Mag-log inBiglang napatayo si Conrad. Hindi siya makapaniwala sa nabalitaan.
“Humanap kayo ng paraan para ma-stabilize ang kabilang panig. Sabihin niyo, pagod lang si Miss Montinola at kailangan ng pahinga. Tell them she’ll explain everything later. Pakiusapan niyo silang huwag i-give up ang Carnell family.”
Hindi na niya tinignan si Amelia na halos mawala na sa paningin niya. Agad niyang dinial ang number ni Haile. He needed answers. Now.
Pero ang tanging sumalubong sa kanya ay ang malamig na boses ng operator: The phone you are calling is power off.
Isang matinding inis ang sumiklab sa dibdib niya. He felt restless. Irritable.
Hindi niya maisip kung paanong ang babaeng dati ay sunod-sunuran at napakalambing ay biglang magiging ganito.
He didn’t believe it. Koa Haile Montinola had no one. Isang probinsyana lang siya—kung iiwan niya ang Pampanga, saan siya pupunta? Pulubi siya sa kalsada.
Dahil sa isiping iyon, medyo kumalma si Conrad. Inisip niya na kailangan lang amuhin si Haile.
Masyado yatang naging maluwag ang kamay niya kay Haile. Kapag masyado mo kasing pinagbibigyan, nakakalimutan na ang pinagsamahan niyo at lumalaki na ang ulo.
Samantala, sa Manila BGC
Tahimik lang si Haile sa loob ng sasakyan pabalik sa mansyon.
Wala siyang planong makialam sa kahit anong gulo ni Conrad. Matagal na niyang pinatay ang phone niya para walang istorbo.
Nang pumasok ang sasakyan sa Montinola family estate, nakaramdam siya ng bahagyang kaba.
Dati, palihim siyang pumupunta rito pero hanggang tingin lang sa malayo. Masyado siyang nagsisi sa pag-ibig niya kay Conrad—sobrang pagsisisi na ikinahiya niyang harapin ang pamilya niya.
Pero ngayon, may agreement na sila ni Hudson Miller. Siguro naman... hindi na magagalit ang mga magulang niya.
The moment Butler Nathan saw Haile, natigilan ito bago nagliwanag ang mukha.
“Miss, bumalik na kayo!”
Tumango lang si Haile. Pero nahagip ng tingin niya ang dalawang pamilyar na mukha na lumalabas ng bahay—ang tita niyang si Miranda at ang pinsan niyang si Nikki.
Halos malaglag ang panga ng dalawa nang makita siya.
“Koa Haile?”
Wala namang pakialam si Haile sa kanila. Bukod sa parents niya, wala na siyang pakialam sa ibang kamag-anak.
Hinila ni Miranda ang coat niya at tinitigan si Haile nang may halong pangungutya.
“So, balak mo talagang bumalik? Dati, dahil lang sa isang hamak na lalaki sa Pampanga, tinanggihan mo ang kasal sa mga Miller. Ever since then, hindi na naglakas-loob ang pamilya Montinola na makipag-business sa kanila sa takot na mapag-initan. At balita ko, mas makapangyarihan na ang mga Miller ngayon. They basically own BGC.”
Hindi napigilan ni Nikki ang mapang-asar na tawa. Dati ay inggit na inggit siya kay Haile, pero ngayon? She felt nothing but joy watching her fall.
“Exactly. Kahit pa magmakaawa ang mga Montinola ngayon, baka hindi man lang kayo tapunan ng tingin ng mga Miller. So, anong plano mo? Magtatago ka na lang ba tuwing makikita mo sila? Kapag nagalit ang unpredictable crown prince na 'yun...”
Sinasadya niyang bitinin ang sinasabi.
Sino ba naman si Meleck Hudson Miller? He’s the heir. Handsome, rich, the dream guy. Hindi rin nakaligtas si Nikki sa charms nito kaya tuwang-tuwa siya nang iwan ni Haile ang pwesto.
“At nabalitaan ko rin na 'yung sikat na Mr. Carnell sa Pampanga—si Amelia Pineda, ang illegitimate daughter ng uncle mo, ay nagpunta roon para makipagbalikan sa kanya.”
The message was clear: Mas hamak pa si Haile kaysa sa isang anak sa labas.
Natigilan si Haile. Anak pala sa labas si Amelia?
