เข้าสู่ระบบDear readers, kung nagustuhan po ninyo ang ating kwento, pasuyo po ako ng rating at review sa mismong aklat. Maraming salamat po sa suporta!
Hindi makahinga si Cassandra.Parang nilulunod siya ni Zion sa halik. Mabigat ang katawan nito, mainit ang hininga, at tila bakal ang mga braso nitong nakapulupot sa kanya. Wala man lang lambing.“Zion!” ungol niya nang makahanap ng pagkakataong huminga. Pero muli siya nitong kinabig. Hinalikan siya. Nanlaki ang mata niya nang maramdaman niyang ipinasok nito ang dila sa loob ng bibig niya. Lasang-lasa niya ang laway at alak na pinagsama. Nanlambot ang tuhod niya.Pilit siyang umiwas. “Tama na!”Hindi siya pinakinggan nito. Muli siyang sinunggaban at halos higupin ang kaluluwa niya sa paraan ng paghalik nito. Hanggang maramdaman niya ang kamay nitong nakahawak na sa kanyang kanang dibdib at pumipisil.Doon umakyat ang takot sa dibdib ni Cassandra. Buong lakas niya itong itinulak sa dibdib. Napaatras si Zion at napahiga sa kama. Pero bago pa siya tuluyang makalayo, nahatak siya nito pabagsak.Napasinghap siya nang mapasubsob siya sa matigas nitong dibdib.“Zion, teka lang naman! Payag n
Hindi na binuksan ni Zion ang ilaw sa kusina. Tanging ilaw lang mula sa bintana ang tumama sa basong unti-unting napupuno ng alak.Samantala, maayos ang dinner nina Cassandra, Neil, at Seo-jun.Polite si Seo-jun. Hindi bastos. Hindi mapilit. May dala pa itong bulaklak at isang box ng chocolate para kay Cassandra na tinanggap niya dahil baka ma-offend ito.“For the successful meeting,” sabi nito.“Thank you,” maingat niyang sagot.Ngumiti si Seo-jun.Narinig niya si Neil na mahinang tumikhim.Tumingin siya rito.Matapos ang dinner, maayos na naibigay ni Seo-jun ang signed contract. Halos mapangiti si Cassandra sa tuwa nang hawakan niya ang folder.“Thank you, sir.”“You helped,” sabi ni Seo-jun. “So, thank you, too.”Nawala ang kaba niya. Napalitan ng saya. Dahil tiyak na matutuwa si Ms. Reyna.Paglabas nila ng restaurant, nakita niya sa di kalayuan ang ilaw ng sikat na amusement park sa kanilang lugar.Bigla siyang ngumiti. “Sir, do you want to go there?”Nagulat si Seo-jun. “Amusemen
“Bakit?” tanong ni Cassandra.“Para…” Huminto ito. Napahigpit ang hawak sa kutsara. “Basta!”Kumain ulit siya mula sa container. Nang iabot niya ang kutsara para kumuha ng fruit salad, sabay silang dumukwang ni Zion.Halos magkadikit ang mukha nila. Langhap niya ang mabango nitong hininga.Pero pareho silang natigilan na parang may kung anong kuryenteng dumaan sa pagitan nila.“Zion, masaya ako. Akala ko wala kang pakialam sa trabaho ko.”Hindi niya alam kung bakit niya sinabi iyon. Bigla na lang lumabas.Dahan-dahang tumingin sa kanya ang binata.“Hhmm… kung may gusto kang sabihin sa akin about work, pwede naman. Makikinig ako.”Parang may sasabihin pa sana ito.Then, her phone lit up on the table.Pareho silang napatingin.Mas malapit kay Zion ang phone.At bago pa man niya iyon makuha, nabasa na nito ang pangalan sa screen.Neil.Sumunod ang message.“You were amazing today, Cassey. Dinner tomorrow?”Napatigil ang mundo ni Cassandra.Hindi dahil sa message.Kundi dahil sa mukha ni
Pinunasan ni Theo ang gilid ng mata na halos maiyak sa kakatawa. “Pero paano po kung tanungin niya si Mrs. Saavedra tungkol sa five husbands niya?”“Then make sure he doesn’t.”“Copy, sir.”Zion’s glare sharpened.Ngunit kahit galit ang itsura ni Zion, hindi niya maalis ang iritasyong naiwan sa dibdib niya.Ayaw niyang may humingi ng number ni Cassandra.Lumapit si Theo, hawak ang tablet, halatang pilit nang seryoso.“Sir, one more thing.”“What?”“Ms. Reyna is requesting na isama ulit si Mrs. Saavedra sa follow-up briefing bukas na magaganap sa isang restaurant. The investors like to see her.”Natigilan si Zion.“Theo,” mababa niyang sabi. “Yes, sir?”“Make sure na hindi kami magkikita.”Theo nodded. “Understood.”Pero bakit nga ba siya naiinis sa lalaking humingi lang ng contact number ni Cassandra?Ano ang magiging reaksyon niya kapag may lalaking tunay na nagmahal dito?Syempre matutuwa. Makakalaya na din siya.***Naunang makauwi si Zion nang gabing iyon.Kaya pagpasok ni Cassand
