สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน

แนนซี่"อมมันซะสิ! ไม่ใช่ว่าเกือบทุกคืนเธอเอาแต่ฝันว่าได้มีเซ็กส์กับบอสของตัวเองหรอกเหรอ? นี่มันโอกาสทองของเธอแล้วนะ! ทำท่าดีพโทรท (Deepthroat) ใส่เขาซะเลยสิ! ทำในสิ่งที่ไคลีย์ทำไม่ได้! อมเข้าไป! อมให้มิด!""อย่าเด็ดขาด! อยากตกงานหรือไง? ทุกสิ่งที่เธอเพียรพยายามมาทั้งหมดจะพังพินาศหมดนะ! อีกอย่างเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีศีลธรรมนะเว้ย!"เสียงของซาตานและนางฟ้ากำลังทะเลาะกันอย่างดุเดือดอยู่ในหัวของฉัน แต่สุดท้ายฝ่ายนางฟ้าก็ชนะ ฉันตัดสินใจถอยหลังออกมาแล้วลุกขึ้นยืน วางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะก่อนจะหยิบผ้าขนหนูส่งให้ท่านดเวย์น"ท่านคะ คุณต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วล่ะค่ะ เราต้องรีบไปหาคุณพ่อของคุณแล้วนะ" ฉันเอ่ยบอกท่านดเวย์นรับผ้ามาด้วยมือที่สั่นเทาแต่ก็รีบทำตามอย่างรวดเร็ว ระหว่างที่ฉันกำลังขับรถอยู่ เขาแทบจะไม่พูดอะไรออกมาเลย เพราะฉันรู้ดีว่าพ่อลูกคู่นี้สนิทกันมากแค่ไหนในหัวของฉันก็ยังสลัดภาพตอนที่เห็นเขาแก้ผ้าไม่ออกเลย จู่ ๆ ท้องน้อยก็เกิดอาการปวดหนึบขึ้นมาซะอย่างนั้น อยากรู้จังว่าของลับของเขามันจะมีรสชาติยังไงนะ? ฉันจะสามารถอมมันเข้าไปได้ทั้งหมดรึเปล่านะ?บ้าเอ๊ย! นี่เขากำลังอยู่ห้องฉุกเฉิน

แนนซี่ฉันพยายามกลั้นน้ำตาลูกผู้ชาย... เอ้ย น้ำตาของฉันเอาไว้สุดฤทธิ์ พรางภาวนาขอให้ลิฟต์เปิดออกเสียทีเพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทรมานนี้ ฉันรู้ดีว่าท่านดเวย์นแอบไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นอยู่บ่อย ๆ แต่กับจาเนลล่ามันต่างออกไป เพราะเขาทั้งรักและเกือบจะขอเธอแต่งงานอยู่แล้วเมื่อประตูกลิ่นหอมฟุ้งของลิฟต์เปิดออก ฉันเป็นคนแรกที่ก้าวเท้าออกมาก่อนจะตรงไปเปิดประตูห้องทำงานให้ท่านดเวย์น เขาอุ้มจาเนลล่าเดินหัวคิกคักเข้ามาข้างใน โดยที่ฉันเองนี่แหละที่เป็นคนปิดประตูให้หลังจากที่พวกเขาก้าวเข้าไปแล้วฉันทรุดตัวลงนั่งแปะอยู่กับพื้นหน้าห้อง พร้อมกับเสียงครางระงมของคนทั้งคู่ที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน เจ็บจี๊ด... เจ็บหัวใจเหลือเกิน นี่สินะความรู้สึกของภรรยาที่ถูกสามีนอกใจแต่สถานการณ์ของฉันมันบีบคั้นยิ่งกว่า เพราะต่อให้เราจะเป็นสามีภรรยากัน แต่มันก็เป็นแค่เพียงนามธรรมในกระดาษแผ่นเดียวเท่านั้นฉันมีแค่ชื่อสกุลของเขา แต่ไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขาเลยแม้แต่น้อย ฉันวิ่งโร่เข้าไปในห้องน้ำแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างหนักหน่วง ทำตัวเป็นนางเอกละครน้ำเน่าไปได้ ฉันด่าทอตัวเองในใจทำไมฉันจะต้องมาเจ็บปวดกับเรื่องบ้า ๆ นี้ด้วยใน

