LOGINLucy sacrificed her right kidney for Jena- Kevin's (her fiance's) first love. Kevin promised to push the wedding if she would just compromise, and she do. But on their wedding day, there's an assassination from the Rival Clan. She and Jena was hostages, and Kevin must choose one to save-and it wasn't her. She died in the hands of Don Joaquin- the ruthless, notorious and fearless Don of the West Central Clan. But destiny gave Lucy second chance, she was reborn one month before her wedding. Desperate to live, she decided to ask the Don to marry her, promised to tell all Kevin's secrets. "I should keep the enemy near me," she thought. Not until Joaquin started to spoil all she wants and needs. He also told her one thing, "I wanted a family of four Lucy, with one girl and one boy kid beside us."
View MoreChapter 1
Bigla akong napasinghap nang malalim, paulit-ulit, at saka mabilis na idinilat ang aking mga mata. Hawak ko ang aking dibdib, habang nanginginig pa ang buong katawan ko. Kasunod ay ang pagkapa sa aking tagiliran na tinamaan ng bala. Pero bakit walang dugo? Walang sugat? Nilingon ko ang sarili sa isang malaking salaming nasa harapan ko. Ako nga ito, ngunit bakit wala ako sa araw ng kasal ko? Wait, nagpalinga-linga ako sa paligid. I am on the flower shop. Am I choosing the kind of bouquet I want on my wedding? Nananaginip ba ako? Or, did I traveled back in time? Naaalala ko pa kung paano kami naging bihag ng West Central Clan. At higit sa lahat, hinding-hindi ko malilimutan ang malamig, walang pakialam na boses ng aking fiancé na si Kevin nang papiliin siya ng mga armadong tao kung sino ang ililigtas niya. Isa lang dapat sa amin ni Jena-ang first love niya. "Save Jena! Please, just save Jena!" basag ang boses ni Kevin, habang nakaluhod sa sahig at nakatingin sa kaniyang first love nang may matinding takot. "What about your fiancée?" tanong ni Don Joaquin—ang malupit at kinatatakutang pinuno ng West Central Clan. "Lucy is strong! She can handle herself! But Jena is weak, her body can't take this! Please, I beg you, pakawalan niyo na si Jena!" Iyon ang mga huling salitang narinig ko mula sa lalaking inalayan ko ng buong buhay ko. Ibinigay ko pa kay Jena ang isang kidney ko dahil nagmakaawa siya't ang sabi niya'y lalayuan na niya ito at magpo-pokus sa aming dalawa. I'm really that fool, believing everything he said. Kasunod niyon ay ang nakabibinging putok ng baril na alam kong tumapos sa akin. I died thinking my sacrifice meant something to him. I died a fool. Gusto kong sumigaw no'n pero walang boses na lumabas sa lalamunan ko. Ramdam ko pa ang malapot at mainit na likido na dumadaloy sa aking puting trahe de boda, ang bawat tibok ng puso ko ay parang huling hininga na unti-unting pinipiga mula sa aking mga baga. Pero ano ito ngayon? Buhay ako't nasa punto nang pagpili ng mga bulaklak para sa kasal ko. "Miss Lucy? Are you okay? Kanina niyo pa po hawak ang mga tulip na 'yan," mahinahong tanong ni Myrna- ang florist na nag-aasist sa akin. Dahan-dahan kong ibinaba ang mga bulaklak sa ibabaw ng lamesa. "Myrna, ano'ng araw na nga ulit ngayon?" Nakangiti kong tanong rito, para hindi siya masyadong magtaka sa akin. "Ah, NOvember 10, 2026. Bakit Miss Lucy? Isang buwan na lang ay kasal mo na. Masayang-masaya talaga ako para sa 'yo. Sa wakas ay matutupad mo na ang pangarap mong maikasal kay Sir Kevin." Kilig na kilig pang sabi nito habang kinukutingting ang ilang bulaklak sa harapan namin. I did really go back in time, or did I get reborn as I died on my other life? Medyo napangiwi ako sa nasabi ni Myrna. Ako ang anak ng pinakatiwalang tauhan ng ama ni Kevin Sandiego. Nang mamatay ang pamilya ko sa isang malubhang trahedya noong bata pa ako, kinuha ako ng mga Sandiego. Pinalaki nila ako, ibinigay ang lahat ng luho, at itinuring na parang tunay na anak. At dahil sa matinding utang na loob at pagmamahal kay Kevin, naging martir ako. Naging miserableng sunod-sunuran ako sa kaniya. Dalawang taon ang nakalipas, nang magkasakit si Jena—ang kaniyang first love—nagmakaawa si Kevin sa akin. Hiningi niya ang aking kanang kidney para iligtas ang babaeng mahal niya, kapalit ng pangakong itutuloy namin ang kasal kung susundin ko siya. At