LOGINNagising siya kinabukasan na magaan ang pakiramdam. Hindi naman sumakit ang katawan niya dahil isang beses lang naman silang nagtalik ni Tyler. Tila sinadya rin nitong huwag siyang pagurin nang husto.Sa totoo lang, mas lalo pa ngang nabuhay ang kanyang sigla. Pakiramdam niya ay puno na naman siya ng enerhiya matapos ang gabing iyon.Ngunit nagtaka siya nang mapansing wala si Tyler sa tabi niya. Mukhang mas maaga itong nagising kaysa sa kanya.Mula sa nakabukas na bintana ay naririnig niya ang masayang kwentuhan at tawanan sa labas. Mukhang maaga na namang nagtipon ang buong pamilya sa garden.Akmang bababa na siya ng kama nang bumukas ang pinto. Pumasok si Tyler na may dalang tray ng almusal."Good morning, my love."Malapad ang ngiti nitong lumapit sa kanya bago marahang humalik sa kanyang noo."How's your sleep? Did you sleep well?" panunukso nitong tanong.Agad siyang namula. Alam na alam niya ang tunay nitong ibig sabihin."Dinalhan kita ng breakfast. Dito ka na lang kumain. I kn
Ngayon, muling bumaba ang mga palad nito, mula sa kanyang bahagyang umbok na tiyan, gumapang sa kanyang balakang, hanggang sa marating ang gitna ng kanyang mga hita. Muli niya itong ikinipot dahil sa kiliti at pananabik.Ngunit hindi siya umubra sa lakas ng lalaki, madaling hinawi ni Tyler ang manipis na tela na nakaharang sa kanyang kabebe at walang pasabing dinama ang kanyang nag-iinit na hiwa.Lalo siyang napapikit nang mariin nang maramdaman ang hintuturo nito na nagsimula nang laruin ang nakausling laman sa kanyang kaibuturan."You’re wet, love... You're always ready for me…"Naramdaman niya ang init sa kanyang mga pisngi, ngunit hindi niya maikakaila ang katotohanan. Palagi naman talaga siyang nababasa at sumusuko kapag niroromansa siya ni Tyler nang ganito. Sino ba naman ang hindi? Hindi siya bato para hindi matangay sa mapang-akit nitong romansa. He is hot and yummy na kahit ang isang malamig na poste ay malamang lilibugan sa tindi ng karisma nito.Napangiti siya sa loob-loob
Pagkatapos ng masayang selebrasyon, tuluyan na ring nagpaalam sina Tyler at Jolie at umakyat sa kanilang silid.Pakiramdam niya ay para siyang nananaginip. Mula sa simpleng birthday celebration ay nauwi iyon sa isang engagement na hindi niya kailanman inaasahan. Hanggang ngayon ay hindi pa rin mabura ang ngiti sa kanyang mga labi habang paulit-ulit na inaalala ang sandaling lumuhod si Tyler sa kanyang harapan at hiningi ang kanyang kamay.Pagkapasok pa lang nila sa kwarto ay agad siyang niyakap ni Tyler mula sa likuran."You go take a shower first para maging komportable ka, love. May tatawagan lang ako sandali," malambing nitong sabi, pagkatapos ay marahan siyang dinampian ng halik sa noo bago tuluyang lumabas ng silid.Napangiti lang siya at bahagyang nagkibit-balikat. Sa totoo lang, halos hindi na niya maramdaman ang kanyang mga binti sa sobrang pagod. Napakahaba ng naging araw nila.Mula sa ospital, bumiyahe sila mula Maynila hanggang Pampanga. Pagdating nila ay agad silang sinalu
Tuluyan nang bumuhos ang kanyang mga luha. Hindi na niya mabilang kung ilang beses siyang umiyak ngayong gabi. Sa loob lamang ng isang gabi... tinanggap siya ng pamilya, ginawang bahagi ng angkan. At ngayon... ang lalaking pinakamamahal niya ay humihingi ng kanyang habambuhay."Jolie?"Mahinang tawag muli ni Tyler. Napangiti siya sa gitna ng kanyang pagluha. Tumango siya nang paulit-ulit."Yes... Yes, love... I will marry you." Napasinghap siya habang pinipigilan ang paghikbi. Kasabay ng kanyang sagot ay umalingawngaw ang malalakas na palakpakan at hiyawan ng buong pamilya. Napuno ng tawanan, sigawan, at luha ng kaligayahan ang buong hardin.Bago pa man tuluyang makabawi si Jolie sa sobrang emosyon ay marahang kinuha ni Tyler ang singsing mula sa maliit na kahon."Can I?" mahina nitong tanong habang nakatingala pa rin sa kanya.Tumango lamang siya habang tuloy-tuloy ang pagpatak ng kanyang mga luha."I love you so much...""I love you too," nanginginig niyang tugon.Maingat na isinuo
