Novels by B.crazy’

เพราะอยากเอาคืนแฟนเก่า เธอเลยไปขอนอนกับเขา โดยที่ไม่รู้ว่าเขา ไม่ใช่ผู้ชายที่จะยอมให้เธอ ใช้แล้วทิ้ง! “ฉัน..ขอนอนกับนายได้มั้ย” “ไหวเหรอ” “อือ อืม ฉันไหว” “อย่าเสียใจทีหลังแล้วกัน”

เพราะความโง่ เธอถึงติดกับดักคนเลวจนต้องเจ็บเจียนตาย แต่ควายโง่ๆ เป็นครั้งเดียวก็เกินพอ! ; “อย่ามาเสือกเรื่องของฉัน!” “ฉันจะเสือก!” “เหรอ นายมีสิทธิ์อะไรไม่ทราบ เราเป็นอะไรกันเหรอ?” “ฉันเป็นผัวเธอไง!” “ก็แค่ผัวเก่า!”

เขาเป็นรุ่นพี่ที่เธอไม่เคยเคารพ เป็นไอ้พี่ว้ากที่เธอโคตรเกลียด แต่ถึงจะเป็นอะไรมันก็ไม่หนักหนาเท่ากับสิ่งที่เขากำลังเป็นอยู่ตอนนี้หรอก สิ่งที่เธอเพิ่งจะรู้ เขา...เป็นเจ้าพ่อมาเฟีย เป็นเจ้าหนี้ เป็นเจ้าชีวิตเธอ !!! ; “ไม่คิดว่าจะใจกล้าถึงขนาดบุกมาที่นี่” มันยิ้มมุมปากหน้านิ่งๆ แต่ฉันยิ้มไม่ออก ตกใจจนไม่รู้จะพูดยังไงดี ฉันคิดไม่ถึง คิดไม่ถึงเลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ “ทำไม ทำไมมึงถึง...” “ถึงมาอยู่นี่” มันเอียงหน้ามองฉันนิ่งๆ “หึ มันก็ไม่เห็นแปลก ฉันเป็นเจ้าของที่นี่” มันลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินมาใกล้ฉัน ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนโดนมันหักหลังยังไงไม่รู้ เพราะเมื่อฉันปะติดปะต่อเรื่องราวดูคร่าวๆแล้ว ผลลัพธ์มันก็หนีไม่พ้น... “มึงหลอกกู!”

เขา... หล่อ นิ่ง ใจร้าย เย็นชา ฆ่าคนได้ ไม่ใช่ฆ่าให้ตาย แต่ถนัดทำให้ตายทั้งเป็น! "ถ้าเธอจะยอมอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตามใจ แต่รู้ไว้อย่าง คนอย่างฉันไม่เคยคิดรักใคร ไม่เว้นแม้แต่เธอ" ——— ; "ฉันเป็นผู้บริโภค เธอเป็นสินค้า แล้วการที่ฉันได้ประโยชน์จากสินค้าอย่างเธอไม่คุ้มกับที่จ่ายเงินไป มันก็เหมือนกับโดนโกง โดนเอาเปรียบ และมันย่อมต้องมีค่าชดเชย" "กะ...ก็ได้ ฉัน ฉันจะชดเชยให้ แต่ขอยกยอดไปพรุ่งนี้นะ ฉันสัญญาว่าจะชดเชยให้นายจนคุ้ม" ฉันรีบกัดฟันบอกเรย์ไปก่อนที่น้ำตามันจะไหล ก่อนฉันจะพยายามดันร่างเขาออกเบาๆเพื่อให้ฉันพอได้เดินหนีเขาออกมาได้ เพราะขืนยังยืนให้เขาจ้องหน้าต่อไป กลัวว่าฉันจะทนเก็บความเสียใจเอาไว้ไม่ไหว หมับ! เรย์จับข้อมือฉันแล้วดึงฉันเข้าไปหาอีกรอบ แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ฉันคิดไม่ถึง "อื้อ!" ใช่ เรย์จูบฉัน และกำลังจูบอย่างรุนแรงมากด้วย มันเหมือนเขากำลังจะลงโทษฉัน "สินค้าไม่มีสิทธิ์ต่อรอง" "สำหรับนาย ฉันมันก็เป็นได้แค่สินค้าสินะ" "แล้วเธอคิดว่าตัวเองจะเป็นอะไรได้มากกว่านี้รึไง"