dahil bulag ako sa pag-ibig noon, sumang-ayon ako. Ibinigay ko ang bahagi ng aking katawan para sa kaligayahan ng iba, habang ako ay unti-unting nauubos. "Leave it. I don't need that bouquet anymore," malamig kong saad kay Myrna bago ako tuluyang tumalikod at lumabas ng shop. I'm done playing the martyr. If I died a miserable fool in my past life, I will make sure the people who stepped on me will kneel before me in this lifetime. Pagdating ko sa mansyon ng mga Sandiego, sinalubong ako ng pamilyar na eksena sa malawak na sala na halos araw-araw ay nangyayari. Nagbubulag-bulagan lang talaga ako. Nakaupo si Kevin sa mahabang sofa, habang si Jena ay nakasandal sa kaniyang balikat, humihikbi na hawak ang isang panyo. "Kevin, please, don't force me to stay here. Ayokong maging mitsa ng away ninyo ni Lucy," umiiyak na sabi ni Jena, habang marahang pinupunasan ang kaniyang mga mata. "What are you saying, Jena? You stay here. You're sick and you need someone to look after you. You're not going anywhere," seryosong sagot ni Kevin, habang hinahawakan ang mga kamay nito upang pakalmahin siya. Naglakad ako pumasok nang may mabibigat na hakbang. Kita ko gilid ng aking mata na agad napaayos ng upo si Kevin nang mapansin ang aking presensya, habang si Jena naman ay lalong nagkunwaring natatakot at sumiksik sa tabi ng aking fiancé. "Lucy! Where have you been? I've been calling you for hours!" pagalit na bungad ni Kevin habang tumatayo mula sa sofa. "And why are your hands empty? Didn't I tell you to finalize the flower details for the wedding?" Tinitigan ko sa mga mata si Kevin nang diretso. No emotion even fear. Galit lang ang mnayroon dahil naalala ko na naman kung paano niya ako hinayaang mamatay sa ilalim ng mga bala ni Don Joaquin. "Lucy, please don't be mad at Kevin," biglang singit ni Jena, tumayo rin siya habang hawak ang kaniyang tagiliran, umaaktong parang biktima at pilit na umiiyak para magpaawa. "Ako ang may kasalanan kung bakit kayo nag-aaway ngayon. If you want, magpapakam*tay na lang ako para matapos na ito!" Hindi man lang ako kumurap. Hindi ako nalinlang sa kaniyang mga luha. Humarap sa akin si Kevin, puno iyon ng inis na para bang may nagawa akong kasalanan sa kaniya. "Lucy! What is wrong with your attitude?" sigaw ni Kevin, habang hinahawakan ako sa magkabilang balikat. Hindi ako natinag o gumalaw man lang. "I don't have time for your pathetic little drama, next time galingan mo ang acting mo. Tanga na lang ang maniniwala sa 'yo eh. Like this one beside you," malamig kong sambit sa mukha ni Jena, sabay marahas na tinabig ang mga kamay ni Kevin bago sila tuluyang iniwan sa sala na parehong nalilito at tulala. Did they expect me to cry or ask sorry, like I am always doing? Dumiretso ako sa aking silid at agad kong hinalungkat ang aking mga lumang gamit sa cabinet. Habang nagbubukas ng mga kahon, bigla kong naalala ang gabi ng ambush kung saan namatay ang aking buong pamilya. Naalala ko ang aking ina na kahit duguan at nag-aagaw-buhay ay pilit na iniaabot sa aking kamay ang isang gintong locket. “Keep this safe, Lucy. Don't show it to anyone,” bulong ng ina ko noon bago siya tuluyang pumanaw. Nakita ko na ang nakatagong sikreto sa loob ng locket na iyon, pero binalewala ko lang ito noon dahil sa matinding kagustuhan kong manatili sa ilalim ng poder ng mga Sandiego para makasama si Kevin. What a pathetic fool I was. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ko na sasayangin ang buhay ko. Binuksan ko ang kabilang bahagi ng takip ng locket, kinuha ko ang aking cellphone, at mabilis kong dinayal ang nakasulat na numero na nakaukit doon. Hindi alam ng pamilya Sandiego na ang aking ina ay ang tumakas na tagapagmana ng pamilya Acosta—the richest and most powerful entrepreneur family in the entire country. Ilang sandali pa ay sumagot ang kabilang linya at isang matandang lalaki ang bumungad sa akin. "Acosta residence. Who is this?" Nag-aalangan may ay nagpakilala agad ako. "This is Lucy- Ngunit hindi ko pa man natatapos ang pagsasalita ko'y sumagot na agad ang nasa kabilang linya. "Miss Lucy... we've been waiting for you for so long. Should we come and pick you up right now?" Huminga ako nang malalim, matagal na silang naghihintay