เข้าสู่ระบบLumalalim ang halik ni Kyle. Tila nalulunod si Mira. Nakahanda siyang magparaya. Matagal na niyang pinapangarap ang ganitong pagkakataon. Kahit pa alam niya ang nakatakdang wakas ng kahibangan. Pilit nitong isiniksik ang dila sa loob ng kanyang bibig. Naging sakim ang halik ng binata na nakakaadik. Nagpalitan sila ng laway.
Bumaba ang halik nito sa kanyang leeg at balikat. Marahang kumakagat at nag-iiwan ng marka ang lalaki.
Pumipisil ang palad nito sa kanyang malusog na dibdib. Mas naging eratiko ang tibok ng kanyang puso. Hiniklas nito ang mga butones ng damit niyang suot. Inabot nito ang hook ng bra niya at kumawala ang kanyang dalawang bundok na iniingatan. Pinagsalikop niya ang kamay ng tumambad ang kanyang kahubaran.
“Hmmm. They’re beautiful. They’re perfect,” anas nitong sinakop ng bibig ang isang nipple niya. Nilaro ng dila at sinipsip habang ang isa ay nilalamas ng kamay nito. Napa-igtad siya sa sensasyon na ngayon lamang naramdaman.
Hindi siya handa sa ganito ngunit wala kahit kaunting pagtutol sa kanyang isip at katawan. Kahit isama pa ang puso at kaluluwa. Lahat ay gagawin niya para sa boss.
Iniangat siya ng binata mula sa pagkakaupo. Hawak nito ang kanyang beywang ng ibaba sa kama at pinatungan siya. Binalikan nito ang dibdib niya at salitang hinitit habang marahang nilalamas.
Saglit itong tumayo upang alisin ang damit pang-itaas. Sinuyod niya ng tingin ang katawan nitong tila nililok. Muntik na siyang mapatayo ng hilahin nito ang huling saplot. Umigkas na tila spring ang galit na galit na pagkalalaki nito. Ngayon lamang siya nakakita ng ari ng isang lalaki sa personal. Sa tantiya pa lamang niya ay hindi ito kasya sa kanya. Ibig niyang umatras pero agad siyang dinaganan nito.
Muling inapuhap nito ang labi niya. Kusa na niyang ibinuka ang bibig ng igiit nito ang dila sa loob. Nag-espadahan ang kanilang mga dila. Nag-aapoy ang pakiramdam niya lalo na ng kapain ng daliri ni Kyle ang kanyang hiwang pikit pa.
Ibinuka nito ang mga hita niya. Nakagat niya ang labi ng maramdaman ang tangkang pagpasok ng sandatang handang makipaglaban sa kanyang kweba.
Naikalang niya ang dalawang kamay sa dibdib ng boss. Handa ba siyang ibigay ang virginity sa lalaking lihim na iniibig? Napatingin siya sa mukha nito. Nakita niya ang pananabik lalo na ng maisentro nito sa kanyang lagusan ang naghuhumindig nitong alaga.
“Sir, kasya po ba ‘yan? Parang sobrang laki naman.”
Hindi kumibo ang lalaki bagkus ay hinagod ang biyak bago iniumang ang ulo papasok sa kanyang pagkababae kasunod ng pagdiin. Bumuka ang labi ng kanyang pwerta. Naitulak niya ang amo.
“Teka po, sir.”
“Ssshhhhh! There’s no way that I will stop. I need you now, Mira.”
Naitikom niya ang bibig sa nadinig. Naipasok na nito ang ulo. Napapikit na lamang siya ng umusad papasok ang ari ng binata. Napahinto ito ng tila may harang papasok. Napaingit siya ng makaabot ito sa parte na kailangang buwagin upang tuluyang maipasok ang sandata. Nagtama ang kanilang paningin. Ibinaon nito ng todo ang kahabaan sa kanya.
