ไฟรัก บำเรอสวาท Sex On Fire

ไฟรัก บำเรอสวาท Sex On Fire

last updateLast Updated : 2025-04-08
By:  MaNIE-STORYOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
68Chapters
5.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“พี่บูม จะไปไหนเหรอคะ?” “มีนัด ถามทำไม” “คือ…หนูมีไปออกค่าย สะ…สองวันคะ” “แล้วฉันจำเป็นต้องให้ไปมั้ย?” “ถ้าไม่ไป…รุ่นพี่ก็จะไม่ให้หนูผ่านกิจกรรม…ค่ะ” “แล้วแต่!” “ขอบคุณค่ะ” “เดี๋ยว! เธอจะไปไหน?” “พอดีพี่ๆที่คณะนัดให้ไปคุยงานค่ะ” “ที่ไหน??” “XX PUBค่ะ” “ว่าไงนะ!” “พี่บูม!!! อื้อออ” ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กเข้าไปกดจูบ ก่อนจะขบเม้มลงบนซอกคอเธอจนเกิดรอยแดงราวกับว่าทำความเป็นเจ้าของเธอแบบนั้น “จะได้รู้ตัวไว้ว่าเธอเป็นของฉัน!”

View More

Chapter 1

1

Del baño llegaba el sonido constante del agua cayendo. Era Adrián Vargas, dándose una ducha.

Eran las tres de la madrugada. Acababa de llegar. Olivia Muñoz estaba parada frente a la puerta del baño; tenía algo importante que hablar con él. Se sentía nerviosa, dudando si él estaría de acuerdo con lo que estaba a punto de decirle.

Cuando pensaba en cómo abordar el tema, escuchó un ruido extraño desde adentro. Agudizó el oído y entonces entendió. Se estaba... dando placer.

Los jadeos y gemidos llegaban uno tras otro, como martillazos crueles en su pecho. El dolor se expandió como una marea; sentía que se ahogaba en la angustia, incapaz de respirar. En realidad, ese día era su aniversario de bodas. Llevaba cinco años casada con él y nunca habían tenido intimidad.

¿Prefería hacerlo él solo antes que tocarla?

Conforme su respiración se aceleraba, Adrián dijo bajito, extremadamente cauteloso:

—¡Pau...!

Ese nombre fue el golpe final, el que la destrozó. Algo dentro de ella se derrumbó, haciéndose polvo. Olivia se tapó la boca con fuerza para no llorar, se dio la vuelta para huir, pero tropezó en el primer paso. Chocó contra el lavabo y cayó al suelo.

—¿Olivia? —Adrián todavía sonaba agitado desde adentro; se notaba que intentaba controlarse, pero su respiración seguía siendo pesada.

—Yo... quería usar el baño, no sabía que te estabas bañando... —mintió torpemente, aferrándose al lavabo con desesperación para intentar levantarse.

Pero cuanto más se apuraba, más patética se sentía. Había agua en el piso y en el mueble. Apenas logró ponerse de pie cuando Adrián salió. Llevaba la bata de baño blanca mal puesta por la prisa, aunque el cinturón estaba atado con fuerza.

—¿Te caíste? Déjame ayudarte —dijo, haciendo el intento de cargarla.

Las lágrimas de dolor le llenaban los ojos, pero aun así empujó su mano, sintiéndose humillada pero firme.

—No hace falta, puedo sola.

Luego, tras resbalar otra vez y casi caer de nuevo, cojeó apresuradamente hasta refugiarse en la recámara. “Huir”. Esa era la palabra exacta. En los cinco años que llevaba casada con Adrián, no había hecho otra cosa más que huir. Huir del mundo exterior, huir de las miradas curiosas de la gente y también de la lástima y la compasión de su esposo.

¿Cómo podía ser que la esposa de Adrián Vargas fuera una coja? ¿Cómo podía una mujer así estar a la altura de alguien tan brillante y exitoso como él? Y pensar que antes tenía unas piernas perfectas...

