Chapter 3

Kumunot ang noo ko nang lumalim na ang gabi at nandoon pa rin siya sa pwesto niya. Ramdam na ramdam ko ang pag sunod ng mata niya sa akin. 

Ako lang ba ang pinunta niya rito? 

Hindi man lang niya tinatago ang paninitig niya sa akin. 

Bwisit! 

Muntik ko nang mabitawan ang bote na hawak ko, 

“Ayos ka lang ba? Parang wala ka sa sarili mo?” 

Hindi ko namalayang nandito pala si Ellaine. Bwisit na Evander! 

“O-oo ayos lang ako,” awkward pa akong tumawa para iparating na ayos lang talaga ako. May pag tatakha siyang tumingin sa akin pero sa huli ay tumango nalang siya. 

“Sabihin mo lang kapag hindi mo na kaya ha? Pwede naman kitang icover,” 

Nginitian ko lang ang kaibigan kong si Ellaine. Hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanya na si Evander ang dahilan kung bakit wala ako sa sarili. 

Siguradong mag uusisa siya kapag sinabi kong lalaki ang dahilan kung bakit ako nagkaka ganito ngayon. 

“Alam mo ba? Kanina pa naka tingin sa’yo yung nag hahanap sa’yo kanina, parang kanina ka pa niya gustong hilahin at halikan sa sulok,” 

Agaran ang pag hampas ko kay Ellaine sa sinabi niya. 

“Ano ka ba?! Marinig ka niyan baliw ka!” 

“Oh bakit ba? Tsaka, mukha siyang mayaman, kaya bakit dito siya nag ba-bar?” 

“Baka gusto lang ng tahimik na bar,” wala sa sariling sagot ko. 

“Tahimik? Palagi ngang may gulo rito tapos ang babaho pa ng mga tao!” Pabulong niyang sinabi ang huling sinabi niya. 

Umiling nalang ako at pinag patuloy ko ang pag lilinis ko. 

Kumukuha rin ako ng mga order ng mga costumer kaya naging abala rin ako. 

Hindi na rin ako ginulo ni Ellaine dahil pati siya ay naging abala na rin. 

Halos irapan ko ang hangin nang makita kong nag taas ng kamay si Evander. Ngumisi siya nang makitang palapit na ako sa kanya. 

“Oorder ka?” Salubong ko sa kanya. Tumango siya sa akin. 

“Whiskey please, and can I table you? We need to talk,” agad akong umiling. 

“Hindi ako pumapayag itable rito,” 

“Why not? You know me, I amnot some sort of creep, Katerina,” 

Tumango ako sa kanya pagka tapos kong ilista ang order niya. 

“Kilala nga kita pero kapag nakita ng iba na tinable mo ako iisipin nila na pwede akong itable, baka sabihin nila bakit sa’yo pumayag ako tapos sakanila hindi?” 

Bahagya siyang ngumuso sa sinabi ko. 

“I’ll just wait for you then, at the end of your shift,” 

“Hindi na pwedeng bukas na ‘yan? O sa susunod na day off ko nalang?” 

“No, we need to talk about our rules and agreement,” 

Napaisip ako sa sinabi niya at tumango. Oo nga pala, hindi pa kami nakakapag usap talaga tungkol doon. Kailangan din naman ng kontrata, baka takbuhan nalang niya ako bigla pagka tapos niyang gamitin ang buong katawan ko. 

“Kaya mo bang mag hintay hanggang four am?” 

“Yes, is that the end of your shift?” 

“Oo, hindi naman siguro matagal ang pag uusapan natin?” 

Nakita ko ang pag kunot ng noo niya sa sinabi ko. “Why? You have errands after your shift? You will visit a boyfriend?” 

Panunubok niya sa akin. Muntik na akong matawa nang malakas sa sinabi niya. 

“Hindi ako papayag mauwi sa kama mo kung may boyfriend ako… babalik ako kasama ang order mo, wait lang,” 

Hindi ko na siya hinayaang sumagot. Dumiretso ako sa bartender at sinabi ko ang order niya. Kumuha na rin ako ng tubig para sa kanya. 

