تسجيل الدخولPara kay Sierra, ang pag-uwi matapos ang klase ay parang kusang paglalakad pabalik sa impiyerno. Kaya hindi siya umuwi.
Sa halip, nagtungo siya sa nag-iisang taong nagpaparamdam sa kanya na mahalaga pa rin siya, si Roscoe. Ang nobyo niya. Ang kanyang kanlungan. She dressed in all black. May sombrero na nakababa at mask na halos matakpan ang buong mukha niya para maitago ang mga sariwang pasa sa kanyang pisngi. Tahimik siyang nakaupo sa likuran ng taxi habang nanginginig ang mga daliri sa paulit-ulit na pagre-refresh ng kanilang chat. Kanina pa walang reply at tawag si Roscoe. Sumikip ang kanyang dibdib. Hindi kailanman binabalewala nito ang mga mensahe niya. Kinagat niya ang kuko sa sobrang kaba. May nangyari kaya sa boyfriend niya? Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. “Kuya, pakiusap, bilisan n'yo po,” nanginginig na sabi niya sa driver. “Hindi ko po makontak ang boyfriend ko.” “Sige po, ma'am.” Mahinang napabuntong-hininga si Sierra at muli niyang tinawagan ang numero ni Roscoe. Ngunit wala pa ring sumagot. Pakiramdam niya ay napakahaba ng byahe. Sa wakas, huminto ang taxi sa harap ng apartment building ni Roscoe. Mabilis siyang nagbayad ng cash at nagmamadaling bumaba, hindi na inintindi ang sukli. Dali-dali siyang pumasok sa gusali. Sumakay ng elevator. At nagtungo sa palapag kung saan nakatira si Roscoe. Pagkabukas ng elevator, halos tumakbo siya papunta sa apartment nito. Inabot niya ang keypad para ilagay ang password. Ngunit natigilan siya. Bahagyang nakabukas na ang p***o. Nagtaka si Sierra. Dahan-dahan niya itong itinulak at pumasok. Isang pares ng sapatos na pambabae. Isang mamahaling handbag. Hindi iyon pag-aari ng kung sino lang. Kay Eliza iyon. Ang babaeng kapatid niya sa ama. May narinig siyang mga tunog mula sa silid. Mahihinang ungol. Mabibigat na paghinga. At ang paulit-ulit na pag-uga ng kama na tumatama sa dingding. Parang may kung anong malakas na pwersang dumurog sa puso ni Sierra. Bahagyang nakabukas ang p***o ng silid. Huminto ang kanyang paghinga. Unti-unti niyang itinaas ang tingin. Eliza was riding Roscoe, completely naked, his hands gripping her waist as he thrust up into her with abandon. “Uhh! Uhm! Fvck me hard, Ross! Uhh!” Lumiyad si Eliza. Sarap na sarap ito sa bawat pagtaas baba sa pagkalalaki ni Roscoe. “Fvck bitch! Ang sarap mo k******n ng paulit-ulit!” Pinalo ni Roscoe ang pang-upo ni Eliza na ikinaungol nito ng malakas. Ang mga ungol ng dalawa ay pumuno sa silid. At sa isang iglap, parang gumuho ang buong mundo niya. Napatakip siya ng bibig para pigilan ang mapait na hikbi na gustong kumawala. Sunod-sunod ang pagpatak ng kanyang mga luha habang paatras siyang napaatras. They were too lost in each other to even notice her standing there. Sapat na ang nakita niya para mawasak ang lahat ng kanyang pinanghahawakan. Halos hindi na siya makahinga. Lumingon siya at patakbong umalis. Halos matisod sa pagmamadali. Nanatiling nakatakip ang kanyang kamay sa bibig habang tahimik na humahagulhol. Sa unang pagkakataon sa buong buhay ni Sierra, nakalimutan niya ang bawat patakarang bumabalot sa kanyang pagkatao. Ang patakarang nagsasabing kailangan niyang makauwi bago mag-alas kuwatro ng hapon. Ang patakarang kumokontrol sa bawat segundo ng kanyang buhay. Wala na iyong halaga. Mag-isa siyang nakaupo sa pinakamadilim na sulok ng nightclub, halos natatabunan ng makukulay na ilaw habang nagsasayawan ang mga tao sa gitna ng malakas na tugtugan. Umaalingawngaw ang musika sa buong club, halos yumanig ang bawat sulok nito. Nagkakagulo ang mga tao sa dance floor, habang ang halimuyak ng alak, usok, pawis, at mamahaling pabango ay naghahalo sa hangin. Mula sa kanyang kinauupuan, kitang-kita niya ang sarili sa salaming nasa likuran ng bar. Namumugto ang mga mata. Nanginginig ang mga kamay. At