Naiintindihan niya ang gustong palabasin ni Nikki—na basura na siya at wala nang lugar sa high society ng BGC.
Napangisi si Haile. Hindi siya bumalik para magpa-api.
“Dahil bumalik ako, siyempre may kumpayansa ako,” kalmado niyang sagot. “At kayo, Auntie, Nikki—anong ginagawa niyo rito? Hindi na nga kayo welcome ng mga Miller, hindi rin kayo welcome sa bahay na 'to. Kung pipilitin niyo pang magpakita rito, baka tuluyan nang bumagsak ang business niyo. Nandito kayo para manghiram ng pera, 'di ba?”
Naisip niya, baka kaya desperado si Amelia na kumapit kay Conrad ay dahil pabagsak na ang pamilya nila.
Dati, nangarap siyang palakasin si Conrad at ang kumpanya nito para tulungan ang pamilya Montinola. Pero ngayon, na-realize niya na mas masarap hawakan ang sariling kapangyarihan.
Sapul ang mag-ina. Namula ang mga mukha nila sa hiya.
“Haile, ikaw—” Sasagot na sana si Nikki nang biglang may isang Maybach na huminto sa harap ng estate.
Isang itim na sasakyan na napaka-dominating ang pumarada.
“Anong sasakyan 'yan? Napakaingay—walang modo!” inis na bulyaw ni Nikki.
Napako ang tingin ni Miranda sa license plate.
Port A1·88888.
Sa Syodad, ang plate na 'to ay simbolo ng kapangyarihan.
“No... impossible,” bulong ni Miranda.
Napasigaw si Nikki, “Mom! 'Yung plate—sa pamilya Miller 'yan! It’s Hudson Miller!”
Bakit siya nandito? Bakit siya pupunta sa mga Montinola?
Bumukas ang pinto at bumaba ang isang special assistant.
Agad na tumingin ang assistant kay Haile at tumango bilang paggalang, bago tinaliman ng tingin si Nikki
“Miss,” malamig na sabi nito. “Sinabi mo bang... maingay?”
Namutla si Nikki.
“With all due respect,” sabi ng assistant na puno ng pangmamaliit, “pagliko pa lang namin, narinig na namin ang mga vulgar na salita niyo. Such behavior is unacceptable. Baka isipin ng iba na ganyan ang asal ng pamilya Montinola.”
Napahiya ang mag-ina. Hindi sila makakibo.
“In contrast,” dagdag pa nito, “ang sound ng engine namin—na personal na ni-tune ng chief engineer ng Miller Group—is what you call well-mannered.”
Isang banggit lang sa ‘Miller family’ nanghina na ang tuhod ng mag-ina.
“Tama kayo!” pilit na tawa ni Miranda. “Medyo nakainom lang ang anak ko. Pasensya na po!”
Hindi na sila pinansin ng assistant. Dumiretso ito kay Haile.
“Miss Haile, Sir is waiting for you. Halina po kayo.”
Nabalot ng katahimikan ang paligid.
Nagulat si Haile. Bakit siya susunduin ni Hudson Miller nang ganitong oras?
Isang masamang hinala ang pumasok sa isip niya: Babawiin na ba niya ang engagement?
Sumunod si Haile sa sasakyan. Nagngitngit ang mga ngipin ni Nikki sa galit.
“Paano nangyari 'to? Bakit siya isasama ng mga Miller?”
Takot ang nararamdaman ng mag-ina. Takot na baka totoong nakabalik na si Haile sa trono niya.
Pinalayas sila ni Butler Nathan nang walang pasubali.
Sa loob ng sasakyan.
Naka-black turtleneck si Hudson Miller, relax na relax habang nakatukod ang kamay sa baba. He looked like a masterpiece. Isang guwapong halimaw.
Nahuli niya ang pasulyap-sulyap ni Haile. Hindi siya gumalaw at malamig na nagsalita.
“Tapos ka na bang tumitig?”
