(Mariz POV)
Alas-diyes na ng gabi nang marinig ko ang tunog ng sasakyan. Kasunod ang pagkaluskos ng gulong sa driveway, at sa ilang sandali, bumukas ang malaking pinto ng mansion.Pumasok si Sir Gabriel. Maluwag ang coat na nakasampay sa balikat, may bahagyang gulo ang buhok, at may bahid ng amoy alak na agad sumalubong sa akin. Hindi siya lasing, pero halata sa bawat galaw niya ang bigat ng iniinom niya.Tumayo ako agad mula sa sofa, pilit na pinapakalma ang sarili. “G-good evening, Sir Gabriel,” bati ko, mahina pero malinaw.Hindi siya sumagot. Hindi man lang tumingin sa akin. Dumiretso siya sa bar area, kinuha ang isang baso, at binuksan ang bote ng alak. Pero imbes na siya mismo ang magbuhos, ibinaba niya iyon sa mesa at humarap sa akin.“Mariz,” tawag niya.Parang nakuryente ako sa tunog ng pangalan ko sa bibig niya. Tumigil ang lahat ng iniisip ko at ang tanging nagawa ko lang ay lumapit. “Yes, sir?”Tini(Mariz POV)Mainit. Mabigat, yun ang unang naramdaman ko pagkadilat ng mga mata ko.Saglit akong napapikit ulit, iniisip na baka nananaginip lang ako kagabi. Pero nang tuluyan kong idilat ang mata ko, bumungad agad ang liwanag mula sa malaking bintana ng silid. At higit sa lahat, ang presensya ni Gabriel.Nandoon siya, nakasandal sa headboard, nakatingin lang sa akin na para bang kanina pa nag-aabang. May tray ng pagkain sa gilid, amoy kape, amoy bacon.Nanuyo bigla ang lalamunan ko. Hindi ko alam kung dahil sa gutom o dahil sa bilis ng tibok ng puso ko."Good morning," mahina niyang bati.Hindi ko alam kung paano tatanggapin iyon. Good morning ba talaga? Paano naging "good" ang umaga na ito kung gulong-gulo ako sa sarili ko?Bakit ba ganito? Bakit parang ang dali-dali niyang umakto na normal lang? Ako lang ba ang nag-o-overthink? Ako lang ba ang nakaramdam ng bigat sa lahat ng nangyari kagabi?Inilapit niya ang
(Gabriel's POV)Nagising ako nang mas maaga kaysa sa inaasahan ko. Tahimik pa ang buong mansyon, tanging malumanay na ugong ng aircon at huni ng mga ibon sa labas ang gumigising sa paligid. Nakahiga pa ako, nakayakap kay Mariz, habang siya'y mahimbing pa rin ang tulog.Ang ganda niyang tingnan. Yung buhok niya nakakalat sa unan ko, yung labi niya bahagyang nakaawang, at yung dibdib niyang mahinahong tumataas-baba sa bawat paghinga. Ang fragile niya sa mga sandaling ito, ang layo sa totoong siya kapag gising..Dahan-dahan kong inalis ang braso ko mula sa pagkakayakap, umupo sa gilid ng kama. Habang inaayos ko yung sarili ko, napatingin ako sa kobre kama...At doon ko nakita.There, the blood on the bed..Napako yung mga mata ko roon. Hindi agad gumalaw ang katawan ko. Para bang sa isang iglap, lahat ng nangyari kagabi ay bumalik sa isipan ko..yung kaba, yung init, yung pagsuko niya sa bawat halik, yung paraan ng pagtitig niya na p
(Gabriel's POV)Her lips crashed against mine, desperate and trembling, yet bold enough to answer the fire that had been eating me alive for weeks. I didn’t even remember who moved first, if it was me pulling her in, or her surrendering to my anger, but the moment her mouth opened under mine, nothing else existed.Her taste..sweet, laced faintly with the sting of wine drove me mad. I devoured her like I’d been starved, my hand tangled in her hair, the other gripping her waist so tightly she gasped into the kiss. That sound… Tangina! i love to hear that soundI pressed her back against the bar counter, the glasses rattling from the force. My lips trailed down, biting into the soft skin of her jaw, her neck, sucking hard enough to leave a mark. She shuddered in my arms, her hands clutching at my shirt na para bang hindi niya alam kung itutulak ako palayo o hihilain niya ako palapit.“Gabriel…” ungol niya, my name breaking on her lips.
