LOGINMatapos tapusin ni Haile ang tawag nang walang pag-aalinlangan, nanatiling nakaupo si Conrad sa opisina ng Carnell Corporation. Ang alingawngaw ng sarili niyang galit ay tila isang malupit na aftershock na humahagupit sa kanyang pandinig. “Haile…” pagngangalit niya, bawat pantig ng pangalan ng babae ay pilit na inilalabas kasabay ng matinding pagkamuhi. “Bakit mo ba ginagawa ito sa akin?” Nagtama ang kanyang mga panga habang muling kumukulo ang galit sa kanyang dibdib. “Maghintay ka lang,” sitsit niya sa hangin. “Kapag naayos ko na ang Carnell Group… kapag mas mataas na ang narating ko kaysa noon… ikaw ang magmamakaawa na bumalik sa akin.” Sa isang marahas na galaw, ibinalibag niya ang receiver ng telepono. Ang malakas na pagkakauntog nito ay umalingawngaw sa buong silid. Sa labas, maingat na sumilip ang kanyang sekretarya. “President Carnell, is everything—” “Lumabas ka!” sigaw niya. Agad na nagsara ang pinto. Nagbalik ang katahimikan—ngunit sandali lamang iyon. Muling tumu
Ang farewell celebration sa Miller Design Department ay mas magarbo kaysa sa inaasahan ng lahat. Ang buong palapag ng headquarters ay binago at naging isang mainit at maaliwalas na venue. Malambot na ilaw ang bumabalot sa paligid, at sa kahabaan ng mga dingding ay nakasabit ang mga naka-frame na disenyo ni Haile—mula sa kanyang mga unang gawa sa ilalim ng Miller Group, hanggang sa pambihirang koleksyong ‘Tracing the Light,’ at maging ang ilang hindi pa nailalathalang conceptual pieces na kailanman ay hindi pa nakikita ng publiko. Sa tabi ng bawat frame ay may mga sulat-kamay na mensahe mula sa kanyang mga kasamahan. “Director Montinola, please come back and visit often!” “Mabigat man sa loob ang pag-alis mo, excited kaming makita ang pamumuno mo sa Montinola Group tungo sa mas matatayog na tagumpay!” “The Miller Group will always be your second home!” Naglakad si Haile sa gitna ng karamihan, nakangiti habang tinatanggap ang bawat pagbati, at isa-isang niyayakap ang kanyang mga p
Tuluyan nang bumalot ang katahimikan sa villa ng pamilya Pineda lampas alas-diyes ng gabi noong Biyernes na iyon. Sa loob ng silid-aklatan, nanatiling nakaupo si Amelia sa malaking upuan ng kanyang ama. Mabilis pa rin ang kabog ng kanyang dibdib dahil sa ginawa niya—isang halo ng kaba at adrenaline na tila dumadaloy sa kanyang mga ugat. Basang-basa ng pawis ang kanyang mga palad habang mahigpit na nakahawak sa isang kulay pilak na USB drive. Nasa loob nito ang lahat—ang bawat detalyeng kinopya niya mula sa encrypted file ng kanyang ama. “Research and Development Data and Market Expansion Plan for Novel Composite Materials for Medical Devices (Top Secret)” Bata pa lang siya, nakikita na niya ang pamagat na iyon. Si Richard, ang kanyang ama, ay itinuturing ang dokumentong iyon bilang lifeline ng Pineda Group. Kahit si Stephanie, ang kanyang kapatid sa labas, ay mahigpit na pinagbabawalan na hawakan ito. Mayroon itong triple-layer password na imposibleng mabuksan nang walang pahint
Ang lungsod ay kumukititap na tila isang dagat ng mga nagkalat na bituin.Sa loob ng penthouse ng mga Miller, ang mga floor-to-ceiling windows ay nagsilbing kuwadro sa nagniningning na skyline ng Taguig sa kalaliman ng gabi. Nakaupo si Haile nang de-kuwatro sa malambot na karpet, habang nakabuklat sa kanyang harapan ang isang sketchbook. Ang mga pinakabagong disenyo para sa kanyang susunod na koleksyon ay nakalatag sa mga pahina—malinis na mga guhit, matapang na mga korte, at mga ideyang dahan-dahang nabubuo.Ang tagumpay ng kanyang show sa Paris ay nagdala ng dambuhalang bugso ng atensyon. Mga alok, kolaborasyon, imbitasyon—sunod-sunod na dumarating. At ngayon, maingat niyang sinusuri kung alin sa mga ito ang karapat-dapat sa kanyang susunod na hakbang.Sa kanyang likuran, nakaupo si Hudson sa sofa habang nakapatong ang isang laptop sa kanyang kandungan. Ang screen ay nagpapakita ng mga hilera ng financial data at reports; kalmado at tutok ang kanyang ekspresyon.Dalawang tao. Dalawa
