Mag-log inDear readers, kung nagustuhan po ninyo ang ating kwento, pasuyo po ako ng rating at review sa mismong aklat. Maraming salamat po sa suporta!
Naka-office attire din si Neil, may ID, at may ngiting friendly.“Neil? Natanggap ka rin?”“Apparently.” Itinaas nito ang ID. “Same department tayo. Two rows away,” anito habang itinuturo ang puwesto niya.Napangiti siya. “Good. May kakilala na ako.”“Kaya nga. Masyadong seryoso mga tao dito?” Napatingin ito sa paligid at sa mga kasamahang busy lahat.Napangiti siya. “Alam mo, Neil, para kang nakakabatang kapatid sa akin.”Agad itong napakunot-noo. “No way. I’m older than you. You’re twenty-three and I’m twenty-four.”Napakurap siya. “Paano mo nalaman?”“Nakita ko sa CV mo. Nahulog, remember?”“Ah. So, binasa mo talaga?”“Hindi lahat. Name and age lang.”Natawa si Neil, at hindi niya napigilang matawa rin nang mahina. Magaan kausap ang lalaki.“Anyway,” sabi nito, “good luck sa first day natin.”“Good luck din. Sana hindi tayo mahirapan.”“Too late. Corporate Communications na tayo. Lahat ng reklamo sa kumpanya, tayo raw ang gagawing panangga.”“Wow. Motivating.”Bago pa ito makasagot
Oo naman. Noong binibili siya ni Zion ng gomang tsinelas. Kapag kinakain nito ang luto niya kahit sunog. Kapag nakikita niya ang matipid nitong ngiti.Pero may mga sandaling parang gusto na niyang sumuko.“Sinusubukan ko maging masaya, kasi ginusto ko ito. Pero alam mo, kung bibigyan ako ng pagkakataon na ulitin, I will still do it again. Gusto ko lang ng pagkakataon na mahalin ni Zion. Alam mo namang kapag isang taon na at wala pa din, aalis na ako at babalik sa pamilya ko,” bulong niya.Para hindi na lumalim ang usapan, umorder si Blessie ng pagkain. Napuno ang maliit na mesa ng chicken, pasta, at drinks na parang mini-celebration. Nagkuwentuhan sila tungkol sa high school days, sa mga crushes dati, at sa mga kabaliwan nilang nagawa noon.Pero kahit tumatawa si Cassandra, paminsan-minsan ay nahuhuli niya si Blessie na nakatingin sa mga kamay niyang namumula at may gasgas.Nang umuwi si Blessie, mahigpit siya nitong niyakap sa pinto.“Call me anytime,” bulong nito. “Kapag gusto mong
“Who is he again?” tanong ni Zion.Napakurap si Theo.“Neil Madrigal, sir. Kamag-anak yata ni Don Julian.”“Find out everything about him.”“Sir, may I remind you… aplikante lang siya.”Dahan-dahang lumingon si Zion.“Of course. Full background check. Very normal HR process.”Binalik ni Zion ang tingin sa monitor.Sa screen, naglalakad na si Cassandra palabas ng lobby. Magaan ang mukha nito.“Sir.”Hindi inalis ni Zion ang tingin sa malaking monitor sa loob ng private office niya. Nasa screen pa rin ang paused footage ng lobby, si Cassandra, hawak ang folder, nakangiti habang kausap ang lalaking aplikante.Si Neil Madrigal.Hindi niya gusto ang ngiti ng lalaki.Mas lalo niyang hindi gusto na ngumiti pabalik si Cassandra.“What?” malamig niyang tanong.Pumasok si Theo dala ang tablet. “Full exam result ni Mrs. Saavedra.”Doon lang bahagyang gumalaw ang mga mata ni Zion.“Written communication, almost perfect. Client response, excellent. Situational judgment, impressive. Grammar, above
Makalipas ang halos isang oras na byahe, bumaba si Cassandra sa harap ng Silver Lining Tower.Tumingala siya sa pinakamataas na gusali sa bansa. Salamin at bakal ang kabuuan nito, kumikislap sa sikat ng araw. Sa tuktok, nakaukit ang pangalan. Silver Lining Corporation.Huminga siya nang malalim. Madalang siyang tumuntong sa kumpanya nila kahit pa lumaki siya sa pamilyang sanay magpatakbo ng negosyo.Maraming aplikante sa lobby.Pumila siya. May kaba kahit kumpyansa naman siya.Sa gilid, may dalawang empleyadong pabulong na nag-uusap.“Darating daw si Sir James today.”“Ha? Sa main floor?”“Hindi. Executive floor lang siguro. Alam mo naman ’yon, bihira magpakita.”Napakunot ang noo ni Cassandra.Sir James?Lumingon siya sa aplikanteng babae sa unahan niya. “Excuse me, si Sir James ba ang mag-i-interview?”Napatingin ang babae sa kanya na parang nakapagtanong siya kung puwede bang umakyat sa buwan.“Si Sir James?” ulit nito. “Hindi. CEO siya.”“CEO?”Tumango ang babae. “Pero bihira siya
