LOGINแล้วอยู่ๆมันก็รวบข้อมือฉัน บีบแรงเหมือนกระดูกจะแตก
“เจ็บนะเว้ยยย!!!” มือใช้การไม่ได้ ฉันก็ใช้ตีนแทน แต่แม่งเสือกไม่โดนมันเลย ไม่รู้ว่าฝีตีนฉันห่วย หรือว่าฝีมือการหลบหลีกมันขั้นเทพกันแน่ พอฉันดิ้นแรงเข้าหน่อยมันก็ทับฉันลงมาทั้งตัว แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันตกใจเท่ากับมันถอดเข็มขัดมารัดมือฉันหรอก
“นี่มึงทำไรวะไอ้โรคจิต ปล่อยกูนะเว้ย! ปล่อย!! โอ๊ย!!!” มันรัดมือฉันซะแน่นเลย
“หุบปากถ้าไม่อยากโดนมัดปากด้วย” ตอนนี้มันถอดเนคไทไปมัดขาฉันไว้กับเตียง ไอ้ที่ฉันดิ้นๆๆนี่แม่ง ไม่เห็นจะมีผลเหี้ยไรกับมันเลย
“กูจะฆ่ามึง!!!”
“เอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ”
“โอ๊ย!!!” มันผูกแน่นไม่ต่างกับที่มือเลย
“ไอ้บ้า นี่มึงโรคจิตจริงๆด้วยไอ้สัส!”
“นี่แค่น้ำจิ้ม คืนเนี้ย มึงยังต้องเจออีกเยอะ” มันลงมาคร่อมฉันเหมือนเดิม เลื่อนหน้าลงมาใกล้ๆฉัน
“เอาหน้ามึงออกไปนะ” ตอนนี้ฉันแนบหน้าไปกับเตียง แนบแน่นจนไม่รู้จะแน่นยังไงแล้ว แต่มันก็ยังเลื่อนหน้าตามมา ฉันรู้สึกด้วยว่าปลายจมูกมันลงมาเฉียดแก้มฉัน ลมหายใจร้อนๆของมัน ฉันสัมผัสได้ทุกจังหวะ ถึงตอนนี้หัวใจมันเต้นแรงจนจะทะลุออกมาแล้ว ไม่ได้ตื่นเต้นเลย แต่รับไม่ได้กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมากกว่า ขยะแขยงสิ่งที่มันกำลังทำสุดๆ
“แก้มทอมนี่ก็หอมดีเหมือนกันนะ”
“ไอ้บ้า ไอ้วิปริต!”
“หึ ปากแม่งโคตรดี”
“เห้ย!” มันสอดมือเข้าไปใต้เสื้อฉัน
“ใจเย็น อย่าเพิ่งช็อคตาย”
“ช็อคตายก็ดีกว่าโดนมึงเอาไอ้เหี้ย!”
“งั้นเริ่มเลยแล้วกัน กูอยากรู้ว่ามึงจะช็อคตายจริงรึเปล่า” มันพูดแล้วยืนเข่าขึ้นทั้งๆที่ยังคร่อมตัวฉันอยู่ มันถอดเสื้อสูทสีดำของมันโยนทิ้งไป ตามด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำ เสื้อกล้ามข้างใน แล้วก็ แล้วก็ กางเกง!
“เก็บอาการหน่อย”
“อาการเหี้ยไรของมึง!” ไม่รู้เสียงฉันมันจะสั่นทำไม บ้าจริง แบบนี้ไอ้สัสนี่มันก็รู้หมดดิ ว่าฉันกลัวจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้มันถอดกางเกงเหลือแต่บ็อกเซอร์ ฉันก็ยิ่งรู้ชะตากรรมตัวเองว่าเวลาอันน่าสยดสยองแบบนั้นกำลังจะมาถึง ซึ่งฉันควรทำไง จะหนียังไง ในเมื่อขยับตัวยังยาก ไม่สิ ขนาดหายใจยังยากเลย
“อาการตื่นเต้นจนตัวสั่น”
“เห้ย! ไอ้บ้า!!” อยู่ๆมันถอดกางเกงพรวดเดียวหมดทุกตัว ไอ้สัส ไอ้สารเลว ไอ้ทุเรศ เล่นเอาฉันปิดตาแทบไม่ทัน
“บ้าได้มากกว่านี้อีก หึ” ฉันได้ยินเสียงเหมือนมันลุกไปจากเตียง แต่ฉันไม่กล้าลืมตาหรอก กลัวเห็นอะไรอุบาทว์ๆของมัน
ครืดดด...ครืดดด...
