MasukNew book alert! The Billionaire's Exclusive Maid is my latest book na kasali sa writing contest. Magugustuhan din po ninyo ito, promise! Thank you so much for always supporting my stories.
Ibinaba ni Felicity ang cellphone at tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Wala tayong dapat ipagpatuloy. Isang malaking pagkakamali lang ang nangyari.”“Talaga?” Umupo si Damon sa gilid ng kama. “Hindi mukhang nagsisisi ang mga labi mong buong pusong tumugon sa halik ko.”Namula ang mukha nito. “Nadala lang ako sa sandaling iyon.”“Dahil naaakit ka sa akin.”Napatawa si Felicity. “Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo. Kahit ikaw na lang ang natitirang lalaki sa mundo, hindi ako maaakit sa ’yo.”Nawala ang ngisi ni Damon.Kahit siya na lang ang natitirang lalaki? Linya na ’yon.Hindi niya matanggap na nagawa nitong tumugon sa halik niya at ngayon ay nagkukunwaring wala siyang epekto rito. Isang tingin lang niya sa ibang babae, tiyak na lalapit na ang mga iyon. Pero ang sariling asawa niya, tinawanan pa siya.Tumayo siya at isinara ang pinto.“Bakit mo isinara?” tanong ni Felicity.“Patutunayan kong sinungaling ka.”“Ano na naman ang binabalak mo?”Hindi siya sumagot. Kinuha ni
“Hindi ’yan laruan.”Mabilis na nilapitan ni Damon ang asawa at inilayo ang kamay nito sa nakabukas na bag. Kinuha niya ang baril, inilagay sa built-in lockbox ng maleta, at pinindot ang kombinasyon bago isinara ang bag.Nanatiling nakatayo si Felicity sa harap niya. “Bakit may dala kang baril?”“Lisensiyado ’yon.”“Hindi iyon ang tanong ko.”“Bahagi ’yon ng personal security ko.”“Personal security?” Tumaas ang isang kilay nito. “Ano ba talaga ang negosyo mo? Anong klaseng negosyo ang nangangailangan ng baril?”“CEO ako ng IronGate Security Agency. Hindi mo kailangang malaman ang business operations.”“Asawa mo ako.”“Sa loob lamang ng anim na buwan.”“Hindi ibig sabihin niyon na puwede mo akong ilagay sa panganib nang wala akong kamalay-malay.”“Hindi kita inilalagay sa panganib.”“Paano ako maniniwala kung ayaw mong sabihin kung bakit kailangan mong magdala ng armas kahit sa bakasyon?”“Mas ligtas ka kapag kaunti lang ang alam mo. Kaya manahimik ka diyan.”Nanigas ang mukha ni Feli
Inalis ni Damon ang mga braso ni Stefie sa pagkakayakap sa kanya at pumasok sa villa. Kontrolado ang mukha nito, ngunit matigas ang panga at mabigat ang bawat hakbang.Huminto ito sa harap nina Felicity at Prince.Tahimik nitong inalis ang kamay niya mula sa dating manliligaw. Pagkatapos ay hinawakan nito ang kanyang pulsuhan.“Mag-usap tayo.”Hindi siya binigyan ni Damon ng pagkakataong tumutol. Dinala siya nito sa silid at isinara ang pinto.“Bakit mo hinawakan ang kamay niya?” tanong nito.“Bakit hindi?”“Asawa kita.”Napatawa siya. “Naalala mo na asawa mo ako matapos mong hayaang yakapin ka ni Stefie?”“Hindi ko siya niyakap pabalik.”“Hindi na kailangan. Halata namang gustong-gusto mo ang yakap niya.”“Wait, nagseselos ka ba?”“Excuse me?” Binawi niya ang pulsuhan. “Wala akong dahilan para magselos.”“Talaga? Kaya hinawakan mo ang kamay ni Prince sa mismong harap ko?”“Hindi ba puwedeng na-miss ko rin si Prince, my love? Baka ikaw ang nagseselos.”Saglit itong natahimik. “Pinopro
Hindi agad nakapagsalita si Damon.Nanatili itong nakatitig kay Felicity, halatang hindi inasahan ang pagpayag niya. Ngunit mabilis ding bumalik ang pilyong ngiti sa mga labi nito.“Sigurado ka?” tanong ni Damon.Nawala ang pang-aasar sa tono nito. Hindi ito lumapit, na para bang hinihintay ang malinaw niyang sagot.Sa halip na magsalita, hinawakan ni Felicity ang kuwelyo ng shirt nito at hinila palapit sa kanya.Nagtagpo ang kanilang mga labi.Isang maingat na pagdampi lamang iyon, mainit at tila sinusubukan kung hanggang saan sila maaaring lumampas. Ngunit nang lumayo nang kaunti si Damon, hindi siya bumitaw sa kuwelyo nito.Nanatiling nakapikit si Felicity. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakahiya, ang amining gusto pa niya o ang magkunwaring sapat na sa kanya ang maikling halik.Muling yumuko si Damon.Sa pagkakataong iyon, mas madiin na ang pag-angkin ng mga labi nito. Pumulupot ang isang braso nito sa kanyang bewang at inilapit siya hanggang wala nang espasyo sa pagitan nila.