Adrián la siguió y, con un tono suave y de preocupación, dijo:

—¿Te lastimaste? Déjame ver.

—No, estoy bien. —Se envolvió en las sábanas, escondiendo su vergüenza junto con ella bajo la tela.

—¿Seguro que estás bien? —preguntó, genuinamente preocupado.

—Sí. —Olivia le dio la espalda y asintió con fuerza.

—¿Entonces nos dormimos? ¿No querías ir al baño?

—Ya se me quitaron las ganas. Mejor duérmete, ¿sí? —murmuró.

—Está bien. Por cierto, hoy es nuestro aniversario. Te compré un regalo, ábrelo mañana a ver si te gusta.

—Sí.

El regalo estaba en la mesa de noche; ya lo había visto. No necesitaba abrirlo para saber qué era. Todos los años era una caja del mismo tamaño con un reloj idéntico adentro. En su cajón, contando los regalos de cumpleaños, ya había nueve relojes iguales. Este era el décimo.

La conversación terminó ahí. Apagó la luz y se acostó. Olía al aroma húmedo del jabón, pero apenas sintió que el colchón se hundiera. En esa cama king size, dormía de un lado y él en el extremo opuesto; en el espacio que quedaba entre los dos cabían otras tres personas. Ninguno mencionó a “Pau”, ni mucho menos lo que estaba haciendo en el baño. Fue como si nada hubiera pasado.

Olivia se quedó acostada, tensa, sintiendo un ardor insoportable en los ojos. Pau. Paulina Castillo. Su compañera de universidad, su primer amor, su diosa inalcanzable.

Al graduarse, Paulina se fue al extranjero y terminaron. Adrián cayó en una depresión y se dedicó a beber diario.

Olivia y él habían sido compañeros en la secundaria. Admitía que desde esa época le gustaba en secreto.

En aquel entonces, era el más guapo de la escuela, el estudiante modelo y serio. Ella era una estudiante de artes; aunque también era bonita, había muchas chicas lindas. En una preparatoria donde las calificaciones lo eran todo, los de artes no destacaban tanto, e incluso algunos los veían con prejuicios.

Así que su amor fue platónico y solitario; nunca imaginó que algún día podría acercarse a él. Hasta que, graduada de la academia de danza y de regreso en casa por las vacaciones, se encontró con ese Adrián destruido.

Esa noche también estaba borracho, caminando en zigzag por la calle. Cruzó sin fijarse en el semáforo y un auto venía a toda velocidad sin tiempo para frenar. Fue ella, quien lo seguía preocupada, la que lo empujó para salvarlo. Pero el auto la golpeó.

Era bailarina. Ya tenía asegurada el ingreso a la maestría. Pero por ese accidente, quedó coja. Nunca más pudo volver a bailar.

Después, él dejó de beber y se casó con ella. Siempre sintiéndose culpable, siempre agradecido, siempre hablándole con suavidad, siempre indiferente, llenándola de regalos y dándole todo el dinero que quisiera.

Pero no la amaba. Creyó que el tiempo le daría calidez a su relación, creyó que el tiempo borraría el pasado.

Jamás imaginó que, cinco años después, seguiría teniendo a “Pau” tan grabada en su mente. Al grado de gritar su nombre mientras se daba placer a sí mismo. Al final, había sido demasiado ingenua.

No durmió en toda la noche. Leyó el correo en su celular más de cien veces. Era la carta de aceptación de una universidad en el extranjero para su maestría. Eso era lo que planeaba hablar con él esa noche: quería irse a estudiar fuera del país, quería saber si le parecía bien. Pero ahora estaba claro que no necesitaba preguntarle nada.

Cinco años de matrimonio, incontables noches dando vueltas en la cama... a partir de este momento, podía iniciar la cuenta regresiva. Cuando se levantó, fingió seguir dormida. Lo escuchó hablar afuera con Rosa, la empleada doméstica.

—Hoy tengo una cena de negocios, dígale a la señora que no me espere, que se duerma temprano.