เดี๋ยวนะ นั่นเสียงอะไร ทำไมมันเหมือนมาดังอยู่บนตัวฉัน
ฉึบ!
“นี่มึง!” ฉันจำใจลืมตามาพร้อมกับความตกใจ ...ไอ้เหี้ยนี่มันกระชากเสื้อออกจากตัวฉัน เมื่อกี้เสียงนั่น เสียงนั่นมันเสียงกรรไกรที่ไอ้ธีมันเอามาตัดเสื้อฉัน
“ไอ้สัส มึงมันบ้า มึงมันโรคจิตจริงๆด้วย” ตอนนี้ฉันโคตรอาย โคตรกลัว โคตรอะไรๆสารพัด แต่ที่อยากทำที่สุดคือหาอะไรมาปิดตัวฉัน บอกตรงๆว่าฉันไม่เคยอยู่ในสภาพอุจาดตาแบบนี้ต่อหน้าใครเลยตั้งแต่จำความได้ อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่ฉันไม่เคยเอากับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้นแหละ ไม่เคยแก้ผ้าให้ใครดูเลย มากสุดก็แค่หอมแก้มแค่นั้น แล้วไอ้นี่มันมีสิทธิ์อะไรวะ
“ปล่อยกูนะไอ้ธี ปล่อยกู กูไม่ให้มึงเอา!” ตอนนี้มันกำลังตัดเสื้อในกีฬาของฉัน
“คราวหลังอย่าใส่แบบนี้ กูไม่ชอบ มันรัดนมมึงเกินไป”
“เรื่องของกู” ฉันยังพยายามดิ้นนะ แต่มันกดตัวฉันไว้ กดไหล่แรงๆ นึกออกใช่มั้ย แค่นั้นฉันก็ขยับไม่ได้แล้ว
“แต่กูกำลังจะเป็นผัวมึง เพราะฉะนั้นมันเป็นเรื่องของกูด้วย และกูสั่งให้มึงทำอะไร มึงก็ต้องทำ” ผัว ผัวเหรอ คำนี้ฟังแล้วจะอ้วก ไอ้ธีมันบ้าไปแล้ว แล้วที่มันว่ามันสั่งอะไรฉันก็ต้องทำ แม่งฝันไปก่อนเหอะ
“กูไม่ทำ!”
“อยากรู้จักนรกเร็วขึ้นใช่มั้ย”
“เออ! บอกแล้วไงว่ากูยอมตาย ฆ่ากูดิ ฆ่าเลย”
“กูเสียดาย เอาก่อนแล้วค่อยปาดคอทิ้งก็ยังไม่สาย”
ฉึบ!
เสื้อในฉันถูกมันกระชากออกไป ไม่นะ ไอ้บ้านี่มันเห็นของฉันแล้ว จะเอามือปิดก็ไม่ได้ นี่มัน แบบนี้มัน เรื่องบัดซบที่สุดเลย
“โอ๊ย! ไอ้ธี เอามือมึงออกไปนะไอ้สัส เอาออกไป!!!” มันขยำนมฉัน เอานิ้วมาเขี่ยๆตรงหัวนม ไอ้บ้า แบบนี้มันจะแกล้งกันชัดๆ ไอ้โรคจิต!
“หึ มึงเป็นทอมจริงป่ะวะ แค่นี้ก็เสียวแล้วเหรอ”
“ไอ้บ้า! กูไม่ได้เสียว!!!”
“ปากแข็ง”
“เห้ย! นั่นมึงทำไร” ฉันเห็นมันเลื่อนกรรไกรไปตรงกางเกงฉัน ทำเอาตกใจจนลืมอายเลยฉัน
“ตกใจอะไร แค่จะตัดกางเกงมึงทิ้ง ไหนๆเอาเสร็จ มึงก็ต้องถูกปาดคอทิ้งอยู่แล้ว คงไม่มีโอกาสได้ใส่อีก”
ครืดดด...
