LOGINPara kay Sierra, ang pag-uwi matapos ang klase ay parang kusang paglalakad pabalik sa impiyerno. Kaya hindi siya umuwi.
Sa halip, nagtungo siya sa nag-iisang taong nagpaparamdam sa kanya na mahalaga pa rin siya, si Roscoe. Ang nobyo niya. Ang kanyang kanlungan. She dressed in all black. May sombrero na nakababa at mask na halos matakpan ang buong mukha niya para maitago ang mga sariwang pasa sa kanyang pisngi. Tahimik siyang nakaupo sa likuran ng taxi habang nanginginig ang mga daliri sa paulit-ulit na pagre-refresh ng kanilang chat. Kanina pa walang reply at tawag si Roscoe. Sumikip ang kanyang dibdib. Hindi kailanman binabalewala nito ang mga mensahe niya. Kinagat niya ang kuko sa sobrang kaba. May nangyari kaya sa boyfriend niya? Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. “Kuya, pakiusap, bilisan n'yo po,” nanginginig na sabi niya sa driver. “Hindi ko po makontak ang boyfriend ko.” “Sige po, ma'am.” Mahinang napabuntong-hininga si Sierra at muli niyang tinawagan ang numero ni Roscoe. Ngunit wala pa ring sumagot. Pakiramdam niya ay napakahaba ng byahe. Sa wakas, huminto ang taxi sa harap ng apartment building ni Roscoe. Mabilis siyang nagbayad ng cash at nagmamadaling bumaba, hindi na inintindi ang sukli. Dali-dali siyang pumasok sa gusali. Sumakay ng elevator. At nagtungo sa palapag kung saan nakatira si Roscoe. Pagkabukas ng elevator, halos tumakbo siya papunta sa apartment nito. Inabot niya ang keypad para ilagay ang password. Ngunit natigilan siya. Bahagyang nakabukas na ang p***o. Nagtaka si Sierra. Dahan-dahan niya itong itinulak at pumasok. Isang pares ng sapatos na pambabae. Isang mamahaling handbag. Hindi iyon pag-aari ng kung sino lang. Kay Eliza iyon. Ang babaeng kapatid niya sa ama. May narinig siyang mga tunog mula sa silid. Mahihinang ungol. Mabibigat na paghinga. At ang paulit-ulit na pag-uga ng kama na tumatama sa dingding. Parang may kung anong malakas na pwersang dumurog sa puso ni Sierra. Bahagyang nakabukas ang p***o ng silid. Huminto ang kanyang paghinga. Unti-unti niyang itinaas ang tingin. Eliza was riding Roscoe, completely naked, his hands gripping her waist as he thrust up into her with abandon. “Uhh! Uhm! Fvck me hard, Ross! Uhh!” Lumiyad si Eliza. Sarap na sarap ito sa bawat pagtaas baba sa pagkalalaki ni Roscoe. “Fvck bitch! Ang sarap mo k******n ng paulit-ulit!” Pinalo ni Roscoe ang pang-upo ni Eliza na ikinaungol nito ng malakas. Ang mga ungol ng dalawa ay pumuno sa silid. At sa isang iglap, parang gumuho ang buong mundo niya. Napatakip siya ng bibig para pigilan ang mapait na hikbi na gustong kumawala. Sunod-sunod ang pagpatak ng kanyang mga luha habang paatras siyang napaatras. They were too lost in each other to even notice her standing there. Sapat na ang nakita niya para mawasak ang lahat ng kanyang pinanghahawakan. Halos hindi na siya makahinga. Lumingon siya at patakbong umalis. Halos matisod sa pagmamadali. Nanatiling nakatakip ang kanyang kamay sa bibig habang tahimik na humahagulhol. Sa unang pagkakataon sa buong buhay ni Sierra, nakalimutan niya ang bawat patakarang bumabalot sa kanyang pagkatao. Ang patakarang nagsasabing kailangan niyang makauwi bago mag-alas kuwatro ng hapon. Ang patakarang kumokontrol sa bawat segundo ng kanyang buhay. Wala na iyong halaga. Mag-isa siyang nakaupo sa pinakamadilim na sulok ng nightclub, halos natatabunan ng makukulay na ilaw habang nagsasayawan ang mga tao sa gitna ng malakas na tugtugan. Umaalingawngaw ang musika sa buong club, halos yumanig ang bawat sulok nito. Nagkakagulo ang mga tao sa dance floor, habang ang halimuyak ng alak, usok, pawis, at mamahaling pabango ay naghahalo sa hangin. Mula sa kanyang kinauupuan, kitang-kita niya ang sarili sa salaming nasa likuran ng bar. Namumugto ang mga mata. Nanginginig ang mga kamay. At ang baso