ดเวย์นผมเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องหลังจากยื่นเอกสารหย่าให้แนนซี่ ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้รู้สึกโกรธขนาดนั้น ทั้งที่จริงๆ แล้วความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแนนซี่มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับผมสักหน่อยมันก็แค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้นแหละในทางกฎหมายเราแต่งงานกัน เรื่องแบบนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือไง? ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นคู่รักกันจริงๆ ก็เถอะผมรู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งที่เคยว่าเธอว่า "ขี้เหร่" ความจริงแล้วเธอไม่ได้ขี้เหร่หรอก เธอแค่เป็นพวกเด็กเรียนที่แต่งตัวเชยระเบิด แต่เมื่อคืนก่อน ผมได้เห็นและสัมผัสแล้วว่าผิวพรรณของเธอสวยและเนียนนุ่มแค่ไหนพอได้ยินเสียงเคาะประตู ผมก็มั่นใจว่าเป็นแนนซี่ที่อยู่หน้าห้อง บางทีเธออาจจะมาขอโทษก็ได้ ในเมื่อเธอเป็นห่วงแม่ของผม ผมก็เลยกะว่าจะไม่ถือสาหาความอะไรผมแค่จะบอกให้ชัดเจนว่าผมมองเธอเป็นแค่เลขานุการเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้น ผมเริ่มจะยิ้มออกมา แต่รอยยิ้มนั้นก็หายวับไปทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นแม่บ้านกลอเรียที่ยืนอยู่ข้างนอก"คุณคะ คุณผู้หญิงเอเลน่ากำลังร้องไห้ค่ะ ท่านไม่ยอมกินยาและไม่ยอมกินข้าวเลย" เธอพูดด้วยน้ำเสียงกังวล"ทำไมไม่โทรห

แนนซี่ฉันเหลือบมองคุณลินคอล์นอย่างรวดเร็ว ลูกของเขาพูดเรื่องอะไรกันนะ? ทำไมเขาถึงอยากให้ฉันเป็นแม่ของเขา? ฉันเห็นชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะดึงตัวบีเจขึ้นมานั่งบนตัก“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ แม่ของบีเจเสียชีวิตหลังจากคลอดเขาได้ไม่นาน ลูกชายของผมเลยโตมาโดยไม่มีแม่” คุณลินคอล์นพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังฉันพยักหน้า อ๋อ... เหตุผลเป็นแบบนี้นี่เอง น่าสงสารบีเจจัง เขาคงโหยหาความรักความอบอุ่นจากแม่ แต่ทำไมพ่อของเขาถึงไม่หาคู่ชีวิตใหม่ล่ะ? ดูเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่มี "กิ๊ก" หรือผู้หญิงอื่นเลย ต่างจากลูกพี่ลูกน้องของเขาแล้วเชนล่ะ เขามีกิ๊กเป็นร้อยคนหรือเปล่า? หรือมากกว่านั้น?แล้ว "ของลับ" ของเขาจะใหญ่โตด้วยไหมนะ?มันจะยาว ใหญ่ และทำให้รู้สึกดีเหมือนกับ "ฮอตดอกยักษ์" ของเซอร์ดเวย์นหรือเปล่านะ?หึ! ฉันนี่มันลามกจริงๆ เลย!“หลังจากนั้นผมก็ไม่เคยคิดจะหาใครมาแทนที่แม่ของบีเจเลย เธอเป็นรักแรกของผม เราไม่ได้แต่งงานกันเพราะเธอจากไปเร็วเกินไป ตอนนั้นเธอตั้งครรภ์ได้แค่หกเดือน แต่จู่ๆ ก็เจ็บท้องคลอดกะทันหันหลังจากมีอาการหัวใจวาย หมอช่วยชีวิตลูกไว้ได้แต่ช่วยแม่ไว้ไม่ได้ ลูกชายของผมต้องนอนโรงพยาบาลอยู่