Startseite / Romance / Maid in Manila, Loved in Secret / Kapitel 1 – Kapitel 10

Alle Kapitel von Maid in Manila, Loved in Secret: Kapitel 1 – Kapitel 10

89 Kapitel

PROLOGUE

(MARIZ “IZZY” VILLORIA)Minsan, ang mga pangarap ay parang bituin—maliwanag pero mailap. At kung minsan, kailangan mong suungin ang dilim bago mo makita kung alin ang talagang para sa ’yo.“Hoy, ’Nay! Seryoso ka ba talaga dito? katulong? Sa Maynila pa?” reklamo ko habang bitbit ang maleta kong halos mas malaki pa sa akin.Si Nanay, kunot-noo pero may halong tawa, “Oo, anak. At ’wag ka ngang maarte. Basta’t trabaho, kahit katulong, malinis na hanapbuhay. Pambili ng bigas, pambili ng load, pambili ng shampoo mo na special pa!”Napangiwi ako pero ngumiti rin. Tama si Nanay. Para sa pamilya naman ’to. Kahit maid ako sa Maynila, maid with dignity naman! Charot.“Grabe, parang ibang planeta pala talaga ’to,” bulong ko sa sarili ko habang nasa jeep. Kaliwa’t kanan ang mga ilaw, ang daming tao, tapos may Grab, may Angkas, may hindi ko maintindihang mga app na ginagamit nila. Sa probinsya kasi, ang pinakamasosyal naming transpo ay padyak!Kung merong award para sa “Pinakamalaking Bag na Nadala

CHAPTER 1

(MARIZ POV)Hindi na muna ako pinatrabaho kahapon ni Ate Linda dahil panigurado raw na pagod ako sa byahe. Kasi totoo naman, ikaw ba naman bumyahe ng dalawa at kalahating araw?! Pagising ako ay agad na akong naligo, pagtapos ay sinuot ang binigay sakin na uniform ni Ate Linda, alangan mag daster ako diba? charot. Unang assignment maglinis ng dining area. Simple lang ’yon, di ba? Walis, mop, konting punas. Pero dahil maligalig ako, nagkaroon ng eksena.Habang pinupunasan ko ang malaking table, natabig ko yung vase na imported daw. Syempre, sakto pa sa timing, pumasok si Boss.Pak!Nahulog yung vase. At parang nag slow motion bigla ang paligid, kitang-kita ko ang pag-crash nito sa sahig.“Ay, Diyos ko po!” sigaw ko, sabay takbo para saluhin kahit obvious na hindi ko na masasalba. Basag. Pulbos. Goodbye, vase.Ntahimik ako, medyo nakakaramdam ako ng kaba. Tapos… biglang nagsalita na nga ang boss kong kala mo yelo.“That vase is worth more than your one-year salary.” walang buhay niton

CHAPTER 2

“Hoy, Mariz! Ang aga-aga, daldal ka na naman!” sigaw ni Aling Berta mula sa kusina habang nag-aayos ng almusal.Ayun na. First thing in the morning, sermon agad. Pero syempre, hindi pwedeng mawalan ng energy si Mariz a.k.a ako. Ang motto ko sa buhay, Kung hindi mo kayang maging maganda, edi manggulo ka nalang, at least mapapansin ka pa rin.“Nay Berta, positive vibes lang tayo, baka malas kapag tahimik ako sa umaga!” sagot ko habang todo linis sa sala.“Kung hindi ka lang bago rito, baka nasandok na kita.”Napangiti ako. Ganyan kami ka-sweet dito. Everyday may threat, pero with love.Nagwawalis lang ako nang biglang… muntik na akong mabangga. As in literal na face-to-chest collision. At hindi lang basta dibdib kundi dibdib na naka-mamahaling suit, may hawak pang briefcase na parang mas mahal pa sa tuition ko nung college, kaya di ko na itinuloy.“Oh my gosh! Sorry po, Sir!” halos matapon ko yung basurahan sa kamay ko.Dahan-dahan siyang tumingin mula sa cellphone niya. Nakakunot ang