(Mariz POV)Alas-diyes na ng gabi nang marinig ko ang tunog ng sasakyan. Kasunod ang pagkaluskos ng gulong sa driveway, at sa ilang sandali, bumukas ang malaking pinto ng mansion.Pumasok si Sir Gabriel. Maluwag ang coat na nakasampay sa balikat, may bahagyang gulo ang buhok, at may bahid ng amoy alak na agad sumalubong sa akin. Hindi siya lasing, pero halata sa bawat galaw niya ang bigat ng iniinom niya.Tumayo ako agad mula sa sofa, pilit na pinapakalma ang sarili. “G-good evening, Sir Gabriel,” bati ko, mahina pero malinaw.Hindi siya sumagot. Hindi man lang tumingin sa akin. Dumiretso siya sa bar area, kinuha ang isang baso, at binuksan ang bote ng alak. Pero imbes na siya mismo ang magbuhos, ibinaba niya iyon sa mesa at humarap sa akin.“Mariz,” tawag niya.Parang nakuryente ako sa tunog ng pangalan ko sa bibig niya. Tumigil ang lahat ng iniisip ko at ang tanging nagawa ko lang ay lumapit. “Yes, sir?”Tini
(Mariz POV)Pagmulat ko ng umaga, naramdaman ko agad ang kakaibang gaan sa paligid. Hindi dahil magaan ang pakiramdam ko. Kundi dahil araw ng sahod. Araw na hinihintay ng lahat dito sa mansion. Sa ganitong araw, parang lahat ay masigla, mas maingay, mas mabilis ang kilos. Ang mga kasamahan ko, abala na agad sa kani-kanilang trabaho, sabay sabay na parang sabik na matapos ang lahat para sa sandaling iabot na ang sobre na puno ng pawis at pagod ng isang buwan.Ako rin, sabik. Hindi lang dahil sa sweldo, kundi dahil iyon ang tanging pagkakataon na kaya kong iparamdam sa sarili kong may halaga rin ang ginagawa ko dito. Na may kapalit kahit paano. Habang inaayos ko ang mga plato sa kusina, naroon na sina Ate Linda at Aling Berta na parehong masigla. “Hay naku, buti na lang sahod ngayon,” sabi ni Ate Linda, sabay buntong-hininga na parang sa wakas makakahinga ng maluwag.“’Yan ang araw na kahit gutom ako buong linggo, sulit naman pag-uwi ko
(Mariz POV)Mabigat ang talukap ng mata ko nang magising ako kinabukasan. Ang totoo, halos wala akong tulog kagabi. Ilang beses akong nagbalik-balik sa eksenang nangyari sa study,, yung malamig na tanong ni Sir Gabriel, yung matalim na titig niya, at yung mga salitang binitiwan kong kahit ako mismo hindi ko alam kung totoo."Bagay ba kami ni Clarisse? Masaya ka ba para sa amin?"Parang may bato sa dibdib ko habang inuulit-ulit iyon sa isip ko. Ang dali-daling sagutin ng oo, pero sa bawat “oo” na pinilit kong bitawan kagabi, pakiramdam ko ay unti-unti akong namamatay.Huminga ako nang malalim at pinilit bumangon. Sa salamin, nakita ko ang namumugto kong mga mata. Agad kong tinapik ang pisngi ko at ngumiti pilit na ngiti, pero kailangang ipakita ko ulit yung masayahin kong mukha. Kailangan kong buuin ng masaya ang panibago kong araw.Pagbaba ko, nadatnan ko si Ate Linda at Aling Berta na abala sa ginagawa nila.“Ayan na p