ng beer sa kanyang harapan ay halos hindi man lang nabawasan. Parang wala na siyang maramdaman. Ang huling taong pinagkatiwalaan niya ang siyang lubusang dumurog sa kanyang puso. At ang mas masakit pa roon. Kasama nito ang sarili niyang kapatid sa ama. Marahil ay hindi gano'n kasakit kung ibang babae iyon. Pero si Eliza? Parang sinadya siyang saktan. Parang gusto siyang ipahiya. Muling bumuhos ang kanyang mga luha. Sinubukan niyang uminom ng kaunting beer, ngunit napangiwi siya sa pait nito. Ngayon lang siya nakatikim ng alak. Ngayon lang din siya nakapasok sa isang nightclub. Her life never gave her the freedom to. Isa-isang napansin siya ng mga tao sa paligid. May mga tumawa. May mga nandidiring tumingin. May ilang bartender na tahimik na naawa sa kanya. At mayroon ding tuluyang binalewala ang kanyang presensya. Tinabunan ng malakas na musika ang bawat hikbi niya. Bigla siyang tumayo at nagmamadaling lumayo. Walang direksyon. Hanggang sa makarating siya sa isang banyo. Pagkapasok niya, saka lamang napansin ni Sierra na male restroom ang napasukan niya. Marahang nagsara ang p***o sa likuran niya. May isang lalaking nakatayo sa harap ng lababo. Hindi ito lumingon. Ngunit kahit malabo ang kanyang paningin dahil sa luha, agad niya itong nakilala. Si Eros Cervantes. Ang fiancé ng kanyang kapatid na si Lory. Tila naramdaman na nito ang kanyang pagdating, ngunit hindi pa rin ito lumingon. Muling sumagi sa isip ni Sierra ang tagpong nakita niya kanina. Muling nadurog ang kanyang puso sa kataksilan ni Roscoe at Eliza. Marahil ay wala na siya sa tamang pag-iisip. Marahil ay dala lamang iyon ng sakit. Ngunit isang tanong ang paulit-ulit na bumabalot sa kanyang isip. Kung nagawa ni Eliza na agawin ang lalaking mahal niya. Bakit hindi niya rin maaaring kunin ang kay Lory? Ilang beses nang sinubukan ni Roscoe na makipagtalik sa kanya. Pero hindi siya pumayag. And lately, she had even considered giving herself to him. Dahil mahal niya ito at pinagkakatiwalaan. Pero niloko siya nito. Mabuti na lamang hindi niya pa naibigay ng tuluyan ang sarili, kundi kawawa siya sa huli. Bago pa siya muling mapigilan ng takot, mabilis na hinawakan ni Sierra ang braso ni Eros at hinarap ito sa kanya. Tumingkayad siya, dala ng matinding desperasyon at mga luhang patuloy na dumadaloy, bigla niyang idinikit ang mga labi sa mga labi nito sa isang mapusok na halik. Their eyes barely met before she did. Nanlaki ang mga mata ni Eros, ngunit makalipas ang isang saglit ay naging mabigat at malamig ang titig nito habang gumagalaw ang mga labi ni Sierra. Malakas nitong itinulak si Sierra hanggang sa sumadsad ang likod niya sa p***o. Dahan-dahang pinunasan ni Eros ang mga labi habang bahagyang sumilay ang pagkainis sa malamig nitong mukha. Biglang naramdaman ni Sierra na napakaliit at wala siyang laban sa ilalim ng mabigat nitong titig. Isang hakbang ang inilapit ni Eros. Pagkatapos ay mahigpit nitong hinawakan ang leeg niya. Napasinghap si Sierra at napakapit sa p***o sa kanyang likuran habang mahigpit na nakadiin ang malamig na mga daliri ni Eros sa leeg niya. “And who the hell are you,” he said darkly. “To think you can disrespect my expensive lips like that?” Sierra struggled against his grip, barely breathing. “I…” she choked out weakly. “I h-have what your fiancée doesn’t, and I’m willing to give it to you.” Kahit siya mismo ay hindi alam kung saan nakuha ang lakas ng loob para sabihin iyon. Agad na nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Eros. Dahan-dahan nitong binitiwan ang leeg ni Sierra. Napaubo siya nang malakas at agad na hinawakan ang bahaging sinakal nito. Nabahiran ng dugo ang dulo ng kanyang mga daliri. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Kaswal na sumandal si Eros sa lababo, tahimik na pinagmamasdan si Sierra na tila isang mabangis na mandaragit na nakatitig sa isang sugatang biktima. “Fine,” he muttered coldly. “Then show me.” Nanikip ang dibdib ni Sierra. “Show me what you have that your sister doesn’t.” His voice dropped lower, more dangerous. “And if you fail. I’ll rip you apart and send the pieces back to your family tomorrow morning.” Pakiramdam ni Sierra huminto ang kanyang hininga. Nanginginig ang mga kamay niya habang dahan-dahang inabot ang laylayan ng kanyang bestida. Sa isang nanginginig na galaw, hinubad niya ito at hinayaang mahulog sa sahig. Tumayo siya sa harap ni Eros, ang natitira na lamang sa kanya ay ang kanyang panloob na kasuotan. Nagbago ang ekspresyon ni Eros. Bahagyang bumaba ang tingin nito at unti-unting lumaki ang mga mata sa nakita. Napalunok si Sierra sa kaba. At nang hubarin niya ang bra at hinayaang mahulog. Tumambad sa paningin ng lalaki ang malulusog na dibdib niya. Tuluyang nanigas si Eros. Agad nandilim ang mga mata nito sa nakita. “Fvck…” he breathed, unable to look away. Napalunok nang mariin si Eros, at sa unang pagkakataon ay tila nabasag ang dati nitong malamig na pagpipigil sa sarili. Dahan-dahan itong lumapit kay Sierra, hindi inaalis ang titig sa kanya. Hinawakan ng malalaking kamay nito ang kanyang dibdib. His fingers barely able to contain its softness and weight. Isang mababa at paos na ungol ang kusang kumawala sa lalamunan ni Eros. “Where the hell were you hiding these pretty babies all this time, dummy?” He squeezed possessively, eyes dark with raw hunger. Then, leaning in until his lips brushed her ear, he whispered hotly. “Tangina, ang sarap mong angkinin dito...”Sa tuwing malinaw na umaalingawngaw sa isip ni Eros ang boses ni Sierra, lalo niyang idinidiin ang kamao sa konkretong pader. The impact cracked through the silence like thunder. Sa unang suntok pa lamang ay agad na siyang nasugatan. By the tenth, both hands were raw, blood streaming down his forearms in thick, warm trails that soaked his sleeves and pooled on the cold floor.His breathing remained steady, almost unnaturally calm, ngunit nag-aapoy ang kanyang mga mata at walang awa. Ang karaniwang lalaki ay hinihingal na, o napapadaing sa sakit matapos ang ilang suntok. Pero si Eros ay tila nililok mula sa bato, lumitaw ang mga ugat sa kanyang leeg at mga braso, tumitigas ang kalamnan sa sobrang tensiyon at naninigas ang panga.Walang halaga sa kanya ang pisikal na sakit. It was only a dull echo compared to the storm ripping through his chest. Paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isipan ang takot na boses ni Sierra. Ang kawalan niya ng magawa ay tila mga kuko na kumakalmot sa kanyang
Dahan-dahang dumilat si Sierra. The room slowly swam into focus, filled with worried yet hopeful faces. Lahat ay naroon maliban sa isang taong kanina pa nagdulot sa kanya ng matinding takot, si Eros.A rush of relief swept through her chest, light and freeing. Ngunit kaagad itong sinundan ng isang matalim at hindi maipaliwanag na sakit. Para bang ang taong tunay niyang gustong nasa tabi ay iniwan siya.“Sierra!”The voices overlapped in a warm chorus, each one carrying a silent prayer that she would remember them. Malinaw na alam nila ang tungkol sa kanyang kalagayan. Marahang kinagat ni Sierra ang kanyang labi habang isa-isa silang pinagmasdan. Bahagyang bumilis ang tibok ng puso niya. Una, si Vaughn. Oo, naaalala niya ito. Sunod si Levi. At pagkatapos ay si Rein. Pumikit siya sandali, huminga nang malalim at dahan-dahan muling dumilat. Si Misha… si Marietta. Si Stefan.Bumalik ang mga alaala niya, hindi man kasinglinaw ng dati, ngunit sapat para maramdaman niyang totoo at mainit an
Matapos suriin ng doktor si Sierra at tuluyang mapakalma, kalaunan ay muli itong nakatulog. Pinakiusapan din si Eros na lumabas muna sandali ng silid. Sa tuwing nakikita siya ni Sierra, lalo itong nababalisa at napapaiyak.Nakatayo sina Psyche at Valerie ilang hakbang ang layo habang tahimik na lumabas ng silid ang mga nurse, dala ang kanilang mga tray. Makalipas ang ilang sandali, bumalik si Eros at huminto sa may pintuan. Namumutla ang kanyang mukha. Agad na napako ang kanyang mga mata kay Sierra.Without saying a word, he slowly walked over and sat beside her bed. Marahan niyang kinuha ang kamay ni Sierra at hinaplos ang mga buko ng mga daliri nito gamit ang kanyang hinlalaki habang hindi inaalis ang tingin sa natutulog nitong mukha. Napabuntong-hininga nang mahina ang doktor bago humarap kina Psyche at Valerie."What happened, Doc? Is she okay now?" Psyche asked anxiously."Yes," sagot ng doktor. "Stable na siya. Maayos ang vital signs niya at maganda rin ang physical recovery ni
Halos lumukso ang puso ni Eros mula sa kanyang dibdib habang mabilis na tumatakbo sa pasilyo ng ospital. Mabilis ang paghinga niya, nagsasanib sa kanyang dibdib ang takot at desperadong pag-asang matagal niyang pinanghahawakan.Pagkarating sa pintuan ng silid, nanginginig ang kanyang mga kamay nang agad niya 'yong itinulak at binuksan. There she was. His Dummy.Nanghihinang nakasandal si Sierra sa headboard, balot pa rin ng benda ang ulo nito. Her face, lips, and nose looked pale and fragile. One hand rested lazily on her stomach. Ang isa naman ay nakapatong sa kama, nakakabit dito ang IV line na maingat na nakadikit sa kamay nito.Nakaupo sina Psyche at Valerie sa magkabilang panig nito, kapwa nakangiti habang tumutulo ang kanilang mga luha. Bahagyang nakangiti rin si Sierra.Maingat na pinapakain ni Psyche si Sierra ng simpleng oatmeal. Sa sandaling umangat ang mga mata nito at magtama ang mga 'yon sa mga mata ni Eros, tuluyang nawala ang bahagyang ngiti sa labi nito. Lalo itong nam
Itinulak ni Eros ang mabibigat na pinto ng study ni Theodore at tuluyang pumasok. Kumalat sa silid ang amoy ng lumang leather, usok ng tabako at kapangyarihan.Theodore sat behind the massive mahogany desk, legs crossed with casual arrogance. Madilim at matalim ang mga mata nito. Isang mabigat at nakasasakal na aura ang bumabalot sa matandang Cervantes na para bang pati ang hangin sa paligid ay sumusunod sa kagustuhan nito.Tahimik na nakatayo sa likuran ni Theodore si Russ, tulad ng isang aninong hindi kailanman lumalayo. Nakakrus ang mga kamay sa likuran. Nang makita nito si Eros, agad itong yumuko.Bahagyang napahinto ang mga hakbang ni Eros. Biglang tumalim ang kanyang tingin habang mahigpit na nakakuyom ang mga kamao. A wave of painful memories crashed over him, unwanted flashes that clawed at his chest.Nanigas ang panga ni Eros at sumikip ang kanyang lalamunan habang pilit niyang pinipigilan ang mga alaalang 'yon na muling magbalik sa alaala niya. The pain, the blood, the choic
Tumulo ang sariwang luha sa mukha ni Lory sa sandaling tuluyang bumagsak dito ang buong katotohanan. Nanginginig ang mga labi nito. Her entire body shrinking under the weight of it all. She looked so small, so hopelessly terrified, as she stared up into Eros’s dark, unyielding eyes.Tumigas ang tingin ni Eros. Without a word, his hand shot out and clamped around her throat in a merciless chokehold. Napasinghap si Lory. Pilit nitong hinahawakan ang kamay niya, ngunit wala itong magawa laban sa lakas ng binata.Ibinulsa niya ang relo, saka ginamit ang malayang kamay para mahigpit na dakmain ang isang makapal na kumpol ng buhok nito. With one brutal yank, he snapped her head back. Umalingawngaw sa buong silid ang isang matalim at nakapangingilabot na tunog, kasabay ng matinding sakit na kumalat sa gulugod nito. Lory’s scream tore from her throat, raw and broken, even while trapped in his chokehold.“How dare you even think of hurting my wife and child?” Eros roared, his voice low and th