Kagat niya ang labi at may luhang tumutulo sa kanyang pisngi ng tuluyan na itong maibaon. Pakiramdam niya ay nahati siya sa gitna at tila may napunit sa loob.
“Holy shit! You’re so tight!” anitong nagsimulang gumalaw ng mabagal hanggang bumibilis. Kasabay ng pagbaon ng pagkalalaki ang pagbaon din ng kuko niya sa likod nito. Muli nitong siniil ng halik ang labi niya. Makalipas ang ilang minuto ay nabawasan ang hapdi at napalitan ng labis na kiliti. Hanggang sa kusa na siyang lumiliyad upang salubungin ang bayo ng binata.
“Teka, maiihi na yata ako, tama naaaaa!” aniyang nahampas ang dibdib ang amo.
“Just let it go,” anitong namumungay ang mga matang nakatunghay sa kanya habang kumakadyot sa ibabaw niya.
Wala na siyang maisip dahil lumulutang na ang kaluluwa niya sa kalawakan. Naging sunod sunod ang kadyot ng binata sa kanya. Mas lalong tumigas ang ari nito. Ilang madidiing baon pa ay namintig ang katawan ng lalaki kasunod ng pag-abot nito sa kasukdulan. Naramdaman niya ang mainit at malapot na katas na dumilig sa kanyang sinapupunan.
Hindi na niya nabilang kung ilang beses siyang inangkin ng boss.
***
Mainit na sinag ng araw ang unti-unting pumasok sa bintana ng kwarto. Tahimik ang paligid, maliban sa mahinang hampas ng alon mula sa labas. Nakabalot ng kumot ang kanilang mga katawang walang saplot.
Si Mira ang unang nagmulat ng mata.
Nakatagilid siya, nakaharap kay Kyle. Wala sa ayos ang buhok niya, at ramdam pa rin ng balat niya ang init ng gabing nakalipas at ang hapdi ng pagitan ng kanyang hita. Ang puso niya ay mabilis ang tibok habang unti-unting bumalik sa isip niya ang lahat ng nangyari kagabi, ang halik at ang haplos na kanilang pinagsaluhan.
Biglang dumapo sa kanya ang kaba. Bakit siya pumayag?
Dahan-dahan niyang inalis ang kamay ni Kyle na nakapatong sa baywang niya. Huminga siya ng malalim. Napatingala siya sa kisame at muling pumikit. Paano niya haharapin ang CEO?
Maya-maya ay gumalaw si Kyle at pupungas pungas na bumangon na tila inaalala ang nangyari.
“Sir, tungkol sa nangyari kagabi…” mahinang simula niya. Nakailang lunok na siya ay may tila bara pa din sa kanyang lalamunan. Pinilit niyang ngumiti.
“Sir, kalimutan na lang po natin ang nangyari,” tuloy niya, pilit ang kaswal na tono. “Pagod po tayo. Madami ka pong nainom. Aksidente lang po ang nangyari at dapat kalimutan.”
Hindi ito tumingin sa kanya. Tahimik lamang ito kaya nagpatuloy siya.
“Wala pong kailangang magbago. Assistant mo pa rin ako, at kalimutan na lang po natin para walang problema.”
Dahan-dahan siyang bumangon, agad ibinalot ang kumot sa katawan. “Maliligo muna po ako,” aniyang mamadaling bumangon.
Napatingin ito sa mantsang kulay pula sa bedsheet. “Bakit hindi mo sinabing first time mo?”
“Sus, sir. Maliit na bagay po ‘yan. At okay lang po na kayo ang nakauna sa akin,” aniyang mabilis na pumasok sa banyo bago pa man siya tanungin o pigilan nito.
Pagkasara ng pinto, napasandal siya at napikit. Magulong magulo ang kanyang isip. Hindi niya alam kung saan hahantong ang relasyon nila ng boss. Pero ngayon lamang siya sumaya ng ganito. Gusto sana niyang sumigaw sa ligaya ngunit tinakpan niya ang bibig.
