LOGIN"Try to divorce me, I will make you suffer even more. I will destroy you!" ika niyang nanggagalaiti sa galit. Hawak niya sa leeg si Ysabella. Ang likod nito ay nakasandig na sa pader. Wala na itong kawala pa. Imbes na takot. Imbes na umiyak at magmakaawa, napahalakhak si Ysabella. Napaubo lamang siya nang humigpit ang nanginginig na kamay ni Daniel sa kaniyang leeg. Pasakal. "Destroy? Wala ka nang sisirain pa, Daniel. Wala na dahil hindi mo lang sinira, winasak mo pa. Winasak mo hindi lang pagkatao ko..." Asik niya. Walang mababakas na emosyon sa kaniyang mukha. Manhid na siya sa lahat ng kalupitan ng kaniyang asawa. "Ang pilat sa likod ko ang magpapatunay ng kalupitan mo. Ang mga kalyo sa kamay ko ang ebidensya sa hirap na dinanas ko. Para kumain. Lumaban ako para mabuhay. Ang payat kong pangangatawan ang resulta ng pagdurusa ko ng dahil sa iyo. Daniel, lahat ng ito, sa pisikal lang na sakit. Nagpapaalala lang ng pagkakamali kong minahal kita. Walang wala sa buong pagkatao ko na winasak mo ng pinong-pino! Napailing si Daniel. Ayaw tanggapin ang mga salitang namutawi sa bibig ni Ysabella. Nang babaeng mahal na mahal siya. At nagsasabing... Pagod na itong mahalin siya. "You will love me again. Bubuuin kitang muli. Just stay! As my wife..." Umiling si Ysabella. "You love me too late, Daniel. Too late..." She was hated. Destroyed! And now loved? For her, it's too late. For him, he needs to start anew. But fate will decide for them. Does love have a second chance this time?
View More"Who said I'm afraid? Kahit mahuli pa niya tayo, it doesn't matter to me. Wala din naman siyang magagawa, hindi niya din kayang iwanan ako..."
Natutop ni Ysabella ang kaniyang bibig habang naririnig ang mga katagang iyon mula sa kaniyang asawa. Nasa labas lamang siya ng opisina nito. Nakauwang bahagya ang pinto kaya nauulinigan niya ang pag-uusap doon. "Darling, alam naman natin na asawa mo pa rin siya sa mata ng ibang tao at sa pamilya mo..." Tuluyang gumuho ang mundo ni Ysabella nang marinig ang boses na kasama ni Daniel. Parang tinarakan ng kutsilyo ang puso niya. Nahihirapan siyang huminga. Hindi niya akalain na ang babae ng asawa niya ay ang babaeng itinuring niyang isang matalik na kaibigan. Kaibigan maaasahan niya sa lahat ng oras. Kaibigang papanig sa kaniya at Hindu siya kayang traydurin. Nagkamali siya. Dahil sa ngayon, tuluyang gumuho ang pinanghawakan niyang pagtitiwala. "Charlotte, as long as you stay by my side, kahit siya pa ang asawa ko, it doesnt really matter. Stay with me. You will get what you want in perfect time..." Tuluyang bumuhos ang mga luha ni Ysabella. Batid niyang hindi naman siya talagang mahal ng kaniyang asawa. Mabait ito sa kapag may nakaharap. Pero pagmamahal? Hindi siya nito kayang mahalin. Lalo pa kaya na nataniman na ang isipan nito ng mga masasamang bagay tungkol sa kaniya. Mukhang pera. Masamang babae. Walang kuwenta. Lahat ng kayang ibato sa kaniya, nagawa na nito para magmukha siyang masama. Para pasakitan siya. Now she knows who's doing it. Ang mga hinaing niyang nalalaman agad ni Daniel. Ang mga bagay na inililihim niya dito na sa kaibigan lang niya nasasabi. Hindi niya pinag-isipan ng masama si Charlotte dahil sa pagtitiwala. Tiwalang hindi man lamang niyo binigyang halaga. Wala ng sasakit pa kung ang dalawang taong mahal niya at pinagkatiwalaan ang