CHAPTER 3

(GABRIEL'S POV) Madalas kong simulan ang araw ko nang tahimik. Black coffee. Email. Meetings. Walang unnecessary conversations, walang energy wasted. Ganito na ang sistema ko for years predictable, efficient, at above all, controlled. Pero ngayong umaga, hindi ko magawa. Kahit ilang beses kong subukang i-review ang quarterly report ng kumpanya, ang naiisip ko lang ay yung bagong maid na dumating kahapon. Mariz. Kung ibang tao siguro, hindi ko na maalala. Pero siya? She’s… loud. Irritatingly loud. At hindi lang basta maingay sa salita kundi sa presence. Parang kahit wala siyang sinasabi, naririnig ko pa rin ang ingay niya sa utak ko. At hindi ko alam kung bakit. Pumasok ako sa opisina, dala ang laptop at folder ng mga kontratang dapat kong basahin. Sa conference room, nakapila na ang mga managers. Tumango lang ako. “Let’s start.” Pero habang nagsasalita ang isa sa kanila tungkol sa sales projections, bigla kong naalala yung eksena kaninang umaga. ‘Eh paano po yung abs

CHAPTER 4

(MARIZ POV)Alam niyo yung feeling na kahit wala kang ginagawa, parang kasalanan mo pa rin?Yun yung buhay ko dito sa mansion ni Sir Gabe.Minsan nga naiisip ko, baka dapat “Sir” na lang pangalan niya. Kasi kahit anong gawin ko, para siyang robot na naka-program sa dalawang salita lang, Stop talking.Kahapon lang, grabe yung tingin niya sa’kin nung binati ko siya ng “Welcome home!” Eh sorry na, gusto ko lang naman maging hospitable. Sa baryo kasi, automatic yun. Dumating ang kapitbahay, “Kain tayo!” Dito pala, dapat tahimik lang, parang multo.E di wow.---Pagkagising ko kinabukasan, nagdesisyon ako, hindi ako pwedeng ma-intimidate. Hello? Probinsyana ako pero hindi ako pwedeng lamunin ng katahimikan ng mansion na ‘to. Kung si Sir Gabe walang balak maging tao, edi ako na lang.Nasa kusina ako, nagluluto ng sinangag. Favorite ko kasi yun sa umaga. Habang kumukulo ang kawali, bigla kong naisipAno kaya kung ipagluto ko si Sir?Kaso, sure akong hindi niya kakainin. Baka sabihin pa niyan

CHAPTER 5

(GABRIEL'S POV) Hindi ko alam kung bakit ko siya hinayaan. Kung bakit ko pa tinanggap yung sinangag na niluto niya. Hindi ko naman ugali tumanggap ng kung anu-ano mula sa tao, lalo na sa isang maid na ilang linggo pa lang dito. Pero nang makita ko yung simpleng excitement sa mata niya habang inilalapag yung plato sa harap ko… napakain ako. Walang tanong, walang reklamo. Hindi ko rin maintindihan kung bakit, hanggang ngayon, hindi ko matanggal sa isip ko yung amoy ng bawang at mantika na parang nagmarka sa mesa ko. Get a grip, Gabe. --- Kanina sa sala, habang naglilinis siya, naririnig ko yung boses niya kahit hindi ko gusto. Ang kulit. Hindi siya mapakali. Lahat may commentary, kahit ang kausap niya yung sarili niya. “Hay nako, Mariz, ang ganda mo talaga. Parang hindi bagay maglinis. Dapat artista ka na lang.” Narinig ko yun. At bago ko mapigilan ang sarili ko, tinawag ko siya. “Mariz.” Nagulat siya. Bigla siyang tumikhim. “Ano po?” I was about to say focus on you

CHAPTER 6

(MARIZ POV) Kung teleserye lang ang buhay ko, swear! Yun na yung slow-motion moment ko. Imagine nakatapak na ako sa hagdan, dala ang tray, then boom! muntik na akong sumemplang, pero ayun siya si bossing, si Sir Gabe, ang supladong walang ngiti, biglang naging knight in shining… polo shirt. As in, nahawakan niya ako. Sa braso. Mahigpit. Mainit. At parang tumigil ang mundo. “Are you okay?” sabi niya. Woaaah, may boses pala siya! Hindi pala automatic “hmp” lang o “focus” lang. At ang soft ng tone. Hindi yung parang teacher na nagagalit kasi wala kang assignment. At syempre, ang lola niyo, napa-“O-opo… I mean, yes, Sir! Okay lang ako. Hindi pa po oras para ma-ospital.” Napakagat ako ng labi habang binabalikan yung eksena. Ay Diyos ko. Sino bang maid ang nagiging leading lady sa ganitong set-up? Ako lang yata. --- Pagbalik ko sa kwarto, hindi ako mapakali. Nagpaikot-ikot ako parang turumpo. Nakatitig ako sa ceiling, tapos sa pader, tapos bumagsak ako sa kama, hawak yung u