ang baso ng beer sa kanyang harapan ay halos hindi man lang nabawasan. Parang wala na siyang maramdaman. Ang huling taong pinagkatiwalaan niya ang siyang lubusang dumurog sa kanyang puso. At ang mas masakit pa roon. Kasama nito ang sarili niyang kapatid sa ama. Marahil ay hindi gano'n kasakit kung ibang babae iyon. Pero si Eliza? Parang sinadya siyang saktan. Parang gusto siyang ipahiya. Muling bumuhos ang kanyang mga luha. Sinubukan niyang uminom ng kaunting beer, ngunit napangiwi siya sa pait nito. Ngayon lang siya nakatikim ng alak. Ngayon lang din siya nakapasok sa isang nightclub. Her life never gave her the freedom to. Isa-isang napansin siya ng mga tao sa paligid. May mga tumawa. May mga nandidiring tumingin. May ilang bartender na tahimik na naawa sa kanya. At mayroon ding tuluyang binalewala ang kanyang presensya. Tinabunan ng malakas na musika ang bawat hikbi niya. Bigla siyang tumayo at nagmamadaling lumayo. Walang direksyon. Hanggang sa makarating siya sa isang banyo. Pagkapasok niya, saka lamang napansin ni Sierra na male restroom ang napasukan niya. Marahang nagsara ang p***o sa likuran niya. May isang lalaking nakatayo sa harap ng lababo. Hindi ito lumingon. Ngunit kahit malabo ang kanyang paningin dahil sa luha, agad niya itong nakilala. Si Eros Cervantes. Ang fiancé ng kanyang kapatid na si Lory. Tila naramdaman na nito ang kanyang pagdating, ngunit hindi pa rin ito lumingon. Muling sumagi sa isip ni Sierra ang tagpong nakita niya kanina. Muling nadurog ang kanyang puso sa kataksilan ni Roscoe at Eliza. Marahil ay wala na siya sa tamang pag-iisip. Marahil ay dala lamang iyon ng sakit. Ngunit isang tanong ang paulit-ulit na bumabalot sa kanyang isip. Kung nagawa ni Eliza na agawin ang lalaking mahal niya. Bakit hindi niya rin maaaring kunin ang kay Lory? Ilang beses nang sinubukan ni Roscoe na makipagtalik sa kanya. Pero hindi siya pumayag. And lately, she had even considered giving herself to him. Dahil mahal niya ito at pinagkakatiwalaan. Pero niloko siya nito. Mabuti na lamang hindi niya pa naibigay ng tuluyan ang sarili, kundi kawawa siya sa huli. Bago pa siya muling mapigilan ng takot, mabilis na hinawakan ni Sierra ang braso ni Eros at hinarap ito sa kanya. Tumingkayad siya, dala ng matinding desperasyon at mga luhang patuloy na dumadaloy, bigla niyang idinikit ang mga labi sa mga labi nito sa isang mapusok na halik. Their eyes barely met before she did. Nanlaki ang mga mata ni Eros, ngunit makalipas ang isang saglit ay naging mabigat at malamig ang titig nito habang gumagalaw ang mga labi ni Sierra. Malakas nitong itinulak si Sierra hanggang sa sumadsad ang likod niya sa p***o. Dahan-dahang pinunasan ni Eros ang mga labi habang bahagyang sumilay ang pagkainis sa malamig nitong mukha. Biglang naramdaman ni Sierra na napakaliit at wala siyang laban sa ilalim ng mabigat nitong titig. Isang hakbang ang inilapit ni Eros. Pagkatapos ay mahigpit nitong hinawakan ang leeg niya. Napasinghap si Sierra at napakapit sa p***o sa kanyang likuran habang mahigpit na nakadiin ang malamig na mga daliri ni Eros sa leeg niya. “And who the hell are you,” he said darkly. “To think you can disrespect my expensive lips like that?” Sierra struggled against his grip, barely breathing. “I…” she choked out weakly. “I h-have what your fiancée doesn’t, and I’m willing to give it to you.” Kahit siya mismo ay hindi alam kung saan nakuha ang lakas ng loob para sabihin iyon. Agad na nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Eros. Dahan-dahan nitong binitiwan ang leeg ni Sierra. Napaubo siya nang malakas at agad na hinawakan ang bahaging sinakal nito. Nabahiran ng dugo ang dulo ng kanyang mga daliri. