LOGINHindi ko alam kung bakit parang biglang bumigat ang pakiramdam ko nang marinig ko ang pangalan ni Victoria Sebastian mula sa kabilang linya. Sa lahat ng taong maaari kong makausap sa mundong ito, siya pa talaga ang unang nagpakita ng interes na makipagkita sa akin. Kung ordinaryong babae lamang ako, marahil ay matutuwa pa akong makilala ang isang taong itinuturing na pangunahing tauhang babae sa isang nobela. Ngunit iba ang sitwasyon ko. Alam kong sa orihinal na kuwento, si Victoria ang babaeng laging pinag-aawayan nila ni Brielle. At kahit wala akong balak na makipagkompetensiya sa kanya, hindi ko pa rin alam kung maaari ko siyang pagkatiwalaan.
"Narinig mo ba ako, Brielle?" muling tanong niya. Napabalik ako sa kasalukuyan at bahagyang inayos ang pagkakahawak ko sa cellphone. "Oo, narinig kita. Saan mo gustong magkita?" mahinahon kong sagot. "Sa Café Laurent, alas-tres ng hapon. May gusto lang akong linawin sa iyo." Matapos niyang sabihin iyon ay agad niyang ibinaba ang tawag. Napatingin ako sa cellphone at napabuntong-hininga. Hindi ko alam kung ano ang gusto niyang linawin, pero pakiramdam ko ay hindi magiging simple ang pagkikitang iyon. "Miss Brielle, sino po ang tumawag?" tanong ni Maria habang inilalagay ang mga bagong plantsadong damit sa aparador. "Si Victoria Sebastian. Gusto niya akong makausap mamayang hapon." Halos mabitawan ni Maria ang hawak niyang damit nang marinig ang pangalan ng babae. "Si Miss Victoria po? Sigurado po ba kayong pupunta kayo?" Napatingin ako sa kanya at nagtaka sa reaksiyon niya. "Bakit? May problema ba?" mahinahon kong tanong. "Alam naman po ninyo kung gaano kadalas kayong nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan noon," sagot ni Maria. Napayuko siya na para bang natatakot siyang may masabi akong hindi maganda. Sa puntong iyon, lalo kong naunawaan kung gaano kalaki ang naging epekto ng dating Brielle sa mga taong nakapaligid sa kanya. Hindi lamang si Evander ang may masamang impresyon sa kanya. Maging ang sarili niyang mga kasambahay ay tila sanay nang maghanda sa anumang gulo na maaari niyang gawin. Nakaramdam ako ng lungkot dahil kailangan kong panindigan ang mga pagkakamaling hindi ko naman ginawa. "Maria, gusto kong malaman mo na hindi na ako ang dating Brielle," sabi ko. Tumingin siya sa akin na tila hindi maintindihan ang ibig kong sabihin. "Hindi ko na gustong makipag-away kaninuman, at ayoko na ring manakit ng ibang tao. Kung may nagawa man akong masama noon, gusto kong itama iyon." Hindi agad siya nakasagot. Ngunit nakita ko ang bahagyang pagbabago sa kanyang mga mata. Marahil nagtataka pa rin siya, pero umaasa akong balang araw ay mapatunayan kong totoo ang mga sinasabi ko. Pagsapit ng alas-tres, nagtungo ako sa Café Laurent na matatagpuan sa sentro ng lungsod. Isa itong eleganteng café na madalas puntahan ng mga mayayamang tao. Malalaki ang salamin nitong bintana, maayos ang mga mesa, at may banayad na tugtog na nagbibigay ng komportableng pakiramdam sa mga bisita. Pinili kong magsuot ng simpleng cream-colored dress at itinali nang maayos ang aking mahabang buhok. Hindi ko kailangang magmukhang marangya para lamang patunayan na kabilang ako sa pamilyang Montecillo. Pagpasok ko sa café, agad kong nakita si Victoria na nakaupo malapit sa bintana. Nakasuot siya ng eleganteng pink dress at maayos ang pagkakaayos ng kanyang buhok. Maganda siya, hindi maikakaila iyon. Mayroon siyang maamong mukha at kaakit-akit na ngiti na madaling makakuha ng simpatya ng mga tao. Hindi kataka-takang naging paborito siya ng mga mambabasa sa orihinal na nobela. Ngunit habang papalapit ako sa kanyang mesa, napansin kong tila hindi umaabot sa kanyang mga mata ang ngiti niya. "Hello, Brielle. Thank you for coming," bati niya. Umupo ako sa tapat niya at bahagyang ngumiti. "Walang problema. Ano ba ang gusto mong pag-usapan natin?" tanong ko. Inutusan niya ang waiter na magdala ng dalawang kape bago ibinaling muli ang atensyon sa akin. Ilang segundo siyang natahimik na para bang pinag-iisipan kung paano sisimulan ang sasabihin niya. Pagkatapos