CHAPTER 7

(GABRIEL'S POV)There are two things I hate the most distractions and… well, distractions in human form.Guess who?Exactly.It’s seven in the morning, and I’m already seated at my office desk in Alcantara Holdings, with a pile of contracts demanding my full attention. Normally, I thrive in this numbers, proposals, negotiations. My world is supposed to be black and white. Clear. Predictable.But right now, it’s a complete mess.Because instead of numbers, all I see is her face.That ridiculous maid.Mariz.She almost fell on the staircase last night. Kung hindi ko siya nasalo, baka headline na sa tabloids ngayon “Alcantara Household Maid Dead by Tragic Tray Accident.”And yet, instead of moving on like a normal, functioning adult, here I am, replaying the scene over and over again.Her eyes wide, startled, parang tupa na hinabol ng lobo. Yung kamay ko, mahigpit sa braso niya. Mainit ang balat niya. Soft. Too soft.Damn it.I shake my head and force my attention back to the document in

CHAPTER 8

(MARIZ POV) “Mariz! Ikaw na naman ang inuutusan ni Ate Linda? Baka mapagod ka,” si Aling Berta iyon, sabay abot ng tuwalya habang pawis na pawis akong nagpunas ng sahig sa gilid ng hallway. Napangiwi ako. “Ay, naku ‘Nay Berta, sanay na ‘to. Para ngang exercise lang, oh.” Nagpa-split ako ng konti, kunyari gymnast. Syempre, napahagalpak ng tawa si Ate Linda na katabi niya. “Susmaryosep, babae! Baka mabalian ka diyan,” sabay kamot sa batok ni Aling Berta. “Eh ano naman, Nay? Libre therapy din ‘to. Tsaka baka pag nakita ako ni Sir Gabe, isipin niya sporty ako. Ay wow, plus ganda points,” pabiro kong sagot, sabay kindat. “Ambisyosa!” sigaw ni Ate Linda na natatawa. “Hoy, maid ka lang dito, huwag kang umasa na mapapansin ka ng amo natin.” Napapout ako. “Eh, ewan. Malay niyo, ako pala ang susunod na leading lady sa teleserye niya.” Nagtawanan silang dalawa, at habang busy pa kami sa tawanan, biglang bumukas ang pinto ng library. At doon, lumabas ang tao na ayaw kong makita haba

CHAPTER 9

(GABRIEL'S POV) Tahimik ang buong mansyon. Ang tipong katahimikan na sanay na akong kasama walang ingay, walang istorbo, walang kalat. Pero nitong mga nakaraang araw, parang nagkaroon ng sariling ugong ang mga dingding. At ang pangalan ng ugong na iyon... Mariz. Kung saan siya dumaan, laging may kaluskos. Kung hindi naglalaglag ng tsinelas, sumisigaw ng, “Ay, aray!” dahil natapilok sa sarili niyang paa. Kung hindi kumakanta ng sintunado habang nagwawalis, kinakausap ang walis mismo. At ang mas nakakainis? Nadarama kong inaabangan ko ang ingay na iyon. Kanina, habang nakaupo ako sa opisina ko, dinig ko mula sa kusina ang boses niya. “Uy, Walis Tambo, ikaw na naman ang kasama ko. ‘Wag ka na magsungit ha, kasi naiinis na ako sa pagsusungit ni Coloring Book. Kala mo naman kung sino e parehas lang namin kaming katulong” Coloring Book. Napakunot noo ako. Hindi na kailangan ng imahinasyon para matukoy kung sino iyon, dahil alam kong ang tinutukoy niya ay si Gisiell. Si Gisiell tatl

ZURÜCK

...

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status