LOGINHindi ko alam kung ilang segundo akong nakatayo sa harap ng salamin habang pilit na tinatanggap ang katotohanang hindi na ako ang dating Isadora Belle Manansala. Ang mukha sa repleksiyon ay hindi akin, ngunit kailangan kong tanggapin na ito na ang magiging pagkatao ko mula ngayon. Napapikit ako at malalim na huminga upang pakalmahin ang sarili. Kung tama ang pagkakaalala ko, ilang araw bago magsimula ang pinakamalaking eskandalo sa buhay ni Brielle. Isang pangyayaring magiging dahilan upang tuluyan siyang kamuhian ni Evander. At hindi ko hahayaang mangyari iyon sa akin.
"Miss Brielle, ayos lang po ba kayo?" maingat na tanong ng babaeng nakatayo sa likuran ko. Napalingon ako sa kanya at pilit na ngumiti kahit gusto ko nang umiyak sa sobrang kalituhan. Hindi ko alam kung sino siya, pero base sa kanyang uniporme, isa siya sa mga kasambahay ng mansiyon. "Maaari po ba akong magtanong?" mahinahon kong sambit. Agad siyang tumango at bahagyang yumuko bilang paggalang. "Ano ang pangalan mo?" tanong ko. Bahagyang nagulat ang babae bago sumagot. "Ako po si Maria, Miss. Ako po ang personal maid ninyo." Napakunot ang noo ko nang marinig iyon. Sa orihinal na kuwento, may personal maid si Brielle na matagal nang naglilingkod sa kanya. Ibig sabihin, tama ang hinala ko. Hindi lamang ako napunta sa ibang katawan, kundi talagang nasa loob ako ng mundong binuo ng nobelang binasa ko. "Maria, anong taon na ngayon?" muli kong tanong. Mas lalo siyang nag-alala at tila iniisip na may kakaiba sa akin. "Taong 2026 na po, Miss. May nararamdaman po ba kayong kakaiba?" Napahawak ako sa noo. Hindi ko alam kung paano ipaliliwanag na ang babaeng nakikita niya sa harapan niya ay hindi na ang dating Brielle. Kung sasabihin ko ang totoo, baka isipin niyang nabaliw ako. Kaya ngumiti na lamang ako at sinabing medyo masakit pa ang ulo ko. "Miss, naghihintay na po si Mr. Evander sa ibaba. Kanina pa po siya dumating kasama ang kanyang personal assistant." Muling bumalik ang kaba sa dibdib ko nang marinig ang pangalan ng lalaking iyon. Hindi ko pa nga lubusang nauunawaan ang sitwasyon ko, kailangan ko na agad siyang harapin. Sa orihinal na kuwento, ito ang panahon kung kailan palaging sinusubukan ni Brielle na makuha ang atensyon ni Evander. Ngunit ngayon, gagawin ko ang lahat upang makaiwas sa kanya. "Sabihin mo sa kanya na hindi ako makakapunta. Masama pa ang pakiramdam ko," sagot ko. Nagulat si Maria at tila hindi makapaniwala sa narinig. "Sigurado po ba kayo, Miss? Alam naman po ninyo kung gaano kahalaga sa inyo ang pagdating ni Mr. Evander." Napangiti ako nang mapait. Oo, alam kong mahal na mahal siya ng dating Brielle. Ngunit hindi ako ang dating Brielle, at hindi ko balak ipagpatuloy ang isang pag-ibig na wala namang patutunguhan. Maya-maya ay narinig ko ang isang malalim at malamig na boses mula sa may pintuan. "Kung ganoon, bakit hindi mo na lang sabihin sa akin nang personal?" Nanlaki ang mga mata ko at mabilis na napalingon. Nakatayo roon ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng mamahaling itim na suit. Malapad ang kanyang balikat, matipuno ang pangangatawan, at napakatingkad ng kanyang mga mata. Kahit hindi ko pa siya nakikita nang personal, agad kong nakilala ang lalaking iyon. Siya si Evander Luis Alcantara. "Good morning, Brielle," malamig niyang bati. Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan sa simpleng pagbati niya. Marahil dahil alam kong ang lalaking ito ang magiging sentro ng lahat ng problemang dapat kong iwasan. Napatingin ako sa kanya at pagkatapos ay sa kasambahay na tila gustong maglaho sa aming harapan. "Good morning," maikli kong sagot. Bahagyang tumaas ang kilay niya na para bang nagulat sa naging tugon ko. "That's all?" tanong niya. Napakunot ang noo ko. "Ano pa po ba ang gusto ninyong sabihin ko?" Hindi ko napigilang itanong iyon. Ilang segundo siyang natahimik bago tuluyang lumapit. Napansin kong mas matangkad siya kaysa sa inaakala ko. May malamig siyang presensiyang sapat upang makaramdam ng kaba ang sinumang nasa paligid niya. "Usually, you would ask me to stay longer," malamig niyang sagot. Doon ko naalala na talagang sanay siyang habulin ni Brielle. "Pasensya na, pero wala na akong dahilan para pigilan ka," sagot ko. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas ng loob kong sabihin iyon, ngunit malinaw kong nakita ang pagtataka sa mukha niya. Maging ang personal maid kong si Maria ay napatingin sa akin na para bang may narinig siyang hindi dapat manggaling sa bibig ng kanyang amo. Ngunit wala akong pakialam. Kung gusto kong mabuhay nang maayos, kailangan kong simulan ang pagbabago ngayon pa lamang. "Brielle, are you playing another game?" tanong ni Evander. Halatang hindi siya naniniwala sa bigla kong pagbabago. Napabuntong-hininga ako at umiling. "Hindi. Pagod lang akong gawin ang mga bagay na wala namang patutunguhan." Bahagyang kumunot ang noo niya. Marahil iniisip niyang may bago akong paraan upang makuha ang atensyon niya. Ngunit wala siyang dapat ipag-alala dahil ang tanging plano ko ay lumayo sa kanya. "May gusto akong sabihin sa iyo," seryoso niyang sambit. Napalunok ako at pilit na pinanatili ang kalmado kong mukha. "Kung tungkol iyon sa nararamdaman mo para kay Victoria, hindi mo na kailangang ipaliwanag." Bahagyang nanigas ang kanyang panga nang marinig ang pangalan ng babae. "At least, you finally understand." Masakit marinig ang ganoong malamig na tono, ngunit hindi naman ako ang Brielle na dating nagmamakaawa sa kanya. Kaya ngumiti lamang ako at tumango. "Actually, may gusto rin akong sabihin sa iyo, Evander." Tumingin siya sa akin at hinintay ang susunod kong sasabihin. Huminga ako nang malalim bago nagsalita. "Hindi na kita guguluhin. Hindi na rin ako makikialam sa relasyon ninyo ni Victoria. Gusto ko na lamang mamuhay nang tahimik, kaya sana ay hayaan mo rin akong gawin iyon." Pagkasabi ko, tila may kung anong nagbago sa kanyang ekspresyon. Hindi ko alam kung nagulat ba siya o hindi niya lamang inaasahan ang mga salitang iyon mula sa akin. "Let's see how long that will last," malamig niyang sagot. Pagkatapos ay inayos niya ang kanyang manggas at tuluyang tumalikod. Bago siya makalabas, muli siyang huminto at bahagyang lumingon sa akin. "Don't involve Victoria in whatever you're planning, Brielle. I won't tolerate it." Napapikit ako nang marinig iyon. Kahit hindi ko pa nagagawa ang anumang masama, tila nakahanda na siyang husgahan ako. Ngunit hindi ko siya masisisi nang lubusan dahil alam kong may dahilan ang galit niya sa dating Brielle. Nang tuluyang makaalis si Evander, saka lamang ako nakahinga nang maluwag. Napaupo ako sa gilid ng kama at napahawak sa aking dibdib. "Grabe, parang totoong buhay ang isang nobela kapag ikaw na mismo ang nasa loob," bulong ko. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiiyak. Isang bagay lamang ang sigurado ko: hindi magiging madali ang mga susunod na araw. Kailangan kong mag-ingat sa bawat kilos dahil alam kong may mga pangyayaring hindi ko kayang kontrolin. "Miss Brielle, may kailangan po ba kayo?" tanong ni Maria. Tumingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. "Maria, maaari mo ba akong tulungang malaman ang mga susunod kong schedule? At kung maaari, gusto kong magkaroon ng bagong simula." Nagtaka siya sa sinabi ko ngunit hindi na nagtanong pa. Sa halip, ngumiti siya at sinabing handa siyang tumulong sa anumang kailangan ko. Sa simpleng sandaling iyon, nakaramdam ako ng kaunting ginhawa. Marahil hindi lahat ng tao sa mundong ito ay magiging kaaway ko. Pagkatapos