แพ้ทางรักนายมาเฟีย

แพ้ทางรักนายมาเฟีย

last update最終更新日 : 2026-04-04
作家:  ลินญาร์たった今更新されました
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 評価. 3 レビュー
139チャプター
3.2Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

อ่านฟิน

ความรักหวาน

มาเฟีย

กล้าหาญ

โหดร้าย/เหี้ยมโหด

วันไนท์สแตนด์

ต่างวัย

คู่ปรับ

เพราะความไว้ใจที่มีต่อ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ทำให้ใบเฟิร์น นักศึกษาสาวผู้ใสซื่อ ต้องตกเป็นแพะรับบาปในคดีขโมยเอกสารลับโดยไม่รู้ตัว ปลายทางของความซวยครั้งนี้ไม่ใช่คุกตาราง แต่คือเงื้อมมือของคีออสมาเฟียหนุ่มจอมโหด ผู้ซึ่งไม่เคยปรานีคนทรยศ

もっと見る

最新チャプター

続きを読む

レビュー

daony
daony
...️...️...️...️...️
2026-04-01 12:17:08
0
0
อวิ๋นเทียน
อวิ๋นเทียน
...️...️...️...️...️
2026-03-04 17:22:39
0
0
อวิ๋นเทียน
อวิ๋นเทียน
...️...️...️...️...️
2026-03-04 17:22:22
1
0
139 チャプター
ตอนที่ 1 เมื่อเหยื่อเผชิญหน้ากับปีศาจ
​เสียงเบสดังสนั่นจนพื้นสั่น แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ของใบเฟิร์นดีขึ้นเลยสักนิด ยัยตัวแสบยืนหน้าหงิกขมวดคิ้วจนจะผูกเป็นโบว์ สายตากวาดมองไปรอบๆ คลับหรูที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าและควันบุหรี่อย่างหัวเสีย "ไอ้เชอร์รี่! อยู่ไหนของมึงวะเนี่ย!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงเพลงอย่างหงุดหงิด อุตส่าห์ถ่อสังขารมาตามเพราะพรุ่งนี้มีสอบเช้า ยัยเพื่อนตัวดีดันหายหัวไปไหนไม่รู้ สายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับมุมวีไอพีโซนด้านในสุด ร่างที่คุ้นตากำลังนั่งคอพับคออ่อนอยู่บนโซฟาหนังสีดำ โดยมีผู้ชายใส่สูทดำหน้าตาไม่น่าคบหาประกบอยู่ถึงสามคน "ชิบหาย..." ใบเฟิร์นพุ่งตัวเข้าไปทันที เบียดผู้คนที่กำลังเต้นกันอยู่โดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม "เชอร์รี่!" ชายชุดดำทั้งสามหันขวับ ใบหน้าเรียบตึงไร้อารมณ์เหมือนหุ่นยนต์ แต่ใบเฟิร์นไม่สน เธอแทรกตัวเข้าไปคว้าแขนเพื่อนที่กำลังเมาแอ๋จนหน้าทิ่ม "ลุก! กลับบ้าน! พรุ่งนี้มึงสอบนะเว้ย!" "อือออ... เฟิร์นเหรอ...อย่าเพิ่งดิ... กำลังหนุกเลย... ผู้ชายหล่อ..." "หล่อกับผีน่ะสิ! ลุก!" เฟิร์นออกแรงดึงจนแขนสั่น แต่อีกฝ่ายทิ้งตัวหนักอึ้งเหมือนกระสอบข้าวสาร "เฮ้ย...ที่นี่โซนส่วนตัวของคุณคี
続きを読む
ตอนที่ 2 สิ่งที่เธอไม่ควรเปิด
ใบเฟิร์นยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า ลมหายใจหอบกระชั้นเหมือนคนกำลังจะขาดใจตาย รสจูบเถื่อนๆ เมื่อกี้ยังติดอยู่ที่ริมฝีปาก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือคำขู่ของเขา... ถึงอย่างนั้น สัญชาตญาณเอาตัวรอดก็สั่งให้เธอฮึดสู้ ถ้าขืนยอมจำนนตอนนี้ เธอคงไม่มีวันได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกแน่ "ฉ... ฉันขอโทษ..." เธอรวบรวมเสียงที่แตกพร่าพูดออกมา มือไม้เย็นเฉียบพยายามยกขึ้นประกอบคำพูด "ฉันแค่... แค่จะมาตามเพื่อนกลับห้อง... แค่นั้นจริงๆ นะนาย" เฟิร์นกลั้นใจเงยหน้าสบตาคมกริบคู่นั้น ทั้งที่รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ปากเหว "เรื่องวันนี้... ฉันสาบาน! ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น! ฉันจะลืมมันให้หมดเลย!" น้ำเสียงที่พยายามจะเข้มแข็งเริ่มแผ่วปลายลงเรื่อยๆ เมื่อเห็นมุมปากของคีออสกระตุกยิ้ม... ยิ้มที่ไม่ได้มาจากความเอ็นดู แต่เป็นรอยยิ้มเย็นเฉียบของเพชฌฆาต ยิ่งเขาเงียบ ความกดดันยิ่งถาโถมจนเฟิร์นแทบสติแตก "ขอร้องล่ะ... ปล่อยฉันกับเพื่อนไปเถอะนะ... นะ..." คำพูดสุดท้ายกลายเป็นเสียงสะอื้น น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลทะลักออกมาอาบแก้มจนได้ เฟิร์นรีบยกมือเช็ดป้อยๆ พยายามจะหยุดร้องเพื่อคุยให้รู้เรื่อง แต่ยิ่งเช็ดน้ำตาก็ยิ่งไหล ควา
続きを読む
ตอนที่ 3 ปากเก่งต้องเจอดี
ติ๊ง! เสียงลิฟต์ส่วนตัวดังขึ้น ประตูสแตนเลสเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นโถงทางเดินหินอ่อนสีดำสนิทที่ดูกว้างขวางแต่เย็นยะเยือก "เดิน!" พรึ่บ! แรงกระชากจากมือหนาทำเอาเฟิร์นหน้าทิ่มเกือบจูบพื้น เธอหันขวับไปมองปีศาจร้ายด้วยสายตาอาฆาต เจ็บข้อมือจนน้ำตาเล็ด "โอ๊ย! เจ็บนะเว้ย! เดินดีๆ ไม่เป็นรึไงวะ!" เฟิร์นแว้ดลั่น พยายามสะบัดแขนให้หลุดจากมือเขา "ปล่อย!" คีออสไม่แม้แต่จะปรายตามอง เขาแค่กระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกรำคาญปนขำในความพยศ ก่อนจะออกแรงลากถูลู่ถูกังร่างเล็กให้เดินตามเข้าไปในห้องนอนสุดหรูที่กินพื้นที่ทั้งชั้นบนสุด ​ปัง! กริ๊ก! ​ประตูกระจกบานใหญ่ล็อกอัตโนมัติทันทีที่ก้าวเข้ามา เสียงล็อกเบาๆ ที่ดับความหวังสุดท้ายของเธอจนมอดสนิท "ปล่อยนะ ที่นี่ที่ไหน! พาฉันมาทำไม! ฉันจะกลับบ้าน!" ตุ้บ! คีออสเหวี่ยงเธอลงบนโซฟาหนังตัวยาวกลางห้องอย่างแรง เฟิร์นกลิ้งหลุนๆ ไปตามแรงเหวี่ยง ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อยืดตัวโคร่งเลิกขึ้นจนเห็นเอวขาววับๆ แวมๆ เฟิร์นรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั่ง ดึงเสื้อลงปิดพุงแล้วชี้หน้าด่ากราดทันที "ไอ้โรคจิต! จับฉันมาทำไม! บอกแล้วไงว่าพรุ่งนี้มีสอบ!" คีออสยืนล้วงกระเป๋
続きを読む
ตอนที่ 4 คนเลว
“อื้อ! ปล่อย… ปล่อยฉัน! ฮึก… ไอ้คนเลว! ออกไปนะ!” ฝ่ามือเล็กระดมทุบลงบนแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามภายใต้เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย เฟิร์นดิ้นพล่านเหมือนปลาขาดน้ำ น้ำตาเม็ดโตไหลทะลักอาบแก้มด้วยความกลัว รสจูบเมื่อครู่มันดิบเถื่อนจนปากเธอเจ็บระบมไปหมด แรงขัดขืนเท่าแมวข่วนไม่ได้ทำให้คีออสสะเทือน แต่เสียงสะอื้นฮักกับตัวที่สั่นเทาต่างหากที่ทำให้เขาชะงัก… ไอร้อนผ่าวจากผิวเนื้อที่แนบชิดกันมันปลุกสัญชาตญาณดิบให้ตื่น คีออสถอนริมฝีปากออกช้า ๆ แต่ไม่ได้ถอยห่าง เขาตรึงหน้าผากตัวเองแนบชิดกับหน้าผากมน ลมหายใจเป่ารดกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร “จุ๊ ๆ ๆ… หยุดร้อง” เขาเอ่ยเสียงทุ้ม