MHC 6

WINDY POV

Doon niya lang napagmasdan ang tikas ng magandang katawan ni Wamoy na palagay niya ay nasa five nine ang height, malaking tao pala ito atang yummy pa ng pang-upo nito na namumukol pa at ang lapad pa ng likod nito.

Kinastigo niya ang sarili sa pagpapantasya sa lalakeng matabil ang dila at mapangahas na sumalakay sa kanyang boobies. Hindi rin nagtagal ay may bumalik na ito at may bibit ng malaki- laking kahon na tiyak niyang iyon na nga ang nawawala niyang parcel.

"O ayan Mam Windy, ito na ang nawawala mong parcel," kunwaring abot sa kanya ni Wamoy ngunit ng kukunin niya na ay mahigpit nitong hinawakan at hindi ibinigay sa kanya.

"Ano ba? Akin na iyan," hablot niya sa parcel mula kay Wamoy ngunit nahuli lang nito ang kamay niya kaya't bigla siyang nakadama ng bolta- boltaheng kuryente umakyat mula sa pagkadikit ng kanilang mga balat, iiwas niya pa sana ngunit huli na at naikulong na siya sa matipunong bisig ni Wamoy.

"Ibibigay ko ito sa isang kondisyon, Mam Windy," saad pa nito na halos ilang dangkal na lang ang layo ng mga mukha sa isa't isa.

"Ahmn... anong kondisyon?," abot- abot ang kabang nadarama niya sa muli nilang paglalapit ni Windy.

"Eat me!," deretsang sabi nito na ikinadilat ng kanyang mga mata.

"What?," ganti niya.

"Ah... este... kain tayo, pakakainin mo ako, gutom na gutom na ako, eh!," biglang layo nito sa kanya na ipinagpasalamat niya dahil kung hindi ay baka atakehin na siya npsa sobrang pagkalabog ng kanyang dibdib.

"Ahmmm... hindi pa ako nakapagluto eh, bigyan na lang kita ng tip sa paghanap mo ng parcel ko...do---on ka na lang kumain sa karenderya," pagtataboy niya kay Wamoy.

"Gusto ko kasi ang lutong bahay Mam Windy at gusto ko rin magpahinga ang dami ko pang ihahatid na parcel, maawa ka naman sa akin," paawa pa nito na pinapuppy eyes pa ang mga mata nitong paningin niya ay may lahing banyaga.

"Sige na nga!!! Basta ba huwag kang magrereklamo sa pagkaing iluluto ko sa iyon aba'y mahirap lang kami ng anak ko," sa huli ay nakiuyon na rin siya dahil naisip niyang baka totoong napagod ito sa kahahanap sa nawawala niyang parcel.

"Alright, siyempre hindi nuh, lutong bahay nga ang hanap ko ibig sabihin simpleng pagkain lang!," nangingiting saad pa nito sa kanya na naghubad na ng suot nitong jacket.

Wala na. Wala na talaga siyang takas kay Wamoy. Imbes na iiwasan niya na ito ay kusa pa itong lumapit sa kanya. Pambihira namang buhay niyang ito. Kung dati ay nawawalang parcel lang pinoproblema niya ay ito na namang rider na kulang sa pansin ang pilit na isinisiksik ang sarili sa kanya.

“Sige dito ka lang sa labas. Huwag na huwag kang papasok sa loob!,” banta niya kay Wamoy dahil takot niya lang na baka maulit na naman ang nagyari sa kanila gabie. Pinopretaktahan niya lamang ang kanyang sarili na hindi na muling mapatangay sa maginoo ngunit medyo bastos na rider pero yummy.

Haist! Muli na naman niyang kinastigo ang kanyang sarili sa pag-iisip ng kung ano- ano kay Wamoy. Aminin niya man sa hindi ay tolagang malakas ang sex appeal ng herodes na lalake na kung maka-asta ay para bang matagal na siyang kilala nito.