaga ang una mong sasabihin? Pagkatapos kong mahuli ang lahat ng ito?”

Umiling siya habang mahigpit pa ring hawak ang kumot. “Hindi. Hindi, hindi ito ganito… Ingrid, hindi ito tulad ng iniisip mo.”

“Hindi tulad ng iniisip ko? Hindi ganito ang itsura?!”

Itinulak ko ang sarili ko palayo sa pader. Nanginginig ang mga binti ko, kumukuyos ang mga kamao. “Dennis, niloloko mo ako kasama ang lalaking ‘yan! Sa mismong kama natin. Sa bahay na binili natin para tirhan pagkatapos ng kasal. Ibinubuka mo ang puwitan mo para sa iba, inuungol mo pa ang pangalan niya na parang ngayon ka lang tunay na nakantot, tapos may lakas ka ng loob na sabihing hindi ganito ang nangyayari? Ano ba sa tingin mo ang itsura nito?”

Binuka niya ang bibig niya pero walang lumabas na salita. Gumuho ang mukha niya habang nakatingin sa akin, punong-puno ng hiya, konsensya, at higit sa lahat, takot.

“Hayop ka!” singhal ko. “Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko para sa’yo. Limang taon ng katapatan, pasensya, at pagbuo ng lintik nating kinabukasan, ito ang kapalit? Ito pala ang totoong ikaw kapag hindi kita nakikita? Paano mo nagawa ito sa akin?”

Ang lalaking nasa loob niya kanina ay iginulong lang ang mga mata at umupo sa kama. “Hays,” bulong niya. “Ang drama mo.”

Sinimulan niyang isuot ang mga damit niya na parang wala lang. “Ayokong madamay sa gulong ito, Dennis. Aalis na ako.”

Lumingon si Dennis sa kanya, halatang natataranta. “Chad, sandali, sorry. Hindi ko alam—”

Pinutol siya ni Chad sa pamamagitan ng walang pakialam na kumpas ng kamay. “Okay lang. Tama ka naman tungkol sa kanya. Dramatic nga siya.”

Doon ako tuluyang natigilan. May kung anong bumigay sa loob ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa galit. Bakit parang normal lang sa kanila ang lahat? Bakit hindi sila lumuluhod at nagmamakaawa? Bakit ako lang ang umiiyak? Hindi man lang siya mukhang nagulat, ibig sabihin alam niyang may karelasyon si Dennis at tinuloy pa rin niyang makipagtalik sa kama namin.

“Putang ina ka!”

Sumugod ako palapit sa kanya, nakataas ang kamay ko, handang ibigay ang sampal na deserve na deserve niya. Pero bago ko pa siya maabot, mabilis na kumilos si Dennis.

“Tumigil ka, Ingrid!” sigaw niya habang hinawakan ang pulso ko at marahas akong hinila palayo. Mahigpit ang kapit niya, bumaon ang mga daliri niya sa balat ko. “Ano bang ginagawa mo?!”

“Ano ang ginagawa ko?” sigaw ko pabalik, naglalagablab ang mga mata ko sa galit. “Huwag kang mangialam, hayop ka! Hintayin mo, ikaw ang susunod!”

Pumiglas ako papunta kay Chad, pero muling humarang si Dennis sa harap ko. “Huwag kang magpaka-delusyonal,” malamig niyang sabi. “Hindi kita hahayaang hawakan siya. Huwag mo nang subukan.”

Parang nahulog ang puso ko. Ang tono niya… parang pinoprotektahan niya ito.

Ang lalaking ipinagpalit niya sa akin. Ang lalaking kakapanlait lang sa akin, ngumisi sa akin, at bumangon sa kama kasama ang fiancé ko na parang eksena lang ito sa isang lintik na sitcom.

“Bakit?” pabulong kong tanong, hindi makapaniwala. “Bakit mo siya pinoprotektahan? Talaga bang ipinagtatanggol mo siya? Pagkatapos ng ginawa mo sa akin? Hindi ba dapat nakaluhod ka ngayon at nagmamakaawa?”

Sa likod ni Dennis, inayos ni Chad ang polo niya, ni hindi man lang tinangkang itago ang mayabang na ngisi sa mukha niya. Pagkatapos ay tiningnan niya ako na parang may dumikit lang na dumi sa ilalim ng sapatos niya.

“Bakit ka nagtataka?” sabi niya, kibit-balikat lang. “Sa totoo lang, akala mo ba nagustuhan ka niya kahit kailan? Gamitin mo naman ang utak mo, girl.”

Bumuka ang bibig ko, pero walang lumabas na tunog.

“Kung hindi lang dahil magkaugnay ang mga pamilya ninyo,” dagdag ni Chad, “sa tingin mo ba lilingunin ka pa niya?”

Lumabo ang paningin ko sa galit. Parang umaalingawngaw ang dugo sa loob ng mga tenga ko. “Bitawan mo ako,” giit ko habang pinipigilan ang galit, pilit hinihila ang braso ko. “Bitawan mo ako ngayon din, Dennis!”

“Huwag!” sigaw niya. “Tumigil ka na, Ingrid!”

Tinulak ko siya nang malakas hanggang umatras siya ng isang hakbang. Sumugod ako papunta kay Chad, handang burahin ang mayabang niyang ngisi sa mukha, pero biglang humarang si Dennis sa pagitan namin at sa isang iglap, mabilis na umangat ang kamay niya at sinampal ako nang buong lakas.

Napalingon ang ulo ko sa gilid, nag-aapoy ang pisngi ko sa sakit ng biglaang hampas.

“Huwag na huwag mong lalapitan si Chad!”