ไม่ได้ตะคอกเหมือนเก่า แต่มันแหบต่ำจนน่าขนลุก มือหนาที่เคยกดตรึงข้อมือเธอไว้ ค่อย ๆ คลายออก เปลี่ยนมาลูบไล้แผ่วเบาตามเรียวแขนสลวยขึ้นไปจนถึงหัวไหล่ “ฮือออ… ฮึก… นายมันบ้า! ปล่อยฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้!” “ชู่ว์…” คีออสใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไล่น้ำตาออกจากหางตาให้เธออย่างเชื่องช้า การกระทำที่อ่อนโยนขัดกับสันดานดิบทำให้เฟิร์นชะงัก ทั้งงงทั้งกลัวปนเปกันไปหมด “กลัวอะไร หืม กูยังไม่ได้ฆ่ามึงสักหน่อย” “ตะ… แต่นายกำลังจะข่มขืนฉัน!” เฟิ
続きを読む
ตอนที่ 5 ข้ามเส้น
"อือ... อื้อ..." เฟิร์นที่พยายามขัดขืนในตอนแรกเริ่มระทวยจนหัวหมุน มือเล็กที่เคยผลักไสเปลี่ยนมากำสาบเสื้อเชิ้ตเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว เพราะขาแข้งสั่นพั่บๆ จนยืนไม่อยู่ กลิ่นกายผู้ชายดิบๆ ผสมน้ำหอมแพงๆ มอมเมาสติจนกระเจิดกระเจิง ในขณะที่เธอกำลังเคลิ้มไปกับจูบดูดวิญญาณ มือหนาของมาเฟียหนุ่มกลับไม่ได้นิ่งเฉย เขาอาศัยจังหวะเผลอ ปลดกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอออกอย่างโปร จ๊วบบ จุ๊บ จ๊วบๆๆ อื้มมม เสียงซิปรูดลงเบาหวิวแทบไม่ได้ยินเพราะเสียงจูบกลบหมด ฝ่ามือร้อนสอดวูบผ่านขอบกางเกงในตัวจิ๋ว ลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปยัง...ตรงนั้น ลมเย็นๆ ที่ปะทะผิวเนื้อกะทันหันทำเอาเฟิร์นสะดุ้งเฮือก เธอผละปากออกอย่างตกใจ ก้มมองสภาพตัวเองแล้วตาแทบถลน กางเกงยีนส์และชั้นในถูกรั้งลงไปกองที่ปลายเท้าตอนไหนไม่รู้! เผยให้เห็นช่วงล่างที่โล่งโจ้งต่อหน้าต่อตา! "กรี๊ด!" เฟิร์นหวีดร้องลั่น รีบชักขาขึ้นมาบนโซฟา ตะเกียกตะกายคว้าหมอนอิงใบใหญ่มาปิดน้องสาวไว้อย่างไว หน้าแดงแปร๊ดลามไปถึงหู "ไอ้... ไอ้คนฉวยโอกาส!ทำบ้าอะไรของนาย! ใครอนุญาตให้ถอดวะ!" คีออสยืนค้ำหัว มองกระต่ายตื่นตูมที่ขดตัวสั่นเทาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูโคตรเจ้า
続きを読む
ตอนที่ 6 พายุสวาท Nc
พรึ่ดดด“กรี๊ดดดดดด!!!”เสียงกรีดร้องของเฟิร์นดังลั่นห้อง ผ้าห่มที่ปิดหน้าเลื่อนหลุดลงมา เผยให้เห็นใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด น้ำตาเม็ดโตไหลพราก มือเล็กจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของคีออสจนเลือดซิบ“เจ็บ... ฮื้อออ... เจ็บ... เอาออกไป!”เธอร้องไห้โฮ เมื่อท่อนเอ็น ยักษ์นั่นฝ่าเข้ามาได้เพียงแค่ส่วนหัว มันคับแน่นจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกัน“ชู่ว์... ใจเย็นๆ” คีออสกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬแตกพลั่กที่ขมับ เขาเองก็ปวดหนึบแทบระเบิด เพราะภายในของเธอมันตอดรัดเขาแน่นจนแทบขยับไม่ได้“แน่นชิบหาย...” เขาคำราม “อย่าเกร็งเฟิร์น... ผ่อนคลายหน่อย”“ไม่ไหว! ฮึก... มันเจ็บ... เบาๆ หน่อย... อย่าเพิ่งเอาเข้ามา... มันเจ็บ!” เฟิร์นดิ้นพล่าน พยายามดันหน้าท้องแกร่งของเขาให้ออกห่าง “ขอร้อง... ฮือ... มันฉีก... ฉันเจ็บ...”คีออสมองใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาด้วยความสงสารปนอารมณ์ดิบ แต่สัญชาตญาณนักล่าเมื่อได้ฝังเขี้ยวลงไปแล้ว ไม่มีทางที่จะถอยหลังกลับ“ทนหน่อย... เดี๋ยวก็ดี” เขาปลอบเสียงพร่า ก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาเธอ แช่ค้างแก่นกายให้อยู่แค่ส่วนหัว เพื่อให้ร่องกลีบของเธอค่อยๆ ปรับสภาพรับขนาดความใหญ่โตของเขา“อึก... นา