Después de dar las instrucciones, regresó al cuarto y se asomó a verla. Seguía cubierta con las sábanas, pero las lágrimas ya habían empapado la almohada. Normalmente, antes de que se fuera a la oficina, le dejaba la ropa lista y combinada para que solo se la pusiera.

Pero esta vez no lo hizo. Fue al vestidor, se cambió solo y se fue a Graph Corporation. Solo entonces abrió los ojos, que sentía hinchadísimos.

Sonó la alarma del celular. Era la hora que se había fijado para estudiar el idioma.

Desde que se casaron, debido a su pierna, pasaba el 90% del tiempo en casa, sin salir. Tenía que dividir su día en bloques y buscar algo que hacer para matar el tiempo en cada uno. Tomó el celular, apagó la alarma y se puso a navegar sin rumbo por varias aplicaciones. Tenía la cabeza hecha un lío, no prestaba atención a nada de lo que veía.

Hasta que le apareció un video en Instagram. La persona en la pantalla le resultaba demasiado familiar...

Miró el nombre de la cuenta: @soypaucastillo. Maldito algoritmo... La fecha de publicación era de la noche anterior.

Olivia abrió el video. Sonó una música animada y luego alguien gritó:

—¡Una, dos, tres! ¡Bienvenida de vuelta, Pau! ¡Salud!