มันตัดจริงๆ
“ไอ้บ้า! อย่านะ ไอ้ธี อย่าตัด”
“อยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากให้กรรไกรพลาดไปโดนอย่างอื่น” อย่างอื่นที่มันว่านั่นมัน ฮึ่ย! มันตัดถึงตรงนั้นพอดี บอกตามตรงว่าฉันกลัวเจ็บมากกว่ากลัวตาย ถ้าตายคือตายไปเลย แต่ถ้าเจ็บมันทรมาน ตอนนี้เลยจำเป็นต้องอยู่นิ่งๆ แบบเกร็งสุดๆ
“ไม่คิดเลยว่ามึงจะเป็นไอ้มาเฟียเลือดเย็น แถมยังโรคจิตวิปริต!” ฉันเบี่ยงหน้าไปแนบกับเตียง พออยู่นิ่ง ไม่รู้ทำไมน้ำตามันทำท่าจะไหล
“ให้อยู่นิ่งๆ หมายรวมไปถึงว่าห้ามขยับปากด้วย”
“กูเกลียดมึง!”
“ก็ไม่ได้อยากให้ใครมารักอยู่แล้ว”
ฉึบ!
ฉันรู้สึกเหมือนมันตัดถึงขอบขากางเกงแล้ว สุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับชะตากรรมอุบาทว์นี่ใช่มั้ย
“กูว่ารูปร่างมึงมันอ่อนปวกเปียก ไม่สมกับเป็นทอมเลยสักนิด” มันลูบขาอ่อนฉัน ลูบไปหยุดอยู่ที่ขอบกางเกงใน
“เสือก!” ฉันกัดฟันสวนมันไปทั้งๆที่ยังไม่ได้หันกลับไปมองหน้ามัน
“ตอนครางให้ปากมันดีเหมือนตอนนี้ด้วยนะ” ฉันรู้สึกเหมือนอะไรเย็นๆมันมาโดนที่ข้างๆเอว ให้เดามันก็คงเอากรรไกรตัดกางเกงในฉัน ใช่จริงๆ ฉันได้ยินเสียง รู้สึกแม้กระทั่งตอนมันตัดเสร็จแล้วกระชากออกไป
“โคตรเสียเวลาเลย” มันบ่นอะไรของมันไม่รู้ ฉันไม่มีกะใจจะฟัง ตอนนี้ฉันทำได้แค่สมเพชตัวเอง ที่สุดท้ายฉันก็คงหนีไม่พ้นจริงๆ
“บทจะนิ่งก็นิ่งซะเว่อร์เลยเนอะ”
“โอ๊ย! ไอ้บ้า!” มันทับฉันอีกแล้ว แต่คราวนี้อะไรๆแข็งๆของมันมาโดนของฉันด้วย ไม่อยากจะยอมรับเลย ว่าตอนนี้ฉันต้องมานอนแก้ผ้าให้ไอ้สัสนี่มันเอา
“โอ๊ย!” มันบีบคางฉันแล้วบังคับให้หันไปมองหน้ามัน
“ปล่อยกู!”
“กูไม่มีวันปล่อยมึง!”
“อื้อ!” มันก้มมาจูบฉัน จูบแรงๆแถมดูดดื่มจนฉันแทบขาดใจตาย ดีที่มันถอนออกบ้าง แต่ถอนแป๊บเดียวมันก็จูบลงมาอีก ไอ้สัสนี่แม่งอดอยากมากเหรอ
“อือ อื้อ!” ตอนนี้ฉันตกใจจนสะดุ้ง เพราะมันไม่ใช่จูบอย่างเดียว แต่มันเอามือไปป้วนเปี้ยนไอ้ตรงนั้นของฉันด้วย ไอ้บ้า ทำแบบนั้นมันเสียวนะเว้ย มันจุดอ่อนไหวไม่ใช่หรือไง ถึงแม้ตอนนี้ฉันไม่อยากจะหื่น แต่มันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้มั้ยวะ ยิ่งไม่เคยโดนเอาอยู่ด้วย ความรู้สึกมันก็ไวอ่ะดิ
“อื้อ!!!” อยู่ดีๆมันก็แหย่นิ้วเข้าไปข้างใน ข้างในรู ไม่!!! น้องทอมน้อยของฉันเสียซิงให้นิ้วมันแล้ว!
