LOGINHello po! Sa mga hindi pa nakakabasa ng Love for Rent (1.2M views-Book1-7), please give it a try. Completed na po ito. Thanks a lot po!
Mabilis na hinila ni Daryl si Iris palapit, ibinalot ang braso sa kanya, tinakpan ang ulo niya.“Iris,” sigaw niya sa gitna ng ingay, “look at me.”Tumingin siya, takot, pero buo.“Nandito lang ako,” sabi ni Daryl, halos pabulong. “Hindi kita bibitawan.”Biglang umuga ng malakas ang eroplano.Parang hinigop pababa ang lahat.Hinigpitan ni Daryl ang yakap.At sa labas ng bintana, papalapit ang lupa,Masyadong mabilis para pigilan.Biglang bumagsak ang katahimikan sa loob ng private jet.Kasunod noon, isang malakas na kalabog. Parang may nagbanggaan sa harapan. Umuga ang eroplano, mas malakas kaysa kanina. May tunog ng metal na humahampas sa metal, at isang sigaw na tuluyang naputol.“Iris,” mariing tawag ni Daryl, sabay tumayo kahit halos mawalan ng balanse. “Stay seated.”Hindi na siya naghintay ng sagot. Tumakbo siya papunta sa cockpit, hinila ang emergency latch. Bumungad ang eksenang hindi niya kailanman inakalang makikita, ang piloto, tila wala ng buhay, nakasubsob sa gilid ng upu
Hindi agad sinagot ni Don Apollo ang tanong ni Iris.Sa halip, humarap ito nang tuluyan, malamig ang mga mata, matigas ang panga, parang matagal nang may hinahawakang galit na ngayon lang piniling ilabas.“Bakit?” ulit nito, may halong pangungutya. “May gusto ka ba sa kanya?”Nanigas si Iris.“Siya lang ang alam kong parang lintang kumakapit sa’yo,” dagdag ng ama, mas mababa ang boses pero mas tumatama, “para sa pangalan at kayamanan mo.”Parang may humampas sa dibdib niya.“Dad,” mariin niyang sabi, nanginginig pero matatag, “hindi ganyang klase ng tao si Daryl.”Napatawa si Don Apollo. “Lahat ng lalaki may motibo.”“Hindi siya,” giit ni Iris. “Kung may isang taong hindi humingi ng kahit ano mula sa akin, siya ‘yon. Huwag naman sana ninyo siyang husgahan.”“Iris! I can’t believe na nilalapastangan mo ako dahil sa walang kwentang lalaki!” ani Don Apollo na tumaas ang boses.Mabigat pa ang hangin sa veranda.Bago pa makapagsalita ulit ang alinman sa kanila, may munting yabag na papalap
Nagkatinginan sila Daryl at Iris.Tumakbo ang bata pabalik sa laro.“Sorry,” bulong ni Iris kay Daryl. “Mga bata talaga.”Tumango siya. “Okay lang. Madaldal talaga si Dahlia.”Tsaka sila nagtawanan.Mas lalo pang uminit ang gabi sa birthday party ni Dahlia nang sumigaw ang host, hawak ang mikropono, puno ng sigla.“Okay! Next game, Bring Me!” palakpakan ang lahat. “Bring me…pinakamagandang babae na single!”May ilang segundong katahimikan, tapos parang may sumabog na tawanan.“Go!” sigaw ng host.Hindi na nag-atubili si Dahlia. Mula sa gitna ng mga tao, mabilis siyang tumakbo papunta kay Iris, hinawakan ang kamay nito, at halos kaladkarin papunta sa harap.“Auntie Iris!” sigaw ng bata, tuwang-tuwa. “Single po ‘yan! At maganda!”“Dahlia!” natatawang saway ni Iris, namumula ang pisngi habang hinihila papunta sa gitna.Palakpakan. Hiyawan. May mga sumipol pa.“Confirmed! Maganda nga!” sigaw ng host. “Alright! Next, bring me ang pinakagwapong single!”Hindi pa man tapos ang hiyawan, may i