Esa voz... era la de Adrián.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Zukerye Wanday
Zukerye Wanday
เนื้อเรื่องสนุกเลยค่ะ แต่ติดที่คำผิดตกไปเยอะหน่อย
2026-03-24 16:39:38
0
0
68 Chapters
1
EP1 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)เลสเตอร์คาสิโน“คุณบูม ไปข้างนอกกันเถอะค่ะ”หญิงสาวหุ่นอวบที่เสื้อหลุดหรุ่ยกำลังนั่งคร่อมตักของชายหนุ่มพรางก้มลงหอมแก้ม เล้าโลมเขาเพื่อให้ออกจากห้องทำงานนี่“เธอลงไปก่อน ฉันมีงานต้องทำ”“อ๊ะ! ต่อมั้ยคะ”หญิงสาวคว้ามือของชายหนุ่มสอดเข้าใต้กระโปรงของตัวเองแล้วพามือหนาไปหยอกล้อกับกลีบกลางกายภายใต้ชั้นในลายลูกไม้"เธอจะยั่วจนกว่าฉันจะพาเธอออกไปหรือไง""ออกไปข้างนอกกันนะคะ"บูมกดยิ้มบางๆก่อนที่หญิงสาวจะลุกขึ้นจากตักของเขาราวกับรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แต่ยังไม่ทันได้ออกจากห้องทำงาน สายเรียกเข้าจากไบรท์ผู้เป็นพ่อก็ดังขึ้นก่อนตามตัวเขาด่วนให้เข้าบ้าน"เธอกลับไปก่อน วันนี้ฉันมีธุระ" บูมเอ่ย"ไปก่อนแปปเดียวไม่ได้เหรอคะ" หญิงสาวเอ่ย"ไม่ได้"รถคันหรูของชายหนุ่มแล่นออกจากคาสิโนสุดหรูด้วยความเร็ว บูมเป็นลูกชายคนเดียวของไบร์ทกับยะหยา ซึ่งรับช่วงต่อดูแลกิจการของที่บ้าน คาสิโนแห่งนี้ก็เช่นกัน สืบทอดมารุ่นสู่รุ่นจนถึงเขา"แม่ครับ"บูมกลับเข้าบ้านมาในตอนช่วงค่ำ เมื่อมาถึงพบว่าแม่ของเขากำลังจัดโต๊ะอาหารซึ่งบูมรู้ว่าที่พ่อโทรตามไม่ใช่เรื่องงาน แต่เพราะยะหยาผู้เป็นแม่กำลังรอก
Read more
2
EP2 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)ไนเจลตื่นเช้าขึ้นในวันถัดมา เธอพบว่าบูมไม่ได้นอนอยู่ในห้อง แสดงว่าเขาคงกลับไปตั้งแต่เธอยังไม่รู้สึกตัว แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ปกติบูมก็ทำแบบนี้เป็นประจำเธออยู่ในจุดที่ไม่มีสิทธ์อะไรในตัวเขา จึงทำได้เพียงทำตามเขาเท่านั้นไม่นานก่อนที่เธอจะออกไปเรียนในช่วงสาย เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น เมื่อเปิดไปพบว่าเป็นลุกน้องคนสนิทของบูมที่ยืนอยู่หน้าห้อง"นายให้ผมเอาของมาให้คุณเจลครับ""บอกหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องเรียกคุณหรอกค่ะพี่ เดี๋ยวพี่บูมได้ยินจะว่าพี่เปล่าๆ"“นายสั่งให้ผมเรียกแบบนี้ครับ คุณเจลรับซิครับ นายบอกให้คุณเจลโทรหาด้วยครับ”ไนเจลรับถุงกระดาษเดินกลับเข้าห้องก่แนจะเปิดมันออก ปรากฏว่าด้านในเป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่ เธอแปลกใจไม่น้อยแต่บูมบอกให้เธอโทรกลับ เธอจึงรีบเปลี่ยนซิมการ์ดทันทีก่อนเปิดเครื่องโทรออก บูม(ไปเรียนหรือยัง) ปลายสายเอ่ยทันทีที่รับ(กำลังจะไปค่ะ พี่ซื้อโทรศัพท์ให้หนูเหรอคะ?)(เปล่า ลูกค้าให้มา เห็นเธอโทรศัพท์พังเลยเอาไปให้เฮยๆ)(อ่อ ขอบคุณนะคะ)(แค่นี้แหละ)ทันทีที่บูมวางสาย ไนเจลก็ได้แต่นั่งกดโทรศัพท์เครื่องใหม่รุ่นล่าสุดสีลิมิเตดที่เพิ่งออกราคา
