เข้าสู่ระบบYour support means a lot to me. Thank you so much, dear readers! Love you all!
Mabuti na lamang at nahawakan si Cassandra ng isang staff bago tuluyang bumagsak sa sahig ang kanyang katawan. Saglit lang siyang nawalan ng malay. Dinala siya sa clinic ng kumpanya.Napatayo siya ng mahimasmasan,“Ma’am, dahan-dahan po.” Mabilis na lumapit ang nurse na nakabantay sa kanya. Kinuha nito ang blood pressure niya.“Mababa po ang blood pressure ninyo baka kaya kayo nahihilo.”Hinawakan niya ang kanyang noo.“Pero ma’am, kailangan po kayong dalhin sa hospital for proper check-up.”Mabilis siyang umiling. “Hindi. Okay lang ako.”“Ma’am, hindi po okay. Nahimatay kayo. Mas safe kung--”“Hindi ako pupunta sa hospital.”Napahinto ang nurse sa tigas ng boses niya.Hindi siya galit sa nurse. Hindi rin siya takot sa ospital. Pero hindi iyon ang kailangan niya.Hindi gamot.Hindi dextrose.Hindi doctor.Ang kailangan niya ay sagot.At sa unang pagkakataon, ang mga sagot ay nasa loob mismo ng building na akala niya ordinaryong pinapasukan lang niya.“Ma’am, tatawag po ako ng kasama n
Napatingin si Cassandra sa labas ng bintana.“Nakahanda ako. Don’t worry about me, maldita ako sa tunay na buhay.”Napangiti lang si Zion.“Do you love him?”Napakurap siya.“Oo naman. Noon pa. Hanggang ngayon.”“If ever you need someone, I’m here for you.”“Salamat Neil, you’re a friend to me.”Kinabukasan, mas maaga kaysa karaniwan pumasok si Cassandra sa Silver Lining.Hindi dahil maayos ang tulog niya.Sa totoo lang, halos hindi siya nakatulog. Paulit-ulit lang siyang nakatitig sa kisame habang bumabalik sa isip niya ang mga resibo, ang drawer ni Zion, ang Mighty Security Agency, at ang biglang paglitaw ni Zion sa gate.Dagdag pa roon, hindi umuwi si Zion kagabi.“Hindi ako makakauwi ngayon. Lock mo mga pinto at bintana,” sabi nito sa chat.“Okay.”Hindi na siya nagtanong. Tiyak kasama nito si Chelsea.Hinihintay niya ang update ni Neil.Pagkaupo niya sa desk, agad niyang binuksan ang phone.Walang message.Tinawagan niya ito.Ringing.Walang sagot.Nag-message siya.“Neil, may na
Biglang nawala lahat ng inihandang tanong ni Cassandra.Ang tapang niya kanina, natunaw sa isang titig ni Zion.“Ha?” Napahawak siya sa strap ng bag niya. “May… may itatanong lang sana ako sa’yo.”“About what?”Tumingin siya sa paligid. Sa guard. Sa mga lalaking nakatingin sa kanila.Bigla siyang nataranta.“Pero sa bahay na lang pala,” mabilis niyang sabi. “Sige, baka maabala ko pa ang trabaho mo.”“Cass--”“Bye.”Halos tumakbo siya palayo. Nadinig pa niya ang pagtawag nito sa pangalan niya.Hindi niya alam kung bakit siya nataranta. Nang makita niya si Zion doon, bigla siyang nahiya o natakot.Naglakad siya nang mabilis palabas ng compound. Sa sobrang bilis, halos hindi niya napansin na mali na pala ang direksiyon niya.Huminto lang siya nang habol na niya ang hininga.“Saan ba ako pupunta?” bulong niya sa sarili.Napahawak siya sa sentido.May Mighty Security Agency nga.Nakita niya mismo si Zion.Baka naman walang inililihim ang asawa.Pero biglang may pumasok sa isip niya.Humint
“Fiona!” tawag ni Cassandra.Huminto ito, pero hindi lumingon agad.Nanginginig na ang boses ni Cassandra. “May tinatago ba si Zion sa akin?”Dahan-dahang lumingon si Fiona.“Ikaw na mag-imbestiga. Huwag mo na akong tanungin.”“Fiona!”“Bye.”Iniwan siya nito sa pantry na hawak ang resibo, habang unti-unting lumalakas ang tibok ng puso niya.Biglang nagkabit-kabit sa isip niya ang mga bagay na dati hindi niya pinansin.Kung simpleng empleyado lang si Zion, saan ito kumukuha ng panggastos para kay Chelsea?Kahit noon pa, mamahalin ang mga gamit nito kaya nagulat siya nang itira siya sa maliit na apartment.Habang nakatitig siya sa resibo, isang mas nakakatakot na tanong ang umangat sa isip niya.“Sino ka ba talaga, Zion?”***Tulala si Cassandra nang umuwi siya sa bahay.Hindi niya maalala kung paano siya nakauwi. Hindi niya rin alam kung ilang beses siyang muntik bumangga sa mga taong nakakasalubong niya habang palabas ng building. Ang alam lang niya, nag-under time siya. Nagpaalam siy