“อยู่นิ่งๆ!” มันถอนจูบแล้วทำเสียงดุ
“ให้นิ่งยังไงวะไอ้สัส กูเจ็บ!!!”
“ป๊อดชิบหาย!”
“ลองโดนบ้างมั้ยล่ะ”
“งั้นมึงก็มาตอดxxxกูดิ”
“ฝันไปเถอะไอ้เหี้ย!”
“หึ ไม่ต้องเสียเวลาฝันหรอก” มันดึงนิ้วออกไป ก่อนฉันจะรู้สึกว่ามีอะไรร้อนๆแข็งๆมาถูๆตรงร่องฉัน คงไม่ต้องบอกหรอกใช่มั้ย ว่ามันจะทำอะไร ฉันตกใจมากนะฉันยอมรับ แต่สภาพฉันตอนนี้ไม่มีความสามารถที่จะทำอะไรได้เลย ช่วยตัวเองไม่ได้ กัดลิ้นตายเหมือนในหนังจีนอ่ะเหรอ นั่นก็เรื่องมโนชัดๆ ถ้ากัดจริงๆก็คงไม่ตาย แล้วจะเสียเวลากัดให้เจ็บทำไม
“เกร็งเชียวนะ คงรออยู่เลยอ่ะดิ”
“มึงจะทำอะไรก็รีบทำเหอะ จะได้รีบๆฆ่ากูทิ้งซะ กูอยากตายให้พ้นๆสักที”
“ใจกล้าดี แต่ก่อนตาย มึงอย่าลืมครางให้สุดเสียงล่ะ เดี๋ยวแม่งเสียชาติเกิด” มันพูดไปมือมันก็ถูร่องฉันไป ก่อนฉันจะรู้สึกว่าตัวฉันกำลังมีอะไรแทรกเข้ามา
“โอ๊ย!”
“ทนหน่อย ครั้งแรกก็แบบนี้ แต่ไม่ถึงตายหรอก”
“มึงก็พูดง่ายดิ ไม่ใช่มึงที่โดนนี่ไอ้สัส!”
“ใครว่ากูไม่โดน รู้มั้ยว่าของมึงตอดกูโคตรแน่น เจ็บxxxชิบหาย”
“หน้าด้านจะเอาเอง ช่วยไม่ได้ไอ้สัส!...โอ๊ยยย!!!!!” ใครจะไปรู้ว่าอยู่ๆมันจะแทงหนักๆเข้ามาพรวดเดียว
“กูเจ็บไอ้เหี้ย เบาๆหน่อยดิวะ!!!” ฉันเจ็บจนเกร็งไปทั้งตัวแล้ว อึดอัดด้วย ของมันใหญ่ขนาดนั้น แม่งเล่นเอาของฉันแหกมั้ยก็ไม่รู้
“ถ้าอยากให้เบาๆก็พูดจากับผัวให้มันน่ารักหน่อย”
“ไม่!”
“งั้นก็เตรียมตัวคลานลงจากเตียงไม่ไหวได้เลย เพราะคืนนี้ กูจะแทงมึงทั้งคืน”
“ฝันไปก่อนเหอะ เพราะถึงกูตาย กูก็จะไปอยู่กับมึง ตามมึงไปทุกที่ จะหลอกทุกคนที่เข้าใกล้มึง และผลสุดท้าย ก็จะไม่มีผู้หญิงหรือผู้ชายหน้าไหนกล้าเอามึงแน่นอน” คราวนี้เสียงมันจริงจังมาก ฉันเห็นในกระจกว่ามันมองฉันตาไม่กะพริบ แต่น่าแปลก ที่สายตามันไม่น่ากลัวเหมือนตอนก่อนหน้านี้“มึงมันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ขึ้นๆลงๆ ประสาทกลับรึเปล่าวะ”“คงใกล้แล้วแหละ”“บ้า”“เออบ้า แต่ขอเอาต่อให้เสร็จได้มั้ย ทนไหวมั้ย” เสียงมันนุ่มลง วางคางที่ไหล่ฉัน ซุกหน้าเข้าหาหน้าฉัน เอาจมูกไล้ไปมาเหมือนกำลังออดอ้อนออเซาะไม่มีผิด“ก็ถึงขนาดนี้แล้ว กูเคยขัดใจมึงได้เหรอ”“เมียใครน่ารัก” แล้วมันก็จุ๊บแก้มฉันเสียงดังจุ๊บเลย“กูไม่ได้น่ารัก”“งั้นก็น่าเอา” ฟอดดดด... มันหอมฉันอีกที“ขยับแล้วนะ อีกนิดเดียว จะแตกแล้ว” มันมองฉัน เหมือนรอให้ฉันตอบ“อืม” ฉันตอบส่งๆ ไม่ค่อยกล้ามองมันเท่าไหร่หรอก บ้าชะมัด แล้วทำไมฉันต้องยอมมันด้วยวะ“อ้ะ!” อยู่ๆมันขยับ“ขอเสียงแบบนี้เรื่อยๆนะ โคตรได้อารมณ์ อืมมม...” มันสอดใส่เข้ามาช้าๆเป็นจังหวะให้ฉันพอได้หายใจบ้าง มันไม่เจ็บไม่รุนแรงเหมือนเมื่อกี้ ฉันก็เลย ก็เลยรู้สึกเสียวๆชอบกล“อือ ธี”“เจ็บอีกมั้ย” “
“โอ๊ย”ตุบ!มันตะคอกใส่ฉันแล้วผลักออกอย่างแรงจนชนประตู คงไม่ต้องสาธยายหรอกนะว่าเจ็บมั้ย “มึงเป็นบ้าอะไรวะ!!!” ฉันยังไม่ยอมแพ้ ตะคอกถามมันไปตลอดทาง แต่มันก็เอาแต่ขับรถ ขับเร็วมากด้วย นี่ถ้ารถคว่ำแล้วตายห่ากันหมดนะ ฉันจะตามจองล้างจองผลาญมันไปถึงนรกเลย!เอี๊ยดดด...!!!ไม่รู้มันขับเข้ามาในบ้านใคร แถมเบรกรถซะจนหัวฉันทิ่มไปข้างหน้าอย่างไม่ทันตั้งแต่ ก็ฉันยังไม่ได้คาดเบลล์เลย“ลงมานี่!” “โอ๊ย!” มันเปิดประตูแล้วกระชากฉันลงไป“คืนนี้ห้ามใครรบกวนกู!” มันสั่งลูกน้องมันแล้วดึงฉันเข้าบ้าน แล้วฉันจะมีความหวังมั้ยว่าใครจะช่วย ก็ลูกน้องมันหัวหดกับเสียงตะคอกของมันซะขนาดนั้นตุบ! มันเหวี่ยงฉันลงบนพื้น ทั้งๆที่มีเตียงไอ้สัส นี่มันเป็นบ้าอะไรของมันวะ ฉันจำได้ว่าเมื่อเย็นตอนมันไลน์มา ก็เห็นมันยังดีๆอยู่เลย“โดนแตะต้องตรงไหนมาบ้าง!” มันถามเสียงแข็งๆแล้วก้าวเข้าหาฉัน หลังจากที่มันหันหลังไปปิดประตูห้องแล้วล็อคเสร็จสรรพ แววตามันตอนนี้อย่างกับโกรธแค้นฉันจนอยากจะฆ่าให้ตายไม่มีผิด“แตะต้องอะไร!” ฉันพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น เจ็บไปทั้งตัวแล้วบอกตามตรง โดยเฉพาะตรงนั้น“หึ ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ ห่างผัวไม่นาน ก็ไปร่านห
/ พักเที่ยง /...“เดียร์ มึงเป็นไรวะ” ฉันเห็นลิเดียร์มันซึมๆอยู่เป็นชาติ พอเลิกเซคปุ๊บ ฉันเลยถาม ถามมันทั้งๆที่ยังอยู่ในห้องนี่แหละ บังเอิญว่านั่งหลังห้องด้วย ฆ่าเวลารอให้พวกเด็กเรียนข้างหน้าๆมันเดินออกไปให้หมดก่อน ฉันอยากรู้ว่าที่มันซึมๆอยู่แม่งเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนมั้ย เพราะเมื่อคืนที่มันหายไปก็ไม่ยอมเล่าเหี้ยอะไรเลย“มึงก็ถามแต่มันอีดอก ดูตัวเองก่อนมั้ย วันนี้แม่งจัดเต็มซะ เป็นไร หนาวมากไง?” พูดแบบนี้แพรวมันจงใจกวนตีนฉันชัดๆ“เรื่องกู!” “แต่เรื่องแปลก ฮ่าๆๆ” “หยุดหัวเราะ ไม่งั้นกูถีบ”“กูขอถ่ายรูปรูปนึง อยากเก็บเป็นที่ระทึก” อยู่ๆมันล้วงโทรศัพท์ขึ้นมา“อีสัส”“ไม่รีบโพสต์ แม่งไม่หล่อไม่รู้นะ” มันขู่แบบนี้ใช้ไม่ได้เลยว่ามั้ย เดือดร้อนให้ต้อง...