Nagdilim ang paningin ni Stephen nang sandaling iyon, habang umuuga ang kanyang pandinig dahil sa lakas ng impact. Marami na siyang hinarap na unos sa mundo ng negosyo—mga patraydor na balak, panlilinlang, at malupit na kumpetisyon—ngunit hindi pa siya kailanman naatake nang ganito kabilis at kabrutal. Higit sa lahat, mula sa isang taong matagal na niyang itinuring na walang silbi... isang taong hinahamak niya.Sa loob ng ilang segundo, nawalan siya ng malay—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa matinding pagkabigla sa kahibangang nangyayari. Iniling niya ang kanyang ulo, idinura ang dugo sa kanyang bibig, at biglang tumayo nang matuwid. Ang kalmado at pino na lalaki kanina ay naglaho na—ang kanyang mga mata ay matalas at malamig habang nakatitig kay Conrad.“Conrad,” malamig niyang sabi, “have you lost your damn mind?!”Bago pa man siya makapagsalita nang higit pa, hindi na siya nag-aksaya ng laway. Sa isang mabilis at tumpak na galaw, bumaon ang isang matigas na suntok sa sikmura ni
Tumanggi si Conrad na sumuko. Ang alak ay pansamantala lamang na nagpahupa sa hapdi—ngunit kailanman ay hindi nito kayang burahin ang sakit. Kailangan niyang malaman kung sino ang lalaking iyon—ang lalaking ngayon ay nakatayo na sa pwestong dating sa kanya sa tabi ni Haile.Ang hindi niya matanggap ay hindi lamang ang katotohanang iniwan siya ni Haile. Kundi ang posibilidad na baka tunay na itong nakabangon... at mas masaya pa ito nang wala siya. Sa kanyang isip, humantong lang ang lahat sa ganito dahil masyadong matagal na "nagtanim ng galit" sa kanya si Haile.Matapos ang dalawang araw na pilit na pagpapahinga, habang pilit na ikinukulong ang kanyang mga emosyon sa ilalim ng malamig na lohika, sa wakas ay nagawa ni Conrad na kontrolin ang sarili. Nagsimula siyang mag-imbestiga. Gamit ang kanyang mga koneksyon, sinundan niya ang mga malabong pahiwatig na ibinigay ni Talia—BGC, bata, gwapo, may luxury car, at may ugnayan kay Haile.Noong una, wala siyang mahanap. Ang lungsod ay puno n
Kinabukasan, ang sikat ng araw ay tumagos sa mga bintanang salamin, na nagkalat sa makintab na sahig ng opisina. Gaya ng dati, dumating si Haile sa joint design department ng Montinola Group at Miller Group nang eksaktong oras. Ibinaba niya ang kanyang bag sa mesa at awtomatikong napatingin sa workstation ni Shine.Bakante.Madilim ang screen ng computer nito. Bahagyang nagsalubong ang mga kilay ni Haile. Kahit na masama ang pakiramdam ni Shine at kailangang mag-leave, siguradong tatawag ito. Hindi siya ang tipo ng tao na mawawala na lang nang walang pasabi. Isang bahagyang kaba ang gumuhit sa kanyang dibdib.Nang walang pag-aalinlangan, inilabas ni Haile ang kanyang phone at tinawagan ang numero ni Shine. Tumunog ang linya—isa, dalawa... pito. Noong akmang ibababa na niya ito, kumonekta ang tawag.Ngunit ang boses na sumagot ay hindi kay Shine.“Hello?”Isang malalim at malumanay na boses ng lalaki. Pamilyar. Natigilan si Haile, muling tiningnan ang screen para siguruhing hindi siya
Ang tila kaswal na tanong ni Hudson na—“Did you have fun?”—ay nagpahinto kay Haile nang sandali. Tumingin siya sa malalim at hindi mabasa nitong mga mata.“Masaya?” sagot niya, ang tono ay kalmado na may bahid ng kaunting pagkapagod. “Hapunan lang ’yon. Kasama naman namin si Shine.”Binigyang-diin niya ang presensya ni Shine, na tila nililinaw ang isang bagay na hindi direktang nabanggit.“Mm.”Walang sadyang pinaglalaruan ni Hudson ang isang hibla ng buhok ni Haile sa kanyang mga daliri. “Mukhang nag-e-enjoy naman kayo—naglalakad at nag-uusap nang ganoon.”Magaan ang kanyang boses, pero malinaw ang kahulugan sa ilalim nito. Naintindihan ni Haile ang ibig nitong sabihin.“Nangungumusta lang sa isang lumang kaibigan. Wala nang iba,” simpleng sabi niya, ayaw nang magpaliwanag pa—lalo na tungkol kay Stephen.“Isang lumang kaibigan?” pag-uulit ni Hudson. “He looked familiar... Stephen Madrigal? Ang founder ng Alon Entertainment?”Nakilala nga niya ito. Sa estado ni Hudson, hindi na nak