mga taong sisira pala ng tiwalang iyon. Hindi lang pinira-piraso ang kaniyang puso. Dinurog pa ng mga ito ng Pino. Sinubukan niyang umalis sa kinaroroonan pero bigla siyang natumba dahil sa panghihina. Nakagawa ng ingay ang pagkakabangga niya sa pader. Napaidik siya sa pagtama ng siko doon. It scratches her skin. Mahapdi. Pero walang sasakit pa sa pagkadurog ng kaniyang puso. "Sino iyan?" Nataranta si Ysabella sa malakas na boses ni Daniel. Kinabahan siya dahil sa yabag na papalapit sa pinto. Kailangan niyang umalis doon. Ayaw niyang makita siya ni Daniel sa ganoong kalagayan. Na naroon siya. Kawawa. Kaawa-awa... Pero imbes na kaawaan siya, alam niyang tatawanan lamang siya nito. Uuyamin ng mga salitang hindi na kayang lunukin ng kung sino. Kailangan niyang umalis. Pinilit niyang umalis. Kahit pa kailangan niyang hilain ang mga paa paalis. Malalaking hakbang naman ang ginawa ni Daniel para puntahan ang pinto. Hindi pala naka-lock iyon. Ni hindi nga naisara ng maayos. It doesn't matter if someone hears them. Gusto niya lamang malaman kung sino ang mapangahas na nakikinig sa kanila. Binuksan niya ang pinto at lumabas. Batid niyang may anino siyang nakita papaliko sa hallway. Pero hindi niya mapagsino kung kaninong anino iyon. Katulong ba nila? Hindi naman si Ysabella, hindi ba? Imposible. Wala ito ngayon. Nagpaalam itong mananatili sa hospital para bantayan ang ina nitong naroon. "Daniel?" Papahakbang na siya nang tawagin siya ni Charlotte. Lumapit sa kaniya si Charlotte. Hinawakan ang braso niya para pigilan. "Dumaan lang siguro na katulong iyon..." aniya. Hinaplos ang dibdib ng lalake. "Halika na sa loob. May kailangan pa tayong tapusin," sa malambing na boses ay ika nito. Hinila siya sa loob at ito na rin ang nagsara ng pinto. Siguro nga ay katulong lamang na napadaan. At kung katulong iyon, walang mangangahas na kalabanin siya. Subukan ng mga ito na ilabas ang mga narinig. They will face punishment. Hindi naman alam ni Ysabella kung paano siya nakarating sa kuwartong inuukopa niya. Akala niya makikita siya ni Daniel. Akala niya madadapa siya sa lakad takbong ginawa. Halos hindi na niya kasi maramdaman ang mga paa niya. Nanginginig bawat himaymay ng kaniyang katawan. Nanlalamig ang kaniyang mga kamay habang patuloy ang pagbuhos ng kaniyang mga luha. Luhang hindi na natapos-tapos pa. Sana matuyo na lamang iyon para wala na siyang iluluha. Dumausdos siya mula sa pagkakasandig sa pinto. Impit na umiyak habang yakap ang sarili. Tahimik na kinakaawaan ang sarili. Napapatanong. Hanggang kailan niya kayang magtiis? Hanggang kailan niya mamahalin ang taong ni hindi siya kayang mahalin. Ni hawakan. Pinandidirihan siya ni Daniel. Mapalapit lamang siya bahagya dito, para na itong napapaso. Ayaw na ayaw nitong tumatabi siya dito. She curled up lying on the cold floor. Hindi na niya kayang bumangon pa para pumunta sa kama. Hinang-hina ang kaniyang katawan. Sa sakit. Sa pighating dulot ng nalaman. Sa lahat. Pagod na pagod na siya sa kaiisip kung anong kailangan niyang gawin para mahalin siya at tanggapin. Kahit sana bumalik na lamang sila sa dati. Okay na siya. Sa madilim na silid na iyon, tahimik siyang lumuha. Ang apat na sulok lamang ng kuwartong iyon ang saksi sa kaniyang pagdurusa. Tok.Tok.Tok. Sa pagkakapikit ng kaniyang mga mata, nakarinig siya ng mahinang katok. Akala niya ay