Se connecterDEVI POV Biglang natahimik ang grupo. Makalipas ang ilang segundo ay muling nagsalita si Lucy. "Pero hindi ka ba nalulungkot? I mean, malungkot ang mag-isa." Napaisip ako. Kung tutuusin...may mga gabing napapaisip din ako kung ayos na ba ako sa naging takbo ng buhay ko. May mga panahon din namang naiinggit ako kapag nakakakita ako ng masayang pamilya. Kapag may mga reunion tulad nito, ako lang ang walang asawa at walang anak. Kahit nga iyung mga friends at kakilala ko noong college ako, lahat sila ay halos may mga asawa at mga anak na Thirty-five na ako at alam kong kung ang pag-aasawa ang pag-uusapan, napag-iiwanan na ako ng panahon. Pero, wala eh…paano naman ako makapag-asawa kung ganitong habang nadagdagan ang edad ko, mas lalo akong naging aloof pagdating sa mga lalaki Kapag alam ko kasing may gusto sa akin ang isang lalaki, ako na mismo ang umiiwas. "Mas gusto kong maging single kaysa mapunta sa maling tao." maya-maya muli kong wika. "Tama!" malakas na sagoti n
DEVI POV MASASABI kong wala pa ring mas ikakasaya kapag kasama mo ang mga taong minsan mo ding naging kaibigan noon At iyun ang nararamdaman ko ngayun habang kausap ko ang mga dati kong ka-classmates. Walang katapusang kumustahan at kwentuhan. Lahat ay may kanya-kanyang baon na kwento. Lahat ay halatang masaya sa aming muling pagkikita. Lahat pala sila ay may mga asawa na, may mga anak na din. Kaya naman ang ending, ako itong pinutakte nila ng tanong "Devi, bulag ba ang mga lalaki sa Manila?" maya-maya, tanong sa akin ni Lucy. Siya ang muse namin palagi noon at apat na ang anak niya ngayun. "Oo nga! Ang ganda-ganda mo kaya tapos hangang ngayun, single ka pa rin?" sabat naman ni Maricel. May dalawang anak na din ito "Naku, si Devi na naman ang nakita niyo. Malay niyo naman, kaya wala pang asawa kasi, may lalaki palang naghihintay sa kanya dito sa probensya natin." sabat naman ni Sarah Hindi ko naman mapigilan ang matawa. At ako na naman pala ang naging pulutan nila. "
DEVI POV “Winston!” wika ko nang may pagbabanta sa boses. Isang malakas na pagtawa naman ang kaagad na kumawala sa bibig niya Hindi ko alam kung ano ang nakakatawa pero ang weird talaga nitong si Winson. Hindi ko din talaga inaasahan na may ganito pala siyang klaseng pag-uugali Kung kailan nagkaka-edad tsaka naman naging masayahin. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapabuntong hininga. Kung ganito lang sana siya kabait noon, eh di sana walang dahilan para maglayas ako noon.. Ganoon pa man, pilit kong itinaboy sa isipan ko ang tungkol sa bagay na iyun. Gusto ko kasing i-enjoy na muna ang buong umaga. "Eh, ikaw…sasama ka ba sa amin sa swimming mamaya?” maya-maya, tanong ko. "Kung gusto mo, sasama ako." kibit balikat niyang sagot. Hindi ko alam kung bakit pero kusa akong napangiti. "Pwede naman, kung gusto mo.." baliwala ko din namang sagot sa kanya Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na pwede naman pala kaming mag-usap ng matino at kaswal. Siguro, dahil ni isa sa aming d
DEVI POV "HEY, good morning! Gutom ka na ba? Malapit na itong maluto." nakangiting wika sa akin ni Winston nang paglingon niya, nahuli niya akong nakatayo dito sa may pintuan ng kusina Hindi ko naman malaman kung ano ang gagawin ko. Pero sa huli, tuluyan na akong pumasok dito sa loob ng kusina para maghanap ng maiinom na tubig Tama....kailangan ko nga palang uminom ng tubig. Kaya naman, kaagad akong naghanap ng baso pero, bago pa man ako makapagtanong dito kay Winston, nakangiti niya nang iniabot sa akin ang baso at isang bottled water. "Here..drink this," wika niya "Hmm, thanks." sagot ko din naman. Pagkatapos noon, naglakad ako patungo sa may mesa at naupo. "Tanghali na pala..." mahina kong sambit. Ang akala ko talaga, aalis kami ng madaling araw kanina pero tanghali akong nagising. At hindi naman pwedeng isisi ko iyun dito kay Winston "Yes, mukhang napasarap ang tulog mo kaya hindi na kita ginising." nakangiting sagot niya sa akin Hindi ko naman mapigilan ang mapabu