ay marahan siyang huminga at tumingin nang diretso sa aking mga mata. "Gusto ko lang sanang malaman kung ano ang plano mo kay Evander," panimula niya. Napakunot ang noo ko dahil hindi ko inaasahang iyon agad ang itatanong niya. "Anong ibig mong sabihin?" sagot ko. "Alam mo naman siguro na mahalaga sa akin si Evander. Ayokong magkaroon ulit ng problema dahil sa inyong dalawa." May bahagyang panginginig sa kanyang boses, ngunit hindi ko alam kung dahil iyon sa takot o sa galit. Napahawak ako sa tasa ng kape nang dumating ang waiter at maingat itong inilapag sa aming mesa. "Victoria, gusto kong linawin na wala na akong interes kay Evander," direkta kong sagot. Bahagya siyang napataas ng kilay. "Talaga? Ganoon na lang ba kadali para sa iyo na kalimutan siya?" Napangiti ako nang mapait. Kung alam lamang niya kung gaano ako kasabik na makalimutan ang lahat ng koneksiyon ko sa pangunahing lalaki ng nobelang ito. "Hindi ko kailangang kalimutan ang isang taong hindi naman naging akin. At sa tingin ko, mas mabuting magpokus tayo sa sarili nating buhay kaysa patuloy na pag-usapan ang isang lalaki." Hindi agad nakapagsalita si Victoria. Marahil hindi niya inaasahang maririnig ang mga ganoong salita mula sa akin. Sa orihinal na kuwento, palaging sinusubukan ni Brielle na ipahiya siya at iparamdam na hindi siya karapat-dapat kay Evander. Ngunit ngayon, wala akong balak na gawin iyon. Gusto ko lamang matapos ang usapan namin nang walang sigawan at walang masasakit na salita. Sa totoo lang, mas gusto ko pang umuwi at magbasa ng ibang libro kaysa makipag-usap tungkol sa isang lalaking hindi ko naman tunay na kilala. "Kung ganoon, sana ay panindigan mo ang sinabi mo," malamig niyang sagot. Tumango ako bilang pagsang-ayon. "Huwag kang mag-alala. Hindi ko sisirain ang relasyon ninyo." Sandali siyang natahimik bago ngumiti nang bahagya. Ngunit may kung anong kakaiba sa kanyang ekspresyon na hindi ko maipaliwanag. Para bang may gusto pa siyang sabihin ngunit pinipili niyang itago iyon. Hindi ko na siya pinilit dahil wala naman akong karapatang alamin ang lahat ng iniisip niya. Nang matapos ang aming pag-uusap, nagpaalam ako at agad na lumabas ng café. Maluwag ang pakiramdam ko dahil kahit papaano ay nagawa kong ipaliwanag ang intensiyon ko. Ngunit bago pa ako tuluyang makalayo, may narinig akong tumawag sa pangalan ko. "Brielle!" Napalingon ako at nakita ko si Evander na pababa mula sa isang itim na sasakyan. Kasama niya si Dominic Marquez, ang personal assistant niyang laging nakikita sa opisina. Hindi ko alam kung bakit parang sinasadya ng tadhana na pagtagpuin kaming dalawa sa tuwing sinusubukan kong umiwas. "Anong ginagawa mo rito?" tanong ni Evander habang papalapit sa akin. "May kinausap lang akong kakilala," sagot ko. Napatingin siya sa loob ng café at tila may hinahanap. "Si Victoria ba ang kasama mo?" Tumango ako. Bahagyang nagbago ang kanyang mukha at agad niyang ibinalik ang tingin sa akin. "Ano ang sinabi niya sa iyo?" Napakurap ako dahil hindi ko maintindihan kung bakit kailangan niyang malaman iyon. "Wala namang mahalaga. Nag-usap lang kami tungkol sa inyo," sagot ko. "Did she threaten you?" seryoso niyang tanong. Napangiti ako nang bahagya at umiling. "Hindi, Evander. Hindi lahat ng pagkakataon ay may masamang nangyayari sa pagitan namin ni Victoria." Tinitigan niya ako na para bang sinusubukan niyang basahin ang tunay kong iniisip. Ngunit hindi ko na hinintay ang susunod niyang sasabihin. Nagpaalam ako at naglakad palayo bago pa niya ako muling tanungin. Habang naglalakad ako patungo sa sasakyan ng pamilya Montecillo, hindi ko maiwasang isipin ang kakaibang pagkikita naming iyon. Bakit tila hindi kumbinsido si Evander na nagbabago na ako? Hindi ko naman siya sinisisi dahil alam kong maraming dahilan upang magduda siya sa dating Brielle. Ngunit umaasa akong darating ang araw na hindi ko na kailangang ipaliwanag ang bawat kilos ko. Gusto ko lamang mamuhay nang payapa nang hindi palaging sinusukat ng ibang tao ang bawat galaw ko. Pagdating ko sa mansiyon, agad akong umakyat sa aking