続きを読む
ตอนที่ 7 ความสุขสมที่น่าอับอาย Nc
“อ๊า! อึก... คีออส... มัน... มั๊นนนน!”เฟิร์นหวีดร้องเสียงหลง ใบหน้าสวยสะบัดไปมาบนหมอนจนผมกระจาย หลุดเสียงครางออกมาอย่างไม่เก็บอาการ เมื่อพายุสวาทที่ชายหนุ่มโหมกระหน่ำใส่มันรุนแรงเกินกว่าที่สติสัมปชัญญะของเธอจะรับไหวเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงครางสะอื้น ดังระรัวพั่บ! พั่บ! พั่บ!“ซี๊ดดด... แน่นชิบหาย... เฟิร์น... อย่าเกร็งสิ... อึก!”คีออสคำรามในลำคอ ฟันคมขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน เขาจับเอวคอดกิ่วของเธอตรึงไว้แน่น บังคับให้ แอ่นอัดบั้นท้ายรับทุกการกระแทกจากอีกฝ่าย อย่างหนักหน่วงท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนตอกอัดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มที่กำลังบีบรัดตัวเขาอย่างแน่นทุกจังหวะที่เขากดกระแทกความใหญ่โตเข้าไป มันเสียดสีครูดผ่านผนังเนื้ออ่อนด้านในจนน้ำเหนียวข้นไหลทะลักออกจากปากรู มากมายเสียงเฉอะแฉะของน้ำรักดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แข่งกับเสียงครางกระเส่าของคนใต้ร่าง“อื้อ! ไม่... ไม่เอาแล้วว... มันแปลกๆ... ฮึก! หยุดก่อน”จู่ๆ เฟิร์นก็เริ่มดิ้นพล่าน มือเล็กดันหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยลอนกล้ามของเขาออกอย่างตื่นตระหนก ความรู้สึกวาบหวามที่ปลายท้องน้อยมันพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนกลาย
続きを読む
ตอนที่ 8 จมดิ่งสู่ห้วงปรารถนา Nc
“อ๊า! อื้อ... อย่าเพิ่งขยับ...” เฟิร์นสะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เพิ่งปลดปล่อยไปมีความไวต่อสัมผัสมากเป็นพิเศษ การขยับเพียงเล็กน้อยของเขามันสร้างความเสียวซ่านจนเธอขนลุกชันไปทั้งตัว“ทำไมล่ะ? เธอมีความสุขไปแล้วคนเดียว... ทิ้งให้ฉันค้างเติ่งอยู่แบบนี้ ใจร้ายไปหน่อยมั้ง”คีออสไม่รอให้เธออนุญาต เขาเริ่มขยับเอวสอบอีกครั้ง จากที่เนิบนาบช้าๆ เพื่อให้เธอพักหายใจ กลายเป็นความหนักหน่วงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆสวบ... สวบ...“อ๊ะ... คีออส... มันเสียว... มัน... อื้อ!”“เรียกชื่อฉันดังๆ...” คีออสสั่งเสียงพร่า ขณะที่ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ แสดงความเป็นเจ้าของ “ครางออกมา... อย่ากลั้น”“อ๊า! คีออส ลึก นายเข้ามาลึกจัง...”เฟิร์นไม่อาจต้านทานเพลิงพิศวาสได้อีกต่อไป เธอแอ่นอกรับสัมผัส เชิดหน้าขึ้นระบายความเสียวซ่าน ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ เปิดทางให้ดุ้นเอ็นทะลวงเข้าสู่กลีบเนื้อได้ลึกซึ้งและแนบแน่นที่สุด“ดี... ตอดฉันแรงๆ แบบนั้นแหละ...”คีออสครางกระหึ่มในลำคอด้วยความพึงพอใจ เขารู้สึกถึงทุกการขมิบรัดจากผนังเนื้ออ่อนภายในตัวเธอที่ตอบสนองต่อทุกจังหวะการสอดแทรกของเขาอย
