เข้าสู่ระบบNaghari ang isang nakakabinging katahimikan sa loob ng silid-aklatan.Nakatayong walang kibo si Elizabeth sa ilalim ng malamlam na liwanag, bakas ang magkakasalungat na emosyon sa kanyang mukha.May galit dahil sa pagkabunyag ng kanyang mga lihim, may katigasan ng ulo mula sa maraming taon ng pagtanggi… at may isa pang bagay na nakabaon nang malalim sa ilalim ng lahat ng ito.Pagsisisi.“Si Camelle…” sa wakas ay ibinulong niya, bahagyang nanginginig ang kanyang boses. “Masyado siyang maraming opinyon. Ang kailangan ng pamilya Montinola ay isang disenteng asawa—someone obedient, ang taong susuporta sa asawa at mag-aalaga sa pamilya. Hindi ang isang babaeng patuloy na hinahabol ang sarili niyang ambisyon.”Mapait na napangiti si Arthur.“Nagbago na ang panahon, Mom. Hindi na lang basta nananatili sa bahay ang mga babae ngayon. Pwede na silang magkaroon ng career, mga pangarap, at sariling ambisyon. Ganoon si Camelle. Ganoon din si Haile. Walang mali roon.”“Walang mali?” Mabagal na muli
Matapos maglaho ang ingay at gulo ng birthday banquet, muling bumalik ang lumang mansyon ng pamilya Montinola sa dati nitong tahimik at tila walang kibo na balot.Sa loob ng silid-aklatan, nakatayo si Arthur sa tabi ng bintana habang nakatalikod sa kanyang ina. Matapos ang isang mahabang katahimikan, sa wakas ay nagsalita na siya.“Mom, lumampas ka sa guhit ngayon.”Nakatitig lang si Elizabeth habang nakaupo sa likod ng mesang gawa sa mahogany, habang ang isang tuhog ng mga dasalan ay mabagal na umiikot sa kanyang mga daliri. Nanatiling kalahating nakapikit ang kanyang mga mata.“Anong ginawa ko? Pinatingnan ko lang naman kay Haile ang mga desserts. Mali ba ’yon?”“Alam mong hindi ’yan ang ibig kong sabihin.”Humarap si Arthur, seryoso at madilim ang kanyang ekspresyon.“Sadyang pinatabi mo si Haile para lang magkatabing maupo sina Meleck at Elena, saka mo pa binalikan ang mga bagay na ’yon sa harap ng lahat. Mom, si Haile ay anak ko—apo mo. Alam mo ba kung gaano siya napahiya?”Idila
Pagkalipas ng ilang araw, sumapit na ang ikapitumpung kaarawan ng matandang Montinola—si Elizabeth.Ang mansyon ng pamilya Montinola ay mas maliwanag at mas masigla kaysa sa mga nakaraang taon. Ang mga parol at eleganteng streamers ay nagpapalamuti sa mga bulwagan, habang ang banquet hall naman ay napuno ng mga panauhin—halos lahat ng maiimpluwensyang pangalan sa BGC ay dumating.Nang pumasok si Haile na suot ang isang champagne-colored gown, habang nakakapit sa braso ni Hudson, agad siyang naging sentro ng atensyon ng lahat.Ngunit agad ding napatigil ang kanyang paningin.Sa pangunahing lamesa, tuwid na nakaupo si Elizabeth sa kanyang pwesto ng dangal. At sa tabi nito—na maingat at tapat na umaasikaso sa kanya—ay hindi isang miyembro ng mas nakababatang henerasyon ng pamilya Montinola.Kundi si Elena.Naka-suot si Elena ng isang pino at malalim na asul na terno-style gown, at ang kanyang buhok ay maayos na nakapusod nang mababa. Bahagya siyang humilig kay Elizabeth habang nakikinig
Ang mansyon ng pamilya Montinola ay tahimik na nakatayo sa isang burol sa Fort Bonifacio, isang lumang ancestral home na may halos isang daang taong kasaysayan.Ngayong araw, dinala ni Haile si Hudson dito—upang pormal na makaharap ang kanyang lola, si Elizabeth.Maaga silang dumating, dala ang mga maingat na inihandang regalo. Si Haile mismo ang nagdisenyo ng isang set ng alahas na gawa sa pearm at diamante para sa kanyang lola, habang si Hudson naman ay personal na nag-commission ng isang bihirang antique landscape painting mula sa isang auction—isang bagay na napakamahal ngunit pinili nang may pagpipigil at paggalang.Ang bulwagan ay napupuno na ng mga kamag-anak at malalapit na kaibigan ng pamilya Montinola. Sa sandaling pumasok sina Haile at Hudson, bumangon ang mga pagbati mula sa lahat ng direksyon.“Hsile, Meleck—you’re here.”Si Arthur, ang ama ni Haile, ang unang lumapit. Tinapik niya si Hudson sa balikat nang may pamilyar na pag-apruba.“Been busy lately?”“Kaya naman po, D
