Chapter 6

"I-Ikaw si Hermie? P-Paano?" hindi makapaniwala at nanlalaki ang mga mata na tanong ni Rash. Kumabog ng malakas ang puso niya, sadyang magandang babae ang nasa kaniyang harapan. Nakaramdam tuloy siya ng pagsisisi dahil sa mga sinabi niya rito.

Pero wala siyang magawa kundi maging normal sa harap ng kasambahay na nilait at hinusgahan niya ng sobra dahil lang sa pangit nitong itsura.

"Nag simula lang iyon sa mga kagaya niyong nanlalait sa akin. Ayoko sanang ibalik ang itsura kong ito dahil minsan na akong muntikan galawin noong 16 years old lang ako. Kaya tinago ko ang ganda na meron ako para makaiwas sa kapamahamakan." pag kukuwento ni Hermie. Nakonsensya naman si Rash dahil sa ginawa niya. Imbes na panagutan ang babae, hinusgahan niya ito at binayaran na lang.

"Sorry.." aniya. Hindi na kumibo pa si Hermie at umalis na roon. Ayaw niyang pag usapan ang tungkol sa nangyari. Nangako siya sa sarili na magfo-focus na lang sa trabaho at mas magiging maingat pa.

Naiwan naman si Rash na tulala at malalim ang iniisip. Bandang tanghali, naabutan niya si Hermie na abala sa paglilinis ng pool area. Pinagkakaguluhan na ito ng mga kasambahay at mga tauhan niya.

"Stop! Gawin niyo na ang mga trabaho niyo! Hindi ko kayo binabayaran para ubusin ang oras sa tsismisan!" sigaw ng lalaki. Sa sobrang taranta, dali-daling umalis roon ang mga kasambahay maging mga tauhan niya.

Tila sinasabi kasi ni Rash na offlimits ang dalaga. Napalingon naman sa kaniya si Hermie.

"Ikaw pala, Sir? May iuutos po ba kayo?" tanong ng babae.

"Stop cleaning here. Ayos na 'yan, maliligo na ako. Prepare a wine and foods." saad ng lalaki, agad namang sumunod si Hermie at umalis roon para asikasuhin ang utos ng amo.

Makalipas ang ilang sandali, bumalik na ang dalaga na may dalang alak at tray. Inilapag niya iyon sa lamesa at agad lumapit si Rash nang makita siya. Kaahon lang nito sa tubig kaya tila nag slow motion ang lahat at tanging ang lalaki lang ang nakikita ng kasambahay. Napalunok siya nang makita na naman ang abs ng amo. Mabilis siyang nag iwas ng tingin at namula.

"Sir, ito na ang pinapakuha niyo. Mag tatrabaho na po ako ulit." aniya. Gustuhin mang pigilan ni Rash si Hermie para samahan siya wala siyang magawa nang ito mismo ang agad umalis.

"Kasalanan ko ito. Pero, bakit ba ako masyadong focus sa babaeng iyon? Marami namang babae diyan. Yung may gusto sa akin, bakit ako attracted kay Hermie?" aniya sa sarili. Uminom siya ng wine ng ilang beses saka mabilis na nag dive sa tubig pagkatapos.

Hindi na siya mapakali at ang isip niya lumilipad na sa dalaga. Mabilis siyang umiling ng paulit-ulit.

Samantala, abala naman si Hermie sa pagwawalis ng mga alikabok sa may harap ng Mansion. Hindi siya sanay sa kakaibang atensyon na natatanggap niya sa mga naroon.

"Uy! Hermie! Grabe! Ang ganda-ganda mo na talaga ah!" masiglang bati ni Andrea.

"Tigilan mo nga ako, Andrea. Iyong niregalo mo sa akin! Akala ko ba pang masahe iyon?!"

"Ayy! Iyon ba? Oo nga, pang masahe iyon ng kiffy. Hehe." awkward na tumawa ang babae. Napailing na lang si Hermie sa kalokohan ng kaibigan. Hindi niya masabi na pinahamak siya ng bagay na iyon.

"Kaloka! Sa susunod huwag mo na akong regaluhan ng ganoon. Baka mapahamak ako pag may nakakita." aniya pero deep inside gusto niyang sabihin na napahamak nga talaga siya.

"Oo na, sorry. Pero, wait yung tanong ko. Paano ka gumanda? May nag sponsor ba? Send tips naman oh!" aniya sa usiserang boses.

"Wala. Ito talaga ang itsura ko. Disguise ko lang iyon para maging safe." aniya, napahanga naman si Andrea sa sinabi niya. Hindi pa rin makapaniwala sa natuklasan na tila isang diyosa ang kaibigan. Kalaunan, naging abala sila sa kani-kanilang trabaho.