Binuksan ni Damon ang mensaheng natanggap mula sa account ni Pakialamera Vlog.“Whoever you are, stop pestering me.”Huminto siya sa gitna ng daang patungo sa villa. Sa halip na mapikon, napangiti siya.Mabilis siyang nag-type ng sagot.“You already know who I am. Ikaw ang nagtatago.”Ipinadala niya iyon bago ipinagpatuloy ang paglalakad. Ilang hakbang sa unahan, nakatutok din si Felicity sa cellphone nito. Mabilis ang galaw ng mga daliri nito sa screen.Tumunog ang cellphone ni Damon.“Wala tayong dapat pag-usapan.”“Hindi tayo sigurado. We can have coffee first. Kapag napatunayang wala nga, hindi na kita guguluhin.”Luminga si Felicity sa kanya. Naningkit ang mga mata nito nang makita siyang nakangiti habang nagta-type.“Ano’ng nakakatawa?” tanong nito.“Wala.”“Para kang tanga.”“Bakit? Bawal ba akong ngumiti?”Umismid si Felicity at muling humarap sa dinaraanan. Binilisan nito ang paglalakad.Isinilid ni Damon ang isang kamay sa bulsa ng pantalon habang hinihintay ang sagot ni Paki
“Ano’ng ibig mong sabihin na may balak ka sa akin ngayong gabi?”Ibinalik ni Felicity sa mesa ang baso ng wine na hindi man lamang nito tinikman. Naningkit ang mga mata nito habang pinagmamasdan siya na para bang isa siyang kriminal na kailangan nitong bantayan.Pinigilan ni Damon ang pagngiti. Sumandal siya sa mesa at inilapit ang mukha rito. Umurong si Felicity, ngunit hindi nito inalis ang tingin sa kanya.“Bakit?” tanong niya. “Ano ba ang iniisip mong balak ko?”“Kung ano man iyon, hindi ako interesado.”“Hindi ko pa nga sinasabi.”“At wala akong balak alamin.”Sadyang pinatagal ni Damon ang pagtitig sa mukha nito. Nakakatuwang panoorin kung paano nito pinipilit magmukhang matapang kahit namumula na ang mga pisngi nito.Napatingin si Felicity sa baso. “Kaya mo ba ako binigyan ng wine?”Doon na tuluyang nakawala ang mahinang tawa niya. Itinaas niya ang kamay upang tawagin ang waiter na nakatayo ilang metro mula sa kanilang mesa.“Please replace my wife’s wine with sparkling juice.”
“Maya! Lucas! Halika na, nagsimula na ang bonfire!” sigaw ni Divine.Nakahilera ang mga tiki torches, may gitara, at bote ng alak na umiikot. Sa gitna, may bonfire na unti-unting umaapoy at sumasayaw sa hangin.Music. Laughter. Waves. Everything felt like freedom.Maya sat beside Divine, trying to
“Close your eyes,” anang CEO. Sumunod si Maya.Lumapit ito at nilagyan ng piring ang kanyang mga mata.“Ipapadala ko po ang draft ng kontrata sa email,” aniyang ramdam ang malakas na tibok ng puso. “Anim na buwan lang po. Pagkatapos no’n, tapos na ang lahat ng ugnayan natin. Bayad na po ako sa lahat
“Let’s meet. Same time. Pero this time sa katabing coffee shop,” sabi ni Noah sa chat.Napasinghap si Jenny, agad na lumingon sa terrace kung saan may kausap si Sebastian. Mabuti na lang at abala ito. Naramdaman niyang bumibilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi pa man siya nakakasagot, biglang nag-
Pagkaalis ni Donya Aurora ay naiwan si Mira, bumabalik sa isip niya ang mga sinabi nito. Loveless marriage… sundin ang puso… Napabuntong-hininga siya, ngunit bago pa man niya mahulog sa malalim na pag-iisip, dumating si Jenny at hindi mapakali.“Mira…” mahina nitong simula, pero ramdam ang kaba sa b
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