sa akin? Alam nila ang tungkol sa akin? "Yes," iyon lang ang naisagot ko. "Thirty minutes Miss, we will be at Sandiegos front gate," anito. So they did know me.Kevin's POV"Damn it?!" sigaw ko habang marahas kong ibinababa ang aking cellphone sa ibabaw ng lamesa. Kanina ko pa sinusubukang tawagan ang lahat ng tauhan namin pero walang makapagbigay sa akin ng malinaw na sagot kung kaninong limousine ang sumundo kay Lucy sa harap ng mansyon namin.Umiiyak pa rin si Jena sa gilid ng sofa, hawak ang kaniyang dibdib habang si mom naman ay natatarantang nagpapahanda ng gamot at tubig."Kevin, please, don't look for Lucy anymore," hikbi ni Jena, ang boses niya ay basag na basag at halatang nagpapakita ng matinding takot. "Galit na galit siya sa akin kanina. Nakita mo naman kung paano niya ako tinignan. Baka kung anong gawin niya sa sarili niya o sa atin kapag pinilit mo pa siyang bumalik dito.""Shut up, Jena! Hindi mo ba nakita kung anong klaseng sasakyan ang sumundo sa kaniya?!" asik ko habang pabalik-balik ang lakad ko sa sala, hindi ko na maitago ang matinding inis, selos, at pagkalito ko. Dumiretso ako sa tapat ng bintana at marahas na hinila
JOAQUIN'S POV Nakatutok ako sa CCTV footage mula sa labas ng Mansiyon. Nagmulandoob ang ng malakas na ingay ng isang babaeng gumagamit ng megaphone upang tawagin ang pansin ko. "Who the hell dares to call me?" panimula ko sa aking sarili habang mabilis akong naglakad palabas ng silid. Ngunit nawala ang lahat ng angas ko nang mapagtanto kung sino ang babaeng sumisigaw. Lucy Reyes—the Sandiego's fiancée. She's alive. Ibig sabihin, totoo nga ang nangyari. I was reborn in this lifetime. Namatay ako sa nakaraang buhay ko matapos kong ubusin at lusubin ang buong kuta ng mga Sandiego. Dalawang linggo matapos kong mapatay si Lucy sa araw ng kaniyang kasal dahil sa isang malubhang maling akala. At sa araw ding iyon, matapos kong makuha ang mga dokumento ng kaniyang pamilya, nalaman ko ang katotohanan na tuluyang nagwasak sa natitira kong katinuan. My parents died in a targeted car accident when I was a child. Noong gabing ma-ambush kami, nadamay ang pamilya ni Lucy na nagkataong dumaan
Mabilis kong isinara ang aking malaking maleta, nailagay ko na ang lahat ng importanteng gamit ko roon. Pagdating ko sa ibaba, nadaanan ko muli sina Kevin at Jena na nakatayong pa rin sa ginta ng sala. Halatang hindi pa rin natatapos ang kanilang bulungan dahil mabilis silang naglayo nang marinig ang pagrating ko."Lucy, where the hell do you think you're going?" pagalit na tanong ni Kevin habang humaharang sa aking daan. Salubong pa ang mga kilay nito na para bang may pakialam talaga siya sa akin.Ngunit hindi ako sumagot. Nagpatuloy lang ako sa paglakad patungo sa pinto, na lalong nagpainit sa kaniyang ulo. Bigla na lang siyang humakbang nang mabilis at kinabig ang aking braso nang marahas, sapat para mapahinto ako. Nagkatitigan kaming dalawa nang matagal, ngunit hindi ako sumuko sa kaniya."I'm asking you, Lucy! Ano'ng arte na naman 'to? anito.Pero bago pa ako makasagot ay nagawa na namang sumingit ni Jena. Humakbang siya papalapit at marahang kumapit sa kabilang braso ni Kevin.
Chapter 1 Bigla akong napasinghap nang malalim, paulit-ulit, at saka mabilis na idinilat ang aking mga mata. Hawak ko ang aking dibdib, habang nanginginig pa ang buong katawan ko. Kasunod ay ang pagkapa sa aking tagiliran na tinamaan ng bala. Pero bakit walang dugo? Walang sugat? Nilingon ko ang sarili sa isang malaking salaming nasa harapan ko. Ako nga ito, ngunit bakit wala ako sa araw ng kasal ko? Wait, nagpalinga-linga ako sa paligid. I am on the flower shop. Am I choosing the kind of bouquet I want on my wedding? Nananaginip ba ako? Or, did I traveled back in time? Naaalala ko pa kung paano kami naging bihag ng West Central Clan. At higit sa lahat, hinding-hindi ko malilimutan ang malamig, walang pakialam na boses ng aking fiancé na si Kevin nang papiliin siya ng mga armadong tao kung sino ang ililigtas niya. Isa lang dapat sa amin ni Jena-ang first love niya. "Save Jena! Please, just save Jena!" basag ang boses ni Kevin, habang nakaluhod sa sahig at nakatingin sa kaniyan












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.