โพสต์ท่าอีกแชะ!📸“ขอดูหน่อย” ฉันออกตัวอย่างไว โดยการเอื้อมมือไป ‘กระชาก’ โทรศัพท์มันมา-PHOTO-เดี๋ยวนะ ทำไมรูปฉันแม่งเหมือนผู้หญิง???“เอาคืนมา” แพรวมันดึงคืนไปแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ “ยิ้มไรวะ”“วันนี้ดูมึงมีออร่าผู้หญิ๊งผู้หญิงงงง” ทำไมฉันรู้สึกขนลุกกับคำพูดของมัน“มึงมั่วแล้ว” “กูไม่ได้มั่ว แต่กูทั่วถึง”“ดอก!” ฉันมองแรงใส่มันแล้วดึงแ
“ก็กู กู...” นั่นสินะ แล้วฉันจะต้องสนใจทำไม“เอ่อ กู กูอยากรู้” บ้าเอ๊ย ทำไมฉันต้องหลบตามันด้วยวะ“จริงเหรอ” ฉันรู้สึกเหมือนมันเลื่อนหน้าใกล้เข้ามา เสียงยังนิ่งๆเหมือนเดิม แต่อ่อนลงนิดนึง แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าหัวใจฉันมันเต้นแรงทำไม“อือ อืม” ฉันพยักหน้า พยายามเหลือบมองมันเต็มๆตา ถึงจะไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่ก็เถอะ“แล้วทำไมถึงต้องอยากรู้”“ก็มันค้างคา” ตอนนี้ฉันบอกมันได้แค่นี้แหละ ในเมื่อไอ้ความรู้สึกอื่น ฉันก็ไม่รู้ว่ะ อธิบายไม่ถูก“แค่นั้น”“อืม”“งั้นก็สบายใจได้ ไม่มีอะไร” มันเอามือฉันออกเบาๆ แล้วหันไปทางพวงมาลัย แต่ถึงมันบอกว่าไม่มีอะไร ฉันก็ดูออกอยู่ดีว่าสายตามันแปลกๆ ดูยังไงก็เหมือนมีอะไรในใจอยู่ดี เห้อ งั้นคราวนี้ฉันถามตรงๆเลยก็ได้วะ เป็นไงเป็นกัน ยอมหน้าแหก ดีกว่าต้องทนแบกความค้างคา“มึงงอนกูเหรอ!” ได้ผลแฮะ มันหันมา“กว่าจะรู้” คำตอบมันทำฉันหน้าเหวอไปเลยเอาจริงดิ“นิ่งทำไม รู้แล้วก็ง้อดิ”“ง้อยังไง ง้อไม่เป็นเว้ย” บอกตามตรงว่าถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อ มาเฟียอย่างมัน ...งอนเป็นด้วย? แถมยังจะให้ง้ออีก ไม่ๆๆๆ ไม่เอาดีกว่า ไม่อยู่บนรถกับมันแล้ว ปรับอารมณ์ไม่ทันหมับ!มันจับแขนฉันแล้
