ログインIsang mahina at nanginginig na buntong-hininga ang kumawala sa mga labi ni Sierra habang marahan siyang naupo sa gilid ng kama. Suot niya ang malambot na damit-pantulog na ibinigay ni Eros.Sa tuwing dumadampi ang manipis na tela sa kanyang balat, hindi niya maiwasang maalala ang lalaki. Mula pa kahapon, si Eros na lamang ang laman ng kanyang isipan. Maging ang buong bahay ay tila nabalot ng kakaibang katahimikan.Nagkamalay na si Felicia kagabi, ngunit tumanggi itong lumabas ng silid. Si Lory naman ay umalis na walang anumang paalam. Hindi rin makita si Eliza.Samantalang ang kanilang ama ay hindi pa nakauuwi matapos umalis para sa trabaho kaninang umaga. Silang dalawa lamang ni Felicia ang nasa loob ng malaking bahay.At ang pinakanakagugulat. Wala siyang nararamdamang kahit katiting na konsensya. Alam niyang mali. Alam niyang dapat siyang mag-alala. Ngunit matapos ang lahat ng dinanas niya sa mga ito. Bakit pa siya magpapanggap na nagmamalasakit? Hindi naman siya kailanman naging m
Tamad na naglakad si Eros papasok sa living room, tila bagong gising pa rin kahit siya mismo ang nagmaneho papunta roon. And also annoyingly handsome at the same time.His slightly messy hair only made him look worse. O marahil ay depende iyon sa kung sino ang nakatingin.Si Levi ang unang nakapansin sa kanya. Agad na nanlaki ang mga mata nito."Guys!" malakas nitong sigaw. "Tignan n'yo nga kung sino ang biglang nakaalala na may mga kaibigan pa pala siya matapos maglaho na parang ilang siglo!"Sabay na napatingin sina Vaughn at Rein. Agad na nagdilim ang mukha ni Vaughn. Samantalang bahagya lamang ngumiti si Reina.Si Eros naman ay mahinang napahalakhak bago walang pagmamadaling lumapit at naupo sa tabi ni Rein. He stared at him silently, very silently, too silently."Sa wakas, naalala mo ring may mga taong halos mabaliw sa pag-aalala sa'yo matapos kang magkulong sa chill room nang ilang oras at bigla na lang nawala?" agad na bungad ni Vaughn. "Amazing. Truly amazing.""Stop being mel
Nais sana ng doktor na gamutin din si Sierra, ngunit malamig na tinanggihan iyon ni Eros. At ngayon, ito mismo ang nag-aasikaso sa bawat sugat niya.Tahimik lamang na nakaupo si Lory at pinagmamasdan ang lahat, ngunit pakiramdam ng dalaga ay unti-unting may matalim na bagay na pumupunit sa dibdib nito.Sapagkat gaano man nito piliting kumbinsihin ang sarili. Hindi na normal ang lahat ng ito. Kasunod ni Sierra dumating si Eros. Pareho silang nawala. Pareho rin silang sabay na bumalik.At ngayon, napakalapit nito kay Sierra. Maingat nitong hinahawakan ang kapatid na para bang wala nang ibang tao sa paligid nila. May mali. May kung anong hindi nito maipaliwanag.Alam ni Lory na napakataas ng pamantayan ni Eros pagdating sa mga babae. Kilala ito ng lahat. Hindi basta nagbibigay ng atensyon ang binata kung hindi nito itinuturing na karapat-dapat ang isang babae. Ngunit habang mas matagal nito silang pinagmamasdan, lalo itong nahihirapang huminga. Marahang itinaas ni Eros ang baba ni Sierr
Dahan-dahang huminto ang taxi na ipinabook ni Eros para ihatid si Sierra sa kanilang mansyon. Halos hindi man lang napansin ng dalaga na nakarating na sila.Tahimik siyang nakaupo sa likurang upuan, tuluyang nalunod sa sariling pag-iisip habang nakatitig sa pinakabagong iPhone na hawak niya. Ang malambot na berdeng pouch na nakabalot dito ay lalo lamang nagpasikip sa kanyang dibdib. Paborito niyang kulay. Napansin din iyon ni Eros .Suot na niya ngayon ang isa sa malalaking hoodie at maong na binili nito para sa kanya matapos nitong masira ang dati niyang damit. Halos matabunan ng hoodie ang maliit niyang pangangatawan, at ang Nakalalasing na amoy ni Eros na kumapit sa tela ay sapat na para pabilisin ang tibok ng kanyang puso.Ngunit may mas malaking problema. Paano niya maipapasok ang napakaraming mamahaling gamit sa kanyang silid nang hindi napapansin?Alam na alam niyang hindi niya maaaring gamitin ang mga iyon nang hayagan. Ngunit hindi rin niya kayang itapon ang mga ito. Sa tuwin
Dahan-dahang huminto ang itim na sasakyan ni Eros sa harap ng isang mamahaling boutique. Napakurap si Sierra sa pagtataka.“Anong ginagawa natin dito?” tanong niya habang lumilingon kay Eros. Inabot nito ang seatbelt niya at maingat na tinanggal bago inalis ang sarili nitong seatbelt.“Bumaba ka,” maikli nitong tugon habang binubuksan ang pinto.Ngunit mabilis na hinawakan ni Sierra ang braso nito bago pa tuluyang makalabas.“Makikita tayo ng mga tao na magkasama, Eros,” mahina ngunit kinakabahang bulong niya.Napabuntong-hininga si Eros at muling sumandal sa upuan.“I knew you were going to start complaining again, dummy.”Agad na napasimangot si Sierra.“Huwag mo akong tawaging dummy. I'm not dumb.”“You are.” Marahan nitong tinapik ang kanyang noo.“Hindi nga.”“That name fits you perfectly, and I’m still going to call you that,” nakangising sabi nito bago kumuha ng sombrero at face mask mula sa likurang upuan.Maingat nitong isinuot kay Sierra. Inilabas niya ang dila na parang ba
Sierra sat with her legs crossed. Suot lamang ang maluwag na itim na polo ni Eros halos hanggang kalagitnaan lamang ng hita nito. Nakatali ang buhok sa isang magulong bun habang may ilang hibla na malayang nakalugay at nakapalibot sa namumula nitong mukha.Masaya itong kumakain ng paboritong pagkain, nakangiti hanggang tainga, walang kamalay-malay kung gaano ito kaakit-akit sa mga mata ng lalaking nasa harapan nito.Nakaharap dito si Eros. Nakapatong ang siko sa mesa habang nakasandal ang pisngi sa kamay. Hindi maalis ang tingin sa bawat galaw ng labi ni Sierra.He wanted to devour those lips. He wanted to suck and bite them until they were swollen and sore. Katulad ng ginawa niya sa katawan nito.Kumuha si Sierra ng isa pang piraso ng manok at walang pakialam na dinilaan ang mantika sa mga daliri nito. Napapikit si Eros at marahang napakagat sa labi.Isang alaala ang muling sumagi sa kanyang isip, dahilan upang bahagya siyang mapabuntong-hininga. Napamura siya sa sariling isip.Kung







