บทที่ 7 : ราคาของการซื้อขาด NC

"ถอดเสื้อผ้าออกซะ"

หญิงสาวช้อนตามองอย่างไม่เข้าใจ ในใจได้แต่คิดว่าสิ่งที่ทำเมื่อสักครู่นี้มันยังไม่พออีกเหรอ แต่สุดท้ายเมื่อเห็นสายตาเอาจริงเอาจังนั้น ร่างบางก็ไม่อาจปฏิเสธได้

ใช้เวลาเพียงไม่นานร่างทั้งร่างของหญิงสาวก็เปลือยเปล่าต่อหน้าของร่างสูง มือเล็กๆ ทั้งสองข้างนั้นพยายามยกขึ้นมาปิดจุดสงวนของตัวเองด้วยความเขินอาย

สายตาของชายหนุ่มจ้องมองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างต้องการประเมินอะไรบางอย่างก่อนที่จะลุกขึ้นเต็มความสูง จับตัวของหญิงสาวพลิกตัวให้หน้าแนบไปกับกำแพงเย็น สองแขนถูกไพล่เอาไว้ทางด้านหลังและมีทัศประกบอยู่

นิ้วเรียวของชายหนุ่มไล้ไปตามผิวเนียนนั้นอย่างเชยชมตั้งแต่ท้ายทอยไล้มาหลังและหยุดอยู่ที่ร่องสวาทของร่างบาง

ธนาทัศค่อยๆ ดุนดันนิ้วของตัวเองเข้าไปในนั้นอย่างช้าๆ ชักนิ้วเข้าออกเพื่อขยายรูนั้นเพื่อรอรับสิ่งที่ใหญ่กว่าหลายเท่าตัว นิ้วที่ถูกสอดใส่เข้าไปนั้นค่อยๆ ถูกเพิ่มขึ้นเป็นสองนิ้ว และจบด้วยสามนิ้ว

ลลิลบิดเร้าสะโพกไปมาด้วยความเสียวซ่านที่อีกฝ่ายมอบให้ ยามที่ปลายนิ้วนั้นกดลงที่จุดกระสันภายใน มันทำให้เสียงครางหวานที่พยายามกดเก็บเอาไว้หลุดลอดออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ใช้เวลาอยู่นานกว่าที่นิ้วเรียวนั้นจะถูกถอดถอนออกไป สร้างความวูบโหวงที่ส่วนล่างของหญิงสาวอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนที่จะมีบางสิ่งบางอย่างที่ถูกแทนที่เข้ามา

ความใหญ่ยาวแข็งขืนนั้นทำเอาลลิลถึงกับต้องจิกเล็บลงไปที่พนังด้วยความเจ็บปนเสียวซ่าน ใบหน้าสวยก้มลงมองพื้นอย่างหมดแรง พยายามจะขยับตัวหนีแต่สุดท้ายก็ถูกฝ่ามือใหญ่นั้นรั้งเอวคอดเอาไว้ให้อยู่นิ่ง จนในที่สุดแก่นกายร้อนนั้นก็ถูกดุนดันเข้ามาจนสุดลำ

ร่างหนากดแช่สะโพกสอบของตัวเองไว้ครู่หนึ่งเพื่อให้ส่วนล่างของคนตรงหน้าปรับตัวได้ ในระหว่างนั้นเองใบหน้าหล่อของชายหนุ่มก็โน้มลงมาประกบจูบที่ท้ายทอยอย่างหื่นกระหาย ลิ้นร้อนไล้เลียไปมาจนมันวาวสลับกับขบเม้มเบาๆ สร้างรอยทิ้งเอาไว้บนตัวของร่างบางอย่างเอาแต่ใจเพื่อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

หลังจากรอมานานพอสมควร ในที่สุดเอวสอบของร่างสูงก็เริ่มขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป สันจมูกเลื่อนต่ำลงมาเล็กน้อยบริเวณไหล่บาง สูดดมกลิ่นกายของอีกฝ่ายจนหนำใจก่อนที่จะขบกัดลงไปเบาๆ ให้อีกฝ่ายได้สะดุ้งบ้าง

"ชะ...ช้าลงหน่อย...ได้ไหม...คะ"

เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยขอร้อง นี่เป็นครั้งแรกสำหรับร่างบาง ความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนกำลังตีอยู่ในหัวจนแทบจะรับไม่ไหวแล้ว ทั้งความเจ็บ ปวด และความเสียวซ่าน ตอนนี้ลลิลไม่รู้แล้วว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร ทั้งๆ ที่ไม่อยากทำแต่กลับรู้สึกดีจนไม่อาจกลั้นเสียงครางของตัวเองได้เลย

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับคำขอร้องนั้น ไม่คิดที่จะเห็นใจเลยแม้แต่น้อย ร่างบางในตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับเหยื่อ ที่ติดอยู่ใน 'กรงเล็บ' ของผู้ล่า อำนาจทั้งหมดอยู่ในมือของชายหนุ่ม และจะทำอะไรกับร่างบางก็ได้ทั้งนั้น

เอวสอบผ่อนแรงลงเล็กน้อย แต่มือหนาที่เคยวางอยู่ที่เอวบางเลื่อนต่ำลงมาที่จุดล่าง นิ้วเรียวเขี่ยเล่นกับจุดกระสันใกล้รูรักของลลิลไปพร้อมๆ กับที่เอวสอบกำลังขยับเข้าออก

เสียงหวานครางออกมาเสียงดังด้วยความเสียวซ่านที่อีกฝ่ายมอบให้ ร่างกายบิดเร้าไปมาเมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุด ดวงตาคมที่เฝ้ามองดูอยู่นั้นก็ยกยิ้มอย่างชอบใจ แกล้งกระแทกเอวสอบเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้คนตัวเล็กกว่านั้นหัวสั่นหัวคลอนไปตามๆ กัน

ในที่สุดลลิลก็เสร็จสมไปทิ้งตัวอย่างหมดแรง แต่โชคยังดีที่มือหนาคว้าตัวไว้ได้ทัน แขนแกร่งจัดการจัดท่าใหม่อีกครั้งให้หญิงสาวกลับหลังหันหน้ามาหาตัวเอง ขาเรียวทั้งสองข้างถูกยกลอยขึ้นเหนือพื้น ด้วยความตกใจทำให้เกี่ยวรัดรอบเอวสอบเอาไว้ด้วยความกลัวตก สองแขนเองก็โอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้

ไม่ช้าธนาทัศก็เริ่มขยับเอวสอบเข้าจังหวะรักอีกครั้ง เล่นทำเอาคนตรงหน้าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นิ้วเรียวจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความรู้สึกที่ตัวเองได้รับ

"ฉะ...ฉันเพิ่งเสร็จ...หยุด..หยุดก่อนได้ไหมคะ"

ลลิลเอ่ยขอร้องทั้งๆ ที่ก็ยังส่งเสียงครางออกมา แต่ร่างกายในตอนนี้นั้นกลับไวต่อความรู้สึกเป็นอย่างมาก ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อ เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดใสและถูกแต่งแต้มด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจที่จะรับฟังคำขอร้องนั้นเลยแม้แต่น้อย สายตากลับจ้องมองไปที่หน้าอกคู่อวบอิ่มทั้งสองข้างนั้นที่กำลังเด้งขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ เหมือนกำลังเชื้อเชิญให้เข้าไปลิ้มลองอย่างไรอย่างนั้นเอง

ในที่สุดร่างสูงก็ไม่อาจต้านทานความต้องการของตัวเองได้ ริมฝีปากร้อนเข้าครอบงำที่ยอดถันสีชมพู พลางดูดเม้มมันสลับกันไปมาทั้งสองข้างอย่างช่ำชองจนมันแข็งสู้ลิ้น