Tahimik ang hallway ng ospital.Yung klaseng katahimikan na dinig ang bawat yabag ng sapatos, bawat hinga, bawat tibok ng pusong pilit niyang pinapakalma kahit hindi naman talaga kayang pigilan.Nakaupo si Iris sa metal bench, magkapatong ang mga kamay, nakayuko. Katabi niya si Daryl, nakasandal sa pader, magka-krus ang mga braso pero halatang tensyonado. Sa loob ng kwarto, mahimbing na natutulog si Donya Ester, nakakabit pa ang IV, payapa na ang mukha.“Salamat,” mahina ang boses ni Iris, parang takot mabasag ang katahimikan. “Kung hindi ka nagpunta sa Timeless kanina… hindi ko alam kung anong mangyayari.”Tumango si Daryl. “Walang anuman. Okay na mommy mo. ‘Yun ang importante.”Napatingin si Iris sa kanya. Hindi yung mabilis na sulyap, kundi yung matagal. Yung parang may gustong sabihin pero pinipigilan.Tumahimik sila pareho.“Alam mo ba,” biglang sabi ni Iris, mas mahina pa sa bulong, “na pagod na pagod na akong maging CEO. Hindi talaga siya para sa akin.”Napatingin si Daryl sa k
Parang may sumabog sa loob ng dibdib ni Iris.“Hindi kayo?” ulit niya, halos pabulong. “Hindi ka nililigawan ni Daryl??”Umiling si Candice, dahan-dahan. “Hindi po.”Napakurap si Iris. “Eh bakit… bakit magkasama kayo ngayon?”Bahagyang napangiti si Candice, pero may lungkot sa mga mata. “Hindi po pwede si Maya. Kaya ako ang pinapunta niya.”Tumango si Iris, pilit inaayos ang sariling hininga.“Akala ko ngakakamabutihan na kayo. Sino…” naglakas-loob siyang itanong. “Sino ang mahal ni Daryl?”Sandaling tumahimik si Candice. Tumingin ito sa salamin, saka sa kanya. “Mas mainam po siguro kung sa kanya mismo manggagaling, Ma’am Iris.”Ngumiti at tumango na lamang siya.***Pagkatapos ng event, magkasabay na naglalakad sina Candice at Daryl papunta sa parking area. Pagod ang binata, tahimik, parang may dinadala sa loob.“Bakit hindi mo ihatid si Iris?” tanong ni Candice.Hindi agad sumagot si Daryl. Sumulyap lang siya sa malayo, kay Iris na nakatayo sa tabi ni Harvey at ni Don Apollo, kausap
“Bakit napatawag ka?” sabi ni Iris.Sa loob ng bahay, nagpatuloy ang tawanan.Sa labas, unti-unting tumitigas ang desisyong hindi pa niya kayang pangalanan. Basta naiinis siya at magkasama sina Daryl at Candice.“Yes, Harvey,” ulit niya, mas malambing pa rin ang boses para ipadinig kay Daryl.Sa kabilang linya, parang agad nagbago ang tono ni Harvey, biglang mas kampante.“Akala ko busy ka. Pero I’m glad you answered. Missed your voice,” anitong may halong pag-angkin.Napapikit si Iris. Hindi siya sanay sa ganitong lambing mula kay Harvey, hindi nakakakilig. Mas nakakainis.“Harvey… kumakain lang ako, mamaya na lang,” sagot niya, iwas sa detalye.“Eat well, baby. I want to see you soon,” dugtong nito. “Public event this weekend. Gusto kitang makasama. Let them see us… together.”Tawa ang naging sagot niya ng makitang sumisilip si Daryl. “Sure,” kahit ayaw niya.Sa loob ng bahay, hindi sinasadyang narinig ni Daryl ang bahagyang tawa ni Iris. Hindi malinaw ang mga salita, pero sapat ang