‘ปืน’ เขา... หล่อ โหด เถื่อน ใจร้าย รุนแรง ไร้ปรานี ไม่มีหัวใจ จงรักภักดีกับนายมาก มากถึงขนาดเต็มใจแก้แค้นแทนนาย ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นใคร เขาพร้อมทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี "ผมไม่คิดป้องกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" "ตั้งแต่แรก ผมตั้งใจ ให้คุณ ท้อง"

หมับ! พอเดินออกมาถึงหน้าบ้าน ก็เหมือนมีใครคว้าต้นแขนฉันไว้จากด้านหลังอย่างไม่คิดจะเบามือ ไม่งั้นฉันคงไม่รู้สึกเจ็บจนต้องนิ่วหน้าก่อนหันไปมอง ถึงได้รู้ว่าเป็นพี่อคิน “อย่าคิดจะสำออยเรียกคะแนนสงสารจากพ่อกับแม่ฉัน หัดมีจิตสำนึกบ้าง ไม่ใช่เห็นว่ามารยากับพ่อแม่ฉันได้ก็มารยา นึกจะทำสันดานเลวๆกับใครก็ทำ” น้ำเสียงนิ่งเรียบก็จริง แต่แข็งกระด้างบาดลึกถึงกลางหัวใจ ไม่งั้นน้ำตาฉันคงไม่ซึมในเบ้าทันทีที่ได้ยินแบบนี้ ...เขากล่าวหาฉันเรื่องเมื่อคืนยังไม่พอ นี่ยังจะมายัดเยียดเรื่องไม่ดีอย่างอื่นให้ฉันอีก “จิดาไม่เคยทำ ทั้งเรื่องเมื่อคืนแล้วก็เรื่องเมื่อกี้” ฉันกัดฟันตอบเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆแล้วพยายามดึงแขนออกมาด้วยหัวใจที่เจ็บปวด แต่ก็ดึงไม่หลุด “ฉันควรเชื่อเธองั้นสิ” พี่อคินสวนกลับมานิ่งๆ สายตายังเต็มไปด้วยความเย็นชาและไม่เป็นมิตร และนั่นยิ่งทำให้ฉันยิ่งเจ็บปวด “จิดารู้ว่าพี่อคินไม่เชื่อ แต่ถึงยังไงจิดาก็ยังยืนยัน ว่าจิดาไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น จิดายังเป็นจิดาคนเดิม จิดาคนที่รักพี่อคินด้วยใจจริง” “รักด้วยใจจริง? หึ! รักหรือร่าน เอาให้ชัด!”

พระเอกเจ้าชู้ ไม่ได้รักนางเอก แต่อยากได้นางเอกไว้เป็นของเล่น นางเอกยอมและอดทนเพราะรักพระเอก แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เพราะพระเอกไร้หัวใจเกินไป — เขาไม่ได้รัก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปล่อยเธอไป! “จบเหรอ!” “หึ เธอคงฝันไปแล้วล่ะมั้ง เพราะคนอย่างฉันถ้ายังไม่อยากจบ ก็คือไม่จบ! แล้วถ้าเธอลืมความสัมพันธ์ของเรา…” “ฉันจะย้ำให้เธอเอง!”

เพราะความเข้าใจผิด จากเพื่อนที่ดีต่อกัน เลยกลายเป็นเพื่อนที่‘เลว’! ; “ไม่รู้จะอ่อยใคร เลยหันมาอ่อยไอ้อาเธอร์แทนหรือไง” “…” ฉันไม่พูด แต่กัดฟันเม้มปากมองเขาด้วยความโกรธและความเจ็บปวดเสียใจ รวมถึงความน้อยเนื้อต่ำใจลึกๆ จากการที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ ฉันก็โดนเขากล่าวหาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และฉันไม่อยากจะให้เขามาจับตัวฉันแล้ว ฉันถึงพยายามจะแกะมือเขาออกจากฉัน ในเมื่อเกลียดกันนัก แล้วทำไมต้องมาจับ “ปล่อย” เพราะแกะเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมปล่อย ครั้งนี้เลยจำต้องพูดอย่างไม่พอใจนัก “ไม่ปล่อย อยู่นิ่งๆ!” “ไม่!” หมับ! “บอกว่าอยู่นิ่งๆ” เขาเอามือแข็งๆ ของเขามาจับมือฉันที่กำลังจะแกะมือของเขาที่โอบไหล่ฉันอยู่ออก แถมบีบไว้แน่นพร้อมขู่ด้วยน้ำเสียงและแววตา ฉันพยายามจะชักมือออกเขาก็ไม่ปล่อย พยายามจะดิ้นเพื่อให้ตัวฉันหลุดออกจากมือเขาอีกข้างที่โอบไหล่ฉันอยู่ เขาก็ยิ่งกอบกุมให้แน่นกว่าเดิมพร้อมสายตาที่ยิ่งแข็งกร้าว “อย่าดิ้น! บอกว่านิ่งๆ อยากให้ฉันแฉเหรอ…” ; “ว่าเมื่อคืนเราตัดเพื่อนกันแล้ว!”