Dahan-dahan umatras si Zion.“Start the meeting,” malamig na sabi niya. “I’ll join after the translators leave.”“Yes, sir.”“And Theo.”“Yes?”“Don’t let her see me.”“Copy, sir.”Muling pumasok si Theo sa conference room. Naiwan si Zion sa hallway, nakatayo sa likod ng frosted glass, hawak ang inis at kaba na hindi niya alam kung kanino ibubuhos.Sa loob, nagsimula ang meeting.Hindi niya iyon napanood nang live, pero sa monitor ng tablet, malinaw niyang nakita ang room feed.At nakita niya si Cassandra.Nakaupo ito sa gilid, hawak ang briefing folder, may kumpyansa ito habang nagsasalita. Katabi nito si Neil. Masyadong malapit sa asawa niya. Sinaway niya ang sarili. Mas mainam nga na magkagusto sa iba si Cassandra para tigilan na siya.Nang magsalita ang Korean representative, at tila nagkaroon ng saglit na confusion sa isang technical phrase, nakita niyang tumuwid si Cassandra.Nakinig ito.Pagkatapos ay mahinahong nagsalita sa Korean language.Hindi perpekto ang accent nito. Ngun
Napatingin si Cassandra kat Neil. “Konti lang.”“Konti na humble o konti na disaster?”“Marunong pero hindi sa business context.” Hindi na niya sinabing she traveled to Korea every six months kapag bored siya.Ngumiti ito. “I studied basic business Korean.”“Ayun pala, magreply ka na.”“Ayokong mag-isa, partners tayo?”“Sige. Ayusin mo. Baka mapahamak tayo pareho. Tara, mag-reply tayo.”Bago pa niya mapigilan ang sarili, nag-reply siya sa GC.“Ma’am, I can assist po. I studied Korean.”Sumunod agad ang reply ni Neil.“I can assist too. Basic business Korean.”Halos sabay na tumingin ang buong department sa kanila.Napaatras ang kaluluwa ni Cassandra.Si Fiona naman ay agad na lumapit. “Ma’am Reyna, Neil can assist. Mukhang mas magaling siya.”Kumirot ang pride niya, pero hindi siya nagsalita. Asungot talaga itong si Fiona.Ms. Reyna looked at her. “Ms. Cassandra, can you handle basic interpretation if needed?”“Yes, ma’am,” malinaw niyang sabi. “I can help.”“Good. Both of you. Confer
Masikat ang araw sa orchard.Sina Maya at Mark ay nasa gitna ng garden, may hawak na gunting. Naka-sando si Mark, kita ang malaking braso nito, nakangiti habang nagtuturo.“Huwag mong putulin dito, Ma’am,” sabi ni Mark, marahan niyang hinawakan ang pulso ni Maya para itama ang anggulo. “Dito dapat,
Lumabas si Lucas ng ng mansyon at sumakay sa kotse. Gusto niyang mag-unwind.Pag-upo niya sa driver’s seat, parang may sariling buhay ang katawan niya.Automatikong umandar ang sasakyan hanggang makarating sa main avenue ng siyudad.At doon… muling bumungad sa harap niya ang LED billboard ni Maya.H
“Dahlia, kailan mo pa nakita ang blink-blink lights na ‘to?”“Kahapon po wala pa yan. Ngayon lang po.”“Kapag may nakita ka pang mga ganito sa paligid, sabihin mo agad sa akin ha? Kinokolekta ko kasi ang blinking lights.”“Okay po!” anang paslit at tumakbo na uli.Agad pumasok sa kwarto si Lucas. Na
“Ma, puntahan mo siya para makita mo po itsura niya,” anas ni Dahlia, nakahawak sa laylayan ng damit ni Maya. “Totoo po sinasabi ko, ang pogi ni Daddy Dennis.”Napatingin si Maya sa anak, At gusto niyang makita kung paano magpapaliwanag si Lucas kung siya ang makakita. Aamin na kaya ito?Kumilos siy