Ang biglaang paghisterya sa airport ay tila isang malakas na buhos ng ulan na tuluyang humugas sa huling bakas ng pasensya sa mga mata ni Kyle.“Fine,” malamig niyang sabi, na tila kinakausap ang hangin. “Kung ganyan ang gusto mo, I won’t waste any more time on you.”Inilabas niya ang kanyang phone at mabilis na nag-dial.“Tumakas siya. Hindi tumuloy sa flight. Oo—bumalik siya sa lungsod para hanapin si Conrad. Understood. I’ll proceed with Plan B.”Pagkababa ng tawag, tinitigan ni Kyle ang direksyong tinahak ni Amelia bago ito naglaho.Wala nang pag-aalinlangan sa kanyang tingin—tanging isang malamig at halos malupit na determinasyon ang natira.Mula sa kanyang bulsa, kinuha niya ang isang maliit na litrato.Litrato ito ng isang batang lalaki—ang kanyang anak.“Bidzill…” bulong niya, habang dahan-dahang hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang larawan. “Dad’s sorry. Pero habang nakaharang pa ang nanay mo… none of us can leave cleanly.”Nang hindi lumilingon, tumalikod siya at naglakad pat
Ang kahihiyang sinapit sa labas ng Miller Building ay tila isang malatindang tinik na bumaon nang malalim sa dibdib ni Conrad—nabubulok at lalong kumikirot sa bawat segundong lumilipas. Sa loob ng kanyang kotse, mahigpit niyang hinawakan ang manibela hanggang sa mamuti ang kanyang mga buku-buko. “Ah—!” Malakas niyang pinitpit ang busina, habang ang kanyang kamao ay bumagsak nang marahas sa manibela. Ang tunog ay umalingawngaw sa gitna ng katahimikan. Bakit? Mas matagal niyang kilala si Haile kaysa sa kahit sinong lalaki. Mayroon silang nakaraan—mahabang panahon, malalim na pinagsamahan. Dati, siya ang mundo ng babae. Kaya bakit… bakit ang lalaking iyon ang nakatayo sa puwestong dapat ay sa kanya? Bakit nakuha nito ang nagliliwanag na si Haile na tila napakalayo na at hindi na niya maabot ngayon? Dahan-dahang itinaas ni Conrad ang kanyang ulo. Sa rearview mirror, bakas ang pamumula ng kanyang mga mata dahil sa galit. Ngunit bigla, isang baluktot at mapait na ngiti ang sumilay sa k
Sa kabilang dako ng phone, ang boses ni Conrad ay puno ng pagmamadali, halos nagsusumamo, at may pambihirang bahid ng hina.Hindi na kailangan pang manghula ni Haile, alam na alam niya kung ano ang ikinababahala nito.Bahagya siyang kumunot ang noo at pasimpleng sumulyap pabalik sa private dining b
Halos hilingin ni Haile na sana ay lamunin na lang siya ng mesa.Inasahan niyang ang nanay ni Hudson ay isang elegante at pormal na ginang, maingat sa pananalita, at tinitingnan ang kanyang future daughter-in-law nang may polite na pagsusuri at kontroladong bait.Sino’ng mag-aakala na sa realidad,
Pagkatapos ng trabaho, hinilot ni Haile ang kanyang sumasakit at naninigas na balikat habang sumasabay sa dagsa ng mga tao palabas ng kumpanya ng mga Miller.Sa hindi malamang dahilan, kusa niyang nilibot ang tingin sa malawak na hall, na tila naghahanap ng isang pamilyar at matikas na pigura.Hind
Tumagos ang sikat ng araw sa manipis na kurtina ng Montinola villa, nagkakalat ng malalambot na liwanag sa makintab na sahig.Hinihilot ni Haile ang kanyang sumasakit na sentido habang bumababa ng hagdan. Nagulat siya nang makitang nadoon na sa living room ang kanyang ina, nakaupo sa sofa habang ma