Nang itanong iyon ni Stephen, ang pag-iingat sa kanyang tono at ang emosyong hindi niya lubos na maikubli ay hindi nakaligtas sa paningin ni Shine. Hindi ito isang karaniwang muling pagkikita ng magkakilala lamang. Ang paraan ng pagtingin niya kay Haile ay banayad ngunit pigil—ngunit malayo sa pagiging inosente.Mataman lang na nag-oobserba si Shine.Bahagyang humigpit ang pagkakahawak ng mga daliri ni Haile sa kanyang tasa ng tsaa. Ibinaba niya ang kanyang paningin, iniwasan ang mga mata ng lalaki, at kalmadong sumagot, “Napakabuti niya sa akin...”Tila hindi nasiyahan si Stephen sa malabong sagot na iyon. Nagpatuloy siya, mas mahina ang boses ngunit may bakas ng tahimik na pagpumilit. “Kung ganoon… mahal ka niya nang husto, ’di ba?”Pag-ibig?Marahil. O marahil ay hindi pa sa ngayon. Sa huli, mayroon pa ring iniingatang nakaraan si Hudson—isang presensyang hindi niya basta-basta maipagkakait. Ngunit ang pag-aalaga, respeto, at proteksyong ibinibigay nito sa kanya ay totoo—mas daman
Ang matinis na akusasyon ni Talia—ang pagbibintang—ay mabilis na kumalat sa nagkakatipong madla. Ang dati nang iskandalo ay lalo pang naging kahindik-hindik sa pandinig ng mga usisero.Hindi na nakapagpigil si Shine. Humakbang siya pasulong, hinarang si Haile, at nagsalita nang may matalas at nanginginig na galit.“Auntie, watch your mouth! Ano ang mga pinagsasabi ninyo! Aling parte po ba riyan ang nakita niyo talagang tama? Gumagawa lang kayo ng kwento mula sa wala.”Itinuro niya nang direkta si Talia, ang kanyang tono ay tila humihiwa.“Siguro, nandito kayo para linisin ang kalat ng anak ninyo, na nagtaksil na nga ay akala pa rin niya ay siya ang tama. At ngayong niloko siya ng babaeng pinili niya, sinusubukan niyo namang konsensyahin si Haile para bumalik at maging taga-salba na naman ng pamilya niyo?”Ang kanyang mga labi ay kumurba sa isang mapang-uyam na ngiti.“Don’t even dream about it.”Ang kanyang mga salita ay sunud-sunod at eksakto—malinaw, lohikal, at imposibleng pabulaan
Lalong lumamig ang mga kalsada ng BGC habang lumalalim ang gabi.Nanatiling matigas si Conrad sa labas ng gate ng pamilya Pineda. Hindi siya naniwala sa palusot ng katulong kanina. Ang itsura ni Amelia nung pumasok ito ay hindi itsura ng isang taong uuwi lang para magpahinga.Madaling-araw na nang
Nabigla si Conrad sa biglang pagiging iritable ni Amelia.“Amelia? ’Di ba sabi mo pinutol mo na ang ugnayan sa pamilya mo? Bakit bigla ka nilang pinapabalik? May nangyari ba?”Napatigil si Amelia, nanigas ang kanyang likod.Kailan ba siya tunay na itinuring na anak ng pamilya Pineda? Kapag may maga
Sa loob ng president’s office, kinuha ni Hudson ang file—manipis lang ito, pero sapat na—at binasa ito pahina per pahina.Nang matapos ang huling pahina at maibalik ito sa desk, dahan-dahan niyang iniabot ang kanyang kamay sa gilid nang may natural na kilos.Agad na naintindihan ng assistant at ina
Humahagibis ang limited-edition na sports car sa kumikinang na gabi ng BGC na parang isang guhit ng liwanag.Napapalingon ang mga dumadaan nang may pagkamangha at inggit. Ang iba ay inilabas pa ang kanilang mga phone para kumuha ng litrato.“Tingnan mo ’yung kotse! Phantom Limited Edition! Kaunti l







