Kabanata 4 Temporary Marriage Agreement

Masarap ang hangin sa resort. Ang langit ay bughaw na bughaw, at ang tubig ng dagat ay malinaw na tila salamin. Nakatakda ang island hopping nila Kyle at Mira, bahagi ng honeymoon package.

Naka-damit panlangoy si Mira, rushguard ang nabili niya. Bakat ang makurbang katawan niya. Habang hinihintay si Kyle sa bangka, nakatingin siya sa malawak na dagat, pilit iniwasang alalahanin ang nangyari kagabi. Iniiwasan nga ba niya o binabalikan? Napangiti siya ng wala sa loob.

Maya-maya pa, dumating si Kyle, suot ang light blue polo na nakabukas ang dalawang butones, shorts, at may hawak na sunglasses. Super gwapo talaga nito.

Umupo silang dalawa sa harapan ng bangka, habang naglalayag ito patungo sa unang isla. Kasama nila ang isang boat crew at ilang staff ng resort na naatasang sumama para sa private tour. Habang tumatakbo ang bangka, hindi maiwasang mapatingin ang ilan sa kanila. Dahil kung titignan ay perfect couple sila.

Sa isang sandali, lumapit ang isang resort staff na may dalang fresh coconut juice.

“Ma’am, Sir, here are your welcome drinks for honeymooners!” nakangiting sabi nito.

“A-Ah, salamat…” alanganin siyang ngumiti.

“Kayo po ang pinakaunang bagong kasal ngayong buwan. Kayo rin po ang couple of the month sa resort’s peysbuk page. Napaka-perfect ninyong tingnan ni Mr. and Mrs. Alvarado.”

“Ah, talaga? Please tag me and my wife on your post para makita ng family and friends namin. Thank you,” sagot ni Kyle, habang inabot ang coconut juice at iniabot sa kanya ang isa.

Nanatili siyang walang kibo. Of course, gusto nitong makita ni Sofie ang post. May kudlit ng kirot sa puso siyang naramdaman.

“Let’s just enjoy the trip, Mira. Gusto kong kalimutan muna ang lahat.”

Tumango siya. Sa loob ng limang taong pagiging assistant nito, never niya itong nakitang nagbakasyon o nagpahinga. 

Pagdating nila sa unang isla, bumaba sila at nagsimulang maglibot. Puno ng puting buhangin, tahimik, at eksklusibo ang lugar. Naglakad sila sa may shoreline habang tinatanaw ng ibang staff na masayang kumuha ng candid honeymoon photos nila.

“Smile naman kayo, Ma’am Mira, Sir Kyle!” anang kumukuha ng photos.

“Sir, yakapin po ninyo si Ma’am,” sabi naman ng isa pang staff.

Napilitan silang ngumiti habang nagpapakuha ng pictures. Sa litrato, tila isa silang tunay na masayang mag-asawa, nagtatawanan at magkadikit ang katawan.

Sa huling isla na kanilang pinuntahan, naupo silang dalawa sa isang hammock para sa dalawa, habang ang staff ay naglatag ng picnic. Ang araw ay papalubog na, kulay kahel ang langit, at perpekto ang tanawin.

“Ang ganda ng view,” ani Mirang nakatitig sa boss na malayo ang tingin. Tunay na kaygandang tanawin.

“Yeah. Let’s just enjoy the moment,” anitong makatanaw sa dagat.

***

Makalipas ang ilang araw mula sa honeymoon, nagbalik na sila sa lungsod. Bumalik ang lahat sa normal. Ni walang nagtatangkang magtanong na kahit sino sa kanya lalo sa CEO. Talsik sa kumpanya kapag may hindi ito nagustuhan. Walang second chance sa Megawide Corporation. Pero grabe ang laki ng sweldo at allowance pati bonuses kaya pawang magagaling ang nasa kumpanya.

Ipinatawag siya ni Kyle sa private office. Pagpasok niya, may nakaabang nang folder sa ibabaw ng mesa. Nakaupo ito sa leather chair, pormal ang anyo nito.

“Have a seat, Mira,” sabi nito.

Umupo siya. Kinabahan siya, pero hindi niya ipinahalata. Posibleng paalisin siya sa trabaho nito. Sana naman ay hindi. Kailangan niya ng pera para sa ama niyang nasa ospital at nakatakdang operahan. Ubos na ang savings niya pati salary loan sa kumpanya ay nagamit na niya.

Kyle slid the folder toward her. “Basahin mo.”

Binuksan niya ito. Agad niyang nakita ang unang linya, Temporary Marriage Agreement.

Napasinghap siya. Tumingin kay Kyle, pero hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon nito.

“Anim na buwan,” anang boss. “Anim na buwan kang magiging asawa ko sa mata ng publiko. Basahin mo ang mga obligasyon mo. Hindi ito pagpapanggap. You will be my wife lalo sa physical aspect.”

Napalunok siya.

“Pagkatapos ng anim na buwan, magpapa-file tayo ng annulment. You will still be my assistant. You’re the most efficient assistant I have work with. Wala akong planong palitan ka.”

Nanatili lamang siyang nakikinig.

“One more thing, ako lang ang may karapatang tapusin ang kontrata sa sandaling ayaw ko na. Huwag mo akong bibigyan ng sakit ng ulo. Mas lalong ayoko ng drama.”

Tumango siya.

“Do you like me?”

Hindi niya inasahan ang tanong. “Sir, lahat naman po kami dito sa kumpanya gusto po kayo. Hindi naman po totoo ang tsismis na cold-hearted kayo. Nakita ko po ang malasakit ninyo sa mga empleyado.”

“Liar. No one likes me, here.”

Napayuko siya.

“Do you love me?”

Natuyo ang lalamunan niya. Sunod sunod na iling ang sagot niya.

“Wala po akong ganoong damdamin, Sir.”

“Good. Never fall in love with me. You’re not my type, nagkataon lang na ikaw ang nandoon kaya ikaw ang pinakasalan ko. Tsaka, you know me a lot. Hindi ako mahihirapang pakibagayan at utusan ka.”

Bakit parang may sumaksak sa puso niya? Ano ba ang inaasahan niya?

Bumukas ang drawer ni Kyle. Kinuha nito ang isang tseke at inilapag sa harapan niya.

“Twenty million. Kung tatanggapin mo ang kontrata, iyo na ‘yan. Kapag natapos, may naghihintay pa sa’yong bonus.”

Parang huminto ang mundo niya. Twenty million? Parang napaka-imposibleng halaga para lang sa anim na buwang pagpapanggap. Nalaala niya ang amang nasa ospital na hindi pa naaoperahan at ang bills nito ay patuloy na lumalaki.

Tahimik siyang tumitig sa tseke.

“Bukod sa twenty million, may monthly allowance ka, five hundred thousand a month. Sagot ko na din ang hospital bills ng ama mo hanggang gumaling. Ililipat natin siya sa pinakamagandang ospital,” patuloy ni Kyle, malamig pero diretso.

“Okay,” mahina niyang tugon. “Tatanggapin ko po ang offer,” aniyang kinuha ang folder at binasa ng mabilis tsaka pumirma.

Tiyak na mababago ang takbo ng buhay niya. Kung anuman ang mangyayari, nakahanda siya.