MasukHindi kaagad sumagot si Prince.Nakatayo ito sa harap niya habang bumabagsak ang ulan sa bubong ng waiting shed. Nakadampi pa rin sa pisngi niya ang kamay nito, ngunit hindi na niya nagawang umiwas.“Hindi batas ang contract natin, Stefie,” sabi nito. “Puwede nating i-adjust.”Napakurap siya. “Sinasabi mo bang gusto mong baguhin?”“Hindi ko sinasabing kailangan nating magdesisyon ngayon. Gusto ko lang malaman mong hindi tayo nakatali sa napag-usapan natin noong hindi pa natin lubos na kilala ang isa’t isa.”Ibinaba ni Prince ang kamay mula sa kanyang mukha.Dapat ay gumaan ang pakiramdam ni Stefie dahil hindi siya nito hinihingan ng sagot. Sa halip, lalo lamang dumami ang tanong sa isip niya.“Well, tingnan natin kung kailangan,” sabi niya. “Let’s cross the bridge when we get there.”Tumango si Prince. “Fair enough.”“Tsaka tama ka. Hindi pa nga natin lubos na kilala ang isa’t isa.”“Pero marami nang nagbago mula noong pinirmahan natin ang contract.”“Tulad ng ano?”“Hindi na kita gaa
Nauna nang umahon si Prince at itinulak ang kayak patungo sa tauhan ng resort na naghihintay sa tabing-dagat. Inabot nito ang kamay sa kanya, ngunit hindi kaagad iyon tinanggap ni Stefie.Bakit siya biglang kinabahan?Masaya lamang naman siya. Walang masama roon. Honeymoon nila at ginagawa nila ang mga bagay na hindi niya karaniwang nagagawa.Pero ngayon lang siya naging ganito kasaya.At si Prince ang kasama niya.“Stefie? Tara.”Napatingin siya rito at sa palad nitong nakalahad.Tinanggap niya ang kamay nito at umahon mula sa tubig. Pagkalapat ng kanyang mga paa sa buhangin, sinalubong sila ng tauhan ng resort at iniabot ang mga tuwalya.“Nasaktan ka ba?” tanong ni Prince.“Hindi. Napagod lang ako.”Pinagmasdan nito ang mukha niya na para bang hindi naniniwala, ngunit hindi na nagtanong.Iniwan nila sa tauhan ang kayak at naglakad patungo sa maliit na pantalan. Nakaparada sa di-kalayuan ang mga bisikletang ginamit nila papunta roon.Naupo si Stefie sa gilid ng pantalan at inilubog a
“Ano?” tanong ni Prince. “Gusto mo nang i-extend ang one-year contract natin?”Hindi kaagad sumagot si Stefie. Nakatitig lamang si Prince sa kanya habang nananatili ang isang kamay nito sa kanyang baywang.Pinilit niyang tumawa.“One week nga hindi pa natin natatapos, extension ka na agad?”“Hindi mo kasi ako binibitawan.”Saka lamang napansin ni Stefie na nakapulupot pa rin ang mga braso niya sa leeg nito. Mabilis niyang ibinaba ang mga iyon.“Huwag kang assuming. Baka lumubog ka kapag binitiwan kita.”“Nasa mababaw na bahagi tayo.”“Ewan ko sa iyo.”Natawa si Prince. “Relax. Joke lang.”Binitiwan siya nito at lumangoy patungo sa hagdan ng pool. Umahon ito, kinuha ang tuwalya sa upuan, at ipinunas iyon sa buhok.Dapat ay gumaan ang loob ni Stefie.Iyon naman ang gusto niya. Isang taon lamang ang kontrata nila. Walang dahilan upang pag-usapan ang extension gayong ilang araw pa lamang silang kasal.Ngunit bakit napakadali nitong binawi ang tanong?“Hindi ka pa aahon?” tanong ni Prince.
Napatingin si Stefie kay Prince.Simple lamang ang pagkakasabi nito, ngunit tumama iyon sa isang bahaging matagal na niyang itinatago. Sa buong buhay niya, kailangan niyang humingi ng pahintulot sa halos lahat ng ginagawa niya. Ngayon, may isang taong nagsasabing maaari siyang maging malaya.Bumalik sila sa resort bago lumubog ang araw. Habang naglalakad sila sa dalampasigan, magkahawak ang kanilang mga kamay.Lumingon si Prince sa kanilang likuran.“Wala na ang tauhan ng daddy mo.”“Sigurado ka?”“Kanina pa. Malamang nagpahinga na ‘yon.”Binitiwan nito ang kamay niya.“Tapos na ang palabas. Hindi mo na kailangang magpanggap.”Nawala ang init sa palad ni Stefie.Ilang hakbang siyang nagpatuloy bago huminto. Hindi niya nagustuhan ang distansiyang biglang namagitan sa kanila.Lumingon siya. Naglalakad pa rin si Prince sa likuran niya, ngunit hindi na nito sinubukang abutin ang kanyang kamay.Si Stefie ang bumalik at humawak sa kamay nito.Napatingin ang lalaki sa magkahawak nilang mga k
Napatigil si Stefie.Sa gilid ng tindahan ay may maliit na salaming nakasabit sa dingding. Lumipat siya ng puwesto upang makita roon ang waiting shed.May lalaking nakaupo sa dulo ng mahabang bangko. Nakasuot ito ng baseball cap at kunwaring abala sa cellphone, ngunit paminsan-minsang tumitingin sa direksiyon nila.“Grabe si Daddy,” bulong niya. “Honeymoon natin, may bantay pa rin.”“Baka gusto lang niyang matiyak na nagtatrabaho ako para sa hinihingi niyang apo.”Mariing tinapakan ni Stefie ang paa nito.Napangiwi si Prince. “Bakit ako? Daddy mo ang nagpadala ng bantay.”“Dahil ikaw ang nagsabi ng kabastusan.”Lilingon na sana siya sa waiting shed at lalapitan ang bantay, ngunit hinawakan ni Prince ang kanyang baywang.“Huwag. Kapag nalaman niyang nakita natin siya, papalitan lang siya ng daddy mo ng mas magaling magtago.”“Ano’ng gagawin natin?”“Bigyan natin siya ng magandang report.” Ipinulupot nito ang braso sa baywang niya at inilapit siya sa katawan nito. “Smile, wife. Nanonood
Napahinto si Stefie.Bukas na ang mga mata ni Prince at nakatingin sa kanya.“Bumabalik lang ako sa puwesto ko.”“Tapos ka nang yumakap?”“Hindi kita niyakap.”Itinuro nito ang mga unan sa sahig. “May ebidensiya. Ikaw ang lumapit. Halos sakalin mo ako sa yakap.”“Imposible.”Mabilis siyang lumayo at bumaba sa kama.“Baka ikaw ang nagtanggal sa mga unan.”“Bakit ko gagawin iyon?”“Dahil manyak ka.”“Ikaw ang nanggapang.”Namula si Stefie. Kinuha niya ang robe at nagkulong sa banyo bago pa ito makapang-asar.Makalipas ang isang oras, magkatapat silang naupo sa terrace. Tanaw mula roon ang maputing buhangin at malinaw na dagat. Inihain sa kanila ang agahan.Tahimik na kumakain si Stefie nang mapansin ang sandalyas ng babaeng resort employee na nagdala ng pagkain. Maganda ang hinabing strap ngunit masyadong manipis ang swelas para sa mahabang paglalakad.Kinuha niya ang maliit na sketchpad mula sa bag at nagsimulang gumuhit.“Ano iyan?” tanong ni Prince.“May naisip lang akong design. Gus