guni-guni lamang niya iyon. Pero naulit ang pagkatok. Mas malakas. Mas agresibo. Sunod-sunod. "Ysa, are you there?" Natutop niya ang bibig. Si Daniel ang nasa labas ng kanyang kuwarto. Bakit ito naroon? Napapiksi siya sa muling pagkatok. Mas malakas. "Ysa, don't ignore me..." May babalang ika nito. Na tila siguradong naroon nga siya. Bumuka ang bibig niya. Pero walang salitang lumabas. Anong sasabihin niya? Ayaw niyang magpakita. "I'm coming in!" Sinalakay siya ng matinding kaba. Pinilit niyang iusod ang katawan palayo sa may pinto. Nakabalandra siya roon. At kapag binuksan nito iyon, matatamaan siya. Masasaktan. Rinig niya ang pagpihit nito sa seradura. Pabukas na iyon nang magring ang telepono ni Daniel. Nabitin sa ere ang balak nitong pagbukas sa pinto. Habang siya, nakahanda na ang sarili sa anumang masamang reaksyon ng asawa. "Hello..." Nakahinga siya nang maluwag nang umalis si Daniel habang may kausap sa telepono. Pinahid niya ang luha sa mga mata niya at pinilit ang sariling makatayo papunta sa kama. Nang makahiga ay agad niyang binalot ang sarili ng kumot. Nilalamig siya. Kahapon pa masama ang pakiramdam niya at ngayon nga, ramdam niyang nilalagnat na siya. Uminom na siya kanina ng gamot. Pero four hours ago pa iyon. Nawala na ang bisa. Ayaw naman niyang bumaba para kumuha ng gamot, itutulog na lamang niya. Bakasakaling kinabukasan ay maging maayos na siya. Pero ang totoo... Gusto niyang huwag ng magising pa.Ysabella Alcantara Iyon ang gamit niyang pangalan. Pinapalitan niya ang apelyidong gamit niya sa apelyido ng namayapang mag-asawa. Sa tulong na rin ng naging kaibigan niyang totoong kamag-anak ng mga ito. She was an attorney in the US at kaya siyang tulungan sa kaniyang laban. Pero hindi niya ginawa dahil pagod na siyang lumaban lalo at magtatagal lamang ang gusot kung iyon ang gagawin niya. Nagpatulong na lamang siyang mabago ang apelyido niya maging ang buo niyang pagkatao sa birth certificate na hawak niya.Ginamit niya ang birthday ng kaniyang ina. Pinanatili niya ang pangalang Ysabella dahil alaala ng nanay niya ang pangalan na iyon."Ysabella, may dala akong pagkain..." sigaw ni Shiela. Nasa bakuran na niya ito at sa umagang iyon ay ang ingay ng bibig nito ang gumising sa kaniya.Hindi iyon ang unang tanghali na siyang gumising. Simula noong magbuntis siya ay laging pagod ang pakiramdam niya.Bumangon siya at unang sumalubong sa kaniya ay ang pagbaliktad ng kaniyang sikmura. M
Huwag naman sana...False alarm lamang...Isa lang iyon sa mga bangungot niya...Hindi puwede. Hindi maaari. Stress lamang siya. Hormonal imbalance.Mga dalangin at agam-agam ni Ysabella habang lumilipas ang mga araw. Mas marami ang nagiging senyales ng kinakatakutan niyang mangyari. At sa pangalawang buwan niya sa lugar na iyon, nagpasya na siyang magpakonsulta.Kasama niya si Shiela nang pumunta sila sa public hospital sa kabilang bayan. Habang hinihintay ang resulta ng test niya ay hindi siya mapakali. Nanlalamig ang mga kamay niya. Pinaglalaro niya ang mga daliri sa isa't isa dahil sa kaba."Kinakabahan ka ba? Ano ba kasing nararamdaman mo?" tanong ni Shiela na may pagtataka. Mukhang okay naman siya sa paningin nito. Nakagat niya ang kaniyang ibabang labi. Hindi niya sinabi ang totoong dahilan noong nagpasama siya rito. Nagpasama siya kay Shiela dahil wala siyang kaalam-alam sa lugar. At kailangan ng kaibigan kung sakaling totoo man ang hinuha niya."Misis Ysabella..." tawag ng