Panghabambuhay na kaya ang kaligayahang ito kasama si Prince?Hindi pa mawala ang tanong sa isip ni Stefie nang mapansing nakatingin sa kanya ang asawa habang sumasayaw sila sa tahimik na daanan ng resort.“Husband, bakit?”“Wala. Ang ganda mo lang.”“Kanina mo pa sinasabi iyan.”“Bawal bang ulitin?”Napatawa siya. Huminto si Prince, inilapit ang mukha at hinalikan siya. Walang ibang nakapaligid. Musika lamang mula sa restaurant at hampas ng mga alon ang naririnig niya.“Lakad tayo sa beach?” alok nito.“Oo. Basta hold my hand.”“Hindi naman kita bibitawan.”“Baka bukas, bumalik ka na sa pagiging masungit na CEO.”“Masungit ba talaga ako?”“Noong una? Sobra. Hirap mo ngang yayain kahit kumain lang sa labas.”“Babawi ako.”Hindi niya inaasahang ganoon kasimple ang sagot nito. Noon, bawat lambing ay parang kailangan niyang hilingin. Ngayon, si Prince na mismo ang naglalaan ng oras para sa kanya.Magkahawak-kamay silang naglakad patungo sa dalampasigan. Naramdaman niya ang malamig na buh
“Saan?”Narinig ni Stefie ang mahinang tawa ni Prince sa kabilang linya.“Surprise, wife. Basta overnight tayo. Magdala ka ng damit para sa dalawang araw.”“Overnight? Husband, saan mo ako dadalhin?”“Malalaman mo sa Saturday.”“Ang unfair mo naman! Ako ang mag-eempake, pero ikaw lang ang nakakaalam ng pupuntahan natin.”“Ako na ang bahala sa lahat. Ikaw, mag-enjoy ka lang.”“Paano kung hindi ko magustuhan?”“May tiwala naman ako sa taste ko.”“Aba, confident!”“Pinakasalan nga kita, di ba?”Napatawa siya. “Okay, panalo ka na. Pero aasahan kong maganda ang surprise mo.”Pagkatapos ng tawag, ilang sandali siyang nakangiting nakatingin sa cellphone. Dati, kailangan pa niyang pilitin si Prince na maglaan ng oras para sa kanila. Ngayon, ito na mismo ang nag-aayos ng kanilang bakasyon.Ngunit bago iyon, may mahalaga pa siyang aasikasuhin.Mula sa shop, tinawagan niya ang namamahala sa kanilang factory. Kumpirmado na ang order na isang daang pares, kaya kailangang maayos ang production sched
Hindi kaagad sumagot si Prince. Napansin ni Stefie na nawala ang ngiti nito matapos niyang sabihin na ayaw niyang may itinatago silang lihim o damdamin sa isa't isa.“Husband, may mali ba sa sinabi ko?”“Wala, wife. Tama ka naman.”“Then promise me na kapag may problema tayo, pag-uusapan natin. Hindi tayo manghuhula kung ano ang iniisip ng isa't isa.”Hinawakan nito ang kamay niya. “Gagawin ko ang makakaya ko, wife.”Seryoso ang mukha nito. Ayaw niyang pilitin ang asawa na mangako nang higit sa kaya nitong sabihin.“Gusto ko lang na magkakampi tayo, kahit mahirap ang sitwasyon.”“Wife, kakampi mo ako.”Hinalikan niya ang asawa. Nang yakapin siya nito, gumaan ang pakiramdam niya.“Matulog ka pa,” bulong niya. “Maaga pa.”“May trabaho ako.”“CEO ka naman. Hindi magsasara ang Altavera kapag na-late ka ng thirty minutes.”“Wife, ganyan ka ba talaga manghikayat?”“Hindi. Mas convincing ako kapag may kisses.”Hinalikan niya ito sa pisngi.“Isa pa,” sabi ni Prince.“Aba, ikaw na ngayon ang d