"Iha..."Marahang tawag ni Tita Bebe na siyang nagpabalik sa ulirat ni Jolie.Dahan-dahan nitong hinawakan ang kanyang kamay. Nang magtama ang kanilang mga mata, bigla siyang kinabahan."A-ano po 'yon, Tita?" mahina niyang tanong.Ngumiti si Tita Bebe bago marahang nagsalita."We really mean it noong sinabi naming nagpapasalamat kami sa'yo. Hindi mo lang napasaya ang anak namin... binago mo rin siya. Ibinigay mo sa kanya ang kapayapaang matagal na naming ipinagdarasal." Sandaling huminto ito bago muling nagsalita. "At dahil doon... may gusto akong ibigay sa'yo."Mula sa bulsa nito ay dahan-dahang inilabas ang isang maliit na velvet box. Napahawak siya sa sariling dibdib. Nang mabuksan ang kahon ay tila tumigil ang oras. Isang napakagandang heirloom bracelet ang nakahimlay sa loob nito. Gawa iyon sa puting ginto, at napapalibutan ng maliliit ngunit napakakinang na mga diyamante. Nang tamaan iyon ng ilaw mula sa chandelier ay para iyong nagmistulang mga bituin sa kalangitan.Nanlaki ang
Napalingon si Tyler sa direksiyong kanyang tinitingnan. Ngumiti lang ito at mukhang alam na ang lahat Sa kabilang dulo ng veranda ay nakatayo sina Tito James at Tita Bebe. Tahimik lamang ang mga itong nakatingin sa kanya.Nang magtama ang kanilang mga mata ni Tita Bebe ay biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya namalayang kusang yumuko ang kanyang ulo, bigla siyang kinabahan.Ang huli niyang pagkikita sa mga ito ay noong kasal pa nina Kuya Clarkson at Ate Aria... noong indi pa sila ni Tyler. Wala pa silang relasyon.Lalong hindi niya inaasahang darating ang araw na dadalhin niya ang apo ng mga ito sa kanyang sinapupunan. Hindi rin niya alam kung alam na ba ng mga ito ang lahat. Kung tanggap ba siya. O kung may sama ng loob ang mga ito sa kanya... hindi niya alam ang iisipin.Napansin ni Tyler ang biglang pagkapit niya sa manggas nito. Marahan nitong pinisil ang kanyang kamay."Relax, love." Mahina nitong bulong. "Everything is going to be okay."Ngunit kahit ganoon, hin
ARIA POV:Kasalukuyan siyang nasa kanyang opisina sa Blacksmith Hotel, abala sa ginagawa. Kailangan niyang i-divert sa ibang bagay ang kanyang sarili para hindi malungkot sa pag-alis ni Clarkson.Hindi pa din niya mapigilang umiyak, hindi na siya sanay na wala ang nobyo sa kanyang tabi lalo pa't ma
Habang nakikipag-usap si Clarkson sa kanyang tito, naramdaman niyang unti-unting lumiliyab ang galit at guilt sa kanyang dibdib. Parang may mabigat na batong nakaipit sa lalamunan niya, at hindi niya alam kung paano bibitawan.Pagkababa niya ng tawag, mabilis siyang bumalik kina Aria, nakatingin sa
Nagpupumiglas pa din siya pero sadyang malakas ang mga guards kaya naipasok siya muli sa kanyang kotse. Hindi pwedeng ganito… hindi pwedeng umalis lang siya doon ng gano’n-gano’n lang. Paano na siya? Paano na ang lisensya niya? Paano niya matatakbuhan si JM!?Gulong-gulo na siya, ano ang gagawin ni
ARIA’S POV:Natulala siya habang pinapanood si Clarkson na lumabas sa kanyang kwarto. Hindi niya inaasahan na iiwan siya nito sa ganoong sitwasyon. Siya lang ang pinaligaya ng nobyo.Nalulungkot pa rin ba ito dahil sa nalaman na balita? Alam niyang hindi iyon madali para kay Clarkson, pero ginagawa