DEVI POV “BABALIK na ako sa mansion.” Muli kong wika kay Winston matapos ang ilang minutong katahimikan sa pagitan naming dalawa. Mula nang sabihin ko ang huli kong mga salita kanina, hindi na siya muling nagsalita. Tahimik lang siyang nakaupo habang nakatanaw sa malayo. Ngunit kahit wala siyang sabihin, kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang matinding lungkot na tila pilit niyang ikinukubli. “Pwede namang dito ka na lang matulog,” seryoso niyang sagot habang ibinabaling ang tingin sa akin. “Sa mansion, sigurado akong hanggang ngayon maingay pa rin doon.” Bahagya akong napabuntong-hininga. “Pero aalis ako bukas ng umaga,” sagot ko rin sa parehong seryosong tono. Muling nagtama ang aming mga mata. Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong kirot na nakapaloob sa mga titig niya. Para bang may gusto pa siyang sabihin ngunit pinipili niyang manahimik. “Dito ka na lang muna magpahinga,” nakangiti niyang sabi. “Mamayang madaling-araw, babiyahe tayo pabalik ng mansion.”
DEVI POV '"BAKIT dito mo ako dinala?" seryosong tanong ko kay Winston. Sa harap namin ay ang umuusok ng cacao chocolate na ginawa mismo ni Manang pagkapasok pa lang namin dito sa loob ng Villa "Alam ko kasi na naghahanap ka ng lugar na tahimik kaya dito kita dinala." sagot din naman niya kaagad sa akin "Okay na ako doon sa mansion." sagot ko din naman kaagad sa kanya "Alam kong hindi! By the way, masarap iyang hot chocolate habang mainit pa kaya inumin mo na." wika niya. Kaagad naman akong napatitig sa umuusok na chocolate drink bago dahan-dahan na hinawakan ang tasa at sumisimsim ng kaunti "So, what do you think, okay na ba sa iyo ang templa?' nakangiting tanong niya sa akin. "Okay lang naman, hindi naman ako mapili pagdating sa pagkain.'" seryosong sagot ko. Kaagad din naman siyang napatango "Siya nga pala, Devi, talaga bang wala kang balak na magtagal dito sa probensya? I mean, nandito ang Mommy mo at sure akong malulungkot siya kapag umalis ka kaagad." seryoso niy
VENUS POV MABUTI na lang talaga at nilapitan ako ni Vanilla at nakipag-usap ito sa akin kung hindi baka ma-bored lang ako. Paano ba naman kasi, halos dalawang oras din si Darren na walang ibang ginawa kundi ang nakaupo lang sa tabi ng kabaong ng namayapa nitong dating asawa. Nang matapos ito do
VENUS Medyo matagal din si Darren nakipag-usap sa kung sino sa cellphone nito at nang natapos ito, mukhang nasa magandang mood na. May bahid ng ngiti na kasi sa labi na hinarap siya nito eh. “Sorry for that. By the way…tapos ka na bang kumain?” malumanay ang boses na tanong nito sa kanya. Well,
VENUS POV “Hindi uuwi sila Mommy ngayun at bukas kaya hindi nila ito malalaman. Isang beses lang naman ito kaya sana, sana pagbigyan mo ako.” Seryoso nitong bigkas. “Pero---- “Venus, ako pa rin ang amo diba? Ako pa rin naman ang masusunod diba?” seryosong sambit nito. “Tsaka, malungkot ako n
VENUS POV “Darren, tama na iyan. Ano ka ba? Teka lang, teka lang, lilinisan na kita para makatulog ka na. Lasing na lasing ka na eh." kinakabahan kong bigkas. Sila Manang kasama ang isa pang kasambahay ay abala sa pagliligpit ng mga bote ng alak. Bago pa kami magsisihan dapat malinis muna ang buo