8 โมง“ทำไงดีวะ” ตั้งแต่มองกระจกมานะ บอกตามตรงว่าฉันยังโมโหไอ้ธีไม่หาย อารมณ์เสียกว่าเรื่องที่มันแทงฉันจนเดี้ยงแทบเดินไม่ไหวกับเรื่องที่มันตัดเสื้อผ้าฉันจนต้องทนใส่เสื้อผ้ามันกลับมาก็เรื่องนี้แหละ เรื่องที่มันทำรอยไว้ที่คอฉันเต็มไปหมด ฉันถูยังไงก็ไม่หาย แล้วฉันควรทำไงวะ เดี๋ยวไปมหาลัย พวกอีดอกสองตัวมันต้องเห็นแน่ๆ “ไอ้เหี้ย!” นึกถึงหน้ามันแล้วฉันเกลียด เกลียดๆๆ!!! เกลียดจนไม่รู้จะเกลียดยังไง ไอ้เหี้ยธีมันทำชีวิตฉันป่นปี้หมดแล้ว เสียทุกอย่าง ไม่เหลืออะไรแล้ว “จะทำไงกับชีวิตต่อไปดีวะ เป็นทอมก็เป็นได้ไม่สนิทใจ แม่งดันมาเสียซิงให้หมาตัวผู้ซะนี่ แถมดูท่าทางมันจะกัดไม่ปล่อยซะด้วยแม่ง โรสนะโรส แม่งไม่มีชีวิตทอมคนไหนอัปยศได้เท่ามึงละ เวรจริง เห้อออ...!!!” รู้ว่าถอนหายใจแรงๆมันไม่ช่วยอะไรหรอก แต่ไม่รู้จะทำไง ก็หัวสมองมันตันไปหมด ถึงฉันจะคิดได้ว่าไอ้อะไรที่เสียแล้วก็เสียไปเถอะวะ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันส่งผลต่อการดำเนินชีวิตของฉันมากอยู่ดีไง ฉันเป็นทอม แต่แม่งดันเสือกไปเอากับผู้ชาย แล้วไอ้ผู้ชายที่ว่า นอกจากฉันจะเกลียดมันเข้าไส้แล้ว มันยังเป็นมาเฟีย แถมยังเป็นไอ้โหดเงียบ ไอ้หื่นอันตราย
“โอ๊ะ!” มันดึงหนอนยักษ์ของมันออกไปแล้วใส่เข้ามาอีก ทีนี้รออะไรล่ะฉัน แม่งจุกดิ เจ็บใจด้วย สุดท้ายต้องเสียซิงให้ไอ้สารเลวโรคจิตนี่จนได้ เกลียดชะตากรรมตัวเองจริงๆ แม่งเจ็บก็เจ็บ เจ็บเหมือนจะตายยังไงก็ไม่รู้ ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกเจ็บขนาดนี้เลย แต่ถ้าจะให้ร้องไห้ขอชีวิตจากมันน่ะเหรอ ไม่มีทาง ตายก็ตายดิ ไอ้ซิงนี่ก็ด้วย เสียก็เสียไปดิ ช่างแม่ง ยังไงๆเดี๋ยวมันก็ปาดคอฉันทิ้งอยู่แล้ว“อืม ใครจะคิดว่าทอมอย่างมึงจะเอามันส์ขนาดนี้วะ แม่งอย่างตอดอ่ะ เสียวxxxชิบหาย ซี้ดดด...”“ไอ้โรคจิต!” ฉันกัดฟันพูด แต่มันไม่สนใจ มันเอาแต่แทงเข้าแทงออกอยู่นั่น “อื้อ โอ๊ย! กูเจ็บไอ้สัส มึงอย่าบ้าพลังนักได้มั้ย!”“กูชอบแบบนี้” ผับๆๆๆๆ...มันกระแทกเข้ามาไม่หยุด ฉันเจ็บจะตายอยู่แล้ว“โอ้ยยยย มึงจะเสร็จรึยังวะไอ้ธี กูจะไม่ไหวอยู่แล้วนะ ซี้ดดด...!!!” มันเจ็บจริงๆนะตอนนี้ เจ็บมากจริงๆ แต่ยิ่งมันแทงเข้าแทงออกรัวๆอยู่ๆฉันก็รู้สึกแปลบปลาบขึ้นมาทั้งตัว เหมือนไฟฟ้าช็อตเลย“อีกนิดๆ อ้ะๆ มึงครางบ้างดิ กูจะได้เสร็จเร็วๆ อ้ะ อ้า...”“โอ๊ย ครางยังไงวะ กูเจ็บจะตายอยู่แล้ว อ้ะ!” อยู่ๆฉันก็เด้งเอวขึ้นไปหามันเฉยเลย มันควบคุ
![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






