Legacy พันธะเถื่อนอสูรทมิฬ

        I smile and feel the cold wind, here at my resthouse. This place is really beautiful and I can't help myself to comeback here.

Isang linggo na rin ang lumipas, noong umalis ako sa Pilipinas. Matapos kong umalis sa venue ng kasal nina Allyana at Seb ay nagpasiya na akong umalis, nang hindi nagsasabi kay Allyana. Ayoko na kasing mag alala pa siya sa akin at lalong ayokong makaabala sa honeymoon nila. Chaos! Kahit na buntis na ang loka. Nauna pa ang honeymoon eh, tsk!

Oonga pala..

Napahawak ako sa maliit ko pang tiyan at dinama ang munting anghel na nasa loob nito. Napabuntong-hininga ako.

"Pasensya ka na, baby ha? Masyadong emosyonal ang mommy. Don't worry, ngayon lang ito at magf-fucos na ako saiyo," nakangiting sabi ko.

Habang nasa labas pa rin ako ng terrace ay naramdaman kong may pumasok.

"Hey, I thought, I won't see you again? How's your cousin's wedding?"

Napatitig ako sa lalaking ito. Inaamin kong minahal ko siya. Hindi naman kami magtatagal ng apat na taon kung hindi ko siya minahal. Napakabait niya sa akin at lahat ng gusto kong gawin ay binibigay niya.

Actually, his parents and I decided to get us married. We also made an engagement before and Allyana know it too. But, hindi siya nakapunta. Kilala rin niya ang lalaking ito at gusto niya para sa akin. He's Arthur Lañosca. A businessman tycon. We're okay and happy with each other.

But suddenly, we secretly broke up because he made a mistake, that breaks my heart. The reason why I went to Philippines for vacation and meet the man who make me crazy.

Mas nakakabaliw talaga, dahil nabuntis pa ako, hays!

Well, Art is here to make an apology and wanted to be with me again after what happened. Gusto niyang ayusin ang nangyari sa amin. Ngunit, hindi ko pa rin siya tinatanggap ng buo. Madali na sana iyon, kung di lang dahil sa kalagayan ko.

Actually, our parents didn't know that we broke up. They thought, na okay pa rin kami. Kaya naman, siguro ginagawa ito ni Art para hindi na malaman pa ng parents namin.

"Chel?"

Natauhan ako, nang tawagin niya ako. Hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako sa kanya.

"Ahh, yes.. it's done. She's happy now," tugon ko sa kanya.

Napatango siya at bahagyang napatingin sa tiyan ko, na marahan kong hinahaplos. He knows that I'm pregnat. Ngunit, hindi niya alam kung sino ang ama nito dahil ayokong sabihin. Ayokong maging magulo pa ang buhay namin ni Dion, higit sa lahat ay sisiguraduhin kong hindi na kami magkikita pa.

"So, what's your plan about it," mayamaya ay sabi niya.

Nakangiti ako at tumingin sa malayo.

"I'll make sure that, I will do anything to make me and this child happy. I will give her/him a beautiful life, even if without that man," tugon ko sa kaniya.

Hindi siya nagsalita at bahagyang tumabi sa akin. Pareho kaming naging tahimik at tila ba pinapakiramdaman ang isa't isa.

Well, what I've said to him was the best way for my baby. Alam kong nakapa-unfair no'n pero kailangan kong gawin. Dion was starting his life with his fiancee and  I can say that, she love him. We made a mistake, that's why I will take the punishment. A punishment that will make us apart, but, making my life more beautiful for this baby.

Muli kong hinaplos ito at napangiti.

"You know that, I love you so much Chelsea. I made a huge mistake that broke your heart, but, you're still in my heart. I want to be with you, Chelsea. Give me a chance, and I will make sure that I will be responsible for you, for your Child. I can be a father for it. I will treat it my own," mayamaya ay sabi niya na naging dahilan upang matigilan ako.

Napatingin ako sa kanya at nakita ko ang sensiridad sa kanyang mga sinabi. Hinawakan niya ang kamay at marahang hinaplos iyon.

"Chel, you know me better than anyone else. We made our relationship wonderful. It's just that I made a mistake but I'm still hoping that we will comeback for each other. Chel, would you consider it? Would you accept me again?"

Hindi ako nakapagsalita dahil nabigla ako sa mga sinabi niya. Oo, ilang beses na niyang sinabi na bigyan ko siya nang pagkakataon at itatama niya kung ano man ang mali niya, na kaya niyang tanggapin lahat bumalik lang ako sa kanya. Ngunit, sa pagkakataong ito ay ako naman ang nagkamali. Ginusto ko ang mga nangyari sa amin ni Dion, pero mali pa rin iyon. Kung kailan magsisimula na ulit ako ay heto siya at nais na bumalik sa magulo ko ng buhay. Napayuko ako. Hindi ko alam kung ano nga ba ang tamang sasabihin ko. Iyong sasabihin na hindi kami parehong masasaktan. Hinila niya ako at niyakap.

"I'll be waiting, Chelsea. Hindi ako susuko at gagawin ko ang lahat para saiyo, maging sa magiging anak mo, hanggang sa tuluyan mo na akong tanggapin. Nandito lang ako para saiyo, Chelsea," dagdag niya.

Napapikit ako at kusang dumaloy sa pisngi ko ang luhang paulit-ulit na lang na lumabas. Napayakap ako sa kanya.

"I'm still confuse, Art. But yes, I will you a chance, but, It doesn't matter that you we will be together. It's still unfair for you, I hope you'll understand," tanging sabi ko sa kanya.

"It's okay, as long as you're giving me a chance. I know there's still hope that we will be together soon," tugon niya sa sinabi ko.

I don't know if this is the right thing to do. But, I hope it's really right. I need to forget everything about him. I don't want to see him again or what. Of course, I will make sure that he will never know that his the father of my child. No one will know that my child exist to them. Hindi ko hahayaan na malaman niya ang lahat, dahil isa iyon sa gusto kong gawin...ang kalimutan ang lahat-lahat sa amin..