Read more
3
EP3 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)ในกลางดึก ร่างแกร่งพร้อมกลิ่นเหล้าคละคลุ้งเดินไขประตูเข้ามาในห้อง หญิงสาวที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงทั้งที่ขนตายังคงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาในห้วงความฝัน เธอสะดุ้งขึ้นเมื่อนู้สึกถึงแรงรุกเร้าราวกับเสมือนจริง แต่เมื่อรู้สึกอึดอัดและเจ็บที่กลางหว่างขา เธอรู้สึกทันทีว่านี่มันไม่ใช่ความฝันเมื่อลืมตาตื่นขึ้น พบว่าเธอกำลังถูกบูมรุกเร้า กระโปรงชุดนอนถูกกลกขึ้นในขณะที่เขาเปลือยเปล่าทั้งร่าง“พี่บูม อ๊ะ!”“อ้าขาหน่อย ใส่ไม่เข้า”บูมเอ่ยจนไนเจลค่อยๆทำตาม แต่เมื่อเธอแยกขาออก บูมก็ตะบี้ตะบันอัดกระแทกลำท่อนทำรักเธออย่างรุนแรงทั้งที่เธอเพิ่งตื่นจากนิทราเขามูมมามเหมือนกับคนหิวโหย กลิ่นเหล้าคละคลุ้งขนาดนี้ บูมน่าจะเมามากๆก่อนมาที่นี่แน่ๆ“พี่บูม อึก! อ๊ะ! เบาๆ หนูเจ็บ”“อ๊า! จะเสร็จแล้ว ซี๊ดดดด ที่รัก…”บูมครางกระเส่าอย่างหนักในขณะที่สับเอวจ้วงรูสวาท เขาเอ่ยเรียกเธอว่าที่รักแบบนั้นเหรอ ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าบูมเมาก็ตาม แต่ได้ยินแบบนี้แล้ว หัวใจเธอก็พองโตอย่างหนักเช่นกัน“พี่บูม อ๊างงงงง”“ร้องอีก ซี๊ดดดดด”แรงจ้วงเอวถี่ๆในขณะที่ท่อนเอ็นขยายตัวขึ้น บ่งบอกว่าเจ้าของลำท่อนกำลังจะถึ
Read more
4
EP4 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)“จะยืนอีกนานมั้ย?”บูมเอ่ยถามในขณะที่ไนเจลเองได้แต่มองบูมด้วยความไม่เข้าใจ หมู่นี้เขามานอนกับเธอที่นี่บ่อยผิดปกติ หรือว่าช่วงนี้เขาปาร์ตี้หนักกว่าปกตินะในช่วงเช้าตรู่ไนเจลทีืลอบมองบูมเป็นระยะๆจนเขาเองก็สังเกตุในขณะที่กำลังแต่งตัว วันนี้บูมใส่ชุดสีดำสนิททั้งชุดไปจนถึงแจ็กเก็ตและรองเท้าจนเดาไม่ออกว่าจะไปไหน แต่ก่อนเขาไปเธอต้องมีเรื่องที่จะบอกเขา“พี่บูม จะไปไหนเหรอคะ?”“มีนัด ถามทำไม”“คือ…หนูมีไปออกค่าย สะ…สองวันคะ”“แล้วฉันจำเป็นต้องให้ไปมั้ย?”“ถ้าไม่ไป…รุ่นพี่ก็จะไม่ให้หนูผ่านกิจกรรม…ค่ะ”“แล้วแต่!”“ขอบคุณค่ะ”“เดี๋ยว! เธอจะไปไหน?”“พอดีพี่ๆที่คณะนัดให้ไปคุยงานค่ะ”“ที่ไหน??”“XX PUBค่ะ”“ว่าไงนะ!”“พี่บูม!!! อื้อออ”ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กเข้าไปกดจูบ ก่อนจะขบเม้มลงบนซอกคอเธอจนเกิดรอยแดงราวกับว่าทำความเป็นเจ้าของเธอแบบนั้น“จะได้รู้ตัวไว้ว่าเธอเป็นของฉัน!”ไนเจลที่ตกใจกับการกระทำของบูมไม่น้อย เมื่อเขาทำแบบนี้และคำพูดแบบนี้อีก“ค่ะ”ไม่พูดอะไรต่อ บูมเดินหยิบกระเป๋าและกุญแจรถเดินออกจากห้องของไนเจลไปNEIJELL TALKหมู่นี้พี่บูมดูแปลกๆ แต่ฉันชอบนะ เขาดูสนใจฉันม