“Let's get married again after one year.”Natigilan si Prince. Nakatitig lamang ito kay Stefie, na para bang hindi inaasahan ang kanyang sinabi.“Husband, bakit? Ayaw mo?”“Hindi naman, wife. Nagulat lang ako.”“Hindi ko naman sinasabing kailangan nating magpakasal ulit sa batas. Kasal na tayo. Ang gusto ko, magkaroon tayo ng panibagong wedding ceremony. Iyong wala nang marriage deal.”Hinawakan niya ang kamay ng asawa.“Gusto kong maranasan nating ikasal dahil pareho nating gusto, hindi dahil sa kontrata.”“Kailan mo pa naisip iyan?”“Noong napagtanto kong ayoko nang matapos ang pagsasama natin. Hindi ko na kayang isipin na darating ang araw na magkakahiwalay tayo dahil lang natapos ang isang taon.”Hinaplos ni Prince ang kanyang pisngi.“Wife, kuntento na ako sa kasal natin ngayon.”“Alam ko. Pero gusto kong magkaroon tayo ng bagong alaala. Iyong masaya tayong pareho.”“Anong klaseng wedding naman ang gusto mo?”“Simple lang. Kasama ang mga taong mahalaga sa atin. Hindi ko kailangan
“Prince, endless contract na ang pagsasama natin, ah?”Nananatili ang mga palad ni Stefie sa magkabilang pisngi ng asawa. Kanina lamang, ipinakita nito ang kanilang selfie na ginawa nitong wallpaper. Ngayon, gusto niyang marinig kung hanggang saan sila dadalhin ng pagbabagong iyon.Ngumiti si Prince. “Wife, bakit? May expiration date pa ba tayo?”“Meron sa original contract. One year, remember?”“Naalala ko.”“Then let's change it.”Hinawakan nito ang mga kamay niya. “Ayoko ring matapos ang kung ano ang mayroon tayo ngayon, wife. Gusto kong manatili tayong magkasama.”“Talaga?”“Oo.” Hinalikan nito ang kanyang palad. “Masaya ako kapag kasama kita.”Napangiti siya at niyakap ito. Hindi nabanggit ni Prince kung ano ang mangyayari pagkatapos ng isang taon, pero ayaw niyang sirain ang gabi sa pangungulit. Dati, kailangan pa niyang hulaan kung gusto nitong makasama siya. Ngayon, kusa na nitong sinasabi.“Good,” bulong niya. “Kasi hindi ko na balak ibalik ang husband ko.”“May return policy
“Basta kayang patunayan.”Iyon ang huling narinig ni Stefie mula sa ama nang lumabas siya sa garden. Nakatayo sa ilalim ng ilaw sina Don Severo at Prince, magkaharap at kapwa seryoso.“Husband! Daddy! Nandito pala kayo.”Sabay silang napalingon. Sa loob ng ilang segundo, hindi kumibo si Prince. Nagtaas tuloy siya ng kilay. Kanina pa siya naghihintay sa kuwarto, at nang hindi bumalik ang asawa, naisip niyang baka may tinawagan ito tungkol sa trabaho. Hindi niya inaasahang narito pala kasama ang kanyang ama. Lumapit siya kay Prince at yumakap sa braso nito.“Kanina pa kita hinahanap. Ano'ng pinag-uusapan ninyo?”“Kinukumusta ko lang ang pagsasama ninyo,” sagot ng ama.“Daddy, binibigyan mo na naman ba ng sermon ang husband ko?”“Hindi ko naman siya pinapagalitan.”“O baka naman pinag-uusapan ninyo ako! Baka pinagkakaisahan ninyo ako.”Napatawa ang ama. “Ikaw pa talaga ang pinagkakaisahan?”Hinawakan niya ang kamay ni Prince. Mainit ang palad nito, pero hindi pa rin nawawala ang seryosong
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