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Kaswal na sumandal si Eros sa lababo, tahimik na pinagmamasdan si Sierra na tila isang mabangis na mandaragit na nakatitig sa isang sugatang biktima. “Fine,” he muttered coldly. “Then show me.” Nanikip ang dibdib ni Sierra. “Show me what you have that your sister doesn’t.” His voice dropped lower, more dangerous. “And if you fail. I’ll rip you apart and send the pieces back to your family tomorrow morning.” Pakiramdam ni Sierra huminto ang kanyang hininga. Nanginginig ang mga kamay niya habang dahan-dahang inabot ang laylayan ng kanyang bestida. Sa isang nanginginig na galaw, hinubad niya ito at hinayaang mahulog sa sahig. Tumayo siya sa harap ni Eros, ang natitira na lamang sa kanya ay ang kanyang panloob na kasuotan. Nagbago ang ekspresyon ni Eros. Bahagyang bumaba ang tingin nito at unti-unting lumaki ang mga mata sa nakita. Napalunok si Sierra sa kaba. At nang hubarin niya ang bra at hinayaang mahulog. Tumambad sa paningin ng lalaki ang malulusog na dibdib niya. Tuluyang nanigas si Eros. Agad nandilim ang mga mata nito sa nakita. “Fvck…” he breathed, unable to look away. Napalunok nang mariin si Eros, at sa unang pagkakataon ay tila nabasag ang dati nitong malamig na pagpipigil sa sarili. Dahan-dahan itong lumapit kay Sierra, hindi inaalis ang titig sa kanya. Hinawakan ng malalaking kamay nito ang kanyang dibdib. His fingers barely able to contain its softness and weight. Isang mababa at paos na ungol ang kusang kumawala sa lalamunan ni Eros. “Where the hell were you hiding these pretty babies all this time, dummy?” He squeezed possessively, eyes dark with raw hunger. Then, leaning in until his lips brushed her ear, he whispered hotly. “Tangina, ang sarap mong angkinin dito...”The female lecturer walked in. Agad itong napansin ni Levi at napangisi habang ibinababa ang cellphone. It was Prof. Psyche Cervantes, the youngest lecturer in the entire collegeat. Nakatatandang kapatid ni Eros.Ang presensya pa lamang nito ay sapat na para mapuno ng awtoridad ang buong lecture hall. Ang matinis na tunog ng takong nito sa sahig ay agad na nakakuha ng atensyon ng lahat. Sa sandaling makita ito ng mga estudyante, natahimik ang buong silid.Lahat ng mata ay napunta sa babae. Namula ang ilang lalaking estudyante, lalo na ang mga lihim na humahanga kay Psyche. Maging ang grupo ni Lory ay napatingin din dito. Hindi man sila tunay na interesado, alam ng lahat na hindi pinapalampas ni Psyche ang anumang kalokohan.“Good morning, Prof,” sabay-sabay na bati ng buong klase habang tumatayo, maliban sa grupo ni Eros.“Good morning, everyone. Have your seats,” kalmadong sabi ni Psyche, na waring hindi man lang pinansin na nanatiling nakaupo si Eros at ang mga kaibigan niya. Inila
"Ahh... Eros... Please... ahh! Ah! Ah!"Sierra cried out, her voice breaking as she pressed her hand tightly over her mouth. Nanginginig ang buo niyang katawan sa tindi ng nararamdaman, at halos hindi na niya mapigilan ang kanyang sarili na maging maingay."Yes, dummy. Right there," Eros growled through the screen. "Go faster. Breathe... and let it all out for me."Desperado niyang iginalaw ang kanyang mga daliri sa madulas niyang lagusan, sinusunod ang bawat utos nito. Unti-unting nabuo ang matinding pakiramdam, starting from the shy flutter in her stomach, growing into a deep, throbbing ache as his eyes stayed locked on her through the camera. Ngayon, para itong dambuhalang alon na tuluyan nang bumuhos sa kanya.Mariing umiling si Sierra habang patuloy na tumutulo ang kanyang mga luha sa namumulang pisngi. Napakatindi ng kanyang nararamdaman, mainit at tila may dumadaloy na kuryente sa buong katawan niya, mula sa kanyang puson hanggang sa mga hita at maging sa dulo ng mga daliri niy