สองมือหนาเลื่อนมาบีบคลึงที่สะโพกมน พร้อมๆ กับออกแรงให้ดันรูรักของหญิงสาวสวนเข้ามากระแทกกับเอวสอบของตัวเอง ทำเอาลลิลกรีดร้องออกมาด้วยความสุขสมเมื่อส่วนปลายของหัวหยักนั้นกระแทกเข้ามาโดนจุดกระสันภายในซ้ำๆ

ลลิลเชิดใบหน้าขึ้น ดวงตาคู่สวยหลับพริ้ม ริมฝีปากบางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกแล้ว ถึงจะขอร้องให้อีกฝ่ายหยุดก็คงจะไม่ได้ผล ตอนนี้ทำได้เพียงประคองสติของตัวเองไม่ให้กระเจิงไปมากกว่านี้ก็เท่านั้น

ครางต่ำในลำคอเมื่อส่วนล่างของหญิงสาวกำลังบีบรัดตัวเองอย่างแน่น จนแทบจะขยับไม่ได้ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าร่างบางเองก็ใกล้จะเสร็จสมอีกครั้งแล้วเช่นกัน ทำให้เอวสอบของชายหนุ่มต้องเร่งขยับให้เร็วอีกครั้ง

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วทั้งห้องอยู่นานก่อนที่จะหยุดลง และถูกแทนที่ด้วยเสียงหอบหายใจของคนสองคน

ของเหลวสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าไปเติมเต็มในร่างกายของลลิล จนมันไหลย้อนลงมาเปรอะเปื้อนที่พื้นยามที่แก่นกายร้อนของทัศถอดถอนออกมา ความวูบโหวงเข้ามาแทนที่อย่างกระทันหัน จนหญิงสาวเองก็รู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก

เมื่อทุกอย่างจบลงร่างของคนตัวเล็กกว่าก็ถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ ร่างสูงของชายหนุ่มผละมาจัดการทำความสะอาดตัวเองและจัดเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อยเหมือนอย่างเคย ราวกับว่าเมื่อสักครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ลลิลยังคงพิงกำแพง ตัวสั่น ไร้เรี่ยวแรง เฝ้ามองแผ่นหลังกว้างที่กำลังสวมเสื้อสูททับอย่างเชื่องช้า ธนาทัศจัดปกเสื้อให้เข้าที่ ร่างสูงเหลือบมองร่างบางที่ทรุดกองอยู่บนพื้นด้วยสายตาว่างเปล่า

"ข้อเสนอของเธอ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ "ฉันตกลง"

ลลิลเงยหน้า ดวงตาเบิกกว้าง 'รอดแล้ว ฉันจะ...ไม่ถูกขายแล้ว'

"งานเลี้ยงคือคืนพรุ่งนี้" ธนาทัศพูดต่อ "เตรียมตัวไว้ให้พร้อม" ร่างสูงไม่พูดอะไรอีก ชายหนุ่มเดินออกจากห้องไป มุ่งหน้าไปยัง 'งานเลี้ยง' ของตนเองในคืนนี้โดยไม่หันกลับมามอง

เสียงประตูปิดลงทิ้งให้ลลิลอยู่ในความเงียบและความอัปยศ ร่างกายที่บอบช้ำปวดร้าวไปทุกส่วน โดยเฉพาะความเจ็บปวดแสบร้อน ณ จุดที่เพิ่งถูกย่ำยี หญิงสาวกัดฟันแน่น ใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาพันรอบกายที่สั่นเทา ทุกการเคลื่อนไหวสร้างความเจ็บปวด 

ร่างบางพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรง เกาะผนัง ค่อยๆ ลากสังขารตัวเองกลับไปยังกรงทองของตน เมื่อถึงห้องลลิลตรงเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำร้อนจนสุด หวังให้มันชะล้างทุกอย่างออกไป สายน้ำร้อนราดรดร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำ 

ในที่สุดร่างบางก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นกระเบื้องเย็น ปล่อยให้น้ำตาไหลปนไปกับสายน้ำ ปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอครั้งสุดท้าย ต่อจากนี้ชีวิตของเธอจะเป็นไปทางไหน...