Ang ulan ng taglagas sa Fort Bonifacio ay tila walang katapusang bumabagsak.Sa loob ng psychiatric ward ng municipal hospital, ang mga patak ng ulan ay kumatok sa bintana sa isang mapurol at paulit-ulit na ritmo—gaya ng isang hatol na walang katapusan.Dalawang linggo na si Amelia dito.Ang benda sa kanyang pulso ay paulit-ulit nang pinalitan. Naghihilom na ang sugat sa ibabaw, ngunit ang isang bagay sa kaibuturan ng kanyang pagkatao ay matagal nang nawasak na hindi na kailanman maaayos pa.Naupo siya sa tabi ng bintana, nakatitig sa walang kulay na langit gamit ang kanyang mga blangkong mata—gaya ng isang manika na nakalimot na kung paano makaramdam.Nang hapong iyon, ang telebisyon sa ward ay nagpalabas ng balitang pinansyal.“The Carnell Group continues to decline… new CEO Haile announces large-scale restructuring…”Nang mabanggit ang kumpanya ni Conrad, napakahalaga ngunit napakaikli nito.“Dating ehekutibo ng Carnell Group.”Sa screen, nakatayo si Haile sa isang press conference
Malalim na ang gabi nang bumalik sila sa kanilang silid-tulugan mula sa silid-aklatan.Gising na gising pa rin ang diwa ni Haile dahil sa pagtingin sa mga lumang album, ngunit ang kanyang katawan ay matagal nang binihag ng pagod. Hinawakan niya ang kanyang naninigas na leeg at papunta na sana sa banyo nang marahan namang hawakan ni Hudson ang kanyang pulso.“Tired?” tanong nito.“Medyo,” pag-amin niya. “Masyado akong matagal na nakatayo kanina, at kailangan ko pang magpanggap na okay buong gabi sa banquet…”Bago pa man niya matapos ang sinasabi, pumunta na si Hudson sa kanyang likuran. Ang mga kamay nito ay lumapag sa kanyang mga balikat, mainit at matatag.Eksaktong diin ang nagpakawala sa tensyon ng kanyang mga kalamnan.“Go take a bath,” bulong nito sa tabi ng kanyang tainga. “and relax.”“Mmm…” Mahina at tila nawawala sa sarili ang sagot ni Haile, halos matunaw sa ilalim ng mga dinalang haplos ng lalaki.Ngunit ang mga susunod nitong salita ang tuluyang gumising sa kanyang diwa.“
Pagkatapos ng trabaho, hinilot ni Haile ang kanyang sumasakit at naninigas na balikat habang sumasabay sa dagsa ng mga tao palabas ng kumpanya ng mga Miller.Sa hindi malamang dahilan, kusa niyang nilibot ang tingin sa malawak na hall, na tila naghahanap ng isang pamilyar at matikas na pigura.Hind
Tumagos ang sikat ng araw sa manipis na kurtina ng Montinola villa, nagkakalat ng malalambot na liwanag sa makintab na sahig.Hinihilot ni Haile ang kanyang sumasakit na sentido habang bumababa ng hagdan. Nagulat siya nang makitang nadoon na sa living room ang kanyang ina, nakaupo sa sofa habang ma
Galit pa rin si Talia at hindi pa humuhupa ang kanyang inis. Hindi niya napansin ang kakaibang ikinikilos ng kanyang anak habang patuloy siyang nagbubulyaw, “Mali ba ako? Kung hindi natin nalaman ang tungkol sa test, paano siya mabubuntis nang hindi pa kinakasal? At ngayon... dahil lang may anak ka
Kinabukasan, ang team ni Miller ay nasa parehong floor lang kung nasaan si Haile.Nakatuon ang atensyon niya sa isang importanteng document na ipinadala ni Hudson Miller nang biglang tumunog ang kanyang phone. Hindi pamilyar ang number. Nag-hesitate siya sandali bago ito sinagot.Sa kabilang linya,