続きを読む
ตอนที่ 9 หลบหนีและความสับสน
แสงไฟหัวเตียงยังเปิดสลัว คีออสนอนคว่ำหน้าหลับสนิท เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอยืนยันว่าปีศาจร้ายกำลังพักผ่อน เฟิร์นค่อยๆ ปรือตาขึ้นท่ามกลางความเงียบ... "ซี๊ดดด..." ความรู้สึกแรกที่แล่นปราดเข้ามาไม่ใช่ความงัวเงีย แต่เป็นความ เจ็บระบม ที่หว่างขา มันปวดหนึบและแสบพร่าเหมือนร่างกายเพิ่งผ่านสงคราม ขยับนิดเดียวก็สะเทือนไปถึงมดลูก "อึก..." เธอเผลอหลุดคราง รีบตะปบปากตัวเองแน่น ตาเบิกโพลงหันขวับไปมองคนข้างๆ ยังไม่ตื่น... เฟิร์นกลั้นหายใจ กัดฟันขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ขาสั่นพั่บๆ แทบไม่มีแรงยันพื้น ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะที่โคนขาจากคราบน้ำกามที่เริ่มแห้งกรังทำเอาเธอขยะแขยงจนอยากจะอ้วก "บ้า... บ้าเอ๊ย..." เธอพึมพำเสียงเครือ กลั้นก้อนสะอื้นที่จุกคอหอย เท้าสัมผัสพรมเย็นเฉียบ ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาจนต้องซู้ดปาก เฟิร์นกวาดตามองหาเสื้อผ้าด้วยความลนลาน เสื้อยืด... กางเกง... กางเกงใน... ทุกชิ้นกระจายไปคนละทิศละทาง สภาพยับยู่ยี่ไม่ต่างจากคนใส่ เฟิร์นรีบก้มเก็บมาใส่ลวกๆ มือไม้สั่นจนติดกระดุมผิดๆ ถูกๆ "เร็วสิเฟิร์น... เร็ว... เดี๋ยวแม่งตื่น..." เธอด่าตัวเองเสียงกระซิบ ใจเต้นโครมครามเหมือนกลองรัว
続きを読む
ตอนที่ 10 ความลับของใบเฟิร์น
โรงอาหารคณะวิทยาศาสตร์ยามเช้าคึกคักเหมือนตลาดสด แต่สำหรับใบเฟิร์น โลกทั้งใบเหมือนกลายเป็นสีเทาหม่น เธอนั่งเขี่ยข้าวแกงในจานไปมาอย่างเหม่อลอย ใต้ตาดำคล้ำเหมือนหมีแพนด้าเพราะนอนไม่หลับ แถมความเจ็บระบมที่ 'ตรงนั้น' ยังคอยย้ำเตือนทุกครั้งที่ขยับก้นเปลี่ยนท่านั่ง "เฮ้อ..." เฟิร์นถอนหายใจทิ้งเป็นรอบที่ร้อย ยกมือกุมขมับเหลือบมองนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีจะเข้าคลาส แต่สมองตื้อตันไปหมด ในหัวมีแต่ภาพเมื่อคืน... กับความเป็นห่วงเพื่อน "ไอ้เชอร์รี่... ป่านนี้แกจะเป็นตายร้ายดียังไงวะ จะโดนไอ้พวกมาเฟียนั่นทำอะไรมั้ย ฮือ... กูมันเลวจริงๆ ที่ทิ้งเพื่อน" เธอกัดฟันตัดสินใจลุกขึ้น กะจะโดดเรียนไปแจ้งความที่สถานีตำรวจตามที่ตั้งใจไว้ แต่ทว่า... ปึก! กระเป๋าเป้ใบเก่งถูกโยนลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างแรงจนเฟิร์นสะดุ้งโหยง เงยหน้ามองด้วยความตกใจ "นั่งทำหน้าเป็นตูดลิงอยู่ได้ ยัยเฟิร์น!" เสียงคุ้นหูที่โคตรคิดถึงดังขึ้น เฟิร์นเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเมื่อเห็นร่างคุ้นตายืนเท้าเอวส่งยิ้มแฉ่งมาให้ "เชอร์รี่! แก... แกจริงๆ เหรอ!?" เฟิร์นลืมเจ็บไปชั่วขณะ เธอกระเด้งตัวลุกขึ้น (ก่อนจะนิ่วหน้าจี๊ดเพราะเจ็บแผล) แล้วโผเข้ากอดเพื่
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status