silid at humiga sa kama. Kinuha ko ang cellphone at sinubukang alalahanin ang mga susunod na pangyayari sa nobela. May isang mahalagang business gala na gaganapin sa susunod na linggo kung saan magkakaroon ng malaking iskandalo si Brielle. Doon magsisimulang tuluyang masira ang kanyang reputasyon sa harap ng maraming tao. Kung hindi ako nagkakamali, may kinalaman doon si Kassandra Aragon, ang babaeng matagal nang naiinggit sa kanya. Napaupo ako nang bigla dahil ngayon ko lamang naisip na hindi sapat ang pag-iwas kay Evander upang mabago ang kapalaran ko. Kailangan ko ring maging maingat sa ibang taong maaaring magdala sa akin sa kapahamakan. Bago ako makatulog, tumingin ako sa aking repleksiyon sa salamin. Nakita ko muli ang mukha ni Brielle, ngunit sa pagkakataong ito ay hindi na ako gaanong natatakot. Marahil hindi ko pa lubusang matatanggap ang bagong buhay na ito, pero kailangan kong matutong lumaban. Hindi ko alam kung bakit ako ang napiling mapunta sa katawan niya, at hindi ko rin alam kung may paraan pa ba upang makabalik sa dati kong mundo. Ngunit isang bagay ang malinaw sa akin: hindi ko hahayaang maging katapusan ko ang kapalarang nakasulat sa nobelang iyon. At habang unti-unti kong ipinikit ang aking mga mata, biglang nagliwanag ang screen ng cellphone ko. Isang mensahe mula sa hindi kilalang numero ang bumungad sa akin. Don't be too confident, Brielle. You may have changed, but your past will never leave you. Nanlamig ang aking mga daliri habang paulit-ulit na binabasa ang mensahe. Sino ang nagpadala nito? At bakit tila alam ng taong iyon na may nagbago sa akin? Bago pa ako makapag-isip ng sagot, may sumunod pang mensahe. See you at the gala. I hope you're ready for what's coming. Napahawak ako sa dibdib habang nakatitig sa cellphone. Akala ko ay sapat nang baguhin ang sarili ko upang maiwasan ang masamang kapalaran ni Brielle. Ngunit ngayon, parang may isang taong handang tiyakin na mangyayari pa rin ang lahat ng nakatakda sa orihinal na kuwento. At sa unang pagkakataon mula nang mapunta ako sa mundong ito, nakaramdam ako ng tunay na takot.Hindi ko maalis sa isip ko ang litratong ipinakita sa akin ni Evander. Paulit-ulit kong tinitigan ang mga mukha naming tatlo—ako, si Darius, at si Evander. May dugo sa kamay ni Darius, samantalang bakas sa mukha ni Evander ang matinding galit. Hindi ko alam kung ano ang nangyari noong gabing iyon, pero sigurado akong hindi iyon simpleng pagtatalo lamang. May malaking bagay na pilit nilang itinatago sa akin. “Anong ginawa ni Brielle noong gabing iyon?” tanong ko kay Evander habang hawak pa rin ang litrato. Matagal siyang hindi sumagot. Nakatingin lamang siya sa akin na para bang sinusubukan niyang alamin kung tunay bang wala akong alam o nagkukunwari lang ako. “Hindi mo ba talaga naaalala?” malamig niyang tanong. Umiling ako. “Kung naaalala ko, hindi na sana kita tinatanong.” Napabuntong-hininga siya at inilagay ang litrato sa ibabaw ng mesa. “May nangyari sa isang private gathering dalawang taon na ang nakalipas. Nagkaroon ng komprontasyon sa pagitan ng pamilya namin at ni Dariu
Hindi mawala sa isip ko ang pagkikita namin ni Darius Vergara. Paulit-ulit kong naaalala ang malamig niyang ngiti at ang paraan ng pagtawag niya sa pangalan ni Brielle na para bang matagal na silang magkakilala. Mas lalo akong naguguluhan dahil wala akong maalalang eksena tungkol sa kanya sa nobelang binasa ko. Kung tama ang pagkakaalala ko, halos nakasentro lamang ang orihinal na kuwento sa relasyon nina Evander at Victoria, kasama ang mga kaguluhang ginawa ni Brielle. Ngunit ngayon, tila may ibang kuwento sa likod ng buhay ng babaeng kinalalagyan ko. Isang kuwentong hindi ko kailanman nabasa.Pagdating ko sa mansiyon, agad akong umakyat sa aking silid at inilapag ang folder sa ibabaw ng mesa. Muli kong tiningnan ang litrato nina Brielle at Darius. Masusing pinagmasdan ko ang kanilang mga mukha at sinubukang alalahanin kung saan maaaring kinunan ang larawan. Sa likod nito ay may petsang dalawang buwan bago ang mga pangyayaring nagsimula sa nobela. May maliit ding nakasulat na mga sal
Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatitig sa cellphone matapos maputol ang tawag. Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang mga salitang narinig ko mula sa hindi kilalang lalaki. Paano niya nalaman ang tungkol sa second chance ko? Wala akong sinabihan tungkol sa tunay kong pagkatao, at wala ring sinuman sa mansiyon ang nakakaalam na ang kaluluwa ni Isadora Belle Manansala ang nasa katawan ni Brielle. Nanginginig kong ibinaba ang cellphone sa kama at napahawak sa aking dibdib. Sa unang pagkakataon, natakot akong baka hindi lamang ang kapalaran ni Brielle ang kailangan kong baguhin kundi pati ang sarili kong pagkakakilanlan."Miss Brielle, may problema po ba?" tanong ni Maria nang mapansin ang pamumutla ko. Mabilis kong itinago ang cellphone at pilit na ngumiti. "Wala naman, Maria. Medyo sumakit lang ang ulo ko." Hindi siya agad naniwala dahil halata sa mukha niya ang pag-aalala. Lumapit siya at inilapag ang isang basong tubig sa aking mesa. "Kung ganoon po, magpahinga muna
Hindi ako nakatulog nang maayos nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mensaheng natanggap ko mula sa hindi kilalang numero. Ilang beses ko itong binasa, umaasang baka may ibang kahulugan ang mga salitang nakasulat doon. Ngunit kahit ilang beses kong tingnan, pareho pa rin ang sinasabi nito. May taong nakakaalam na nagbago ako, at mas nakakatakot isipin na tila alam din nito ang mga susunod na mangyayari sa buhay ni Brielle. Sino siya? At bakit parang gusto niyang ipaalala sa akin na hindi ako ligtas sa mundong ito?Maaga akong nagising kinabukasan dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng aking silid. Bumangon ako at agad na kinuha ang cellphone upang tingnan kung may bagong mensahe. Wala na akong natanggap, ngunit hindi ibig sabihin noon ay maaari na akong maging kampante. Binuksan ko ang contact list at sinubukang alamin kung kanino maaaring pag-aari ang numerong iyon. Wala akong nakitang pamilyar na pangalan. Napabuntong-hininga ako at napagpa
Hindi ko alam kung bakit parang biglang bumigat ang pakiramdam ko nang marinig ko ang pangalan ni Victoria Sebastian mula sa kabilang linya. Sa lahat ng taong maaari kong makausap sa mundong ito, siya pa talaga ang unang nagpakita ng interes na makipagkita sa akin. Kung ordinaryong babae lamang ako, marahil ay matutuwa pa akong makilala ang isang taong itinuturing na pangunahing tauhang babae sa isang nobela. Ngunit iba ang sitwasyon ko. Alam kong sa orihinal na kuwento, si Victoria ang babaeng laging pinag-aawayan nila ni Brielle. At kahit wala akong balak na makipagkompetensiya sa kanya, hindi ko pa rin alam kung maaari ko siyang pagkatiwalaan."Narinig mo ba ako, Brielle?" muling tanong niya. Napabalik ako sa kasalukuyan at bahagyang inayos ang pagkakahawak ko sa cellphone. "Oo, narinig kita. Saan mo gustong magkita?" mahinahon kong sagot. "Sa Café Laurent, alas-tres ng hapon. May gusto lang akong linawin sa iyo." Matapos niyang sabihin iyon ay agad niyang ibinaba ang tawag. Nap
Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatayo sa harap ng salamin habang pilit na tinatanggap ang katotohanang hindi na ako ang dating Isadora Belle Manansala. Ang mukha sa repleksiyon ay hindi akin, ngunit kailangan kong tanggapin na ito na ang magiging pagkatao ko mula ngayon. Napapikit ako at malalim na huminga upang pakalmahin ang sarili. Kung tama ang pagkakaalala ko, ilang araw bago magsimula ang pinakamalaking eskandalo sa buhay ni Brielle. Isang pangyayaring magiging dahilan upang tuluyan siyang kamuhian ni Evander. At hindi ko hahayaang mangyari iyon sa akin. "Miss Brielle, ayos lang po ba kayo?" maingat na tanong ng babaeng nakatayo sa likuran ko. Napalingon ako sa kanya at pilit na ngumiti kahit gusto ko nang umiyak sa sobrang kalituhan. Hindi ko alam kung sino siya, pero base sa kanyang uniporme, isa siya sa mga kasambahay ng mansiyon. "Maaari po ba akong magtanong?" mahinahon kong sambit. Agad siyang tumango at bahagyang yumuko bilang paggalang. "Ano ang pangalan mo