“Ayos na ‘to, Kat,” tumango ako sa bar tender at nilagay ko sa tray ang dalawang baso. 

“Order mo, one whiskey. Dinalhan na rin kita ng tubig, huwag kana umorder pagkatapos niyan, ayokong makipag usap sa lasing,” 

“Yes boss,” 

Inirapan ko naman siya at tinuloy ko na ang trabaho ko. Ramdam ko ang pananakit ng buong katawan ko pagka tapos ng shift ko. 

“Sasabay ka ba, Kat?” 

“Hindi na, may kasama ako pauwi,” sagot ko sa kaibigan ko. 

Nanunukso ang tingin niya sa akin na agad ko namang inirapan. 

“Bye na! Mag iingat ka pauwi!” 

Tinalikuran ko na si Ellaine at agad akong dumiretso sa kung nasaan si Evander. 

“Let’s go, you look tired,” 

“Mhm, ang haba ng shift kaya ganito,” 

“You know we can talk about this on your next day off,” 

Inilingan ko siya kaagad. Kailangan naming pag usapan ang rules namin. 

“Hindi na, makakapag usap naman tayo sa biyahe,” 

“You want to eat first?” 

Sa tanong niya ay agad akong nakaramdam ng gutom. Dinner pa ang huling kain ko kaya agad na akong pumayag.

Wala nang bukas na kainan kung hindi ang jollibee kaya wala kaming pag pipilian kung hindi roon kumain. 

“I’ll order, just choose a table and rest,” utos niya sa akin. Hindi na ako nakipag talo pa sa kanya. 

Pagod na pagod na ang katawan ko pero kaya ko pa naman pigilan ang antok ko. Dumoble ang pagod ko ngayon dahil maraming tao sa bar. 

Hindi rin nag tagal ay dumating na si Evander bitbit ang pagkain namin. Pinanood ko siyang asikasuhin ang pagkain naming dalawa. 

“Let’s just talk while eating so we will finish fast,” sambit niya sa akin. Tumango ako sa sinabi niya. 

“Do you need a pen and paper?” Tanong niya sa akin. Agad akong umiling. 

“Verbal confirmation is fine, hindi ka naman mukhang scammer,” ngumiwi siya sa sinabi ko. 

“First, both parties won’t be in a relationship nor look for a relationship,” 

“Walang pakielamanan sa buhay ng isa’t isa. Especially personal lives,” 

Marami pa siyang sinabing rules na tinanguan ko, may sense ang mga sinasabi niya kaya tumatango ako habang kumakain. 

“Lastly, don’t fall in love,” naka ngising sagot ko sa kanya. Natawa siya sa sinabi ko pero sa huli ay tumango nalang din. 

We sealed our agreement using a handshake. Nakahinga ako nang maluwag nang matapos na naming pagusapan ang rules namin sa isa’t isa. 

Mas magaan ang pakiramdam ko ngayon. Pagkatapos kong kumain ay tumayo na rin kami, bago pa ako mag lakad ay may inabot pa na pagkain ang staff sa kanya.

Hindi ko na siya pinakielaman at dumiretso na ako sa sasakyan niya. 

Naging mabilis ang biyahe namin dahil wala namang sasakyan sa kalsada, agad akong bumaba dahil inaantok na ako.

Nilingon ko si Evander na bumaba rin ng sasakyan niya. Tinuro ko ang bahay namin. 

“Wanna come in?” Tanong ko sa kanya. 

Ayoko namang maging bastos. 

Agad naman siyang umiling sa akin. “Take these, so you won’t cook breakfast or lunch anymore,” inabot niya sa akin ang hawak niya. 

Umawang ang labi ko pero sa huli ay tinanggap ko nalang iyon. 

“Maybe next time I’ll come in, but you need rest, I’ll just wait until you’re inside, Katerina,” 

Dahan dahan akong tumango at kumaway nalang at pumasok na ako sa bahay.