LOGINResignation Letter Amara Pov Ilang araw kong pinag-iisipan ang plano kong pagre-resign sa trabaho ko. Ayoko na dito masyadong toxic ang kapaligiran. Kahit gaano kalaki ang sahod, kung toxic na ang kapaligiran, baka masisira lang ang mental health ko kapag mag-stay pa ako. Nasabi ko na ang gusto kong sabihin kay Tristan at medyo okay na ang pakiramdam ko. Magsimula na lang siguro ako ng panibagong buhay na hindi na siya kasama sa buhay ko. Gabi na at tahimik na dito sa opisina. Kakatapos lang ng shift ko nang makita ko si Tristan na papasok sa opisina niya. Pakiramdam ko parang hinihintay niya akong dumaan. Hindi na ako umiwas pa dahil may sasabihin rin naman ako sa kanya. Baka makalimutan ko pa ang balak kong gawin. "Ahm... may sasabihin sana ako," diretsong sabi ko nang maabutan ko siya. Tumingin si Tristan sa akin ng seryoso. "Tungkol saan? Pasok ka." Sumunod naman ako sa kanya papasok sa loob ng opisina niya. Sa desk siya umupo, kaya nakatayo ako sa harapan niya.
Private Encounter with Tristan Amara Pov After hours, gabi na at uwian na naming mga empleyado. Wala na akong ginawa kundi umiwas at bumaba sa hagdan dahil ayokong sumakay sa elevator kasama ang mga katrabaho ko. Patay na ang ilan sa kalahati ng ilaw sa hallway. Medyo tahimik na rin ang paligid. Hindi ako pagod sa trabaho, mas pagod ako sa mga walang humpay na parinig nila sa akin araw-araw. Parang pagod na rin ang mga pader na nakakasaksi sa pagod kong katawan at isip. Naglalakad na ako palabas ng fire exit nang may biglang humarang sa harapan ko. Si Tristan. Anong ginagawa niya dito? Alam ba nito na dito ako madalas na dumadaan? Sinusundan ba niya ako? For what? Mga ilan lang sa mga katanungan sa isip ko. Walang emosyon ko siyang tinitigan. Hindi naman siya concerned sa akin, bakit pa siya nagpapakita? Nakatingin lang rin ito sa akin, hindi siya agad nagsalita. Parang pinag-iisipan siguro kung karapat-dapat ba niya akong kausapin. "Bakit parang umiiwas ka na naman? Hanggan
Office Public Confrontation Amara Pov Pagkatapos mag-lunch ay bumaba na ako para sa meeting ng department. Pagkababa ko ay puno na ng tao ang lobby. Naghihintay ang lahat para sa department meeting tahimik lang dapat ang lobby nang makita nila ako. Ayon at nagsimula na naman ang chismis. Biglang may tumawag sa pangalan ko. Nagulat ako. Hindi ko sana papansinin ang sinasabi nila, kaso nakuha ng atensyon ko ang bulungan nila. At nairita na naman ako. "Ayun siya si Amara! Ang homewrecker girl sa engagement party." Mabilis ang mga matang tumingin sa akin, nakarinig na ako ng mga bulungan sa paligid. Bwesit sila, hindi pa rin nila ako tinatantanan. Tangina nila! Nagpupuyos ng galit na naman ang dibdib ko. "Grabe ha, may mukha pa rin siyang pumasok. Hindi kaya siya nahihiya?" patutsada pa ng isa. "Kapalan talaga ang loob at mukha." sabay pa na tawa nila. "Kung ako lang, nag-resign na. Kesa 'yong tampulan ka ng chismis." "Feeling artista na pinag-uusapan eh," "Kabet ang
Another Scandal Amara Pov Kakabalik ko lang mula sa meeting na wala naman akong napala. Pagod na pagod ang pakiramdam ko. Wala na rin akong lakas para intindihin lahat ng mga paninira nila sa akin araw-araw. Pagod na pagod na ako at gusto ko na lang matapos ang araw para makauwi na ako. Pagliko ko sa hallway, napatigil ako sa nakita. Sa dulo ng corridor, nakita kong palabas ng elevator si Mama, kasama ang boyfriend niya. Sweet sila tingnan sa isa't isa.Napasimangot ako agad dahil naalala ko na naman ang nangyari sa engagement party. Sana naman wag na mag-skandalo pa ang aking ina dito. Parang binuhusan rin ako ng malamig na tubig. Dios ko naman, anong ginagawa nila dito? 'Please, huwag dito,' sigaw ng utak ko. Mabilis akong tumalikod at akmang babalik sa kabilang hallway nang makita na niya ako at may kalakasan niyang tinawag ang pangalan ko. "Amara!" yung tono ng sigaw ni Mama ay may halong inis at galit. Huli na para makaiwas ako. Nakita na niya ako. Pakiramdam ko, parang t
Manager's Doubt Third POV Nakita niyang galit na galit na pumasok sa opisina si Amara. Padabog itong naupo sa desk niya sa dulo. Hindi siguro niya siya napansin na nandito siya nakaupo sa desk niya.Basta na lang kasi ito naglakad ng mabilis at diretso ang tingin sa daan. Parang sasabak sa gyera sa galit niya. "Siräulo sila! Anong karapatan nilang sabihin na mag-resign na lang ako? Gagö sila!" rinig niyang gigil na sambit nito. Pagkatapos ng eksena sa pantry, mabilis na kumalat ang sagutan nila. Pero hindi na basta bulungan na lang kundi may halong paninira na. At hindi niya iyon pinapayagan ang ganitong kalakaran dito sa encoder department. Personal attack na ang ginagawa nila kay Amara. At hindi iyon katanggap-tanggap. Hindi sila naging propesyonal. Nagmukha tuloy silang walang pinag-aralan. Sa opisina ng manager, nakaupo si Ma'am Lorna, hawak ang memo file ni Amara. Binubuklat-buklat niya ang papeles, work records, performance reports, attendance, etc. Lahat maayos ang reco
Office Tristan Pov Pagpasok ko sa opisina ng umagang iyon, normal lang ang lahat. Same gawain pa rin emails, meetings, deadlines, etc. Pero marami akong naririnig na bulungan sa opisina. Hindi ko na kailangan magsalita para maintindihan ang mga kumakalat na chismis. Isang pangalan lang naman ang paulit-ulit kong naririnig, "Amara." Dadaan sana ako sa hallway nang marinig ko ang bulungan ng ibang mga empleyado. May mga nagpakalat sa social media ng nangyari sa engagement party ng magulang namin. Kaya madali lang nakita ng mga empleyado ang lahat dahil na rin sa mga shared post. Ang Pilipinas kasi, kapag may ganitong eksena, mas gusto nilang pagfiestahan kaysa ignorahin na lang. Kaya kumalat na worldwide. "Ayan siya, tignan mo, feeling inosente," "Grabe, kaya pala tahimik. Nasa loob pala ang kulo, may tinagong kagagahan sa sarili." Pero dumaan lang siya sa mga taong nagchichismisan. Naglakad lang siya nang diretso, nakayuko, at walang pakialam sa mga chismis. Parang invisible,







