ログイン"Dalhin mo sa study room ko ang decrypted hard drive na 'yan ngayon din bago ko mawala ang natitira kong pasensya, Marcus!" sigaw ko sa aking phone habang pilit kong inilalayo nang bahagya ang aking katawan sa tabi ni Ayesha sa ibabaw ng malaking kama.Bahagyang gumalaw si Ayesha sa ilalim ng kumot. Nag-ugat ang matinding takot sa aking dibdib na baka magising siya at maramdaman na naman niyang wala akong proteksyon sa kaniya, kaya dahan-dahan kong ibinaba ang telepono at iniyukod ang aking mukha upang halikan ang kaniyang namumulang pisngi."Keith... aalis ka ba?" pabulong niyang tanong, ang kaniyang mga mata ay pilit na nagmumulat sa gitna ng matinding antok mula sa mga gamot ng doktor."Hindi, baby... pumasok ka lang sa panaginip mo," pabulong kong tugon habang maingat kong iniaangat ang kaniyang maliit na kamay at inilalapat ito sa aking panga, ipinararamdam sa kaniya ang aking init at pagdikit. "Nandito lang ako sa kabilang kwarto. Kapag tinawag mo ang pangalan ko,
"Anong ginagawa mo sa maalikabok na silid na 'to sa gitna ng hatinggabi, CEO Ayala?" tanong ni Marcus habang pumasok siya sa lumang quarters ni Ayesha sa likod ng mansyon, bitbit ang isang dalang flashlight. Nakatayo ako sa gitna ng napakaliit, malamig, at madilim na silid na dating tirahan ni Ayesha. Nakatitig ako sa manipis na foam mattress na nakalapag sa semento at sa maliit na mesa kung saan nakatongtong ang isang lumang basong may basag sa gilid. Ang buong silid ay napakasikip, napakalamig, at walang kahit anong kaginhawahan... isang lugar na ginawa kong bilangguan para sa babaeng wala namang ginagawang masama. "Dito ko siya itinapon noong unang gabi niya rito, Marcus..." pabulong at basag kong sagot habang ang aking mga daliri ay dahan-dahang humahawak sa magaspang na kumot na iniwan niya. "Sinabi ko sa kaniya na wala siyang karapatang matulog sa malambot na kama dahil pinatay niya ang kapatid ko. Ikinulong ko siya rito nang walang ilaw at walang pagkain." "Sir Keith, magpahi
"Ano ang eksaktong lagay ng katawan niya, Dr. Santos? Huwag ka magtatago ng kahit anong detalye sa akin kung ayaw mong mawalan ng lisensya ngayon ding gabi!" banta ko habang nakatayo ako sa tabi ng aking malaking kama, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong boses habang nakatingin sa doktor.Inaayos ni Dr. Santos ang kaniyang stethoscope at ibinaba ang kaniyang medical chart sa ibabaw ng aking nightstand. Nakahiga pa rin si Ayesha sa gitna ng aking napakalaking kitid na kumot, bahagyang gumagalaw ang kaniyang dibdib sa ilalim ng aking maluwag na silk shirt, habang ang kaniyang mukha ay namumutla pa rin sa kabila ng dahan-dahang pagbaba ng kaniyang lagnat."CEO Ayala, maging tapat po ako sa inyo dahil sobrang kritikal ng estado ng pasyente," seryoso at kabadong pahayag ng doktor habang tumitingin sa akin. "Hindi lang basta simpleng trangkaso ang kinakaharap ni Miss Jimenez. May matindi siyang malnutrisyon, severe physical fatigue, at matataas na indicators ng Post-Traumatic Stress D
"Dahan-dahan mong hawakan ang ulo niya bago mo ayusin ang mga unan sa likod niya!" sigaw ko kay Aling Rosa habang maingat kong ibinababa ang katawan ni Ayesha sa pinakamalambot na bahagi ng aking king-sized bed.Nakatayo si Aling Rosa sa gilid ng kama, nanginginig ang mga kamay habang iniaayos ang kumot. Si Ayesha ay nakapikit pa rin, walang malay, at ang kaniyang balat ay nag-aalab sa matinding lagnat. Ang kaniyang manipis na maid uniform ay basang-basa ng malamig na pawis, dahilan para mas lalong kumapit ang tela sa kaniyang nanginginig na balikat."Sir Keith, papalitan ko po muna ng malinis na damit si Ayesha..." pabulong at kabadong saad ni Aling Rosa habang kumuha ng silk pyjama set mula sa aking closet. "Hindi po maganda na nakasuot pa rin siya ng basang basahan sa loob ng kwarto ninyo.""Ako na ang hahawak sa kaniya habang pinapalitan mo siya," madiin kong utos habang nauupo ako sa gilid ng kama, iniaangat ang kaniyang ulo at balikat upang isandig sa aking lapad na dibdib. "Isu
"Bitiwan mo ang basahan na 'yan at tumayo ka diyan sa pwesto mo ngayon din, Ayesha!" sigaw ko habang patakbo akong bumababa sa malaking spiral staircase ng mansyon.Nakatayo si Ayesha sa gitna ng hagdanan, hawak ang mabigat na timba ng tubig at basahan. Ang kaniyang maliit na katawan ay nanginginig nang matindi habang pilit niyang pinupunasan ang bawat baitang ng kahoy. Nakasusuot pa rin siya ng luma at manipis na maid uniform na basang-basa sa kaniyang sariling pawis, habang ang kaniyang mukha ay sobrang namumutla at walang natitirang kulay."Kailangan kong matapos 'tong ipinagagawa niyo, Sir Keith..." mahina at halos pabulong niyang sagot, ang kaniyang boses ay napaka-paos at patid-patid sa sobrang pagod. "Kapag hindi ko 'to nalinis... magagalit ka na naman at itatapon mo ulit ang pagkain sa harap ko.""Wala akong pakialam sa hagdanan na 'yan!" marahas na bulyaw ko habang mabilis kong inaabot ang kaniyang braso upang kunin ang timba sa kaniyang kamay. "Hindi mo ba nararamdaman na si
"Bakit nagpunta pa tayo sa lumang opisina ni Ayesha kung pwede naman nating makuha ang mga impormasyong 'to mula sa HR database ng dati niyang kumpanya?" tanong ni Marcus habang iniaalalay sa akin ang pinto ng abandonadong glass building sa Ortigas Center.Nakatayo ako sa gitna ng madilim at maalikabok na office floor kung saan dating gumagana ang mga server ng kumpanya ni Ayesha. Nakasuot ako ng aking customized charcoal suit, ngunit wala akong pakialam sa alikabok na kumakapit sa aking mga sapatos. Sa bawat sulok ng silid na ito, nakikita ko ang bakas ng buhay na sinira ko nang walang pag-aalinlangan."Dahil gusto kong makita kung anong uri ng tao ang pinarusahan ko nang higit sa isang taon, Marcus!" marahas kong sagot habang mabilis kong itinataboy ang kaniyang kamay, naglalakad patungo sa isang lumang cubicle na may nakadikit pa ring maliit na nameplate."Sir Keith, nakuha ko na ang internal archive logs ng dating kumpanya ni Miss Jimenez bago ito tuluyang nagsara," pahayag ng dat