"ฉันไม่เคยรักใคร ผู้หญิงทุกคนที่นอนกับฉันรู้ข้อนี้ดี!" กฎของเขาคือห้ามรัก ความผิดของเธอคือรักไปแล้ว เธอให้หัวใจเขาไปตั้งแต่ยังไม่รู้กฎ และในเมื่อแหกกฎตั้งแต่แรก จุดจบของมันคือต้องเจ็บ ต้องไป และต้องยอมให้เขาเหยียบย่ำหัวใจใช่รึเปล่า!

นางเอกเป็นรุ่นพี่พระเอก นางเอกเห็นพระเอกก็ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น เลยพยายามตามจีบพระเอกทุกวิถีทาง แต่พระเอกเป็นเด็กเนิร์ดนิ่ง ๆ (ดุ ๆ) ที่ภายนอกดูไม่สนใจเรื่องผู้หญิงและพระเอกรำคาญนางเอกมาก พยายามหนีตลอด แต่นางเอกก็ยังตาม จนกระทั่งคืนหนึ่ง ดันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป!

พระเอกเข้าใจผิดคิดว่านางเอกคือคนที่ทำให้น้องสาวตัวเองต้องตาย เลยแก้แค้นนางเอกอย่างไร้หัวใจ — . มันฆ่าน้องผม มันต้องชดใช้!! ; “อาบน้ำเหรอ” ฮึก! “ล้างออกมั้ย ความเลวที่ทำไว้” “พะ..พี่สายฟ้า” ใช่ เป็นเขา “พี่ พี่ขึ้นมาได้ไง” “บอกไอ้คนดูแลหอว่าเป็นผัวเธอ มันก็ให้ขึ้นมาแล้ว” พี่สายฟ้าบอกก่อนหันไปทางโทรศัพท์ฉันที่ฉันเสียบสายชาร์จแบตแล้ววางเอาไว้ข้างหมอน “โทรศัพท์สวยดีนะ” พี่สายฟ้ามองโทรศัพท์แล้วเหลือบขึ้นมองฉันที่ตัวยังสั่นกุมปมผ้าขนหนูไว้แน่น เพราะฉันเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ทั้งตัวเลยมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว หมับ! “พี่สายฟ้า จะทำอะไร เอาของเจ้าขาคืนมา” เพราะพอพูดแล้ว พี่สายฟ้าก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วดึงสายชาร์จแบตออกแรงๆก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงไปทางหน้าต่าง ฉันถึงต้องรีบร้องห้ามแล้วรีบวิ่งตามไป “หวงนักเหรอ ของที่ไอ้ชู้เธอมันซื้อให้” “พี่สายฟ้า อย่า..ว้าย!” ไม่ทันแล้ว พี่สายฟ้าเขวี้ยงโทรศัพท์ฉันลงไปอย่างแรง “ต่อไปนี้อย่ารับของจากใครอีก นอกจากผัว”