Isang mahina at nanginginig na buntong-hininga ang kumawala sa mga labi ni Sierra habang marahan siyang naupo sa gilid ng kama. Suot niya ang malambot na damit-pantulog na ibinigay ni Eros.Sa tuwing dumadampi ang manipis na tela sa kanyang balat, hindi niya maiwasang maalala ang lalaki. Mula pa kahapon, si Eros na lamang ang laman ng kanyang isipan. Maging ang buong bahay ay tila nabalot ng kakaibang katahimikan.Nagkamalay na si Felicia kagabi, ngunit tumanggi itong lumabas ng silid. Si Lory naman ay umalis na walang anumang paalam. Hindi rin makita si Eliza.Samantalang ang kanilang ama ay hindi pa nakauuwi matapos umalis para sa trabaho kaninang umaga. Silang dalawa lamang ni Felicia ang nasa loob ng malaking bahay.At ang pinakanakagugulat. Wala siyang nararamdamang kahit katiting na konsensya. Alam niyang mali. Alam niyang dapat siyang mag-alala. Ngunit matapos ang lahat ng dinanas niya sa mga ito. Bakit pa siya magpapanggap na nagmamalasakit? Hindi naman siya kailanman naging m
Tamad na naglakad si Eros papasok sa living room, tila bagong gising pa rin kahit siya mismo ang nagmaneho papunta roon. And also annoyingly handsome at the same time.His slightly messy hair only made him look worse. O marahil ay depende iyon sa kung sino ang nakatingin.Si Levi ang unang nakapansin sa kanya. Agad na nanlaki ang mga mata nito."Guys!" malakas nitong sigaw. "Tignan n'yo nga kung sino ang biglang nakaalala na may mga kaibigan pa pala siya matapos maglaho na parang ilang siglo!"Sabay na napatingin sina Vaughn at Rein. Agad na nagdilim ang mukha ni Vaughn. Samantalang bahagya lamang ngumiti si Reina.Si Eros naman ay mahinang napahalakhak bago walang pagmamadaling lumapit at naupo sa tabi ni Rein. He stared at him silently, very silently, too silently."Sa wakas, naalala mo ring may mga taong halos mabaliw sa pag-aalala sa'yo matapos kang magkulong sa chill room nang ilang oras at bigla na lang nawala?" agad na bungad ni Vaughn. "Amazing. Truly amazing.""Stop being mel
Nais sana ng doktor na gamutin din si Sierra, ngunit malamig na tinanggihan iyon ni Eros. At ngayon, ito mismo ang nag-aasikaso sa bawat sugat niya.Tahimik lamang na nakaupo si Lory at pinagmamasdan ang lahat, ngunit pakiramdam ng dalaga ay unti-unting may matalim na bagay na pumupunit sa dibdib nito.Sapagkat gaano man nito piliting kumbinsihin ang sarili. Hindi na normal ang lahat ng ito. Kasunod ni Sierra dumating si Eros. Pareho silang nawala. Pareho rin silang sabay na bumalik.At ngayon, napakalapit nito kay Sierra. Maingat nitong hinahawakan ang kapatid na para bang wala nang ibang tao sa paligid nila. May mali. May kung anong hindi nito maipaliwanag.Alam ni Lory na napakataas ng pamantayan ni Eros pagdating sa mga babae. Kilala ito ng lahat. Hindi basta nagbibigay ng atensyon ang binata kung hindi nito itinuturing na karapat-dapat ang isang babae. Ngunit habang mas matagal nito silang pinagmamasdan, lalo itong nahihirapang huminga. Marahang itinaas ni Eros ang baba ni Sierr
Dahan-dahang huminto ang taxi na ipinabook ni Eros para ihatid si Sierra sa kanilang mansyon. Halos hindi man lang napansin ng dalaga na nakarating na sila.Tahimik siyang nakaupo sa likurang upuan, tuluyang nalunod sa sariling pag-iisip habang nakatitig sa pinakabagong iPhone na hawak niya. Ang malambot na berdeng pouch na nakabalot dito ay lalo lamang nagpasikip sa kanyang dibdib. Paborito niyang kulay. Napansin din iyon ni Eros .Suot na niya ngayon ang isa sa malalaking hoodie at maong na binili nito para sa kanya matapos nitong masira ang dati niyang damit. Halos matabunan ng hoodie ang maliit niyang pangangatawan, at ang Nakalalasing na amoy ni Eros na kumapit sa tela ay sapat na para pabilisin ang tibok ng kanyang puso.Ngunit may mas malaking problema. Paano niya maipapasok ang napakaraming mamahaling gamit sa kanyang silid nang hindi napapansin?Alam na alam niyang hindi niya maaaring gamitin ang mga iyon nang hayagan. Ngunit hindi rin niya kayang itapon ang mga ito. Sa tuwin