Read more
5
EP5 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)“เจล เศษแก้วกระเด็นมาถึงเจลมั้ยครับ” พี่โน๊ตเอ่ย“เอ่อ..มะ…ไม่โดนค่ะ”ฉันที่รู้ดีว่าพี่บูมไม่พอใจ เพราะปกติเขาเคยบอกเสมอว่าเขาไม่ชอบให้ฉัน ไม่ซิ เขาสั่งห้ามฉันยุ่งกับผู้ชายคนอื่นในขณะที่ยังต้องบำเรอสวาทให้เขา ฉันจะมีใคาได้ก็ต่อเมื่อพ่อแม่ฉันใช้หนีแล้วฉันเป็นอิสระเท่านั้น“เราคุยงานกันเลยมั้ยคะ วันนี้เจลไม่ค่อยสบาย กลัวฟังพี่ๆไม่รู้เรื่องด้วย” ฉันเอ่ย“โอเคงั้นเริ่มเลยนะ”END NEIJELL TALKบูมที่นั่งกระดกเหล้ามองหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งกลางวงบรรดารุ่นพี่ที่คณะ วันนี้จริงๆเขามีนัดกับลิลลี่ คู่ขาคนใหม่ที่เพิ่งถูกเสนอตัวมาให้เพื่อขัดดอก แต่บูมกลับมองเธอแล้วไร้อารมณ์จนต้องงลากเธอมาที่XXPUBเพราะความรู้สึกลึกๆบอกว่าอยากมาที่นี่“พี่บูมค่ะ ไปข้างนอกกันเถอะค่ะ” ลิลลี่เอ่ย“อย่าออกความเห็นเพราะฉันไม่ได้สั่ง!”“ทางที่ดีเธอปล่อยมันไปเถอะ นั่งเฉยๆดีที่สุดฉันขอเตือนนะ" เพื่อนสนิทของบูมที่ชื่อ ไปร์เอ่ยขึ้น"ไอ้บูม มึงนี่อาการเป็นยังไง ชวนกูมานั่งดื่ม แต่เสือกพามานั่งรวมอยู่ในผับข้างล่างเนี้ย ปกติห้อวงวีไอพีตลอด""กูมีเหตุผล"บูมที่ยังคงกระดกเหล้ามองโตีะที่อยู่ไม่ไกลตลอดเวลาด้
Read more
6
EP6 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)บูมขับรถพาไนเจลมาที่โรงพยาบาลทันที ก่อนที่เธอจะถูกพาตัวเข้าห้องฉุกเฉิน ชายหนุ่มเดินวนเวียนไปมาด้วยความร้อนใจ ก่อนที่หมอจะออกมาแจ้งว่าเธอไม่มีอะไรหน้าเป็นห่วงมาก มีอาการช้ำ รอดูอาการ หากมีอาการเจ็บเพิ่มอาจจะต้องเอ็กซ์เรย์ดูว่ามีอะไรบาดเจ็บเพิ่มอีกมั้ยจากที่ไปคลับเพราะจะไปปาร์ตี้ กลับกลายเป็นต้องมานั่งอยู่ในโรงพยาบาลแทนแบบนี้ บูมที่มองหน้าไนเจลที่กำลังหลับแล้วเหมือนจะเริ่มรู้สึกตัวปรือตาตื่นขึ้น เขาเอ่ยถามเธอด้วยความรู้สึกทั่วๆไปเพราะเป็นคนทำเธอเจ็บ"เป็นยังไงถึงเอาตัวเองไปรับแรงฟาดจากฉันแบบนั้น เป็นห่วงมันมากเลยว่างั้น?" บูมเอ่ย"แล้วพี่ทำร้ายพี่โน๊ตทำไมคะ""เธอลืมคำสั่งฉันใช่มั้ย เพราะฉะนั้น ฉันก็จะย้ำสถานะให้เธอไง ว่าเธอไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น!!" บูมเอ่ย"หนี้ของพ่อแม่หนู...เหลืออีกเท่าไหร่เหรอคะ""ถามทำไม ถามไปมันก็ไม่ช่วยให้หนี้ลดลงหรอก" บูมเอ่ย"พี่บอกหนูมาซิ ว่าเหลือเท่าไหร่" ไนเจลยังคงเอ่ยถาม"10ล้าน!!""..............""ไม่ต้องถาม ฉันสั่งอะไรก็ทำ เธอคงไม่หลุดพ้นฉันไปง่ายๆหรอก!"ไนเจลได้แต่นอนน้ำตาตกเพราะรู้ดีว่าเงินตั้ง10ล้าน พ่อแม่เธอ
