MHC 5

WINDY POV

“Huwag ninyo ng takpan Mam Windy nahawakan at natikman ko naman iyan kagabi!," nakangising turan pa nito sa kanya.

"Bastos, umalis ka na nga...haist!," biglang nanlisik ang mga mata niya sa inis kay Rogelio na puro kabastusan ang lumalabas sa bibig.

"Oi, kalma, mam Windy, totoo naman ah! Oi, aminin, nagustuhan mo rin naman ang ginawa ko sa iyo kagabi, hindi ba?," hindi pa rin maawat si Wamoy sa panunukso sa kanya.

"Leche kang lalake ka, ang bunganga mo puwede ba hinaan mo!! baka marinig ka ng anak ko..haist, mali na nga ang tinuro mo kanina dagdagan mo na naman ulit, kainis kang lalake ka, umalis ka na kasi!!!," taboy niya kay Wamoy.

"Oi graveh!, wala man lang thank you sa paghatid ko sa iyo kahapon!," pasaring muli naman nito.

"O sige para makaalis ka na, salamat at huwag na huwag ka ng bumalik dito!," tangka na sana siyang tumalikod para siya na lang mismo ang umiwas dito ng magsalita ito muli na ikinalingon niya.

"Dala ko na ang nawawala mong parcel, Mam Windy," malumanay na imporma pa nito.

"Hah.... talaga, asan? Akin na...," bigla siyang nabuhayan sa sinabi nito hindi rin kasi maliit na halaga ang laman ng parcel na iyon.

"Hep... hep... ibibigay ko lang sa iyo sa isang kondisyon!," bigla siyang napaangat ng isang kilay sa muli na naman nitong hirit sa kanya.

"Hoy, ikaw na lalake ka, nakakarami ka na, talaga bang wala ka ng mabuting idudulot sa umaga ko, ha?!," buwelta niya.

"Hala, Mam Windy, dala ko kaya ang parcel mo, o hindi ba suwerte iyon!," saad pa nito na nakapaskil pa rin ang pagkaaliw nito sa kanya.

"Oo nga kaya ibigay muna ang parcel ko at makakaalis ka na, bastos!," bulalas niya pa.

"Aba'y nakakarami ka na ng salitang bastos mam, bad iyan! Isa pa at hahalikan na kita!," untag pa nito na ikinaurong ng kanyang dila; hindi maaaring makaisa na naman sa kanya itong hudyong nasa harapan niya.

"Ahmmm... o sige, ano ba kailangan mo kapalit ng parcel ko?," walang anu- anong tugon niya.

"Ayan mam Windy, maayos ka naman palang kausap, haist... salamat!," turan pa nito na walang paalam na naupo sa isang monoblock chair nasa entrada mismo ng terasa.

"Ano na kasi para makaalis ka na?," untag niya.

"Hep..hep..hep.. papahingahin mo muna ako mam Windy napagod ako kakahanap ng parcel mo!," para naman siyang nakonsensiya sa sinabi nito.

"O sige magpahinga ka diyan hangga't gusto mo basta ba akin na iyang parcel ko, asan na ba kasi?," inilibot niya ang kanyang paningin kay Windy at sa dala nitong motorsiklo ngunit wala namang parcel itong dala.

"Kiss muna!," biglang hirit na naman muli nito.

"Ulol!!! Pinagloloko mo lang naman siguro ako wala ka namang parcel na dala... haist, alis na dali bago pa magdilim ang paningin ko baka may mataga pa kita!," naiiinis niyang sabi.

"Dala ko nga Mam Windy nasa labas, isang sakong parcel kasi ang dala ko, ang bigat na sa motor ko kaya naiwan ko sa labas ng bakod mo, wait at kukunin ko," tumayo ito ay naglakad palabas ng munti niyang kahoy na bakod.