Nabura ang liwanag sa mata ni Cassandra.“Ah,” mahinang sabi nito. “Para kay Fiona ba ’yan?”Sasabihin sana niyang hindi.Pero ang lumabas sa bibig niya ay, “Yeah. Para sa kanya.”Gusto niyang bawiin agad.Pero huli na.Ngumiti si Cassandra.“Ang ganda. Simple pero elegante. Bagay sa kanya.”Tahimik ito saglit bago muling nagsalita. “Hhmm, nga pala, nagpasa ako ng application sa Silver Lining Corporation.”Nanigas si Zion.“What?”“Maghahanap ako ng work para matulungan ka. Sayang din ang pinag-aralan ko kung hindi magagamit, di ba?”Silver Lining.Kumpanya niya.“Withdraw it,” malamig niyang sabi.Kumunot ang noo nito. “Bakit?”“Basta.”“Hindi ba dapat matuwa ka? Gusto kong makatulong. Gusto kong hindi lang ako pabigat sa’yo.”Nag-vibrate ang phone niya.“Sir, confirmed. Cassandra Saavedra submitted an application to Silver Lining Corporation. Should I reject discreetly?”Saavedra.Ginamit nito ang apelyido niya.Dahan-dahan siyang napatingin kay Cassandra.Muling nag-message si Theo
Yes, siya si Zion James Saavedra, ang CEO ng Silver Lining Corporation, isa sa pinakamalaking construction companies sa loob at labas ng bansa.“Sa dinami-dami ng babae, bakit si Fiona pa ang pinapunta mo?”Sumulyap si Theo sa rearview mirror. “Sir, siya ang pinaka-effective.”“Effective?” Nanlamig ang boses ni Zion. “Kapag hindi ’yan sumunod sa napag-usapan, mananagot ka sa akin. Makulit ang babaeng ‘yon.”“Sir, sa lahat ng babaeng naghabol sa inyo, siya ang pinaka-nakakainis.”Matalim na tumingin si Zion sa salamin.Theo cleared his throat.Sumandal si Zion sa leather seat, pero hindi nawala ang tension sa balikat niya.“Basta ayoko ng dagdag na sakit ng ulo.”Natahimik si Theo ng ilang segundo.“The apartment? Safe ba?” tanong ni Zion.“Secured,” sagot ni Theo. “Binabantayan siya ni Aling Elena. She said Mrs. Saavedra asked her to teach cooking, laundry, and basic budgeting.”Napatingin si Zion sa bintana.“Alam kong hindi siya tatagal at babalik sa kanila,” sabi niya.“Sir, hindi
Pinilig ni Iris ang ulo niya. “Focus,” bulong niya. “CEO ka. Hindi mo siya kailangan.”Pero iba ang sinasabi ng dibdib niya.Unang pagkakataon na nakita niya si Daryl nang araw na iyon ay sa elevator, pero kasama nito ang dalawang department heads. Pagpasok niya, automatic na nagbigay ang mga ito n
“Salamat sa offer Candice pero may plano na ako. Huwag kayong mag-alala sa akin.”Nang makatulog si Lola Celia, lumapit si Candice sa kanya, nakakunot ang noo.“Daryl, okay ka lang?”“Oo naman. Pagod lang siguro.”“Parang hindi ka lang pagod,” sabi ni Candice, nakatitig kay Daryl. “Mukha kang… brok
“Public image, Iris,” ani Don Apollo. “Family reputation. Alam mo kung gaano kahalaga ang mga ‘yan sa negosyo natin.”Napaupo si Iris, masakit pa rin ang ulo pero mas masakit pakinggan ang tono ng ama.“Dad, it wasn’t a date,” mariin niyang sagot. Hindi niya na kayang pigilan ang inis. “Business mee
Kinabukasan, tahimik pa rin si Daryl buong umaga. Yes-Ma’am, No-Ma’am, walang sobra, walang kulang.Kailangan na niyang putulin ang damdamin kay Iris. Malinaw na wala siyang pag-asa. May iba itong gusto.May dumating na email.From: Global Leadership & Scent Innovation ProgramSubject: Final Reminde