Read more
7
EP5 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)“น้องเจล ไอ้โน๊ตมันโสด และมันเป็นสุภาพบุรุษมากจริงๆนะพี่ยืนยัน ขึ้นเตียงล่าสุดเมื่อไหร่นับนิ้วไม่ไหวนานมากแล้วมั้ง” พี่ผู้หญิงเอ่ย“จะเชียร์หรือจะเผาก่อน” พี่โน๊ตเอ่ยพี่โน๊ตเป็นผู้ชายขาวๆ เขาเคยเป็นเดือนคณะตอนเข้าปีหนึ่ง แต่สำหรับฉันที่มีพี่บูมอยู่เต็มหัวใจ เลยมองเขาได้แค่รุ่นพี่เท่านั้น จริงๆมองออกนะว่าเขาจีบมาสีกพักแล้วเพล้ง!!!!!! เสียงขวดแตกดังขึ้นทำเอาทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวยังต้นเสียงซึ่งอยู่โต๊ะไม่ห่างมาก“!!!!!!”“มองอะไรกันครับ แค่คันมือไปหน่อย แค่ยังไม่ลั่นใส่หัวใคร!”นั่นเสียงพี่บูม!!!“เจล เศษแก้วกระเด็นมาถึงเจลมั้ยครับ” พี่โน๊ตเอ่ย“เอ่อ..มะ…ไม่โดนค่ะ”ฉันที่รู้ดีว่าพี่บูมไม่พอใจ เพราะปกติเขาเคยบอกเสมอว่าเขาไม่ชอบให้ฉัน ไม่ซิ เขาสั่งห้ามฉันยุ่งกับผู้ชายคนอื่นในขณะที่ยังต้องบำเรอสวาทให้เขา ฉันจะมีใคาได้ก็ต่อเมื่อพ่อแม่ฉันใช้หนีแล้วฉันเป็นอิสระเท่านั้น“เราคุยงานกันเลยมั้ยคะ วันนี้เจลไม่ค่อยสบาย กลัวฟังพี่ๆไม่รู้เรื่องด้วย” ฉันเอ่ย“โอเคงั้นเริ่มเลยนะ”END NEIJELL TALKบูมที่นั่งกระดกเหล้ามองหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งกลางวงบรรดารุ่นพี่ที่คณะ วันนี้จร
Read more
8
EP8 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)บูมเริ่มขบเม้มไปตามซอกคอขาวในขระที่อุ้มเธอนั่งคร่อมตักบนโซฟา กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างกายของไนเจลมันไม่เหมือนกับคนอื่น ซึ่งบูมค่อนข้างติดกลิ่นนี้อย่างบอกไม่ถูก"พี่บูม..อื้ออ คิดถึงหนูเหรอ" ไนเจลเอ่ยเมื่อก้มมองบูมที่ดูดดึงเต้านมอวบของเธออย่างหิวโหย"ใครบอกฉันคิดถึงเธอ""อ๊ะ! หนูแค่เดาอะ..เอา"บูมเงยหน้ามองใบหน้าแดงระเรื่อของไนเจลก่อนกดยิ้มแล้วรั้งใบหน้าของเธอไปกดจูบทันทีก่้อนคลอดเคลียไปมา มือหนาบีบเคล้นสองเต้าอวบก่อนเสียงกระซิบจะดังขึ้นที่ข้างหูของเธอจนเธอถึงกับชะงักตัวชา"ถ้าฉันคิดถึง ฉันต้องเป็นคนบอกเธอเอง ไม่ใช่เธอมาเดาแบบนี้""หนู...อื้อออ""ฉันคิดถึงเธอ""!!!!!!!!!!!"คำๆนั้นทำเอาน้ำตาที่เพิ่งไหล แห้งเหือดไป ไนเจลจูบบูมกลับอย่างเร่าร้อน มือเรียวเริ่มปลดเสื้อของชายหนุ่มออกจนหมด ก่อนถอดมันออก"เกิดอะไรขึ้น?" บูมเอ่ยพรางกดยิ้ม"หนูจะเป็นนางบำเรอที่ทำให้พี่ติดใจที่สุด"พูดจบเป็นไนเจลเองที่เริ่มบทสวาทกับบูมก่อน เธอผลักเขานอนลงก่อนจะเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าแล้วเคลื่อนตัวเปลือยเปล่าลงไปจนถึงมันกรตัวโตที่กำลังผงาดจนสุด เธอครอบครองมันเข้าปากได้เพียงครึ่งเดียวก่อนจะเค