Gabi na nang makauwi si Zion.Nadatnan nito si Cassandra sa sala, nakaupo sa gilid ng sofa, hawak ang envelope. Walang galit sa mukha niya. Pero sobrang kalmado niya na mas nakakatakot kaysa sigaw.“Cass,” tawag nito.Dahan-dahan itong tumingin sa kanya.“Walang asthma attack si Chelsea,” sabi niya.Natigilan ito.“May records ako. Normal ang vitals. No acute respiratory distress. Observation lang. Hindi emergency.”Dumilim ang mukha ni Zion. “Saan mo nakuha iyan?”“Does it matter?”“Yes.”Tumayo si Cassandra. “Mas importante ba kung paano ko nakuha kaysa sa laman?”“Cassandra, hindi mo kailangang gumawa ng kuwento dahil sa selos.”Parang may huminto sa loob niya.Hindi siya agad nakapagsalita.Pagkatapos, dahan-dahan siyang napangiti.Masakit. Durog ang puso niya.“Hindi ka naniniwala sa akin?”“Wala akong sinasabing ganyan.”“Pero iyon ang ibig mong sabihin.”“Cass, kilala kita. Gagawin mo ang lahat maitali mo lang ako.”Humigpit ang hawak niya sa envelope.“Kilala mo nga ba ako?” a
Pumasok si Cassandra sa office na parang ordinaryong araw lang.Maayos ang buhok niya. Light makeup. Neutral ang labi. Nakangiti siya nang sapat para walang magtanong kung bakit parang may malaking bato sa dibdib niya.Pero sa loob, pagod na pagod na siya.“Hey.”Napakurap siya nang biglang sumulpot si Fiona sa tabi niya, may hawak na iced coffee at ekspresyong halatang may planong delikado.“Breaktime. Tara.”“Saan?”“Sa hospital.”Nanigas si Cassandra. “Fiona…”“Magpunta tayo doon para malaman natin kung totoong may sakit si Chelsea.”“Fiona, tama na.”Napahinto ito. “Ano? Susuko ka na lang basta?”Huminga nang malalim si Cassandra. Tumingin siya sa paligid, sinigurong walang nakakarinig.“Ke totoong may hika o wala, wala namang mababago,” mahina niyang sabi. “That girl is important to Zion.”“Exactly. Kaya dapat malaman natin kung niloloko niya si Zion.”“Paano kung hindi?”“Then at least alam natin.” Inilapit ni Fiona ang mukha. “Pero paano kung oo? Paano kung ginagamit lang niya a
Nasa unahan si Maya at nasa likod si Mang Dennis na may buhat basket. Umihip ang hangin, dahil nabasa ng ulan ang bigote sa kanyang mukha, dumausdos ito pababa. "Shit!"Napahinto siya at nabitawan ang basket na dala. Sabay lingon ni Maya sa kanya. Mabilis niyang itinakip ang kamay sa bibig, kunwarin
Kinabahan si Maya.Pagbukas niya ng Messenger, may tatlong larawan.Pag-scroll niya, halos mabitawan niya ang cellphone.Si Lucas at si Camille.Magkatabi sa kama. Nakahawak ang babae sa dibdib ni Lucas, parehong walang suot pang-itaas.Para siyang binuhusan ng malamig na tubig.Tila umikot ang pali
Humakbang pabalik si Maya sa loob ng mainit na selda.“Hindi ako pipirma,” matigas niyang sabi. “Kaya kong ilabas ang sarili ko dito.”Tumalikod siya, ngunit bago pa siya makalayo, biglang hinila ni Camille ang buhok niya.“Aba’t ginagalit mo ba talaga akong babae ka?!”Napahiyaw si Maya. “Bitawan
Hindi agad nakapagsalita si Lucas. Nagkunwaring hindi naniniwala kay Maya."Tell me, you're just kidding. Wala pang nakakakita sa CEO. Umamim ka nga, gusto mo ba ang CEO at may plano kang makipaglapit sa kanya?" ani Lucas na nagpadismaya kay Maya.So, totoong it's just all a game. Tiyak na ang kasa






