LOGINบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
"ช่วยฉัน...เธอต้องช่วยฉันนะ" วิญญาณของพยาบาลสาวคนนั้นโหยหวน ร้องขอให้เธอช่วยซ้ำ ๆ "ไม่มีใครช่วยฉันได้เลย มีแค่เธอ...มีแค่เธอจริง ๆ " ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำและฉ่ำไปด้วยเลือด ร่างกายค่อย ๆ พองอืดขึ้นทีละนิด ๆ คล้ายกับศพที่นอนตายนานจนขึ้นอืดและบวมขึ้น ๆ พลังจิตที่เต็มไปด้วยความแค้นและอาฆาตค่อย ๆ ปริแล
"..." ปลายฝนยังคงยืนเหม่อลอยจ้องไปที่เตียงของซีแอลด้วยความรู้สึกเจ็บปวดที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย "ปลายฝน...ไปอาบน้ำ" เพอร์ซุสจำต้องพูดย้ำกับเธอเป็นครั้งที่สอง เขาเข้าใจดีว่าปลายฝนกำลังเสียศูนย์มาก ๆ ซึ่งในฐานะของเพื่อนเขาแค่ไม่อยากให้เธออยู่สู้กับเรื่องนี้ตามลำพัง นั่นคือสาเหตุที่เพอร์ซุสอยู่ข้าง ๆ
"กอดปลอบใจ?" ซีแอลหันไปถามปลายฝนด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อยเข้าใจ "เธอเป็นแฟนของฉัน แต่ต้องให้ไอ้เพอร์ซุสมันกอดปลอบใจเนี่ยนะ" ซีแอลบีบไหล่ทั้งสองข้างของเธออย่างแรงพร้อมกับเค้นถาม "ไม่ใช่แบบนั้นนะ" ปลายฝนพยายามจะอธิบาย แต่ซีแอลก็ถอนหายใจออกมาพร้อมกับส่ายหน้าอย่างไม่รับฟัง "เหลือเชื่อเลยจริง ๆ " เขาว่าใส่
"อย่ากลับไปคบกับเขานะ" คนตัวเล็กพูดออกไปอย่างไม่มีเสียง แต่ซีแอลก็อ่านปากของเธอได้ดีในทุกคำ "ฉันขอร้อง" ปลายฝนละล่ำละลักบอกไป น้ำตาของปลายฝนทำให้ซีแอลเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา เขารู้สึกไม่อยากมองหน้าของเธอในตอนที่เธอร้องไห้ ไม่อยากได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของเธอ ไม่อยากเห็นเธอเสียใจแบบนี้ แต่ไม่ร