kong magpalit ng damit, tumingin akong muli sa salamin. Suot ko ngayon ang isang simpleng puting bestida na malayo sa mga mamahaling kasuotang madalas isuot ng dating Brielle. Hindi ko kailangang maging katulad niya para lamang tanggapin ng mga tao sa paligid ko. Kung bibigyan ako ng pagkakataong mabuhay sa mundong ito, gusto kong gamitin iyon upang maging mas mabuting tao. At higit sa lahat, gusto kong magkaroon ng buhay na hindi umiikot sa isang lalaking hindi naman ako kayang mahalin. Ngunit habang iniisip ko ang lahat ng iyon, biglang tumunog ang cellphone na nasa ibabaw ng mesa. Kinuha ko iyon at nanlaki ang mga mata ko nang makita ang pangalan ng tumatawag. Victoria Sebastian. Ang orihinal na babaeng bida sa nobela. Ilang segundo akong nakatitig sa screen bago tuluyang sinagot ang tawag. "Hello, Brielle," malambing niyang bati. Napalunok ako nang marinig ang boses niya. "May gusto sana akong sabihin sa iyo. Maaari ba tayong magkita mamayang hapon? Tungkol ito kay Evander." Napapikit ako at napahawak sa noo. Akala ko ba pagkatapos kong umiwas kay Evander ay magiging maayos na ang lahat? Bakit tila ang mismong orihinal na mga karakter ang nagsisimulang lumapit sa akin? Hindi ko pa alam kung ano ang pakay ni Victoria, ngunit may kakaiba akong nararamdaman sa kanyang imbitasyon. At kung tama ang pagkakaalala ko sa nobela, ang susunod na pangyayaring ito ang magiging simula ng isang malaking gulo sa buhay ni Brielle. Mukhang hindi pa ako tapos sa unang pagsubok ko sa mundong ito.Hindi ko maalis sa isip ko ang litratong ipinakita sa akin ni Evander. Paulit-ulit kong tinitigan ang mga mukha naming tatlo—ako, si Darius, at si Evander. May dugo sa kamay ni Darius, samantalang bakas sa mukha ni Evander ang matinding galit. Hindi ko alam kung ano ang nangyari noong gabing iyon, pero sigurado akong hindi iyon simpleng pagtatalo lamang. May malaking bagay na pilit nilang itinatago sa akin. “Anong ginawa ni Brielle noong gabing iyon?” tanong ko kay Evander habang hawak pa rin ang litrato. Matagal siyang hindi sumagot. Nakatingin lamang siya sa akin na para bang sinusubukan niyang alamin kung tunay bang wala akong alam o nagkukunwari lang ako. “Hindi mo ba talaga naaalala?” malamig niyang tanong. Umiling ako. “Kung naaalala ko, hindi na sana kita tinatanong.” Napabuntong-hininga siya at inilagay ang litrato sa ibabaw ng mesa. “May nangyari sa isang private gathering dalawang taon na ang nakalipas. Nagkaroon ng komprontasyon sa pagitan ng pamilya namin at ni Dariu
Hindi mawala sa isip ko ang pagkikita namin ni Darius Vergara. Paulit-ulit kong naaalala ang malamig niyang ngiti at ang paraan ng pagtawag niya sa pangalan ni Brielle na para bang matagal na silang magkakilala. Mas lalo akong naguguluhan dahil wala akong maalalang eksena tungkol sa kanya sa nobelang binasa ko. Kung tama ang pagkakaalala ko, halos nakasentro lamang ang orihinal na kuwento sa relasyon nina Evander at Victoria, kasama ang mga kaguluhang ginawa ni Brielle. Ngunit ngayon, tila may ibang kuwento sa likod ng buhay ng babaeng kinalalagyan ko. Isang kuwentong hindi ko kailanman nabasa.Pagdating ko sa mansiyon, agad akong umakyat sa aking silid at inilapag ang folder sa ibabaw ng mesa. Muli kong tiningnan ang litrato nina Brielle at Darius. Masusing pinagmasdan ko ang kanilang mga mukha at sinubukang alalahanin kung saan maaaring kinunan ang larawan. Sa likod nito ay may petsang dalawang buwan bago ang mga pangyayaring nagsimula sa nobela. May maliit ding nakasulat na mga sal
Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatitig sa cellphone matapos maputol ang tawag. Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang mga salitang narinig ko mula sa hindi kilalang lalaki. Paano niya nalaman ang tungkol sa second chance ko? Wala akong sinabihan tungkol sa tunay kong pagkatao, at wala ring sinuman sa mansiyon ang nakakaalam na ang kaluluwa ni Isadora Belle Manansala ang nasa katawan ni Brielle. Nanginginig kong ibinaba ang cellphone sa kama at napahawak sa aking dibdib. Sa unang pagkakataon, natakot akong baka hindi lamang ang kapalaran ni Brielle ang kailangan kong baguhin kundi pati ang sarili kong pagkakakilanlan."Miss Brielle, may problema po ba?" tanong ni Maria nang mapansin ang pamumutla ko. Mabilis kong itinago ang cellphone at pilit na ngumiti. "Wala naman, Maria. Medyo sumakit lang ang ulo ko." Hindi siya agad naniwala dahil halata sa mukha niya ang pag-aalala. Lumapit siya at inilapag ang isang basong tubig sa aking mesa. "Kung ganoon po, magpahinga muna
Hindi ako nakatulog nang maayos nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mensaheng natanggap ko mula sa hindi kilalang numero. Ilang beses ko itong binasa, umaasang baka may ibang kahulugan ang mga salitang nakasulat doon. Ngunit kahit ilang beses kong tingnan, pareho pa rin ang sinasabi nito. May taong nakakaalam na nagbago ako, at mas nakakatakot isipin na tila alam din nito ang mga susunod na mangyayari sa buhay ni Brielle. Sino siya? At bakit parang gusto niyang ipaalala sa akin na hindi ako ligtas sa mundong ito?Maaga akong nagising kinabukasan dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng aking silid. Bumangon ako at agad na kinuha ang cellphone upang tingnan kung may bagong mensahe. Wala na akong natanggap, ngunit hindi ibig sabihin noon ay maaari na akong maging kampante. Binuksan ko ang contact list at sinubukang alamin kung kanino maaaring pag-aari ang numerong iyon. Wala akong nakitang pamilyar na pangalan. Napabuntong-hininga ako at napagpa
Hindi ko alam kung bakit parang biglang bumigat ang pakiramdam ko nang marinig ko ang pangalan ni Victoria Sebastian mula sa kabilang linya. Sa lahat ng taong maaari kong makausap sa mundong ito, siya pa talaga ang unang nagpakita ng interes na makipagkita sa akin. Kung ordinaryong babae lamang ako, marahil ay matutuwa pa akong makilala ang isang taong itinuturing na pangunahing tauhang babae sa isang nobela. Ngunit iba ang sitwasyon ko. Alam kong sa orihinal na kuwento, si Victoria ang babaeng laging pinag-aawayan nila ni Brielle. At kahit wala akong balak na makipagkompetensiya sa kanya, hindi ko pa rin alam kung maaari ko siyang pagkatiwalaan."Narinig mo ba ako, Brielle?" muling tanong niya. Napabalik ako sa kasalukuyan at bahagyang inayos ang pagkakahawak ko sa cellphone. "Oo, narinig kita. Saan mo gustong magkita?" mahinahon kong sagot. "Sa Café Laurent, alas-tres ng hapon. May gusto lang akong linawin sa iyo." Matapos niyang sabihin iyon ay agad niyang ibinaba ang tawag. Nap
Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatayo sa harap ng salamin habang pilit na tinatanggap ang katotohanang hindi na ako ang dating Isadora Belle Manansala. Ang mukha sa repleksiyon ay hindi akin, ngunit kailangan kong tanggapin na ito na ang magiging pagkatao ko mula ngayon. Napapikit ako at malalim na huminga upang pakalmahin ang sarili. Kung tama ang pagkakaalala ko, ilang araw bago magsimula ang pinakamalaking eskandalo sa buhay ni Brielle. Isang pangyayaring magiging dahilan upang tuluyan siyang kamuhian ni Evander. At hindi ko hahayaang mangyari iyon sa akin. "Miss Brielle, ayos lang po ba kayo?" maingat na tanong ng babaeng nakatayo sa likuran ko. Napalingon ako sa kanya at pilit na ngumiti kahit gusto ko nang umiyak sa sobrang kalituhan. Hindi ko alam kung sino siya, pero base sa kanyang uniporme, isa siya sa mga kasambahay ng mansiyon. "Maaari po ba akong magtanong?" mahinahon kong sambit. Agad siyang tumango at bahagyang yumuko bilang paggalang. "Ano ang pangalan mo