Read more
9
EP9 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)"นอนเถอะ ฉันจะนั่งเครียงานสักหน่อย" บูมเอ่ย"ค่ะ ขอบคุณนะคะที่พี่ดูแลหนู" ไนเจลเอ่ยก่อนเอามือจับที่แผ่นเจลด้วยความรู้สึกดี"อืม นอนเถอะ" บูมเอ่ยเสร็จเขาก็เอาคอมมานั่งทำงานข้างๆเตียงที่ไนเจลนอนอยู่เช้าไนเจลตื่นมาก็เป็นเรื่องปกติที่จะไม่เจอบูม เพราะบูมออกจากคอนโดไปตั้งแต่เธอยังไม่ตื่นนอน หลังอาบน้ำเสร็จมีเสียงออดหน้าประตูดังขึ้นจนเธอต้องเดินไปเปิด ก็เหมือนเดิม คือเจอลูกน้องคนสนิทของบูมมายืนอยู่ที่หน้าประตู"นายให้เอาของมาให้ครับ โทรหานายด้วยนะครับ" ลูกน้องคนสนิทของบูมเอ่ยขึ้นก่อนส่งกล่องใบเล็กให้เธอถือมันเดินกลับมานั่งที่โซฟา ก่อนจะกดโทรออกหาหาบูมทันทีที่ได้รับของ(ได้ของแล้วเหรอ) เสียงบูมเอ่ยขึ้นทันทีที่รับสาย(ค่ะ อะไรเหรอคะ?)(ลองเปิดดูก่อน เดี๋ยวฉันบอก) บูมเอ่ยไนเจลค่อยๆเปิดกล่องออกก่อนเจอกับสมาร์ทคีย์รถยี่ห้อหรู เธอเบิกตากว้างก่อนเอ่ยถามบูมอย่างตกใจเพราะเมื่อคืนเขาเพิ่งพูดถึงเรื่องขับรถ(พี่บูมคะ!!!)(เดินไปที่ชั้นจอดรถซิ)ไนเจลยังคงคาสายบูมก่อนเดินไปที่ชั้นจอดรถพิเศษที่เป็นของห้องที่เธออยู่ ปกติจะเป็นรถของบูมมาจอดประจำ แต่ตอนนี้มันมีรถมินิป้ายแดงราค
Read more
10
EP10 -ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม)ผมวางสายอย่างหงุดหงิด ก่อนจะยืนปรับอารมณ์อยู่สักพัก ไม่นาน อายก็เดินออกมาบอกว่าเธอตรวจบ้านเสร็จแล้ว อีกไม่นานจะย้ายเข้ามาอยู่ได้ น่าจะก่อนที่พ่อแม่เธอจะเดินทางกลับมาไทยแน่นอนผมได้แต่ยิ้มก่อนจะขับรถพาเธอออกมากินข้าว จริงๆผมยังไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อ ใจก็ไม่ได้รักอาย แต่อีกใจก็ไม่ได้เกลียดอะไรเธอ อายเองก็น่ารัก ทั้งบ้านผมบ้านเธอก็สนิทกัน หลายๆคนพูดว่าหากสองบ้านรวมกัน ธุรกิจคงจะใหญ่มากแน่ๆ แต่ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นสักนิดEND BOOM TALK"พี่บูม อีกไม่กี่วันพ่อกับแม่อายจะบินมาถึง ท่านชวนพี่ไปกินข้าวเย็นด้วยกันค่ะ" อายเอ่ย"อ่อ เอาซิ พี่ก็ไม่ได้เจอท่านนานแล้ว" บูมเอ่ย"ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะ ว่าเรากำลังจะหมั้นกัน เมื่อก่อนอายชอบไปแอบดูพี่เล่นบาสบ่อยๆ เผลอแปปเดียว จะหมั้นกับพี่แล้ว" อายเอ่ย"...................""ไปกินข้าวกันค่ะพี่บูม อายหิวมากเลย"หลังจากบูมพาอายออกไปทั้งวันจนกระทั่งเริ่มเย็น เขาไปส่งอายที่โรงเชแรม ก่อนจะขับรถออกมา ลูกน้องคนสนิทโทรกลับมาแจ้งว่าไนเจลกลับมาที่คอนโดตั้งแต่บ่าย คงเพราะได้รับข้อความจากเขาเมื่อมาถึงที่คอนโด เขาเห็นไนเจลนั่งกอดเข่าที่ร
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status