ครอบครัวนางเอกเดือดร้อนเรื่องเงินเพราะคนเป็นพ่อที่เป็นหัวหน้าครอบครัวตกงาน พระเอกซึ่งเป็นเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันจึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขา โดยเขาจะช่วยเหลือเรื่องเงิน นางเอกตกลง แต่ก็ไม่คาดคิด ว่าการตกลงทำสัญญากับเขา จะทำให้เธอเข้าไปเกี่ยวพันกับอดีตชาติอันเลวร้ายของเขา! —- “ฉันจะกลับมาหาเธอ มาแต่งงานกับเธอ ฉันสัญญา” /// “มาเป็นผู้หญิงของฉัน รับรอง จะเลี้ยงดูอย่างดี สัญญาเลยว่าชีวิตเธอจะไม่ลำบาก ตราบใดที่ฉันยังอยากนอนกับเธอ” …… “ถ้าอยากขายตัว เธอไม่เห็นจำเป็นต้องเสียเวลามาขายถึงนี่” “หมายความว่าไง” “หมายความว่าเธอขายให้ฉันก็ได้ ฉันรับซื้อ” “…” “อยากได้เงิน อยากได้ค่าเทอมไม่ใช่เหรอ..” “นอนกับฉันดิ เดี๋ยวให้ค่าเทอม” .. “เจได อย่า!” “อย่าห้ามเอลีน เธออยากให้ผัวกระอักตายคาอกเธอหรือไง” “อื้อ!!!” “อ่าาา~ แน่นดีฉิบ” “เจได ออกไป นี่มัน..อื้อ นี่มันข้างทาง” “แล้วไง” **เรื่องนี้มีผีนะคะ เป็นผีเจ้ากรรมนายเวรที่คอยตามเอาชีวิตพระเอก

ครอบครัวนางเอกติดหนี้ครอบครัวพระเอก เพราะพ่อนางเอกโกงบริษัทแม่พระเอก แม่พระเอกเลยให้นางเอกไปทำให้พระเอกรัก พระเอกจะได้เลิกทำตัวเสเพลไปวัน ๆ เพื่อเป็นการล้างหนี้ แต่ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น… — มาท้าอะไรไม่ท้า เล่นมาท้าให้ผมไปเป็นคู่นอน เธอท้าผิดคนซะแล้วล่ะ! “ฉันสนใจนาย” “...” “คืนนี้ไปต่อกันป่ะ ฉันอยากได้นายมาเป็นคู่นอน” “เดี๋ยวนะ ง่ายๆงี้เลย?” “แล้วจะทำให้ยากทำไม ว่าไง สนใจมั้ย ฉันรับรอง ว่านายจะต้องติดใจคืนนี้ของเรา” “มั่นใจในลีลาตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ” “แน่นอนอยู่แล้ว กล้ารับคำท้ามั้ยล่ะ แต่มีข้อแม้ข้อนึงนะ ว่าถ้าฉันทำให้นายติดใจคืนนี้ได้ นายต้องมาเป็นคู่นอนระยะยาวของฉัน” “ก็ได้ ฉันรับคำท้า!”

พระเอกบอกเลิกเพื่อนนางเอก เพราะเป็นคนเจ้าชู้ไม่จริงจังกับใคร นางเอกรู้เข้าก็โกรธมาก คิดจะไปเอาเรื่องพระเอก แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องกลายเป็นของเล่นของเขาซะเอง —- คนอย่างผมถ้าจะเอา ผมต้องได้!!! “กินซะ” “ฉันไม่กิน!” “เธออยากท้องไม่มีพ่อ?” “หมายความว่าไง นายจะไม่รับผิดชอบงั้นเหรอ” “ของมันแน่อยู่แล้ว ฉันจะเอาแค่ตัวเธอ ไม่ได้จะเอามารหัวขนในท้องเธอพ่วงมาด้วย เพราะฉะนั้นกินซะ อ้อ! แต่ถ้าไม่อยากกินจริงๆอ่ะนะ ฉันก็มีทางเลือกให้อีกทาง” “อะไร” “ทำแท้ง”

นางเอกเป็นเพื่อนสนิทกับพระเอกมาตั้งแต่สมัยมัธยม นางเอกแอบรักพระเอก แต่พระเอกไม่รู้ จนกระทั่งคืนหนึ่งที่ทั้งสองมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันโดยไม่ตั้งใจ… — “หนีบทำไมวะ! ฉันเข้าไม่ได้!” “แมค อ้ะ! เราไม่ให้นายเข้า อะ...ออกไปนะ!” “ไม่ออก! อย่ามาทำเล่นตัว เธอกับฉันของมันก็เคยๆ อ้อ! แต่ครั้งนี้เหมือนจะตื่นเต้นกว่าหน่อย ตรงที่เปลี่ยนจากผัวเมีย...มาเป็นชู้!” “เราไม่ได้เป็นชู้กับนาย” “ก็กำลังทำให้เป็นอยู่นี่ไง” เพราะเขาไม่รู้หัวใจตัวเอง จึงทำให้เขาทำร้ายหัวใจใครอีกคน...