Halos isang buwan na ang nakalilipas simula noong dumating si Ysabella sa baranggay Mabasa sa bayan ng Dupax del Norte. May naging kaibigan na rin siya roon sa katauhan ni Shiela. Isang matandang dalaga na ilang bahay lang ang layo sa kaniya.Sa una, inakala niyang nakikiusyoso lamang ang ginang nang puntahan siya nito sa kaniyang bahay. Nagdala ng pagkain bilang pagwelcome daw sa kaniya. Marami itong mga kuwento. May mga katanungan na sinagot naman niya ng totoo. Iyong mga katanungan na kaya naman niyang sagutin. Ilang bagay lang naman ang iniiwasan niyang pag-usapan. Kung sa personal niyang buhay, iyong sa lalakeng minahal niya at nanakit sa kaniya ang pilit niyang huwag maging paksa ng anumang usapan. Batid niyang napansin iyon ni Shiela kaya hindi ito nagtatanong."Kung may kailangan ka Ysabella ay magsabi ka lamang sa akin..."Medyo ilag siya kay Shiela sa umpisa. Pero nang malaman niya ang sarili nitong kuwento ng buhay ay humanga siya dito at nagtiwala. Natawa pa nga siya dahi
"Wala na siya rito. Umalis na."Napaawang ang bibig ni Marco dahil sa balita. Bumalik siya sa club dahil siguradong sigurado na siyang si Ysabella ang nakamaskarang nagsasayaw doon."Saan siya pumunta?" Halos hindi niya maibulalas ang tanong na iyon dahil sa panibughong kumakain sa kanya. Akala niya tapos na ang paghahanap niya. Ngayon ay mukhang nabulilyaso na naman. Muli na namang nawala si Ysabella kung kailan ay abot kamay na niya sana.Namura niya tuloy ng lihim ang kaibigan. Kung hindi siya nito nilasing ay napuntahan sana niya kaagad si Ysabella."Walang nakakaalam," sagot ng kausap niya. Tinalikuran siya at umalis ito. Kumuyom ang kamao ni Marco. Anong sasabihin niya kay Angela ngayon? Gusto pa naman niyang surpresahin ang bata na nahanap na niya si Ysabella. Napurnada na naman. Kinuha niya ang telepono niya tsaka tumawag. "I need your help..."Kailangan na niya ng ibang tulong. Hindi na lang kasi ang paghahanap kay Ysabella ang kailangan niyang gawin. May kailangan na rin
"Salamat sa pagiging mabuting brother in law.""Ysa, did you say anything?" Biglang humarap sa kaniya si Raj. Parang may naulinagan ang lalake pero hindi niya iyon naintindihan. Kaya naman napatanong siya kay Ysabella habang napatitig.Ngumiti lang si Ysabella. Hindi na inulit ang katagang binanggi
"She discharged herself," ika ni Benjamin habang nakatunghay sa kaniyang telepono. Nakatanggap siya ng text mula sa pag-aari nilang hospital kung saan ay doctor din siya. Ibinilin niyang i-report sa kaniya ang bawat detalye ng galaw ni Ysabella. At iyon nga ang natanggap niya sa gabing iyon.Napaay
"Ha!"Nagulat si Ysabella nang may bumuhos na malamig na tubig sa kaniyang mukha. Agad siyang napabangon. Napatingala kaagad sa lalakeng nasa gilid ng kama niya. "D-Daniel..." utal niyang saad. Napuno ng takot ang sistema niya. Agad na nayakap ang sarili. Awtomatiko ang reaksyon niyang iyon kapag
"Who said I'm afraid? Kahit mahuli pa niya tayo, it doesn't matter to me. Wala din naman siyang magagawa, hindi niya din kayang iwanan ako..."Natutop ni Ysabella ang kaniyang bibig habang naririnig ang mga katagang iyon mula sa kaniyang asawa. Nasa labas lamang siya ng opisina nito. Nakauwang baha












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore