CHAPTER FIVE

Third Person's POV

Hawak ni Quin ang isang baso ng cocktail sa harapan ng bar counter at ng barista sa loob ng maingay at madilim na club, may samu't saring ilaw na iba't iba ang kulay.

Lahat umiindak ayon sa mala-bangag na tugtugin habang siya, tahimik na nakatuon sa iniinom, nananatiling misteryosa sa mata ng karamihan.

She's wearing her usual style of clothes, but her curve is screaming of sexiness, idagdag pa ang buhok, natural ang pagka-mermaid na pagkakakulot ng maliliit at ang dulo ay tuwid na yumayakap sa maliit niyang baywang.

"Another cocktail here," she ordered with a hand sign at the bartender pagkaubos at agad naman siyang ginawan muli.

At nang iaabot na sa kanya ang pangalawang order niya nakarinig sila ng sunod-sunod na putok ng baril at bigla na lang naghiyawan at nagkagulo, tumigil na pati tugtog, tanging tilian ang maririnig sa takot at parang mga daga silang hinanap ang daan palabas.

Agad siyang naalarma at luminga sa paligid, at nagsunod-sunod pa ang putok ng baril kaya siya napabulong at napamura.

"Sh*t." She moved fast away from the bar counter at naghanap ng pwedeng taguan hindi para tumakas kundi nang malaya niya ma-obserbahan at makita kung sinumang mga pangahas ito.

Nawala na rin ang mga server pati na ang baristang sanang mag-aabot sa kanya ng inumin niya nauna nang isalba ang mga sarlli.

Agad niyang kinuha ang baril sa loob ng denim jacket at mabilis na ikinasa, tahimik niyang pinakiramdaman ang paligid niya at nang silipin niya ang dance floor, nakita niya ang mga armadong lalaki na umakyat sa hagdanan patungong pangalawang palapag.

Sinundan ni Quin ng tingin ang mga ito buhat ng mapang-sipat niyang mga mata mula sa pinagtataguan at nakita niyang nakasuot sila ng black corporate attire, maraming tattoos.

Not all those who wear corporate are respectable. Most of them are Mafias...

T*ng*na hindi naubos-ubos ang mga taong itong nagpapasimuno ng krimen, pananakot sa mga tao.

And if they have personal business with someone here, harm that peson. Hindi mandadamay pa ng marami!

She went here to unwind and drink, gusto niyang manahimik ang isip niya nang para pag-uwi tulog siya kaagad pero ito at isang maling galaw, pwede siyang mapalaban sa mga taong wala siyang kinalaman.

Nanatili ang tingin niya sa grupo at mula rito sa kinaroroonan tanaw niya ang dulo ng VIP table ng pangalawang palapag at nakitang may lalaking nakaupo roon na may kasama rin mga tauhan na mukang hindi naalarma at inaasahan nang ganito ang mangyayari.

Pasinghal siyang natawa pero walang tuwa pero agad din natigilan nang mapagmasdan niya ang lalaking sinadya ng masasamang mga taong ito...

Small world. She suddenly feels displeased. This is the second time she saw him, nasa iisang lugar lang pala sila kanina pa.

Humalukipkip siya at unti-unti huminahon mula sa kinaroroonan, tahimik na ang paligid nagsi-alisan nang lahat, at siya na lang ang naiwang matapang na nanunuod sa kung anuman magiging usapan sa pagitan ng dalawang lalaki.

Si Henrick na tila walang kakaba-kaba sa katawan, at ang tila boss ng nanggulong grupo.

Tumaas ang isang sulok ng labi ni Quin. "So... this is the reason why you need protection, huh?" she whispered with sarcasm. "At sa Falcon Military pa talaga napili mo..."

Hindi niya alam kung matatawa siya o ano. Tough outside, Mister? Pero naghahanap ng mas bihasa pa sa pakikipag-laban because what? Hindi kayang ipagtanggol ang sarili?

Muli pa siyang hilaw na natawa dahil nakakatawa isiping siya na babae kayang patulugin ang mga ito kung gugustuhin niya.

Tapos ang lakas ng loob mang-insulto ng kababaihan? She stood coolly and crossed her arms again. She wants to watch how far he can handle this situation with criminals, at anong kayang gagawin nito laban sa kanila.

Saka niya pa lang pagiisipan kung makikialam siya. She knows it's not her business, but... it's kinda thrilling. She chuckled thinking men's screams.

Saktong kailangan niya ring mag-release ng frustrations kaya tamang-tama ang mga ito para gawin niyang punching bag.

"Kailangan ba natin umabot pa sa ganito, Cassius?" prenteng tanong ni Henrick nang sumandal siya sa itim na L shape couch ng VIP table na kinaroroonan nila.

"Just because you can't get what you wanted talagang idinaan mo ako sa dahas," Pagak pa siyang natawa at inabot ng kamay ang baso ng babasaging alak na nasa gilid ng lamesa at inilapit sa bibig.

"Sinabi ko naman sa iyo, Montegarde... nakiusap ako ng maayos nang ilang beses..." Dinuro pa siya nito gamit ang dulo ng hawak na baril tila pikang-pika na sa paulit-ulit niya pagtangging makipag-partnership.

Natawa pa sa galit. "Pero hindi mo ako pinagbigyan sa negosasyon hinihingi ko!" Tumaas ang boses nito na ikinatawa niya lang kaya lalo itong nangalit.

At sa tagong hindi kalayuan ay prente lang ang dalaga habang nakangising nakamata sa mga susunod na mangyayari sa kanila.

Nagpakawala si Henrick ng malalim na pag-hinga pero natatawa sa pagiging desperado ng kriminal na ito.

"Sinabi ko na rin sa iyo... hinding-hindi ako makikipag-negosasyon dahil napaka-rumi ng kalakaran mo, at idadamay mo pa ang mga kumpanya ko at kung mabubulilyaso ka, damay ang lahat ng pinaghirapan ko."

Dito na siya tumayo kaya agad nag-taas ng mga armas ang mga tauhan nito at alerto rin ang mga tauhan niyang tinapatan ang mga ito at pare-parehong nagtutukan.

Nagngingitngit sa galit ang mukha ni Cassius habang siya casual at seryoso lang, walang mababakas na takot para dito.

Sa dami na rin noon pa na gustong gumamit sa isa sa mga ng shipping line company niya hindi na rin bago pa sa kanya ang humarap sa mga delikadong taong kagaya nito.

"Even if you'll kill me now, hinding-hindi mo mapapakinabangan ang cruise shipping line." Nagpamulsa siya at diretso itong tiningnan batid ang matigas niyang pag-hindi at pinal nang desisyon hinding-hindi na magbabago.

"I'm not into dirty work, Cassius marami pang shipping lines ang pwede mo gamitin diyan sa mga ilegal mong transaksyon pero hindi kasama roon ang kumpanya ko," dagdag niya pa buhat ng matatas na tono.

Nag-dilim ang mukha nito at nag-angat ng kamay rekta siyang tinutukan ng baril sa ulo at si Quin na nakahilig sa tagong hamba at nakapamulsa, nakatingalang nakatingin buhat ng seryoso nang mukha.

Walang ngiting kinuha na sa loob ng bulsa ng jacket ang kanyang pistol at kalmadong kinasa sabay sulyap muli sa kinaroroonan nila buhat ng nakatingalang mukha at ipinosisyon na ang sarili sa gagawin...

"Are you going to shoot me? For real?' Napangisi si Henrick, totoong wala siya kakaba-kaba, o takot na nararamdaman kahit nanganganib na talaga ang buhay niya sa mga oras na ito.

Masyadong desperado ang mga grupo ng mga kriminal na ito na makapasok sa legal niyang shipping lines, na hinding-hindi niya kailan man mapahihintulutan.

Matagal na panahon ang ginugol niya para sa mga kumpanyang pagmamayari niya at hindi biro lahat ng sakripisyo niya maitayo lang ang mga ito.

Kaya hindi niya basta-bastang hahayaan madungisan dahil lang sa mga personal at sakim na interes ng mga masasamang loob na ito.

"Wala ka rin naman magagawa kapag p*tay ka na... hindi ka makuha sa pakiusapan at maling kinalaban mo ang katulad ko, Montegarde..." Ngumisi aso na ito.

Anumang oras hindi magdadalawang isip kalabitin ang gatilyo kaya sumulyap siya sa isa sa mga tauhan niya at nagbigay siya ng signal na magsikilos na.

At doon niya na mabilis na hinawakan ang kamay ni Cassius at pinilipit ang daliri nitong nasa may gatilyo at mabilis niya siniko ito sa mukha kaya laking gulat nito sa bilis niya at hindi nito akalaing may alam siya sa close combat at parang gusto niyang matawa dahil masyado ata siyang minamaliit ng hayop.

Uminda ito nang mapaatras at nabitawan ang baril hawak ang ilong na dumugo at ang mga tao nila sunod-sunod na ang palitan ng putok ng baril sinasabayan din ng pisikal na pakikipaglaban habang sila, nakatuon sa isa't isa.

Sumipol naman ng mahina ang dalaga habang nanunuod sa naging eksena sa itaas, at napabulong.

"Not bad..." At tumaas ang isang sulok ng labi pero nang nakita ni Quin muling tinutukan si Henrick ng baril alam niyang kakalabitin na, sasabog na ang ulo nito.

Kaya doon na niya ipinikit ang isang mata, asintadong itinutok ng rekta dulo ng pistol niya sa direksyon nila, kahit na hindi pang long range ang baril niya, aabot ang bala nito sa target.

At nang kakalabitin na ni Cassius akmang mabilis na kikilos si Henrick para umiwas pero laking gulat nila nang napahiyaw ito bigla sa sakit nang may ligaw na balang tumama sa kamay nito kaya nabitawan na ang baril at nasapo ang pulsuhan at napayuko sa hustong sakit ng nagdurugo nang kamay.

"F*ck!! Who was that?! Who sh*t me??" galit nitong sigaw, gustong mag-wala dahil alam nilang hindi galing sa mga tao nila ang bala kundi sa malayong distansya...

At dito napangisi si Quin. "Gotcha."

Wala pa rin talaga siyang kupas.

Mabilis at desperado naman hinanap at nilibot ng tingin ni Henrick ang pinanggalingan ng bala.

Nang biglang tumigil ang mga mata niya sa kinaroroonan ng isang dalagang prenteng nakaposisyon at patagilid na nakahilig sa tagong sulok na kung titingnan walang kahirap-hirap sa pag-asinta.

Natatakpan pa ang mga mata nito ng hibla ng maiksing buhok na nagpahanga sa kanya ng husto lalo at kitang-kita niya ang simple pero sobrang angas at ganda ng postura nito umasinta habang nakahilig lang sa tila hamba na nakataas ang kamay hawak ang isang silver... na pistol.

The bullet from nowhere came from that direction... tila biglang tumigil ang mundo ni Henrick at napatulala siya sa hustong gulat.

It's her... the woman that night.

The girl he wrongly messed with.

But what is she... doing here?

And holding a gun?